What do you think?
Rate this book
De schuilplaats
Na jarenlang in een gewelddadig huwelijk te hebben gezeten, verzamelt Sam Stewart eindelijk de moed om haar man voor de rechter te slepen. Nelson wordt veroordeeld, maar voordat hij de gevangenis in gaat, doet hij haar een 'Ik kom je halen. Hoelang het ook duurt.' En Sam weet dat hij geen loze beloftes doet…
Sam neemt een nieuwe identiteit aan, maar de angst blijft. Ze weet waartoe Nelson in staat is en dat zijn invloed veel verder reikt dan de gevangenismuren. Wat een nieuw begin had moeten zijn, verandert in een huiveringwekkend kat-en-muisspel, waarin niets is wat het lijkt…
Sam neemt een nieuwe identiteit aan, maar de angst blijft. Ze weet waartoe Nelson in staat is en dat zijn invloed veel verder reikt dan de gevangenismuren. Wat een nieuw begin had moeten zijn, verandert in een huiveringwekkend kat-en-muisspel, waarin niets is wat het lijkt…
432 pages, Paperback
Published July 21, 2026
About the author
Chris Carter
41 books887 followersBiographies can be an absolute drag, so I won’t bore anyone with a long life story.
I was born in Brasilia, Brazil where I spent my childhood and teenage years. After graduating from high school, I moved to the USA where I studied psychology with specialization in criminal behaviour. During my University years I held a variety of odd jobs, ranging from flipping burgers to being part of an all male exotic dancing group.
I worked as a criminal psychologist for several years before moving to Los Angeles, where I swapped the suits and briefcases for ripped jeans, bandanas and an electric guitar. After a spell playing for several well known glam rock bands, I decided to try my luck in London, where I was fortunate enough to have played for a number of famous artists. I toured the world several times as a professional musician.
A few years ago I gave it all up to become a full time writer.
I was born in Brasilia, Brazil where I spent my childhood and teenage years. After graduating from high school, I moved to the USA where I studied psychology with specialization in criminal behaviour. During my University years I held a variety of odd jobs, ranging from flipping burgers to being part of an all male exotic dancing group.
I worked as a criminal psychologist for several years before moving to Los Angeles, where I swapped the suits and briefcases for ripped jeans, bandanas and an electric guitar. After a spell playing for several well known glam rock bands, I decided to try my luck in London, where I was fortunate enough to have played for a number of famous artists. I toured the world several times as a professional musician.
A few years ago I gave it all up to become a full time writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 191 reviews
July 22, 2026
OMG. I was tricked. I was fooled!
Mr. Carter, you are an amazing and remarkable writer. I hope you have a long life writing and doing what you do best.
I thought I was getting a soft, cringey romance with a bit of thriller, and I was like, “I did not sign up for romance and mild smut!” But then the story made a complete 180, and I never saw it coming. I was shocked and actually did a double take. I had to flip back a few pages just to make sure I was still reading the same book. Wow.
Chris Carter, you sly devil, you. I was holding my breath through the last 100 pages. I freaking loved it.
This is a slow burn—a gradual introduction to a variety of characters who ultimately play pivotal roles in a shocking and masterfully woven twist. I can’t even begin to describe how confused, stunned, and amazed I was as the story unfolded. When the backstory was revealed, I was angry and heartbroken. I kept thinking, “Please, let justice prevail. Don’t let the bad people walk away. I want a satisfying ending.”
I won’t spoil anything, but wow. Just… wow.
Chris Carter, you are the best.
I read the ebook because I couldn’t wait, but I cannot wait to get my hands on the paperback. This is one of my favorite reads of 2026—quite possibly one of the best books I’ve ever read.
Mr. Carter, you are an amazing and remarkable writer. I hope you have a long life writing and doing what you do best.
I thought I was getting a soft, cringey romance with a bit of thriller, and I was like, “I did not sign up for romance and mild smut!” But then the story made a complete 180, and I never saw it coming. I was shocked and actually did a double take. I had to flip back a few pages just to make sure I was still reading the same book. Wow.
Chris Carter, you sly devil, you. I was holding my breath through the last 100 pages. I freaking loved it.
This is a slow burn—a gradual introduction to a variety of characters who ultimately play pivotal roles in a shocking and masterfully woven twist. I can’t even begin to describe how confused, stunned, and amazed I was as the story unfolded. When the backstory was revealed, I was angry and heartbroken. I kept thinking, “Please, let justice prevail. Don’t let the bad people walk away. I want a satisfying ending.”
I won’t spoil anything, but wow. Just… wow.
Chris Carter, you are the best.
I read the ebook because I couldn’t wait, but I cannot wait to get my hands on the paperback. This is one of my favorite reads of 2026—quite possibly one of the best books I’ve ever read.
July 23, 2026
What a ride! This one just proved that Chris Carter can work his magic even if there are no dead bodies to read from. He gave Hunter and Garcia a bit of a rest (but you can bring them back now, Chris!, pretty please!) and brought Mary to the spotlight. And shine she did!
This is a pure cat-and-mouse engineering that doesn’t give us a moment to breathe until we turn the last page. I was sleepless for a few nights, and last night it was way past 1am (my usual shut-down time is 10.30-ish) when I finished reading. No loose ends, nothing lacks explanation or logic. And pretty much nothing is exactly what it seems.
Did I see the plot twists coming? Yes.
Did this take away from the experience? Absolutely not.
But if you are a fan and if you follow Chris’ work, you know that you will be fooled. That’s the whole point. And he did that masterfully this time.
Can’t wait for the next book that brings us more of Carter’s geniality! The countdown has started!
This is a pure cat-and-mouse engineering that doesn’t give us a moment to breathe until we turn the last page. I was sleepless for a few nights, and last night it was way past 1am (my usual shut-down time is 10.30-ish) when I finished reading. No loose ends, nothing lacks explanation or logic. And pretty much nothing is exactly what it seems.
Did I see the plot twists coming? Yes.
Did this take away from the experience? Absolutely not.
But if you are a fan and if you follow Chris’ work, you know that you will be fooled. That’s the whole point. And he did that masterfully this time.
Can’t wait for the next book that brings us more of Carter’s geniality! The countdown has started!
July 26, 2026
My Rating: 1⭐ Hide and Seek more like Hide and Sleep!!!
This was such a disappointment, I’ll be honest I was worried when I bought it because the last two Carter books I was a bit meh on, and I didn’t know if it was me, or maybe I had been overlooking something that I just don’t enjoy.
I kept waiting for the moment when it would become the tense psychological thriller I’d been promised. But… It never happened, it was such a cringe and boring read. So my fears were kind of validated way too early on, and I take no pleasure in being right.
The story was so childish, and I mentioned cringe but there were so many moments where I felt embarrassed for who I don’t know… me maybe for reading it. I honestly found it so hard to keep going… I kept looking at the % on my kindle and only 2 or 3 had gone by and I felt like maybe I would give up reading for the rest of my life.
I thought that Mary was one of the most one-dimensional FMC’s I’ve read in ages. Her inner monologue made me want to spew… honestly she sees a “hot dude” and goes Oh Yeah I would like to F*ck him all night long… c’mon. That feels like the kind of thing a 14 year old boy is thinking … it just never felt like a woman was thinking or doing these things… Every aspect of her personality was shallow, clichéd and painfully contrived. She is supposed to be on the run from abusive ex, but finds time to think about getting it on with every hot dude she sees…. Riiiiiight!!
ALSO, those who know me know I do not like sex scenes in general but in thrillers … GTFO of here… the over the top, gross sex in this book was truly enough for me. It added absolutely nothing to the story, and I couldn’t skip fast enough. It felt like it had been thrown in for shock value rather than serving any purpose.
Mary is an idiot of a character, and I know we find out why things weren’t quite adding up …but she’s crass, and just so stupid. You are supposed to be rooting for her, but I found myself hoping that she would get killed off. I should have known when the book blurb said no murder or gore it really meant no excitement just bore!!
