Canavarım Aşka Kanarmış

Canavarın Da Kalbi Varmış #3

by N.G. Kabal

Vampirler dünyayı korkuyla değil, aldatmacayla ele geçirirken insanlar gözlerini bambaşka bir düzene açar. Vampir kralının ihaneti, Luzia̕nın yalnızca kaderini değil, kalbini de geri dönülmez biçimde değiştirir.
İntikam için çıktığı yolda her adım onu biraz daha karanlığa sürüklerken, vazgeçemediği duygular da peşini bırakmaz. Avladıkça acımasızlaşan Luzia, vampirlere geçit vermemeye kararlıdır. Ancak bazı savaşlar kılıçlarla değil, kalple verilir.

Sidra ise zamanın gücüne güvenerek bekler. İzler. Sabreder. Luzia'nın öfkesinin, kırgınlığının ve aşkının sonunda onu kendisine geri getireceğine inanır. Fakat vampir kraliçenin beklenmedik gelişi
tüm dengeleri değiştirir. İhanetler derinleşirken, sırlar ortaya çıkarken ve eski yaralar yeniden kanarken
Luzia bir seçim yapmak zorunda kalır: Geçmişinin hayaletlerine mi teslim olacak, yoksa uğruna her şeyini riske attığı aşka mı? Çünkü bazen en büyük savaş, sevdiğin kişiye karşı değil, onun için verilir.

456 pages, Paperback

Published July 8, 2026

About the author

Nagihan G. Kabal 1994 yılında İstanbul’da doğdu. Güzel Sanatlar Fakültesi’nde mimarî restorasyon eğitimi alan Kabal, 16 yaşındayken ilk uzun romanı “Gecenin Hikâyesi Aylema”yı yazdı. Bir yıl sonra kaleme aldığı “Bugün Adımı Sen Koy” isimli kitabı ise 2018 yılında raflarda yerini aldı. Yazar fantastik türde yazdığı ilk kitabını devam ettirdi ve serinin devamı olan “Gecenin Hikâyesi Aşeka”yı 2019 yılında okuyucuyla buluştu. Seriyi “Gecenin Hikâyesi Dora” isimli kitabı takip etti. Son olarak Lordlar ve Varisler kitaplarını kaleme alan Kabal, okurların ilgiyle takip ettiği bir yazar.

Reviews

[magicofbooks]

3/5💜

Bu seriye olan bağım ilk yazıldığı günlere dayanıyor. Birinci kitabı iki defa okudum ve ikinci kitabın bende ki yeri çok ayrı. Finali okumak bir çok yönden kırıcı olsa da kitabı elimden bırakamadım. Yavaş okumak istiyordum ama bir baktım ki bitmişti. NG'nin kalemini çok seviyorum ve ondan böyle bir sonu ilk defa okuyordum.

Spoiler uyarısı❗️

Kitabın ilk yarısında insan vampir savaşını okuyorduk. Ng'nin diğer kitaplarına göre çok daha politik bir kitaptı. Lu bir yere kadar hep savaştı. Dünyayı vampirlerin eline bırakmak istemedi. Ama lorenzo'nun Lu'nun anne figürü olarak gördüğü Deborah'ı kötü bir şekilde vampire dönüştürmesi ve Deborah'ın ølmesinden sonra onun içinde bir şeyler kopmuştu. Kitap boyunca iç düşüncelerini çok fazla okuduk. Çok fazla acı çekmesini okuduk ve böyle bir son nispeten ona huzur vermiş de olabilir.

Sidra'yı okumayı hiç seviyorum. Her kelimesinde onu kitaptan atmak istedim. Sürekli Lu'yu etkisi altına almaya çalışıyordu, sürekli yanımda ol, savaşma diyordu ve sözleri sadece sözde kalıyordu. Seni seviyorum diyor ama gerçekten sevseydin Lu'yu anlamaya çalışabilirdin.

