What do you think?
Rate this book
Kırmızı Ayna
İnsanlar kaderi yanlış anladıkları gibi zamanı da yanlış anladı. Ölümsüz olmak istiyorlardı, çünkü varlığın iyilik, yokluğun ise kötülük olduğunu sanıyorlardı. Hayatı anlamıyor ve ona sadık kalmıyorlardı, tek sadakatleri kendilerineydi. Kendi insani kötülüklerini, nihai kötülük dedikleri ölümün karşısında hak görüyorlardı.
Ömrünün son günlerini bir hastane odasında geçiren Zaza ile onun gizemli bir şekilde ortadan kaybolduktan yıllar sonra yanında beliren oğlu Seba’nın hikâyesini anlatıyor Burhan Sönmez. Klasik bir kavuşma hikâyesi değil bu. Bir yandan hafızanın, zamanın, ölümün ve insan ruhunun bilinmezlikleriyle dolu, diğer yandan memleketin bir türlü dağılmayan, Dersim’den Galatasaray Meydanı’na uzanan o karanlık sisiyle...
Kırmızı Ayna, havai fişekler milenyumu karşılamak için gökyüzünde patlarken, kendi göğüyle baş başa kalan bir kadının kudretini ve onun ömür boyu sadık kaldığı aynaların içindeki hayatı gösteriyor.
Ömrünün son günlerini bir hastane odasında geçiren Zaza ile onun gizemli bir şekilde ortadan kaybolduktan yıllar sonra yanında beliren oğlu Seba’nın hikâyesini anlatıyor Burhan Sönmez. Klasik bir kavuşma hikâyesi değil bu. Bir yandan hafızanın, zamanın, ölümün ve insan ruhunun bilinmezlikleriyle dolu, diğer yandan memleketin bir türlü dağılmayan, Dersim’den Galatasaray Meydanı’na uzanan o karanlık sisiyle...
Kırmızı Ayna, havai fişekler milenyumu karşılamak için gökyüzünde patlarken, kendi göğüyle baş başa kalan bir kadının kudretini ve onun ömür boyu sadık kaldığı aynaların içindeki hayatı gösteriyor.
180 pages, Paperback
Published June 1, 2026
About the author
Burhan Sönmez
18 books209 followersBurhan Sönmez was born in Haymana in central Turkey. He completed his primary and secondary education in Polatlı. He graduated from the Faculty of Law at the University of Istanbul and worked for a time as a lawyer. He wrote for various newspapers and magazines on literature, culture and politics.
He is member of Turkish PEN and English PEN. He lectures in Literature and Novel at the METU.
He has spent several years in the UK, and now lives in Cambridge and Istanbul.
His first novel, North, published in 2009.
His second novel, Sins and Innocents, published in 2011 and received the Sedat Simavi Literature Award that is the most prominent literature award in Turkey. It has been translated into English, Italian and Serbian.
He wrote a short story of "Prehistoric Dogs" for A Story of Dersim (Bir Dersim Hikâyesi) a book that edited by Murathan Mungan.
He is member of Turkish PEN and English PEN. He lectures in Literature and Novel at the METU.
He has spent several years in the UK, and now lives in Cambridge and Istanbul.
His first novel, North, published in 2009.
His second novel, Sins and Innocents, published in 2011 and received the Sedat Simavi Literature Award that is the most prominent literature award in Turkey. It has been translated into English, Italian and Serbian.
He wrote a short story of "Prehistoric Dogs" for A Story of Dersim (Bir Dersim Hikâyesi) a book that edited by Murathan Mungan.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 10, 2026
Odyssey filmini izlemedim hala, herhalde bu romanın üstüne bir süre daha izlemedim, zira onların Christopher Nolan'ı varsa bizim de Burhan Sönmez'imiz var ve son romanı Kırmızı Ayna pekala bir Odysseia uyarlaması olarak değerlendirilebilir, hem de şahane bir uyarlama. Bir bekleme ve hatırlama hikayesi çünkü bu.
Ölüm döşeğindeki Zaza isimli bir kadınla oğlu Seba'nın konuşmalarını okuyoruz kitap boyunca. Yahut başta öyle sanıyoruz, okudukça hayal ve hakikat, olan ve olmayan, anlatılanla yaşanan, aynadaki suret ve yansıma iç içe geçiyor, tüm sınırlar bulanıklaşıyor.
Burhan Sönmez, Zaza'nın zihninin derinliklerine girdikçe okurun da zihnine giriyor, türlü bam tellerimize basıyor. Burhan Sönmez'in yazdığı her şey gibi fena halde kuşatıcı ve atmosferik bir metin bu ve İstanbul yine bir ana karakter gibi beliriyor, vücut buluyor.