Honestly, and here is me a non writer passing judgement, yes cause I am a reader who paid money for this book so, it felt amateurish and under-done. The premise had so much potential, but every interesting idea is squandered in favour of cheap shocks, implausible behaviour and twists that could be seen coming from a mile away.
When I wasn’t actually falling asleep, I was rolling my eyes so hard I thought they weren’t coming back to the front of my head.
By the end I wasn’t shocked, horrified or emotionally invested. I was simply relieved it was over.
An incredibly frustrating read that massively overpromised and spectacularly underdelivered. I genuinely cannot understand the glowing reviews for this one.
I suspect many people will love this and I will be out by myself on outlier Island yet again… but I have read RomComs with less cringe and to me thats saying something.
This was such a disappointment, I’ll be honest I was worried when I bought it because the last two Carter books I was a bit meh on, and I didn’t know if it was me, or maybe I had been overlooking something that I just don’t enjoy.
I kept waiting for the moment when it would become the tense psychological thriller I’d been promised. But… It never happened, it was such a cringe and boring read. So my fears were kind of validated way too early on, and I take no pleasure in being right.
The story was so childish, and I mentioned cringe but there were so many moments where I felt embarrassed for who I don’t know… me maybe for reading it. I honestly found it so hard to keep going… I kept looking at the % on my kindle and only 2 or 3 had gone by and I felt like maybe I would give up reading for the rest of my life.
I thought that Mary was one of the most one-dimensional FMC’s I’ve read in ages. Her inner monologue made me want to spew… honestly she sees a “hot dude” and goes Oh Yeah I would like to F*ck him all night long… c’mon. That feels like the kind of thing a 14 year old boy is thinking … it just never felt like a woman was thinking or doing these things… Every aspect of her personality was shallow, clichéd and painfully contrived. She is supposed to be on the run from abusive ex, but finds time to think about getting it on with every hot dude she sees…. Riiiiiight!!
ALSO, those who know me know I do not like sex scenes in general but in thrillers … GTFO of here… the over the top, gross sex in this book was truly enough for me. It added absolutely nothing to the story, and I couldn’t skip fast enough. It felt like it had been thrown in for shock value rather than serving any purpose.
Mary is an idiot of a character, and I know we find out why things weren’t quite adding up …but she’s crass, and just so stupid. You are supposed to be rooting for her, but I found myself hoping that she would get killed off. I should have known when the book blurb said no murder or gore it really meant no excitement just bore!!
Honestly, and here is me a non writer passing judgement, yes cause I am a reader who paid money for this book so, it felt amateurish and under-done. The premise had so much potential, but every interesting idea is squandered in favour of cheap shocks, implausible behaviour and twists that could be seen coming from a mile away.
When I wasn’t actually falling asleep, I was rolling my eyes so hard I thought they weren’t coming back to the front of my head.
By the end I wasn’t shocked, horrified or emotionally invested. I was simply relieved it was over.
An incredibly frustrating read that massively overpromised and spectacularly underdelivered. I genuinely cannot understand the glowing reviews for this one.
I suspect many people will love this and I will be out by myself on outlier Island yet again… but I have read RomComs with less cringe and to me thats saying something.
July 20, 2026
Chris Carter, You did it again! 5⭐ z absolutnie wszystkimi serduszkami świata.❤️❤️❤️
Bardzo ciekawa książka, zupełnie inna od serii o Hunterze. Nie ma tutaj wiele krwi, scen śmierci czy tortur, tu jest cisza przed sztormem, przerywana tylko czasem jakimś grzmotem czy błyskawicą. Przez połowę książki zmierzamy w pewnym kierunku, potem następuje zmiana tego kierunku, a potem to już miota nami na wszystkie strony, ale jakie te wszystkie zwroty były dobrze napisane, jak dobry był sam pomysł na tę książkę i jak mi teraz smutno, że nie ma więcej książek autora to nie potrafię wyrazić słowami.😭😭😭
Bardzo ciekawa książka, zupełnie inna od serii o Hunterze. Nie ma tutaj wiele krwi, scen śmierci czy tortur, tu jest cisza przed sztormem, przerywana tylko czasem jakimś grzmotem czy błyskawicą. Przez połowę książki zmierzamy w pewnym kierunku, potem następuje zmiana tego kierunku, a potem to już miota nami na wszystkie strony, ale jakie te wszystkie zwroty były dobrze napisane, jak dobry był sam pomysł na tę książkę i jak mi teraz smutno, że nie ma więcej książek autora to nie potrafię wyrazić słowami.😭😭😭
May 27, 2026
Oh this was good . I was lucky enough to read this early due to my dad winning a signed copy and it did not disappoint.. I was worried being a standalone it wouldn’t hit the same spot but it definitely did right up to the end page .. well done Chris carter you did it again ..
July 31, 2026
Samantha hat den Mut gefunden, ihren gewalttätigen Ehemann Nelson vor Gericht zu bringen. Nach seiner Verurteilung erhält sie im Rahmen eines Identitätswechsels einen neuen Namen und beginnt als Mary Smith ein neues Leben. Endlich bekommt sie die Chance auf einen Neuanfang und auf der Suche nach einem Ort, an dem sie endlich ankommen und sich ein neues Leben aufbauen kann, zieht Mary durchs Land. Niemand soll erfahren, wer sie wirklich ist. Doch die Angst vor der Vergangenheit bleibt ihr ständiger Begleiter. Zu groß ist die Sorge, dass ihr Exmann sie eines Tages doch aufspüren könnte…
Chris Carter gehört für mich seit Jahren zu den besten Thrillerautoren überhaupt. Seine Hunter & Garcia Reihe zählt zu meinen absoluten Lieblingsreihen und bisher konnte mich wirklich jeder einzelne Band überzeugen. Umso neugieriger war ich natürlich, als für dieses Jahr kein neuer Fall angekündigt wurde, sondern ein eigenständiger Thriller. Meine Vorfreude war riesig, gleichzeitig aber natürlich auch meine Erwartung. Wenn ein Autor über so viele Bücher hinweg überzeugen kann, setzt man die Messlatte automatisch ziemlich hoch.
Der Einstieg in die Story war enorm packend. Chris Carter versteht es einfach, den Leser von der ersten Seite an neugierig zu machen, und genau das ist ihm auch hier wieder gelungen. Ich war direkt in der Geschichte, allerdings hätte ich mir gerade zu Beginn etwas mehr Hintergrund zu Samanthas Vergangenheit und vor allem zu Nelson gewünscht. Es wird zwar deutlich, dass von ihm eine Bedrohung ausgeht, mir fehlte jedoch etwas das Gefühl dafür, wie groß diese Gefahr tatsächlich ist.
Nach dem gelungenen Auftakt verlor die Geschichte an Tempo. Mary reist umher und wir begleiten sie, ohne dass wirklich etwas passiert. Wirkliche Längen würde ich es zwar nicht nennen, trotzdem fehlte mir dieses typische Chris Carter Gefühl, bei dem man das Buch kaum noch aus der Hand legen kann und einfach immer weiterlesen möchte.
Hinzu kommt, dass mir Mary erstaunlich fremd geblieben ist. Obwohl wir die gesamte Geschichte aus ihrer Perspektive erleben, habe ich nie das Gefühl gehabt, sie wirklich tief zu kennen. Ich hätte mir eine stärkere emotionale Bindung zu ihr gewünscht. Das ist mir nur umso mehr aufgefallen, weil ich selbst Robert Hunter, der auch eher ein verschlossener Eigenbrötler ist, gefühlt besser kenne als Mary.
Was sich allerdings überhaupt nicht verändert hat, ist Chris Carters Schreibstil. Das Buch liest sich gewohnt flüssig und angenehm, die Seiten vergehen schnell und seine Handschrift ist definitiv zu erkennen. Gleichzeitig fühlt sich dieser Thriller aber deutlich anders an als die Hunter & Garcia Reihe. Der Fokus liegt viel stärker auf Mary und ihrer Geschichte, wodurch der Roman insgesamt ruhiger wirkt als die temporeichen Ermittlungen, die ich sonst mit Chris Carter verbinde. Was ich allerdings wirklich gar nicht gebraucht hätte, waren die Sexszenen.
