พรหมแผลงรัก

by ทักษิณา

สิบหกปีก่อน... "อนงค์นาง" อยากได้ "ดลดิษย์" หรือพี่เดียว มาเป็นพี่ชายตัวโตๆ น่ารักน่าซบเหมือนตุ๊กตาพี่หมี สิบปีก่อน...อนงค์นางก็อยากได้พี่เดียวมาเป็นว่าที่พี่เขย และบัดนี้...อนงค์นางก็เปลี่ยนใจ อยากให้พี่เดียวมาเป็น "สุดที่รัก" ...แต่พี่เดียวไม่เคยจะมองเธอเป็นอื่นใดเลย นอกจากน้องน้อยน่ารัก แถมรอบตัวพี่ท่าน ยังมีสาวอื่นจับจ้องตาเป็นมัน ยิ่งเขาอายุมากกว่าเธอเป็นสิบปี...อีตาพี่เดียวก็เลยทำคิดหนักไม่เข้าท่า อนงค์นางเสียอย่าง อยากได้อะไรก็ต้องได้

First published March 1, 2014

Reviews

[orangejasmine]

นิยายเรื่องนี้มีต่อกันสองเล่ม เล่มแรกคือเรื่องนี้เป็นเรื่องของคู่พี่ชาย พี่เดียวกับน้องนาง เนื้อเรื่องน่ารักค่ะ เมื่อวันหนึ่งน้องนางที่ยึดพี่เดียวเป็นพี่ชายมาตลอดรู้ใจตัวเองว่าชอบมากกว่าพี่ชายแล้ว น้องสาวร่วมโลกคนนี้เลยต้องพยายามเอาชนะใจพี่ชายร่วมโลกที่ก็รู้สึกใจเต้นตึกตักกับน้องสาวตัวน้อยขึ้นเหมือนกัน ระหว่างทางมีดราม่าเข้ามาร่วมด้วยนิดหน่อย เป็นเรื่องปมในใจของน้องนางที่เหมือนใครๆ ก็ไม่รัก กับดราม่าเรื่องครอบครัวน้องนิดหน่อย ในขณะเดียวกันก็มีเหตุการณ์ระทึกขวัญเข้ามาร่วมด้วยเพราะความโลภเป็นเหตุ

เนื้อเรื่องจังหวะก็กำลังดีค่ะ ไม่เร็วไม่ช้า ค่อยๆ เห็นพัฒนาการความรู้สึกของพระนาง ตัวอิจฉาหญิงน่ารำคาญไปหน่อย ตัวพระเอกเองตอนแรกก็ดูไม่เด็ดขาด ใจอ่อนใจดีอะไรขนาดนั้น แต่ก็ถือว่าคีพคาแรกเตอร์ดีแหละค่ะ เพราะพี่เดียวเป็นคนอ่อนโยนเบอร์นี้แต่เด็กแล้ว น้องนางเอกตอนเด็กๆ แอบร้าย โตมาก็ยังร้าย แต่ก็มีมารยาทกว่าตอนเด็ก รวมๆ แล้วชอบน้องนางเอก คาแรกเตอร์น่ารักอยู่ ความงอแงความอะไรก็เข้าใจได้ว่ายังเด็กแหละ จังหวะที่ร้องไห้เพราะแม่ไม่รักนั่นก็น่าสงสารจริงๆ ได้เจอพ่อ พ่อก็ดันหวังใช้ประโยชน์อีก เป็นเด็กน่าสงสาร

จุดขัดใจก็มีนิดๆ หน่อยๆ ค่ะ อย่างเช่นเรื่องที่นักแสดงที่เป็นเมียเด็กของมาโนชพยายามจะวางแผนจับนางเอกมาแต่งงานนั่นสรุปก็หายไปเฉยๆ เลย รวมถึงปมคนร้ายด้วย จริงๆ เรื่องใหญ่มากนะ ฆาตกรรมเลยทีเดียว แต่เล่าน้อยไปหน่อย แต่ก็หลอกได้ดีแหละ แอบเชื่อไปแล้วด้วยว่าอีกคนเป็นคนร้าย กับน้องชายพระเอกตอนเด็กอะ ยุให้พี่จีบน้องนางอยู่นั่นแหละ ซึ่งสองคนอายุห่างกัน 10 ปี มันไม่ได้ ตอนที่ยุคือน้องนางยังไมเนอร์อยู่เลย ขอบคุณที่มีเว้นช่วงให้พระนางห่างกันไปเป็นสิบปี เรื่องสุดท้ายคือ ทุกคนประคบประหงมน้องนางมากเกินไป แล้วเมื่อไหร่น้องจะได้เติบโต จะไปทำงานที่ตรงสายที่เรียนจบมาก็ไม่ให้ทำกัน ห่วงเกินพอดีไปหน่อยค่ะ