เจินหวน จอมนางคู่แผ่นดิน เล่ม 4

เจินหวน #4

by หลิวเลี่ยนจื่อ, ดารินทิพย์ (Translator)

คลื่นลมในวังหลวงยิ่งมายิ่งรุนแรง ภายใต้เบื้องหน้าที่เงียบสงบ ซ่อนไว้ด้วยคลื่นใต้น้ำอันโหมกระหน่ำ บทสรุปของการประลองอำนาจในวังหลวงและวังหลัง ถึงจุดแตกหัก การต่อสู้ระหว่าง เจินหวน แเละ หวาเฟย ที่เป็นศัตรูหมายเลขหนึ่ง มาถึงบทสรุปแล้ว นอกจากนี้ เจินหวน พบความจริงที่ว่าจิตใจของผู้คนในวังหลวง ล้วนไม่อาจคาดเดาได้เช่นคนทั่วไป เจินหวนที่อยู่บนเส้นทางซึ่งไม่อาจหวนคืน จะรับมือเช่นใด

368 pages, Paperback

First published April 1, 2015

Reviews

[4e3a · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เอา 5 ดาวไปเลยจ้า

คุณนข.เล่นกะใจคนเก่งมว๊ากกกกก me:เอาดาวใส่พานถวายค่ะ🙏
ทั้งเส้นเรื่องที่เดี๋ยวๆก็พลิกผัน ทั้งสำนวนคมคายที่ลึกซึ้งบาดอารมณ์ต่อชะตากรรมบัดซบของเจินหวน ความรู้สึกตอนอ่าน สวิงมากแม่เอ๊ยย🥴 เดี๋ยวๆก็อินเลิฟลอยล่องชวนฝัน เดี๋ยวๆก็หมั่นไส้หมั่นเขี้ยวตัวละคร สักพักหน่วงหนึบน้ำตาซึม เคียดแค้นช้งชังเจ็บช้ำไปกะเจินหวนอ่ะ แล้วต้องขอยกความดีให้กะการแปลของคุณดารินทิพย์อีกครั้งด้วย ที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก เราคนอ่านถึงได้สามารถอินไปกะนิยายได้ขนาดนี้👍👏

เล่มแล้วยังนึกอยู่เลยว่าที่นอ.ต้องแท้งลูกนั้นพีคแล้วล่ะ ต่อจากนี้จะสนุกเหรอ จะหาจุดไหนมาทำให้อารมณ์ดราม่าพีคได้มากกว่านี้อีกเหรอฟร่ะ แต่ๆๆเห้ยยยยย เค้าทำได้อ่ะ สิ่งที่นอ.ต้องประสบพบเจอในเล่มนี้ โคตรสาหัส😭 สาหัสจนนึกไม่ออกเลยว่าน้องเจินจะกลับมาฟื้นฟู คสพ.กะอิเต้ยังไงอ่ะ ใจน้องคือ โคตรแหลกราญอ่ะ💔

เกลียดอิเต้อ่ะ มักมากและเห็นแก่ตัวสุดๆ เลวได้โล่ห์ หลัวโคตรชั่ว สุดท้ายบรรดาสนมทั้งหลายก็คือ เหยื่อของอิเต้แหละ น่าสงสารทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งยัยหวาเฟยตัวร้าย🥺

หมอหลวงเวิน ก็แสนดี๊แสนดี ดีจนเราสงสารฮีอยู่นะ เป็นคนที่ดี แต่ไม่ใช่คนที่ใช่😥

เสวียนชิงนี่คือ เซฟโซนของเจินหวนจริงๆนะ ฮีมาได้ถูกที่ถูกเวลาเสมอ ในยามที่เจินหวนลำบาก หรือเศร้าใจและท้อแท้ ฮีจะโผล่มาประหนึ่งควบม้าขาวมาช่วยเหลือ มาเยียวยาใจเจินหวนเสมอๆ
เรือคนบาปอย่างเรา เลยอยากให้เจินหวนไปรักเสวียนชิงจนสวมเขาให้อิเต้ไปเลยจ้า จากนั้นเสวียนชิงก็ก่อกบฏ จัดการอิเต้เพื่อล้างแค้นให้เจินหวนให้มันจบๆไป😅

[Noot · Rating 5 out of 5]