“Du kriegst mich nicht” ist für mich ein guter Thriller mit einer spannenden Ausgangsidee, einem starken Einstieg und dem gewohnt flüssigen Schreibstil von Chris Carter. Meine „Enttäuschung“ rührt vor allem daher, dass der Autor die Messlatte mit seiner bekannten Reihe selbst unglaublich hoch gelegt hat. Einzeln betrachtet ist „Du kriegst mich nicht“ ein wirklich guter Thriller. Im direkten Vergleich konnte dieser Einzelband für mich leider nicht ganz mithalten. Wer sonst Hunter & Garcia liebt, sollte sich darauf einstellen, dass Chris Carter diesmal einen etwas anderen Weg eingeschlagen hat und für mich nicht die gleiche enorme Sogwirkung entfalten konnte. Aber immer noch – das ist Meckern auf hohem Niveau.
Chris Carter gehört für mich seit Jahren zu den besten Thrillerautoren überhaupt. Seine Hunter & Garcia Reihe zählt zu meinen absoluten Lieblingsreihen und bisher konnte mich wirklich jeder einzelne Band überzeugen. Umso neugieriger war ich natürlich, als für dieses Jahr kein neuer Fall angekündigt wurde, sondern ein eigenständiger Thriller. Meine Vorfreude war riesig, gleichzeitig aber natürlich auch meine Erwartung. Wenn ein Autor über so viele Bücher hinweg überzeugen kann, setzt man die Messlatte automatisch ziemlich hoch.
Der Einstieg in die Story war enorm packend. Chris Carter versteht es einfach, den Leser von der ersten Seite an neugierig zu machen, und genau das ist ihm auch hier wieder gelungen. Ich war direkt in der Geschichte, allerdings hätte ich mir gerade zu Beginn etwas mehr Hintergrund zu Samanthas Vergangenheit und vor allem zu Nelson gewünscht. Es wird zwar deutlich, dass von ihm eine Bedrohung ausgeht, mir fehlte jedoch etwas das Gefühl dafür, wie groß diese Gefahr tatsächlich ist.
Nach dem gelungenen Auftakt verlor die Geschichte an Tempo. Mary reist umher und wir begleiten sie, ohne dass wirklich etwas passiert. Wirkliche Längen würde ich es zwar nicht nennen, trotzdem fehlte mir dieses typische Chris Carter Gefühl, bei dem man das Buch kaum noch aus der Hand legen kann und einfach immer weiterlesen möchte.
Hinzu kommt, dass mir Mary erstaunlich fremd geblieben ist. Obwohl wir die gesamte Geschichte aus ihrer Perspektive erleben, habe ich nie das Gefühl gehabt, sie wirklich tief zu kennen. Ich hätte mir eine stärkere emotionale Bindung zu ihr gewünscht. Das ist mir nur umso mehr aufgefallen, weil ich selbst Robert Hunter, der auch eher ein verschlossener Eigenbrötler ist, gefühlt besser kenne als Mary.
Was sich allerdings überhaupt nicht verändert hat, ist Chris Carters Schreibstil. Das Buch liest sich gewohnt flüssig und angenehm, die Seiten vergehen schnell und seine Handschrift ist definitiv zu erkennen. Gleichzeitig fühlt sich dieser Thriller aber deutlich anders an als die Hunter & Garcia Reihe. Der Fokus liegt viel stärker auf Mary und ihrer Geschichte, wodurch der Roman insgesamt ruhiger wirkt als die temporeichen Ermittlungen, die ich sonst mit Chris Carter verbinde. Was ich allerdings wirklich gar nicht gebraucht hätte, waren die Sexszenen.
“Du kriegst mich nicht” ist für mich ein guter Thriller mit einer spannenden Ausgangsidee, einem starken Einstieg und dem gewohnt flüssigen Schreibstil von Chris Carter. Meine „Enttäuschung“ rührt vor allem daher, dass der Autor die Messlatte mit seiner bekannten Reihe selbst unglaublich hoch gelegt hat. Einzeln betrachtet ist „Du kriegst mich nicht“ ein wirklich guter Thriller. Im direkten Vergleich konnte dieser Einzelband für mich leider nicht ganz mithalten. Wer sonst Hunter & Garcia liebt, sollte sich darauf einstellen, dass Chris Carter diesmal einen etwas anderen Weg eingeschlagen hat und für mich nicht die gleiche enorme Sogwirkung entfalten konnte. Aber immer noch – das ist Meckern auf hohem Niveau.
Want to Read
January 24, 2026Mr. Carter when did this happen? How am I just finding out about this???????
July 21, 2026
Определено ми допадна този нов различен Крис Картър! През цялото време имах чувството, че нещо не е наред, но поговорката за "твоите камъни в твоята градина" намира точното си приложение тук!
Историята ми напомняше за госпожа Периш на Лив Константин, но в малко по-хард вариант, имаше доста добри обрати, героите бяха изпипани до последната линия!
Книгата се чете изключително бързо, защото увлича в сюжета. Препоръчвам за лятната почивка с две ръце!
Историята ми напомняше за госпожа Периш на Лив Константин, но в малко по-хард вариант, имаше доста добри обрати, героите бяха изпипани до последната линия!
Книгата се чете изключително бързо, защото увлича в сюжета. Препоръчвам за лятната почивка с две ръце!
July 28, 2026
Всеки фен на Крис Картър отваря негова книга с ясна нагласа - очакваме мрачните, сложни случаи , тежки психологически профили и брутални престъпления. С първия си самостоятелен трилър "Криеница" обаче, авторът решава да ни изненада и да опита нещо съвсем различно. Този път той оставя на заден план тежкия полицейски процедурник и навлиза в територията на модерния, по-комерсиален домашен трилър, който плашещо много напомня на стила на Фрида Макфадън. Макар тази рязка промяна да озадачи част от заклетите му читатели, книгата всъщност предлага едно прилично и бързо четиво, което заслужава своите средни, но честни 3.5 ⭐️
Историята ни запознава със Сам Стюарт - жена, която отчаяно се опитва да изгради живота си наново, парче по парче. Нейното минало обаче не е просто затворена страница, а истинско бойно поле. Съпругът ѝ Нелсън - мъж, чийто брак с нея е бил изпълнен с насилие и ужас - най-после е изправен пред съда и изпратен зад решетките. Преди да влезе в затвора обаче, той ѝ оставя смразяващо обещание: ще дойде за нея, независимо колко време ще отнеме. С ново име и изцяло нова самоличност, Сам се превръща в Мери Смит и започва отначало на чисто място. Сега тя е хваната в капана на смъртоносна игра на криеница - такава, в която нищо не е такова, каквото изглежда, а наградата е отмъщението.
Това е психологически трилър, изграден върху недоверие, манипулации и тайни. История, в която истината непрекъснато се изплъзва, а всяка следваща глава поставя под съмнение всичко, което си мислил допреди малко.
Ако обичате книги, които ви карат постоянно да си задавате въпроса "На кого мога да вярвам?", вероятно тази история ще ви допадне.
Свикнала съм Крис Картър да ме печели с динамични криминални разследвания, мрачна атмосфера и напрежение, което не те оставя да си поемеш дъх.
Тази книга обаче е различна.
Още в първите глави имах чувството, че чета роман на Фрида Макфадън.
Психологическите игри, постоянните съмнения и начинът, по който авторът кара читателя да поставя всичко под въпрос, много ми напомниха именно на нейния стил.
Не казвам това като критика. Просто очаквах един тип история, а получих съвсем различна. И ако не знаех кой е авторът, вероятно трудно бих познала, че това е книга на Крис Картър.
Най-силната страна на романа за мен беше атмосферата.