Lu'nun bütün abilerine bu kitapta veda ettik. Sonlarını bir noktada hak etmişlerdi. Özellikle Lu'nun Lorenzo'ya yaptığı şeyde içindekilerin bir dışa vurumu vardı. Rahel'in, annesi deborah'ın ølümünden sonra değişmesi beni üzdü. Lu ve onu birlik olarak okumak isterdim.

Vaha ve Reyna'nın ølmesi de beni çok üzdü. Özellikle Reyna nispeten iyi biri olabilirdi. Lu'nun cadı kanı Sidra'yı øldürdü ve ikisi de seriye veda etmiş oldu. Canavarlar ve cadılar mutlu sona kavuşamadılar. İçimdeki bir yer mutlu bir gelecekleri olsun istiyordu.

Kitabın atmosferinden kötü sonu tahmin ediyordum. Her karakterin teker teker aramızdan ayrılması, taraf değiştirmesi, Lu'nun acıları ve pes etme noktasına gelmesi... onları mutlu hatırlamak istiyordum😭😭 İlk kitaba oranla kesinlikle çok şey değişmişti.

[Levena]

Olmadı yok olmadı yani. Ben bu kitabı bu seriyi bir türlü sevemedim. Bir türlü bütünleşemedim. Luzia varken neşe vardı renkler vardı. Luxuria ise yorum bile yapamıyorum. Kitabın konusu seçimler deniyor Lu hiç kendini seçmedi deniyor. Bana göre Lu hep kendini seçti kendi gururunu kendi egosunu kendi kendi ve kendi.

Spoii

Özellikle düğün sahnesinden sonra benim için bitmişti. Hep onun doğruları vardı hep onun ilkeleri vardı. Sevgiye bile kalbinde yeri yoktu kardeşliğe aşka. Gururuna yer vardı kurallarına lanetine. Lanetini hep kullandı bence mutlu olmamak için aşka kendini bırakmamak için. Bir sürü seçim vardı bir sürü ihtimal. Ama o kendini hikayenin cadısı yapıp ölüme mahkum etti. Çünkü o öyleydi ilgi onun üzerinde olsun isterdi başrol olmak isterdi.

Ng kabalın kitaplarına bayılırım ama yok biz anlaşamadık Lu ile sevemedik birbirimizi iyi gelemedik

[meribookblog]

Kitap benim tahminlerime göre çok ters köşe bitti.

Normalde okuduğum çoğu kitapta mutsuz sonları severim fakat bu seride mutlu olmasını çok istemiştim. Bir şekilde lanetin kırılacağını ve Sidra’yla Luzia’nın mutlu olacağını ne yazık ki öyle olmadı.

Dünya bir uçurumun kenarındayken Luzia’nın verdiği mücadeleyi haklı buluyorum en zor kararları en güçlü iradeler verir diye boşuna dememişler. Kitapta sevdiğim ayrıntılardan bir tanesi de Ng Kabal’ın vampir insan savaşını çok güzel bir şekilde yazması sanki gerçekten böyle bir olay varmış gibi tüm olabiletesi yüksek durumların gerçekliğiyle kaleme alması kitabı bence daha keyifli hale getiriyor.

Dediğim gibi sona kalbim kırık ama iyi bir kurgu olduğu için benden tam puan aldı. Yüzyıllar sürsede bazı aşklar böyledir kavuşamazsın….

[caroline]

Üçlemenin son kitabı… Kitabın ilk versiyonunu okuduğumda ansızın ve mutlu bir sonla biten kitaptı. O halini de seviyordum ama bazı kitaplar mutlu sonla bitmez en başından beri noktalı virgül gibi bir hikayesi olan kitabın mutlu sonla bitmesini aten beklemiyordum. Ben sadece Sidra nın öleceğini sanmıştım ikisinin birbirinin sonu olması daha anlamlı olmuş açıkçası. Vaha ve reyna gibi yan karakterlerin bir türlü mutlu sona ulaşamaması üzdü beni. İlk kitabın mutluluğu ve neşesi benim için her zaman ayrı kalacak sanırım. Üç kitap arasında seçim yapamam ama kalbimi kıran dördüncü N.G Kabal kitabı olduğunu söyleyebilirim. Elveda Cor….

[Ceylin İpek ceka]

Sidra’ya dayanamadığı her anı okurken çok sinirlendim. 2. Kitabın sonunda ben ne olmasını istediğime karar vermiştim. Kız Sidra’yı öldürmeliydi. Başka son yakışmazdı bana kalırsa. Kötü sonlu kitapları aslında sevmem ama bu kitap iyi sonlu bitseydi hiç yakışmazdı. Kitap bittikten sonra iyi son, kötü son kavramlarımı da düşündürttü. Aslında en iyi sonla bittiği kararına vardım. Lorenzo’yu öldürdüğü sahne devamında kızla Sidra’nın karşılaşması Sidra’nın acizliğini hissettirdi sanırım kitapta en sevdiğim his ve an buydu. Luxuria Cor Victoriam bazı anlarda seni hiç anlayamasamda en sonunda aynı düşüncedeydik. Sonunu bilseydim belki hiç okumazdım ama iyi ki sonunu bilmeden okumuşum.

[Sümeyye]

The end...
​I just finished the book, with tears slowly rolling down my cheeks...
​It ended just as it was meant to. The story drew to a close exactly the way it needed to.
​Every single line of this book was so breathtaking... It held so many traces of me, of us... This will easily be a series I'll cherish for a lifetime. But maybe, just maybe, I’ll forget it in a few years and dive right back into this story all over again. Perhaps there’s a second chance waiting for me after all.
​Thank you for this beautiful journey, dear N. G. Kabal.

[ceren]

Soyleyecek hicbir soz bulamiyorum. Kalbimin ne kadar kirgin oldugunu, ne kadar uzgun oldugumu anlatamiyorum. Mutlu son beklemiyordum zaten ama bu sona da hic hazir degildim, nasil hazir olabilirdim ki.... Bir daha bu kitabi okumaya cesaret edebilecegimi sanmiyorum. Yine de hicbir anindan pişman değilim... Lux'u tanimak, okumak ve anlamak o kadar harika bir deneyimdi ki. Unutulmaz bir karakter. Umarim tum kadinlar bir gun kendini secebilir.

[starlessnightss]

“Seni sevdim,seni seviyorum” kahroldum amk beraber ölmeleri beni cok parcaladı ayrıca vaha ve teynanın ölmeside koydu ama en önemlisi beraber öldüler cok uzulfum hak etmemislerdi LUXURİA COR VİCTORİAM DENİN ZEKANA HAYRANIM SONRA SOK OLDUM SİFRA KANININ HEPSİNİ İCİNCE SİDRA SANADA UZULUYORUM EN AZINDAN BİRBİRLERİNİN KOLALRINDA ÖLDÜLER

[Ecw]

Gece 3'de ani bir şekilde uyanıp başladım ve o saatten beri hissettiğim tek şey kalbime oturan bir ağırlık. Lu için o kadar üzüldüm ki üzüntümü anlatamam, Lu için ne kadar üzüldüysem kalan karakterler içinde o kadar nefret ve tiksinti duyuyorum. Şimdi uyumayı deneyerek bu kitabı unutmaya çalışıcam...

[mariska]

bu kitabı bitirmek benim için çok ani oldu, final bölümünü okurken o kadar zorlandım ki sona gelmemek için benim içimde kocaman bir savaş vardı. bana hissettirdikleri çok yoğundu, 3’ler her zaman zor olmuştur zaten bu da öyleydi. “eğer başarabilirsem” üzerine bu kitapla kafamdaki her şey o kadar değişti ki artık “eğeri aşıp” devam etmemiz gerekiyormuş. bu kafamı çok kurcalıyor, bir seriyle daha büyümek ve onun hissettirdikleri. asıl seven tarafın sidra olması mesela ama asla anlamaması… üzerine düşünecek hâlâ çok fazla şey var. ihtimaller, olması gerekenler ve olamayanlar… sen çok güzel bir yoldun ❤️‍🩹