Lof voor 'Brussel: Eurabia': ‘Arthur van Amerongen had altijd al gelijk. Lees en huiver’ - Sylvia Witteman ‘Ruw, keihard en goudeerlijk. Arthur van Amerongen is het enfant terrible van de Nederlandse literatuur. Lees die man!’ – Olaf Koens ‘Van Amerongen is een ruwe diamant die nooit gepolijst mag worden. De schoonheid van zijn verhalen schuilt in zijn rauwheid. Uit Brussel: Eurabia blijkt bovendien dat deze legionair van het vrije woord jaren voor de troepen uitloopt.’ – Rob Hoogland ‘Scherp & geestig & treurig’ – Jeroen Pauw ‘Steengoede informatiebron en uitmuntende literatuur’ – Özcan Akyol
Brussel: een wonderlijk amalgaam van peepshows, peeskamers, frituren, kebabzaken, slijterijen, staminees met zatte hoerenlopers, islamitische boekhandels en illegale moskeeën. De islam woekert en gedijt hier, als een roos op een mestvaalt. Sinds jaar en dag is de hoofdstad van Europa een bolwerk van moslimextremisten. Arthur van Amerongen dook voor 'Brussel: Eurabia, deel I' in 2007 een jaar onder in dit gevreesde milieu: hij ging wonen in de Marollen en schreef zich in aan de Al Khaira-academie in Brussel. Daar studeerde hij islamitische theologie, samen met bebaarde Marokkaanse jongens en gesluierde meisjes die godsdienstonderwijzer willen worden. Iedere dag oefende hij de salat, het gebed, en de woedoe, de rituele reiniging die daaraan voorafgaat. Hij at halal, werd geheelonthouder en was hard op weg een vrome moslim te worden. Alles verliep voorspoedig, tot hij op pijnlijke wijze met zijn verdrongen calvinistische geloofstrauma werd geconfronteerd.
'Brussel: Eurabia, deel I' sloeg in als een bom. Klokkenluider Arthur van Amerongen werd door de Vlaamse media afgeserveerd als racist, fascist, xenofoob en islamofoob. Desondanks verschenen er zes drukken van het boek en werd Brussel: Eurabia genomineerd voor de AKO-literatuurprijs. Acht jaar later keert de schrijver terug naar Brussel. Wat is de stand van zaken in de islamitische hoofdstad van Europa?
Van Amerongen: ‘Wat ik bemerkte bij mijn terugkeer naar Brussel, is dat er niets veranderd is. Sterker nog, het is erger geworden. De islam heeft zich uitgebreid als een inktvlek, de islamknuffelaars bukken zo mogelijk nog dieper voor hun exotische vrienden. Over de islam maak ik me verder niet zoveel illusies: it is what it is. Maar de onbegrijpelijke houding van de islamknuffelaars vind ik ronduit stuitend. Het zal van kwaad tot erger gaan in Brussel want er is geen oplossing en er komt geen oplossing.’
Arthur van Amerongen is een Nederlands schrijver, columnist, journalist, publicist en islamexpert. Hij studeerde Semitische talen aan de Universiteit van Amsterdam. Hij werkte van 1990 tot 2001 als correspondent in het Midden-Oosten, met als standplaatsen Jeruzalem en Beiroet. Daarna werd hij verslaggever in Latijns-Amerika. Van 2012 columnist voor de Volkskrant (tot 2021), voor HP/De Tijd en vanaf 2022 voor GeenStijl.
Wie denkt een minutieuze uiteenzetting van Brussel en de Islam te krijgen komt bedrogen uit. De schrijver pakt het anders aan. Van Amerongen zet zijn geschiedenis met de Islam uiteen aan de hand van persoonlijke verhalen. De belevenissen in de Arabische wereld geven de basis voor de uiteindelijke beschrijvingen van Brussel en Molenbeek.
Een makkelijk en snel leesbaar boek, dat met zelfrelativering en humor, drank, journalistiek, drugs en uiteindelijk de worsteling met de islam beschrijft.
Het boek kadert tevens de hedendaagse 'islamdiscussie'.
Dit boek had eigenlijk als titel moeten hebben: 'Ik en Brussel-Eurabia'. Ik las dit boek na en naar aanleiding van de aanslagen in Parijs. Het geeft inderdaad informatie over Molenbeek, de Brusselse wijk met veel jihadisten maar Amerongen vindt zijn leven vol drugs en alcohol minstens zo belangrijk.
Slechts één ster omdat ik niet gespeend ben van auto-islamisatie betreffende dit boek waarvoor ik mij eigenlijk ook weer schaam maar ik ben weer veel wijzer geworden en veel ten aanzien van de Zuiderburen is mij duidelijker geworden.