Постоянното усещане, че някой крие нещо.
Че зад всяка усмивка може да има лъжа.
Че всяка следваща глава може да промени изцяло представите ти.
Това напрежение се усеща почти през цялата книга и именно то ме накара да не мога да спра да чета.
Още от самото начало започнах да си изграждам различни теории. Постоянно се опитвах да сглобя пъзела и да разбера накъде ще поеме историята.
И точно това ми хареса най-много - книгата не ме остави да бъда пасивен читател. Караше ме да мисля, да анализирам и да се съмнявам.
Въпреки че някои от предположенията ми се оказаха верни, интересът ми не изчезна. Продължих да чета с любопитство, защото исках да видя как авторът ще развие идеите си.
Без да навлизам в подробности, за мен развръзката премина границата на правдоподобното.
Обичам големите обрати.
Обичам книгите, които ме оставят без думи.
Но държа тези обрати да ми звучат възможни.
Тук в един момент имах чувството, че авторът толкова много е искал да впечатли читателя, че е пожертвал реализма.
Въпреки всичко не съжалявам, че прочетох книгата.
Чете се бързо, увлича и постоянно те кара да мислиш.
Просто според мен щеше да бъде още по-въздействаща, ако финалът беше една идея по-земен и по-реалистичен.
Препоръчвам книгата на читатели, които просто искат да се забавляват с бърза игра на котка и мишка, стига да са готови да си затворят очите за някои нереалистични моменти на финала.
Историята ни запознава със Сам Стюарт - жена, която отчаяно се опитва да изгради живота си наново, парче по парче. Нейното минало обаче не е просто затворена страница, а истинско бойно поле. Съпругът ѝ Нелсън - мъж, чийто брак с нея е бил изпълнен с насилие и ужас - най-после е изправен пред съда и изпратен зад решетките. Преди да влезе в затвора обаче, той ѝ оставя смразяващо обещание: ще дойде за нея, независимо колко време ще отнеме. С ново име и изцяло нова самоличност, Сам се превръща в Мери Смит и започва отначало на чисто място. Сега тя е хваната в капана на смъртоносна игра на криеница - такава, в която нищо не е такова, каквото изглежда, а наградата е отмъщението.
Това е психологически трилър, изграден върху недоверие, манипулации и тайни. История, в която истината непрекъснато се изплъзва, а всяка следваща глава поставя под съмнение всичко, което си мислил допреди малко.
Ако обичате книги, които ви карат постоянно да си задавате въпроса "На кого мога да вярвам?", вероятно тази история ще ви допадне.
Свикнала съм Крис Картър да ме печели с динамични криминални разследвания, мрачна атмосфера и напрежение, което не те оставя да си поемеш дъх.
Тази книга обаче е различна.
Още в първите глави имах чувството, че чета роман на Фрида Макфадън.
Психологическите игри, постоянните съмнения и начинът, по който авторът кара читателя да поставя всичко под въпрос, много ми напомниха именно на нейния стил.
Не казвам това като критика. Просто очаквах един тип история, а получих съвсем различна. И ако не знаех кой е авторът, вероятно трудно бих познала, че това е книга на Крис Картър.
Най-силната страна на романа за мен беше атмосферата.
Постоянното усещане, че някой крие нещо.
Че зад всяка усмивка може да има лъжа.
Че всяка следваща глава може да промени изцяло представите ти.
Това напрежение се усеща почти през цялата книга и именно то ме накара да не мога да спра да чета.
Още от самото начало започнах да си изграждам различни теории. Постоянно се опитвах да сглобя пъзела и да разбера накъде ще поеме историята.
И точно това ми хареса най-много - книгата не ме остави да бъда пасивен читател. Караше ме да мисля, да анализирам и да се съмнявам.
Въпреки че някои от предположенията ми се оказаха верни, интересът ми не изчезна. Продължих да чета с любопитство, защото исках да видя как авторът ще развие идеите си.
Без да навлизам в подробности, за мен развръзката премина границата на правдоподобното.
Обичам големите обрати.
Обичам книгите, които ме оставят без думи.
Но държа тези обрати да ми звучат възможни.
Тук в един момент имах чувството, че авторът толкова много е искал да впечатли читателя, че е пожертвал реализма.
Въпреки всичко не съжалявам, че прочетох книгата.
Чете се бързо, увлича и постоянно те кара да мислиш.
Просто според мен щеше да бъде още по-въздействаща, ако финалът беше една идея по-земен и по-реалистичен.
Препоръчвам книгата на читатели, които просто искат да се забавляват с бърза игра на котка и мишка, стига да са готови да си затворят очите за някои нереалистични моменти на финала.
July 22, 2026
This book was a hot mess. But I'll mention the too positives first: the chapters are short and easy two read, and if you can make it their, the final 100 pages are actually exciting.
See how I made three typos in the sentence above? 'Too', 'Two', 'Their'? That happened throughout this book which was filled with typos, bad grammar, and odd sentence structures. I can usually overlook a typo or two but they affected my enjoyment massively because there were so many. Which begs the question... was this book even edited?
The book is too long and very slow until the final 100 pages. At times it tried to be a legal thriller, then a cat-and-mouse chase, then a smutty romance and then a horror. I was bored and started to think of things that could happen and I ended up guessing all of the things that happened in the end bar a few details.
I would not recommend this book.
See how I made three typos in the sentence above? 'Too', 'Two', 'Their'? That happened throughout this book which was filled with typos, bad grammar, and odd sentence structures. I can usually overlook a typo or two but they affected my enjoyment massively because there were so many. Which begs the question... was this book even edited?
The book is too long and very slow until the final 100 pages. At times it tried to be a legal thriller, then a cat-and-mouse chase, then a smutty romance and then a horror. I was bored and started to think of things that could happen and I ended up guessing all of the things that happened in the end bar a few details.
I would not recommend this book.
July 19, 2026
Not once did I manage to figure out where the events of this book were leading.
Excellent writing, as always.
Excellent writing, as always.
July 26, 2026
Идеята на романа да кажем е ок; нищо ново под слънцето. Но реализацията е фантасмагорична - прекалено много невероятни съвпадения, мега-гига-сложен план и доста измишльотини.
July 21, 2026
"People only see the decisions you make, not the choices we you are given...".
Atsiliepimą apie knygą paliksiu lietuvių k, nes man taip geriau ir lengviau reikšti mintis, nors knyga buvo skaityta originalia anglų k. Pusė žvaigždutės pridėta papildomai už tai, kad knyga su autografu.
Pradėsiu nuo to, kad kai pamačiau naujieną, iš karto skubėjau užsisakyt ir nekantriai laukiau, kol knyga atkeliaus, skaičiavau dienas. Esu didelė Carter gerbėja, esu perskaičiusi visas jo knygas ir turiu surinkusi sau asmeninę kolekciją.
Taigi, kai gavau knygą, lūkesčiai jai buvo iškelti dideli, ir tikėjausi jau kai paimsiu knygą į rankas, pamiršiu viską aplink, ir tik skaitysiu nesustodama.
Pradžia knygos buvo sunki, niekaip negalėjau įsitraukti į turinį. Dabar, kai esu perskaičiusi visą knygą, galiu pasakyt, kad tų 500 su virš puslapių buvo per daug, galima buvo sutrumpinti max iki 300- 350 psl.
Pati intriga ir susidomėjimas atsirado kažkur nuo vidurio knygos, tada jau pamažu vis kilo klausimai, kaip čia bus toliau, nes mintys piešė vieną scenarijų, bet pasirodo buvau suklydus, ir stipriai, nes tokios įvykių eigos nesitikėjau tikrai. Na o paskutiniai 100 puslapių buvo tikra bomba,ir čia laukė tikra staigmena, nes kerštas gali būti atskira meno forma,ir kai mažiausiai to tikiesi, sulauki tokio atpildo, apie kurį net nesvajojai,nes kai kas žaidžia už tave daug geriau.
Džiaugiuosi, kad perskaičiau iki galo ir nepasidaviau, nors ir užtrukau su skaitymu. Bet aš už serijines knygas su Robertu ir tikiuos autorius mus jomis nudžiugins ateity.
Atsiliepimą apie knygą paliksiu lietuvių k, nes man taip geriau ir lengviau reikšti mintis, nors knyga buvo skaityta originalia anglų k. Pusė žvaigždutės pridėta papildomai už tai, kad knyga su autografu.
Pradėsiu nuo to, kad kai pamačiau naujieną, iš karto skubėjau užsisakyt ir nekantriai laukiau, kol knyga atkeliaus, skaičiavau dienas. Esu didelė Carter gerbėja, esu perskaičiusi visas jo knygas ir turiu surinkusi sau asmeninę kolekciją.
Taigi, kai gavau knygą, lūkesčiai jai buvo iškelti dideli, ir tikėjausi jau kai paimsiu knygą į rankas, pamiršiu viską aplink, ir tik skaitysiu nesustodama.
Pradžia knygos buvo sunki, niekaip negalėjau įsitraukti į turinį. Dabar, kai esu perskaičiusi visą knygą, galiu pasakyt, kad tų 500 su virš puslapių buvo per daug, galima buvo sutrumpinti max iki 300- 350 psl.
Pati intriga ir susidomėjimas atsirado kažkur nuo vidurio knygos, tada jau pamažu vis kilo klausimai, kaip čia bus toliau, nes mintys piešė vieną scenarijų, bet pasirodo buvau suklydus, ir stipriai, nes tokios įvykių eigos nesitikėjau tikrai. Na o paskutiniai 100 puslapių buvo tikra bomba,ir čia laukė tikra staigmena, nes kerštas gali būti atskira meno forma,ir kai mažiausiai to tikiesi, sulauki tokio atpildo, apie kurį net nesvajojai,nes kai kas žaidžia už tave daug geriau.
Džiaugiuosi, kad perskaičiau iki galo ir nepasidaviau, nors ir užtrukau su skaitymu. Bet aš už serijines knygas su Robertu ir tikiuos autorius mus jomis nudžiugins ateity.
July 19, 2026
Alexa, play “Cowboy Like Me” by Taylor Swift.
I honestly don’t think I’ve ever been this completely blindsided this many times while reading a book. Top tier absolutely immaculate vibes.
I love everything Chris Carter writes. I would literally read his grocery list. Someone should probably check on him though to make sure he’s ok.
I honestly don’t think I’ve ever been this completely blindsided this many times while reading a book. Top tier absolutely immaculate vibes.
I love everything Chris Carter writes. I would literally read his grocery list. Someone should probably check on him though to make sure he’s ok.
July 22, 2026
Normaliter verwacht je van een boek van een bloedstollende thriller vol seriemoordenaars en gruwelijke misdaden. Met De Schuilplaats bewijst hij dat hij ook zonder zijn vertrouwde formule een ijzersterk verhaal kan neerzetten.
Dit is zijn eerste standalone en die is verrassend anders, maar zeker niet minder spannend. De opbouw is sterk, de personages zijn goed uitgewerkt, het tempo ligt hoog en de plot zit slim in elkaar. Vanaf de eerste pagina word je het verhaal ingezogen.
Twee vriendinnen hebben een zorgvuldig plan: rijke mannen oplichten. Maar wat gebeurt er als één van hen onverwacht verliefd wordt op haar beoogde slachtoffer? Kies je voor de liefde of zet je het oorspronkelijke plan door? En welke gevolgen heeft die keuze? Dat dilemma zorgt voor een spannende en onvoorspelbare ontwikkeling.
Carter weet je voortdurend op het verkeerde been te zetten en houdt de spanning tot de laatste pagina vast.
Meer wil ik niet prijsgeven, want dit is zo'n boek dat je het liefst zonder voorkennis leest. Mijn enige advies: begin er pas aan als je tijd hebt, want wegleggen is lastig.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ Een verrassende standalone die laat zien dat Chris Carter veel meer kan dan alleen bloedstollende seriemoordenaars-thrillers. Lees het!! 📖
Dit is zijn eerste standalone en die is verrassend anders, maar zeker niet minder spannend. De opbouw is sterk, de personages zijn goed uitgewerkt, het tempo ligt hoog en de plot zit slim in elkaar. Vanaf de eerste pagina word je het verhaal ingezogen.
Twee vriendinnen hebben een zorgvuldig plan: rijke mannen oplichten. Maar wat gebeurt er als één van hen onverwacht verliefd wordt op haar beoogde slachtoffer? Kies je voor de liefde of zet je het oorspronkelijke plan door? En welke gevolgen heeft die keuze? Dat dilemma zorgt voor een spannende en onvoorspelbare ontwikkeling.
Carter weet je voortdurend op het verkeerde been te zetten en houdt de spanning tot de laatste pagina vast.
Meer wil ik niet prijsgeven, want dit is zo'n boek dat je het liefst zonder voorkennis leest. Mijn enige advies: begin er pas aan als je tijd hebt, want wegleggen is lastig.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ Een verrassende standalone die laat zien dat Chris Carter veel meer kan dan alleen bloedstollende seriemoordenaars-thrillers. Lees het!! 📖
August 2, 2026
Je leest hoe Samantha haar naam verandert, op de vlucht gaat en een nieuw leven probeert op te bouwen. Toch blijft ze heel voorzichtig.. Maar is ze voorzichtig genoeg?
De Schuilplaats is anders dan de andere thrillers van Carter, veel minder bloederig en meer psychologisch dan gruwelijk. Maar zeker niet minder goed. Het verhaal had meerdere plotwendingen, waarbij ik soms met mijn mond open zat 🙈
Wil je altijd al een Chris Carter lezen? Lees dit boek. Ben je al fan van Chris Carter? Lees dit boek. Hou je van psychologische spelletjes in boeken? Lees dit boek.
Conclusie: lees dit boek 🤭
Ik kreeg dit boek als een vooruitleesexemplaar van @harpercollins_holland @worldofthrillers 💙
De Schuilplaats is anders dan de andere thrillers van Carter, veel minder bloederig en meer psychologisch dan gruwelijk. Maar zeker niet minder goed. Het verhaal had meerdere plotwendingen, waarbij ik soms met mijn mond open zat 🙈
Wil je altijd al een Chris Carter lezen? Lees dit boek. Ben je al fan van Chris Carter? Lees dit boek. Hou je van psychologische spelletjes in boeken? Lees dit boek.
Conclusie: lees dit boek 🤭
Ik kreeg dit boek als een vooruitleesexemplaar van @harpercollins_holland @worldofthrillers 💙
July 18, 2026
It feels illegal to give Chris Carter anything other than a five ⭐️, however, this book was so annoying. It was a blend of two other books I’ve read and I was hoping the ending would make up for it, it didn’t.
I am sadly disappointed in this one. The big twist I saw, coming a mile away, and then the ending was also subpar. Sigh.
I am sadly disappointed in this one. The big twist I saw, coming a mile away, and then the ending was also subpar. Sigh.
July 23, 2026
De schuilplaats is de eerste standalone van bestsellerauteur Chris Carter, die de meeste lezers ongetwijfeld kennen van de ijzersterke Robert Hunter-reeks. En wat voor een eerste standalone is dit geworden. Love it!
Soms wil je eigenlijk niet te veel over een boek vertellen, omdat je anderen dezelfde leeservaring gunt. De schuilplaats is zo'n boek. Mijn advies? Lees het gewoon. Echt.
Het verhaal begint verrassend rustig en neemt uitgebreid de tijd om de personages en de situatie neer te zetten. Dat tempo is heel anders dan wat we van de Robert Hunter-reeks gewend zijn, maar net daardoor werkt het zo goed. Op een bepaald moment schakelt Chris Carter moeiteloos een versnelling hoger en vanaf dan grijpt het verhaal je stevig vast.
Het plot zit ongelooflijk vernuftig in elkaar. Telkens wanneer ik dacht dat ik doorhad waar het naartoe ging, wist Chris Carter me opnieuw op het verkeerde been te zetten. De opeenvolgende plotwendingen richting het einde zag ik totaal niet aankomen. Toen ik het boek dichtsloeg, bleef ik nog lang nadenken over alles wat ik net gelezen had. Ik was echt compleet omvergeblazen.
Met De schuilplaats bewijst Chris Carter dat hij niet alleen een meester is in bloedstollende seriemoordenaars, maar ook perfect weet hoe hij zijn lezers kan misleiden en tot de allerlaatste pagina in spanning kan houden.
Eén tip wil ik je wel meegeven: begin niet aan dit boek als je weet dat je het straks moet wegleggen. Vanaf een bepaald moment wil je gewoon blijven lezen. Ik spreek uit ervaring, want slapen leek plots veel minder belangrijk dan ontdekken hoe dit verhaal zou eindigen.
Voor wie de Robert Hunter-reeks links laat liggen omdat die te expliciet of te gruwelijk is, is De schuilplaats de perfecte kennismaking met de schrijfstijl en het verteltalent van Chris Carter. Het bewijst dat hij ook zonder de extreme horror een razend spannende thriller kan neerzetten.
Chris Carter heeft me met De schuilplaats volledig verrast. Ik wist dat hij spannende thrillers kon schrijven, maar dat hij me op deze manier zo compleet kon misleiden had ik niet zien aankomen. Dit is zonder twijfel een van die boeken die nog lang in je hoofd blijven nazinderen.
Soms wil je eigenlijk niet te veel over een boek vertellen, omdat je anderen dezelfde leeservaring gunt. De schuilplaats is zo'n boek. Mijn advies? Lees het gewoon. Echt.
Het verhaal begint verrassend rustig en neemt uitgebreid de tijd om de personages en de situatie neer te zetten. Dat tempo is heel anders dan wat we van de Robert Hunter-reeks gewend zijn, maar net daardoor werkt het zo goed. Op een bepaald moment schakelt Chris Carter moeiteloos een versnelling hoger en vanaf dan grijpt het verhaal je stevig vast.
Het plot zit ongelooflijk vernuftig in elkaar. Telkens wanneer ik dacht dat ik doorhad waar het naartoe ging, wist Chris Carter me opnieuw op het verkeerde been te zetten. De opeenvolgende plotwendingen richting het einde zag ik totaal niet aankomen. Toen ik het boek dichtsloeg, bleef ik nog lang nadenken over alles wat ik net gelezen had. Ik was echt compleet omvergeblazen.
Met De schuilplaats bewijst Chris Carter dat hij niet alleen een meester is in bloedstollende seriemoordenaars, maar ook perfect weet hoe hij zijn lezers kan misleiden en tot de allerlaatste pagina in spanning kan houden.
Eén tip wil ik je wel meegeven: begin niet aan dit boek als je weet dat je het straks moet wegleggen. Vanaf een bepaald moment wil je gewoon blijven lezen. Ik spreek uit ervaring, want slapen leek plots veel minder belangrijk dan ontdekken hoe dit verhaal zou eindigen.
Voor wie de Robert Hunter-reeks links laat liggen omdat die te expliciet of te gruwelijk is, is De schuilplaats de perfecte kennismaking met de schrijfstijl en het verteltalent van Chris Carter. Het bewijst dat hij ook zonder de extreme horror een razend spannende thriller kan neerzetten.
Chris Carter heeft me met De schuilplaats volledig verrast. Ik wist dat hij spannende thrillers kon schrijven, maar dat hij me op deze manier zo compleet kon misleiden had ik niet zien aankomen. Dit is zonder twijfel een van die boeken die nog lang in je hoofd blijven nazinderen.
August 1, 2026
4,5 ⭐
"I guess I was waiting and hoping that I'd feel safe somewhere before I tried settling down, but I don't think that that will ever happen. I mean...none of us are ever one hundred percent safe, are we?"
"Because evil doesn't always wear an ugly mask.... Its best disguise is hiding in plain sight."
"I guess I was waiting and hoping that I'd feel safe somewhere before I tried settling down, but I don't think that that will ever happen. I mean...none of us are ever one hundred percent safe, are we?"
"Because evil doesn't always wear an ugly mask.... Its best disguise is hiding in plain sight."
July 28, 2026
4.7 ⭐️ infelizmente não posso escrever muito sobre o livro, para não estragar nada. Posso adiantar que é MUITO diferente do que Chris Carter nos tem habituado até agora (I miss you, Robert Hunter ❤️), que tem uns valentes twists, e que só me deixou verdadeiramente vidrada já depois das 300 páginas 😅 mas digo-vos, que valeu a pena 👍
July 19, 2026
Δεν υπάρχουν λόγια!!!
August 3, 2026
Δείτε επίσης και στο Chill and read
Πόσο ασφαλής μπορεί να νιώσει κάποιος όταν έχει αφήσει πίσω του το παρελθόν, αλλά το παρελθόν δεν έχει αφήσει εκείνον; Στο «Κρυφτό», ο Chris Carter δημιουργεί ένα ψυχολογικό θρίλερ γεμάτο ένταση, μυστικά και συνεχείς ανατροπές, όπου η αλήθεια αποκαλύπτεται αργά και κάθε βεβαιότητα ανατρέπεται. Το μυθιστόρημα δεν βασίζεται μόνο στην αγωνία της καταδίωξης, αλλά και στην αβεβαιότητα της ταυτότητας, της εμπιστοσύνης και της ανθρώπινης εξαπάτησης, προσφέροντας μια ιστορία που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.
Η ιστορία ξεκινά με τη Σαμάνθα Στιούαρτ, μια γυναίκα που καταφέρνει να ξεφύγει από έναν κακοποιητικό γάμο και να οδηγήσει τον σύζυγό της στη φυλακή. Η καταδίκη του, όμως, δεν σημαίνει και το τέλος του εφιάλτη της. Η τελευταία του υπόσχεση είναι ότι θα τη βρει, όσος χρόνος κι αν χρειαστεί. Για να προστατευθεί, αποκτά νέα ταυτότητα και νέα ζωή ως Μέρι Σμιθ, αφήνοντας πίσω οτιδήποτε γνώριζε. Εκεί που όλα μοιάζουν να οδηγούν σε μια ιστορία επιβίωσης και καταδίωξης, ο Carter αρχίζει σταδιακά να μεταμορφώνει το αφήγημα σε κάτι πολύ πιο περίπλοκο. Κάθε νέο κεφάλαιο μοιάζει να προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι σε ένα παζλ, μόνο που ο αναγνώστης συνειδητοποιεί διαρκώς ότι η εικόνα που είχε σχηματίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν λανθασμένη.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται την πληροφορία. Ο Carter γνωρίζει ακριβώς τι πρέπει να αποκαλύψει και τι να αποκρύψει. Δεν βασίζεται σε φτηνά τεχνάσματα ούτε σε ανατροπές που υπάρχουν μόνο για να εντυπωσιάσουν. Αντίθετα, χτίζει μεθοδικά μια αφήγηση όπου κάθε λεπτομέρεια αποκτά διαφορετική σημασία όταν αποκαλύπτεται ένα νέο στοιχείο. Ο αναγνώστης καλείται συνεχώς να αναθεωρεί τις βεβαιότητές του, να αμφισβητεί τις προθέσεις των χαρακτήρων και να αναρωτιέται ποιος κινεί πραγματικά τα νήματα.
Το «Κρυφτό» αξιοποιεί εξαιρετικά την ιδέα της ταυτότητας. Δεν εξετάζει μόνο τι σημαίνει να αλλάζει κανείς όνομα ή τόπο διαμονής, αλλά και κατά πόσο μπορεί πραγματικά να αποδράσει από το παρελθόν του. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την έννοια της επιβίωσης, της χειραγώγησης και της εκδίκησης, ενώ παράλληλα θέτει ερωτήματα σχετικά με την εμπιστοσύνη και την ανθρώπινη αντίληψη. Πόσο εύκολα πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε; Πόσο αντικειμενική είναι η εικόνα που σχηματίζουμε για έναν άνθρωπο; Και πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει τις προσδοκίες μας εναντίον μας;
Η Σαμάνθα, ή καλύτερα Μέρι, αποτελεί έναν χαρακτήρα που εξελίσσεται διαρκώς μέσα στην αφήγηση. Στην αρχή μοιάζει κυρίως με θύμα των περιστάσεων, όμως όσο προχωρά η ιστορία αποκτά μεγαλύτερο βάθος. Ο Carter αποφεύγει να τη μετατρέψει σε μια αψεγάδιαστη ηρωίδα. Της επιτρέπει να κάνει λάθη, να αμφιβάλλει, να φοβάται και να παίρνει αποφάσεις υπό πίεση. Έτσι παραμένει ανθρώπινη και πειστική, ακόμη κι όταν οι εξελίξεις αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη ένταση.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι το σύνολο των δευτερευόντων χαρακτήρων. Κανείς δεν παρουσιάζεται μονοδιάστατα και σχεδόν όλοι αφήνουν την αίσθηση ότι γνωρίζουν περισσότερα από όσα αποκαλύπτουν. Ο συγγραφέας αξιοποιεί αυτή την αβεβαιότητα για να διατηρεί σταθερά υψηλό το σασπένς. Οι σχέσεις μεταξύ των προσώπων μεταβάλλονται συνεχώς και η εμπιστοσύνη γίνεται ένα από τα σημαντικότερα διακυβεύματα της ιστορίας.
Αφηγηματικά, ο Carter επιλέγει έναν γρήγορο αλλά όχι βιαστικό ρυθμό. Το πρώτο μέρος αφιερώνει χρόνο ώστε να γνωρίσουμε την πρωταγωνίστρια και να κατανοήσουμε το ψυχολογικό της φορτίο. Στη συνέχεια, η ένταση αυξάνεται σταδιακά μέχρι να μετατραπεί σε μια αλυσίδα εξελίξεων που δύσκολα επιτρέπει στον αναγνώστη να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του. Το ενδιαφέρον είναι ότι, παρόλο που η δράση κορυφώνεται προς το τέλος, η πραγματική δύναμη του μυθιστορήματος βρίσκεται στην ψυχολογική του διάσταση και όχι στις σκηνές δράσης.
Όσοι γνωρίζουν τον Carter από τη σειρά του Ρόμπερτ Χάντερ ίσως εκπλαγούν από την απουσία της ακραίας βίας που χαρακτηρίζει αρκετά από τα προηγούμενα έργα του. Εδώ η ένταση δεν προέρχεται από τη φρίκη των εγκλημάτων αλλά από την αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι ασφαλές και κανείς δεν είναι ακριβώς αυτός που δείχνει. Αυτή η επιλογή αποδεικνύει την ευελιξία του συγγραφέα, ο οποίος μπορεί να δημιουργήσει το ίδιο καθηλωτικό αποτέλεσμα βασιζόμενος αποκλειστικά στην ατμόσφαιρα, στην ψυχολογία και στην προσεκτικά δομημένη πλοκή.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι το βιβλίο αποφεύγει να επαναπαυθεί στις ανατροπές του. Οι εκπλήξεις λειτουργούν οργανικά μέσα στην ιστορία και δεν ακυρώνουν όσα έχουν προηγηθεί. Αντίθετα, προσθέτουν νέο νόημα σε σκηνές που ο αναγνώστης θεωρούσε δεδομένες, ενισχύοντας την επιθυμία να ανατρέξει νοερά στα προηγούμενα κεφάλαια.
Το «Κρυφτό» είναι ένα θρίλερ που αποδεικνύει πως ο Chris Carter δεν χρειάζεται ούτε υπερβολική βία ούτε έναν κατά συρροή δολοφόνο για να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον. Με μια πλοκή που μεταμορφώνεται διαρκώς, χαρακτήρες που δεν αποκαλύπτουν εύκολα τις πραγματικές τους προθέσεις και μια ατμόσφαιρα διαρκούς αβεβαιότητας, δημιουργεί ένα μυθιστόρημα που βασίζεται στην ένταση της αναμονής και στη δύναμη της εξαπάτησης. Είναι ένα βιβλίο που υπενθυμίζει πως το πιο επικίνδυνο παιχνίδι δεν είναι πάντα αυτό της καταδίωξης. Πολλές φορές είναι το παιχνίδι της αλήθειας, όταν κανείς δεν ξέρει ποιος πραγματικά κρύβεται και ποιος τελικά αναζητά.
Πόσο ασφαλής μπορεί να νιώσει κάποιος όταν έχει αφήσει πίσω του το παρελθόν, αλλά το παρελθόν δεν έχει αφήσει εκείνον; Στο «Κρυφτό», ο Chris Carter δημιουργεί ένα ψυχολογικό θρίλερ γεμάτο ένταση, μυστικά και συνεχείς ανατροπές, όπου η αλήθεια αποκαλύπτεται αργά και κάθε βεβαιότητα ανατρέπεται. Το μυθιστόρημα δεν βασίζεται μόνο στην αγωνία της καταδίωξης, αλλά και στην αβεβαιότητα της ταυτότητας, της εμπιστοσύνης και της ανθρώπινης εξαπάτησης, προσφέροντας μια ιστορία που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.
Η ιστορία ξεκινά με τη Σαμάνθα Στιούαρτ, μια γυναίκα που καταφέρνει να ξεφύγει από έναν κακοποιητικό γάμο και να οδηγήσει τον σύζυγό της στη φυλακή. Η καταδίκη του, όμως, δεν σημαίνει και το τέλος του εφιάλτη της. Η τελευταία του υπόσχεση είναι ότι θα τη βρει, όσος χρόνος κι αν χρειαστεί. Για να προστατευθεί, αποκτά νέα ταυτότητα και νέα ζωή ως Μέρι Σμιθ, αφήνοντας πίσω οτιδήποτε γνώριζε. Εκεί που όλα μοιάζουν να οδηγούν σε μια ιστορία επιβίωσης και καταδίωξης, ο Carter αρχίζει σταδιακά να μεταμορφώνει το αφήγημα σε κάτι πολύ πιο περίπλοκο. Κάθε νέο κεφάλαιο μοιάζει να προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι σε ένα παζλ, μόνο που ο αναγνώστης συνειδητοποιεί διαρκώς ότι η εικόνα που είχε σχηματίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν λανθασμένη.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται την πληροφορία. Ο Carter γνωρίζει ακριβώς τι πρέπει να αποκαλύψει και τι να αποκρύψει. Δεν βασίζεται σε φτηνά τεχνάσματα ούτε σε ανατροπές που υπάρχουν μόνο για να εντυπωσιάσουν. Αντίθετα, χτίζει μεθοδικά μια αφήγηση όπου κάθε λεπτομέρεια αποκτά διαφορετική σημασία όταν αποκαλύπτεται ένα νέο στοιχείο. Ο αναγνώστης καλείται συνεχώς να αναθεωρεί τις βεβαιότητές του, να αμφισβητεί τις προθέσεις των χαρακτήρων και να αναρωτιέται ποιος κινεί πραγματικά τα νήματα.
Το «Κρυφτό» αξιοποιεί εξαιρετικά την ιδέα της ταυτότητας. Δεν εξετάζει μόνο τι σημαίνει να αλλάζει κανείς όνομα ή τόπο διαμονής, αλλά και κατά πόσο μπορεί πραγματικά να αποδράσει από το παρελθόν του. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την έννοια της επιβίωσης, της χειραγώγησης και της εκδίκησης, ενώ παράλληλα θέτει ερωτήματα σχετικά με την εμπιστοσύνη και την ανθρώπινη αντίληψη. Πόσο εύκολα πιστεύουμε αυτό που βλέπουμε; Πόσο αντικειμενική είναι η εικόνα που σχηματίζουμε για έναν άνθρωπο; Και πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει τις προσδοκίες μας εναντίον μας;
Η Σαμάνθα, ή καλύτερα Μέρι, αποτελεί έναν χαρακτήρα που εξελίσσεται διαρκώς μέσα στην αφήγηση. Στην αρχή μοιάζει κυρίως με θύμα των περιστάσεων, όμως όσο προχωρά η ιστορία αποκτά μεγαλύτερο βάθος. Ο Carter αποφεύγει να τη μετατρέψει σε μια αψεγάδιαστη ηρωίδα. Της επιτρέπει να κάνει λάθη, να αμφιβάλλει, να φοβάται και να παίρνει αποφάσεις υπό πίεση. Έτσι παραμένει ανθρώπινη και πειστική, ακόμη κι όταν οι εξελίξεις αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη ένταση.
Εξίσου ενδιαφέρον είναι το σύνολο των δευτερευόντων χαρακτήρων. Κανείς δεν παρουσιάζεται μονοδιάστατα και σχεδόν όλοι αφήνουν την αίσθηση ότι γνωρίζουν περισσότερα από όσα αποκαλύπτουν. Ο συγγραφέας αξιοποιεί αυτή την αβεβαιότητα για να διατηρεί σταθερά υψηλό το σασπένς. Οι σχέσεις μεταξύ των προσώπων μεταβάλλονται συνεχώς και η εμπιστοσύνη γίνεται ένα από τα σημαντικότερα διακυβεύματα της ιστορίας.
Αφηγηματικά, ο Carter επιλέγει έναν γρήγορο αλλά όχι βιαστικό ρυθμό. Το πρώτο μέρος αφιερώνει χρόνο ώστε να γνωρίσουμε την πρωταγωνίστρια και να κατανοήσουμε το ψυχολογικό της φορτίο. Στη συνέχεια, η ένταση αυξάνεται σταδιακά μέχρι να μετατραπεί σε μια αλυσίδα εξελίξεων που δύσκολα επιτρέπει στον αναγνώστη να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του. Το ενδιαφέρον είναι ότι, παρόλο που η δράση κορυφώνεται προς το τέλος, η πραγματική δύναμη του μυθιστορήματος βρίσκεται στην ψυχολογική του διάσταση και όχι στις σκηνές δράσης.
Όσοι γνωρίζουν τον Carter από τη σειρά του Ρόμπερτ Χάντερ ίσως εκπλαγούν από την απουσία της ακραίας βίας που χαρακτηρίζει αρκετά από τα προηγούμενα έργα του. Εδώ η ένταση δεν προέρχεται από τη φρίκη των εγκλημάτων αλλά από την αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι ασφαλές και κανείς δεν είναι ακριβώς αυτός που δείχνει. Αυτή η επιλογή αποδεικνύει την ευελιξία του συγγραφέα, ο οποίος μπορεί να δημιουργήσει το ίδιο καθηλωτικό αποτέλεσμα βασιζόμενος αποκλειστικά στην ατμόσφαιρα, στην ψυχολογία και στην προσεκτικά δομημένη πλοκή.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι το βιβλίο αποφεύγει να επαναπαυθεί στις ανατροπές του. Οι εκπλήξεις λειτουργούν οργανικά μέσα στην ιστορία και δεν ακυρώνουν όσα έχουν προηγηθεί. Αντίθετα, προσθέτουν νέο νόημα σε σκηνές που ο αναγνώστης θεωρούσε δεδομένες, ενισχύοντας την επιθυμία να ανατρέξει νοερά στα προηγούμενα κεφάλαια.
Το «Κρυφτό» είναι ένα θρίλερ που αποδεικνύει πως ο Chris Carter δεν χρειάζεται ούτε υπερβολική βία ούτε έναν κατά συρροή δολοφόνο για να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον. Με μια πλοκή που μεταμορφώνεται διαρκώς, χαρακτήρες που δεν αποκαλύπτουν εύκολα τις πραγματικές τους προθέσεις και μια ατμόσφαιρα διαρκούς αβεβαιότητας, δημιουργεί ένα μυθιστόρημα που βασίζεται στην ένταση της αναμονής και στη δύναμη της εξαπάτησης. Είναι ένα βιβλίο που υπενθυμίζει πως το πιο επικίνδυνο παιχνίδι δεν είναι πάντα αυτό της καταδίωξης. Πολλές φορές είναι το παιχνίδι της αλήθειας, όταν κανείς δεν ξέρει ποιος πραγματικά κρύβεται και ποιος τελικά αναζητά.
July 21, 2026
5 stars.
Chris Carter could pretty much write anything at this point, I think, and I'd love it. I was a bit disappointed when it was announced that this year's publication would be a standalone rather than a Hunter & Garcia, my favourite literary detective pair. This one is also slightly slower out of the blocks than your classic Chris Carter, which had me going "mmm" for a bit, but then it takes off and then it was a case of spanner after spanner being thrown at the reader. Every time I thought I caught an inkling of what was going on, something happened to show that I was very much incorrect, and I couldn't turn the pages fast enough in the second half of the book.
The thing I love the most about Chris Carter's books, although this only becomes obvious later one, that, as weird as this sounds, . As such, he's one of the few gruesome/thriller authors that makes me cry when reading, which is a weird combination but to me, sign of a really good book! This one will probably stay with me a long time, the same way Genesis (my favourite of the Hunter & Garcias) has.
That aside, the unpredictability of this one was honestly simply genius. I knew from the offset that .
Well done Chris, you've certainly got me out of my reading slump, got through this in just two sittings! Now what to read next...
Chris Carter could pretty much write anything at this point, I think, and I'd love it. I was a bit disappointed when it was announced that this year's publication would be a standalone rather than a Hunter & Garcia, my favourite literary detective pair. This one is also slightly slower out of the blocks than your classic Chris Carter, which had me going "mmm" for a bit, but then it takes off and then it was a case of spanner after spanner being thrown at the reader. Every time I thought I caught an inkling of what was going on, something happened to show that I was very much incorrect, and I couldn't turn the pages fast enough in the second half of the book.
The thing I love the most about Chris Carter's books, although this only becomes obvious later one, that, as weird as this sounds, . As such, he's one of the few gruesome/thriller authors that makes me cry when reading, which is a weird combination but to me, sign of a really good book! This one will probably stay with me a long time, the same way Genesis (my favourite of the Hunter & Garcias) has.
That aside, the unpredictability of this one was honestly simply genius. I knew from the offset that .
Well done Chris, you've certainly got me out of my reading slump, got through this in just two sittings! Now what to read next...
July 27, 2026
Five huuuge stars from me!
This is a brilliant psychological thriller that I’d highly recommend.
It’s a bit of a slower pace to the Robert Hunter series but but when you finish it, you will understand why.
I won’t say anymore as I really don’t want to spoil it.
Loved it!!
This is a brilliant psychological thriller that I’d highly recommend.
It’s a bit of a slower pace to the Robert Hunter series but but when you finish it, you will understand why.
I won’t say anymore as I really don’t want to spoil it.
Loved it!!
July 24, 2026
Holy! Wat een plot-twists! Dit zat zo goed in elkaar.
July 30, 2026
😂😂😂 Mary, you gotta be smarter than that.
This was a fun time. Very different than the Chris Carter we’re all used to but still good.
This was a fun time. Very different than the Chris Carter we’re all used to but still good.
July 30, 2026
Absolutely brilliant!
July 17, 2026
What else can you say, another absolutely enthralling book by Chris Carter. So good!
July 18, 2026
I'm sorry but no. Maybe my hopes were too high but this was not up to the Chris Carter standard I have come to expect. It was tacky and ridiculous and the writing was amateurish and cringeworthy.
July 20, 2026
The last 30% was fantastic, while the first 70% better to be cut down a bit.
Displaying 1 - 30 of 191 reviews