คนไว้ใจสุดท้ายร้ายที่สุด ฮองเฮากับหลิงหรงคือนางร้ายที่แท้จริง ร้ายแบบหวาเฟยชิดซ้าย วางอุบายให้นางเอกสูญเสียความโปรดปราน ระหว่างที่สูญเสียความโปรดปรานก็ดันรู้ตัวว่าท้อง พอคลอดลูกสาว เสร็จ ก็ไปบวชชีทั้งที่ความแค้นเต็มอก ตัดขาดความสัมพันธ์กับฮ่องเต้ บวชได้ซักพักก็ได้จัดการเรื่องความสัมพันธ์กับหมอเวินสือชูที่คาราคาซังมาตลอด ส่วนอ๋องหก เสวียนชิงก็ถูกลงโทษให้ไปสำนึกผิดที่เมืองหลวงเก่า ห่างออดไปราว 6-7 ร้อยลี้ เพราะถวายฎีกาช่วยครอบครัวนางเอก แต่ตอนท้ายก็กลับมาเยี่ยมนางเอกที่วัด แล้ววาดภาพหลงเยวี่ยมาให้ ความรู้สึกของนางเอกกับเสวี่ยนชิงพัฒนาไปอีกขั้น และอยากรู้ว่านางเอกจะกลับเข้าวังไปได้ยังไง

[Vane · Rating 4 out of 5]

ปวดหัว

[addie · Rating 5 out of 5]

(9.5/10) สนุกมาก ดราม่าเข้มข้นสุดๆ แต่ละตอนทำให้อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อไปมากๆ ส่วนเสวียนหลิงคือใจจืดใจดำได้อีก อยากรู้จริงๆว่าใครจะเป็นพระเอก

[Or_O · Rating 4 out of 5]

หลังอ่าน

ถ้าเล่มที่แล้วรันทดน้ำตาไหลไป เล่มนี้จะเจอกับสภาวะสะอึกสะอื้นคร่ำครวญเลยค่ะ

ดูแกวแล้ว คนเขียนคงกลัวว่าเจินหวนยังเก็บเวลไม่พอ เลยส่งออกนอกด่านไปฝึกฝนวิชา แล้วค่อยมาลุยตีด่านกำจัดบอสต่อ

เจินหวนต้องฝึกฝนตัวเอง เพื่อที่จะมีความอดทนอดกลั้น เรียนที่จะพลาด เพื่อที่จะไม่ผิดซ้ำอีก จุดอ่อนของเจินหวนที่คนเขียนบอกผ่านตัวละครอื่นมาซ้ำๆ คือ เป็นคนใจอ่อน ถึงจะร้าย แผนมากแค่ไหน แต่จะร้ายเฉพาะกับคนที่มารังแกตัวเอง และสิ่งที่คนเขียนไม่ได้บอกแต่เราพอรู้ได้ คือ เจินหวนเป็นคนเห็นแก่พรรคพวก ครอบครัวมาอันดับหนึ่ง เพื่อนรักมาอันดับสอง ส่วนคนที่มีบุญคุณจะอยู่อันดับสาม พวกนี้เจินหวนจะหาทางช่วยเหลือสุดกำลังและแรงที่มีตามลำดับความสำคัญ ซึ่งเป็นทั้งแรงผลักดันและจุดอ่อนเลยก็ว่าได้ ทำให้เจินหวนมีพลัง แต่ถ้าโดนศัตรูโจมตีจุดนี้ตรงๆ เจินหวนแพ้ยับเยินแน่

บทเรียนสำคัญครั้งนี้คือ อย่ามองแต่ข้างหน้า ให้มองกว้างๆ และระมัดระวังหลังให้ดีที่สุด

เล่มนี้หลายสิ่งจะเฉลยออกมา แต่คนอ่านอาจจะไม่แปลกใจนัก เพราะคนเขียนไม่ได้จงใจหลบซ่อนแถมยังใส่คำใบ้มาค่อนข้างชัด แต่ที่เจินหวนพลาดเพราะตัวเองยังประสบการณ์ยังน้อย ยังไม่รอบคอบพอ อารมณ์ความรู้สึกแสดงความสับสน ว้าวุ่น จนออกจะวกวนซ้ำซ้อนอยู่บ้าง

4


เกร็ด
- สนมคนที่ไม่มีราชทินนาม เรียกอีกอย่างว่า ใช้ชื่อสกุลเป็นราชทินนาม
- ราชทินนามแต่งให้เฉพาะสนมคนโปรด หรืออยู่ในตระกูลสูง เพราะฉะนั้นสนมคนที่ไม่มีราชทินนามจึงถูกมองว่าด้อยกว่าคนที่มี

- ตำแหน่งสนมหลายตำแหน่งจำกัดจำนวนคนต่อตำแหน่ง (ไม่ครบได้ แต่ห้ามเกิน) ดังนี้
1. ตำแหน่งพระสนมขั้นหนึ่ง (มเหสี) ได้แก่ กุ้ยเฟย ซูเฟย เสียนเฟย และเต๋อเฟย ตำแหน่งละหนึ่งคน
2. ตำแหน่งพระสนมขั้นหนึ่งรอง (เจ้าจอม) คือ ฟูเหริน สามคน
3. ตำแหน่งพระสนมขั้นสอง คือ เฟย สี่คน
4. ตำแหน่งพระสนมขั้นสองรอง ได้แก่ เจาอี๋ เจาหยวน เจาหรง ซูอี๋ ซูหยวน ซูหรง ซิวอี๋ ซิวหยวน ซิวหรง ตำแหน่งละหนึ่งคน
5. ตำแหน่งพระสนมขั้นสาม คือ กุ้ยผิน ห้าคน
นอกนั้นไม่จำกัดจำนวน

เหตุการณ์

***เปิดเผยเนื้อหาสำคัญ***


- เหมยจวงดูแลไทเฮาเป็นอย่างดี ได้รับเลื่อนขั้นจากหรงหวา เป็นเจี๋ยอวี๋ สนมขั้นสามรอง
- หลิงหรง สุภาพ อ่อนน้อม ได้รับเลื่อนขั้นจากเสี่ยวหยวน เป็นผิน สนมขั้นห้า ใช้ชื่อสกุลเป็นราชทินนาม เนื่องจากชาติตระกูลต่ำต้อย (เรียก อันผิน)
- เจินหวนถูกกักบริเวณที่ตำหนักอู๋เหลียง ที่มีสภาพเป็นเกาะ หลิงหรงทูลฮ่องเต้ขอตามเจินหวนไปอยู่ด้วย
- ฮ่องเต้เสวียนหลิงได้รับชัยชนะจากศึกในด้วยความร่วมมือจากชิงเหออ๋องเสวียนชิง หรู่หนานอ๋องเสวียนจี่พ่ายแพ้และถูกคุมขัง
- เจินเหิง พี่ชายเจินหวนได้รับความดีความชอบจากการเป็นไส้ศึกเพื่อรวบรวมรายชื่อศัตรู
- เจินหวนกลับวัง และได้รับความโปรดปรานอย่างยิ่ง
- เจินหวนกับเหมยจวงคืนดีกัน
- เจี๋ยอวี๋เฉาฉินมั่ว (เฉาเจี๋ยอวี๋, มารดาองค์หญิงเวินอี๋) ทูลฮองเฮาว่าหวาเฟยมู่หรงซื่อหลานลอบทำร้ายองค์หญิงเวินอี๋บุตรของตน โดยโยนความผิดให้เจินหวน และมีส่วนในการตายของฉุนผิน (ฉุนเอ๋อร์, ได้รับเลื่อนขั้นเป็นผินหลังเสียชีวิต)
- หวาเฟยถูกลงโทษ ริบราชทินนาม ลดตำแหน่งเป็นส่วนซื่อ สนมขั้นเจ็ดรอง (เรียก มู่หรงส่วนซื่อ) ย้ายออกจากตำหนักมี่ซิ่ว ไปอยู่ที่ซอยหย่งเซียง (ที่อยู่ของนางกำนัล, สนมยศต่ำ)
- เฉาเจี๋ยอวี๋เปิดโปงความผิด มีความดีความชอบ เลื่อนตำแหน่งเป็นกุ้ยผิน สนมขั้นสาม ราชทินนาม ‘เซียง’ (เรียก เซียงกุ้ยผิน)
- มีการคัดเลือกธิดาจากขุนนางที่มีความชอบเข้ามาเป็นสนมฝ่ายในจำนวนสี่คน ราชทินนาม ฝู ฉี เสียง รุ่ย ได้รับตำแหน่งกุ้ยเหริน สนมขั้นหกทั้งหมด
- พี่ชายและพี่สะใภ้มีลูกชายด้วยกัน เจินหวนตั้งชื่อให้ว่า ‘จื้อหนิง’
- อวี้เหยา น้องสาวเจินหวน กำหนดหมั้นกับก่วนซี โดยน้องสาวของก่วนซีก็คือฉีกุ้ยเหรินที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้ง
- เจินหวนออกอุบาย ใส่ร้ายมู่หรงซื่อหลาน (มู่หรงส่วนซื่อ) ถูกลงโทษประหารชีวิต โดยให้เลือกระหว่าง เหล้าสั้น ยาพิษ และผ้าขาว เจินหวนได้ไปดูวาระสุดท้ายของมู่หรงซื่อหลานด้วยตัวเอง มู่หรงซื่อหลานเสียใจอย่างหนักจบชีวิตด้วยการเอาหัวโขกกำแพงตาย
- เซียงกุ้ยผินตาย โดยการวางยาของเวินสื่อชู ตามคำสั่งเจินหวน ตวนเฟยดูแลองค์หญิงเวินอี๋แทนมารดาที่ตายไป
- หลิงหรง ได้รับเลื่อนตำแหน่ง จากผิน เป็นเฟินอี๋ สนมขั้นสี่รอง (เรียก อันเฟินอี๋)
- เจินหวนโดนอุบายย้อนกลับ ขณะเข้าพิธีเลื่อนตำแหน่งจากกุ้ยผิน เป็นเจาอี๋ สนมขั้นสองรอง โดยถูกลดขั้นเหลือตำแหน่งเดิมคือกุ้ยผิน ถูกขังที่ตำหนักถังหลีของตัวเอง โดยให้ดูแลตามฐานะสนมตำแหน่งผิน
- เจินหวนป่วยหนัก หลิวจูสาวใช้ประจำตัวสละชีวิตเพื่อตามหมอมารักษาเจินหวน
- เจินหวนตั้งครรภ์
- ครอบครัวเจินหวนถูกใส่ร้าย ครอบครัวพี่ชายถูกจองจำ พ่อแม่และน้องถูกขังในจวน
- เจินหวนทูลขอความเป็นธรรมจากฮ่องเต้ให้ครอบครัว แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ พี่สะใภ้และหลานชายเจินหวนเสียชีวิตด้วยไข้จับสั่น พี่ชายถูกเนรเทศไปใช้แรงงานที่หลิงหนาน ส่วนพ่อถูกลดตำแหน่งเป็นผู้ว่าที่ชวนเป่ย
- เจินหวนคลอดก่อนกำหนด ได้ลูกสาว ตั้งชื่อว่า ‘หวันหวั่น’ ฮ่องเต้พระราชทานราชทินนาม ‘หลงเยวี่ย’
- สามวันต่อมา เจินหวนถูกปลดจากราชทินนามและตำแหน่งทั้งหมด ไปบำเพ็ญเพียรที่วัดกานลู่ โดยมีจิ่นซีและฮ่วนปี้ติดตามไป ได้รับฉายา ‘มั่วโฉว’ จากหัวหน้าแม่ชี
- จิ้งเฟยดูแลองค์หญิงหลงเยวี่ยแทนเจินหวน
- เวินสือชูตามมาเยี่ยมเจินหวน ให้ของบำรุงร่างกาย และสารภาพรักอีกครั้ง เจินหวนปฏิเสธ
- เสวียนชิงตามมาหาเจินหวน
- เจินหวนอายุยี่สิบปี (เปิดเล่มประมาณสิบแปด ถูกคุมขัง+ท้องหนึ่งปี ถูกเนรเทศหนึ่งปี ปิดเล่มประมาณยี่สิบ) องค์หญิงหลงเยวี่ยหนึ่งขวบ

[Cinnamon · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ดราม่าหนักมาก ความจริงหลายอย่างปรากฏขึ้น เจินหวนเผชิญมรสุมชีวิตขนานใหญ่ เจ็บปวดทั้งกายทั้งใจ

[Lunae Enciel · Rating 5 out of 5]

very sad

[Jaajii Thitimon · Rating 5 out of 5]

เกลียดเสวียนหลิง ใจจืดใจดำมากกกกก เลวววว //อินไปหน่อย55555