Zaza, Rum yetimhanesinde büyümüş bir küçük kız, ölüm döşeğinde bize ilk hatıralarından bugüne dek rehberlik ediyor. Köyünden koparılışı, annesini kaybedişi, yetimhane günleri, anne oluşu ve daha niceleri. Zaza'nın hayat öyküsü memleketin öyküsünden azada değil elbette, pek çok toplumsal kırılma anı onu öyküsünü de şekillendiriyor, Burhan Sönmez asla didaktikleşmeden ve odağını kaydırmadan arkada usul usul bize memleketin trajedilerini de hatırlatıyor.
Usul usul dedim, herhalde bu kitabı en iyi anlatan ifadelerden biri bu olur zaten. Burhan Sönmez okurken hep aynı duyguyu hissediyorum, gözümü kapasam da biri bana ninni söyler gibi bu kitapları okusa, dinlesem, uykuyla uyanıklık arasındaki o hülyalı arafta işitsem kelimelerini diye. Bu kitapta da yine aynı duyguyu çok güçlü şekilde hissettim. Bu toprakların kadim sözlü hikayecilik geleneğini bu denli evrenselleştirip edebiyata bu güçte taşıyabilen bir yazarımız olduğu için bence çok şanslıyız. Yine öyle güzel, öyle efsunlu bir dil; öyle zarif kelimeler, öyle kırılgan bir anlatı sunuyor ki Sönmez. İnsanın ta içine işliyor.
Ezcümle, çok çok sevdim. Yetişkinlikle çocukluğun zamanını iç içe geçirip büken, suretlere ve yansımalara dair düşünmeye çağıran, bunları yaparken de okuru resmen okşayan müthiş bir roman Kırmızı Ayna.
Ölüm döşeğindeki Zaza isimli bir kadınla oğlu Seba'nın konuşmalarını okuyoruz kitap boyunca. Yahut başta öyle sanıyoruz, okudukça hayal ve hakikat, olan ve olmayan, anlatılanla yaşanan, aynadaki suret ve yansıma iç içe geçiyor, tüm sınırlar bulanıklaşıyor.
Burhan Sönmez, Zaza'nın zihninin derinliklerine girdikçe okurun da zihnine giriyor, türlü bam tellerimize basıyor. Burhan Sönmez'in yazdığı her şey gibi fena halde kuşatıcı ve atmosferik bir metin bu ve İstanbul yine bir ana karakter gibi beliriyor, vücut buluyor.
Zaza, Rum yetimhanesinde büyümüş bir küçük kız, ölüm döşeğinde bize ilk hatıralarından bugüne dek rehberlik ediyor. Köyünden koparılışı, annesini kaybedişi, yetimhane günleri, anne oluşu ve daha niceleri. Zaza'nın hayat öyküsü memleketin öyküsünden azada değil elbette, pek çok toplumsal kırılma anı onu öyküsünü de şekillendiriyor, Burhan Sönmez asla didaktikleşmeden ve odağını kaydırmadan arkada usul usul bize memleketin trajedilerini de hatırlatıyor.
Usul usul dedim, herhalde bu kitabı en iyi anlatan ifadelerden biri bu olur zaten. Burhan Sönmez okurken hep aynı duyguyu hissediyorum, gözümü kapasam da biri bana ninni söyler gibi bu kitapları okusa, dinlesem, uykuyla uyanıklık arasındaki o hülyalı arafta işitsem kelimelerini diye. Bu kitapta da yine aynı duyguyu çok güçlü şekilde hissettim. Bu toprakların kadim sözlü hikayecilik geleneğini bu denli evrenselleştirip edebiyata bu güçte taşıyabilen bir yazarımız olduğu için bence çok şanslıyız. Yine öyle güzel, öyle efsunlu bir dil; öyle zarif kelimeler, öyle kırılgan bir anlatı sunuyor ki Sönmez. İnsanın ta içine işliyor.
Ezcümle, çok çok sevdim. Yetişkinlikle çocukluğun zamanını iç içe geçirip büken, suretlere ve yansımalara dair düşünmeye çağıran, bunları yaparken de okuru resmen okşayan müthiş bir roman Kırmızı Ayna.
August 8, 2026
Ölüm döşeğindeki Zaza Ana çocukluğunu geçirdiği Büyükada Yetimhanesinde büyümüş kapatılması ve Oğlu Seba'nın kaybolması ile hayat hikayesini okuyoruz.
July 22, 2026
“Delilik dedikleri şey akıldaki boşluklardan doğuyordu ve insan onu reddemiyor, çaresizce kabulleniyordu.”
July 13, 2026
Ölmek üzere olan bir annenin bulanık zihninde dolaşıyoruz. Bir monoloğun içine ustalıkla serpilmiş diyaloglar, romanı çok katmanlı bir yapıya dönüştürüyor. Anlatı sürekli el değiştiriyor; kimi zaman anne konuşuyor, kimi zaman kayıp oğlu. Gerçekle hayalin, hafızayla şimdinin iç içe geçtiği bu gelgitli anlatım, ölümün eşiğindeki bir annenin kayıp oğluyla yaptığı son sohbet etrafında örülüyor.
Hafıza, ölüm, sürgün ve sessiz politika romanın temel taşlarını oluşturuyor. Bir ülkede gündem her gün değişirken, hayat bir şekilde akıp giderken, devletin bir kalemde silip attığı insanların ve parçalanan ailelerin hafızası yaşamaya devam ediyor. Burhan Sönmez bunu sloganlara başvurmadan, sakin ama derinlikli bir anlatımla hissettiriyor. Şahsına münhasır bir dili var. Şiirsel, katmanlı ve ritmini hiç kaybetmeyen bir anlatım. Kendini sürekli canlı tutuyor; okuru yormadan, merakını diri tutarak ilerliyor. Uzun zamandır tek oturuşta bitirdiğim romanlardan biri oldu.
Burhan Sönmez'i ilk kez okudum. Hakkında gelecekte Nobel Edebiyat Ödülü alabileceği söyleniyor. Neden olmasın? Ben de Nobel almış birçok yazardan daha az etkileyici bulmadım. Kurduğu dil evrensel; anlattığı hikâye yalnızca bu coğrafyanın değil, hafızanın, kaybın ve insan olmanın hikâyesi.
Kırmızı Ayna, Sabato'nun Tüneli, Modiano'nun hafıza romanları, Sebald'in melankolik yürüyüşleri ve Saramago'nun alegorik anlatılarıyla aynı duygusal ve estetik damarda okunabilecek bir eser. Burhan Sönmez'in Nobel adaylığı konuşulurken adının sık sık anılmasının nedenlerinden biri de bence tam olarak bu: Yerelden yola çıkıp evrensel bir edebiyat dili kurabilmesi ve tabiki sessiz politik durusu.
Hafıza, ölüm, sürgün ve sessiz politika romanın temel taşlarını oluşturuyor. Bir ülkede gündem her gün değişirken, hayat bir şekilde akıp giderken, devletin bir kalemde silip attığı insanların ve parçalanan ailelerin hafızası yaşamaya devam ediyor. Burhan Sönmez bunu sloganlara başvurmadan, sakin ama derinlikli bir anlatımla hissettiriyor. Şahsına münhasır bir dili var. Şiirsel, katmanlı ve ritmini hiç kaybetmeyen bir anlatım. Kendini sürekli canlı tutuyor; okuru yormadan, merakını diri tutarak ilerliyor. Uzun zamandır tek oturuşta bitirdiğim romanlardan biri oldu.
Burhan Sönmez'i ilk kez okudum. Hakkında gelecekte Nobel Edebiyat Ödülü alabileceği söyleniyor. Neden olmasın? Ben de Nobel almış birçok yazardan daha az etkileyici bulmadım. Kurduğu dil evrensel; anlattığı hikâye yalnızca bu coğrafyanın değil, hafızanın, kaybın ve insan olmanın hikâyesi.
Kırmızı Ayna, Sabato'nun Tüneli, Modiano'nun hafıza romanları, Sebald'in melankolik yürüyüşleri ve Saramago'nun alegorik anlatılarıyla aynı duygusal ve estetik damarda okunabilecek bir eser. Burhan Sönmez'in Nobel adaylığı konuşulurken adının sık sık anılmasının nedenlerinden biri de bence tam olarak bu: Yerelden yola çıkıp evrensel bir edebiyat dili kurabilmesi ve tabiki sessiz politik durusu.
July 30, 2026
geçmişini kaybeden ve ölmek üzere olan bir annenin kayıp olan çocuğuyla konuşmasını, belki de monologunu okuyoruz. fonda toplumumuzun ayna kırıkları, lekeleri de yer alıyor. okurken hissettiğim tek sıkıntım karakterlerin derinlemesine hissettirilmemesi oldu sadece. bir de dersim katliamı, pogrom, cumartesi anneleri gibi tüm toplumsal ayna kırıklarını bu kısa metne sığıştırma çabası biraz zorlama geldi bana. (3.5)
August 2, 2026
Penelope’nin Odysseus’u bekleyişinden, Zaza’nın Seba’yı bekleyişine…Her çağın kaybolanları,eve varamayanları,beklemekle sınananları var.
Efsanelerin bugüne karıştığı; sürgünlerin, zorunlu yolculukların ve insanın eve dönüş arzusunun romanı.
Efsanelerin bugüne karıştığı; sürgünlerin, zorunlu yolculukların ve insanın eve dönüş arzusunun romanı.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews