Αν με έβλεπες τώρα…

by Φωτεινή Αγραπηδά

Έφυγε χωρίς να κοιτάξει πίσω. Μα τίποτα δεν τον κράτησε μακριά για πάντα.

Ο Ορέστης επιστρέφει στην Αθήνα έπειτα από χρόνια σ’ έναν τόπο γεμάτο σκιές, πρόσωπα που απέμειναν τα ίδια, και μια γυναίκα που δεν ξέχασε ποτέ. Την Ισμήνη. Την αρχή και το τέλος του. Εκείνη έχει προχωρήσει, ή τουλάχιστον έτσι δείχνει. Ένας νέος έρωτας, μια σταθερή ζωή, μια ησυχία που μοιάζει με άμυνα. Μα όταν τον αντικρίζει ξανά, όλα όσα πάλεψε να ξεχάσει ξυπνούν. Οι δρόμοι τους διασταυρώνονται ξανά, πιο επικίνδυνα από ποτέ. Ανάμεσα σε μουσική, σιωπές και εξομολογήσεις που άργησαν χρόνια, οι δυο τους παλεύουν με όσα δεν ειπώθηκαν, με όσα δεν συγχωρέθηκαν. Κάποιες αγάπες δεν τελειώνουν. Μόνο περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να επιστρέψουν. Κι όταν το κάνουν, τίποτα δεν μένει ίδιο. Ένα μυθιστόρημα για την αγάπη που επιστρέφει, για τις δεύτερες ευκαιρίες που δεν δίνονται εύκολα και για το πάθος που δεν σβήνει ποτέ.

Μια ιστορία για εκείνους που γύρισαν, όχι για να ξαναρχίσουν, αλλά για να κλείσουν ό,τι δεν τελείωσε ποτέ.

Ένα αισθηματικό μυθιστόρημα για τις δεύτερες ευκαιρίες, τις πληγές που αφήνει η αγάπη και τη δύναμη της καρδιάς να συγχωρεί, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα.

480 pages, Paperback

First published July 20, 2026

About the author

Η Φωτεινή Αγραπηδά ζει στην Πάτρα. Σπούδασε Αισθητική και τα τελευταία χρόνια διατηρεί τη δική της επιχείρηση υπηρεσιών ομορφιάς. Από μικρή αγαπούσε το διάβασμα, τις ιστορίες που τη μετέφεραν σε άλλους κόσμους και τη βοηθούσαν να βλέπει τη ζωή μέσα από τα μάτια των ηρώων τους. Η ρομαντική λογοτεχνία υπήρξε πάντα το καταφύγιό της, ενώ η μουσική είναι η μεγάλη της αγάπη και πηγή έμπνευσης, συνοδεύοντας κάθε της λέξη. Μετά από χρόνια αποχής από το διάβασμα, επέστρεψε με ακόμα μεγαλύτερη λαχτάρα, ανακαλύπτοντας ξανά τη μαγεία της φαντασίας. Η συγγραφή μπήκε στη ζωή της απρόσμενα όχι ως επιλογή, αλλά ως ανάγκη. Ξεκίνησε να γράφει διστακτικά, ώσπου οι λέξεις έγιναν καταφύγιο και η ιστορία της προέκταση του εαυτού της. Από τότε, η γραφή και η μουσική πορεύονται μαζί, φωτίζοντας τον δικό της δρόμο στη δημιουργία.

Reviews

[Kate · Rating 5 out of 5]

Ορέστη μου αλήτη μου, δεν πάω απόψε σπίτι μου! Καλά ούτε κι αυτός πάει εδώ που τα λέμε, αφού θα πιάσει θέση κάτω από το σπίτι της. Και θα μου πεις τώρα εσύ, καλέ γιατί δεν ανεβαίνει πάνω; Ε δεν γίνεται, γιατί έκανε βλακεία... Εγώ του τη χαρίζω πάντως, η Ισμήνη δεν ξέρω.
Όλα ξεκίνησαν ένα υπέροχο βράδυ που γνωρίστηκαν. Εκείνος λιγομίλητος, ντράμερ και πολύ ερωτικό το στυλάκι του. Εκείνη όλο ζωντάνια και κέφι, έτοιμη να του δείξει ακριβώς τι θέλει. Κάτι όμως θα συμβεί και οι δρόμοι τους θα χωρίσουν. Όχι επειδή δεν αγαπιούνται, αλλά επειδή οι συνθήκες είναι λάθος. Και τελικά... η καρδιά θυμάται πόσο αγάπησε;
Ε ρε και επιστρέφει αυτός Αθήνα και παίρνουν φωτιά οι δρόμοι στα πήγαινε έλα! Πάφα πούφα τα τσιγάρα, τα ουίσκι να κατεβαίνουν νεράκι κι εγώ να σπαράζω μαζί του! Ορέστη, το ξέρω ότι πονάς, αλλά με ρέγουλα γιατί με αποτελείωσες! Η Ισμήνη από την άλλη λέει ότι προχώρησε, αλλά εκείνη η τρυπίτσα στην καρδιά... ε, δεν έκλεισε ποτέ.

Τι πονεμένος άντρας ήταν αυτός; Σου λέει ναι, τα έκανα μαντάρα, αλλά θα τη διεκδικήσω κι ό,τι γίνει. Συγγνώμη, αλλά εγώ αυτή την αγάπη την πανηγύρισα! Και φυσικά, τρομπόνια και στον κολλητό του Ορέστη, γιατί μου χάρισε πολλές ανάσες με γέλιο. Αυτό όμως που λάτρεψα περισσότερο ήταν η Ισμήνη. Δεν έχασε ούτε στιγμή τον εαυτό της και δεν έκανε πίσω στα θέλω της. Και θα το πω! Αν δεν υπήρχε το διπλό POV να βλέπω τι στο καλό γινόταν στο κεφάλι του Ορέστη, θα του είχα πει ένα ωραιότατο bye bye! Μας πόνεσες, μας τσάκισες, κουρέλι μας κατάντησες! Ευτυχώς, η Φωτεινή με έσωσε και δεν του γύρισα την πλάτη, γιατί τώρα θα κοπανιόμουν!

Η γραφή της είναι άκρως συναισθηματική και ο τρόπος που τόνιζε κάθε λέξη, έκρυβε μέσα της το συναίσθημα των χαρακτήρων. Πόνο ήθελα; Τον είχα. Ικανοποίηση; Την πήρα. Φωτιά στα μπατζάκια μου από τον έρωτα που είχε συσσωρευτεί; Κάλεσα πυροσβεστική. Δάκρυσα στο τέλος; ΑΧΧΧ! Θυμήθηκα και κάτι δικά μου μωρέ... σταμάτα πια.
Το βιβλίο είχε όλα όσα ήθελα και τα βρήκα στο πρόσωπο του!

 «Αν είναι να μπλέξω, θέλω να μπλέξω μαζί σου.» Ε ΧΩΣΤΕ ΜΕ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΟΥ! 

[Maria · Rating 5 out of 5]

Ο Ορέστης επιστρέφει στην Αθήνα ύστερα από χρόνια, οι λόγοι θα τους μάθετε διαβάζοντά το. Βασικός παράγοντας φυσικά είναι η Ισμήνη και το αφηνω εδώ. Εκείνη έχει προχωρήσει ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Έχει φτιάξει τη ζωή της, έχει έναν καινούργιο έρωτα, έχει βρει τις ισορροπίες της. Μέχρι που τον ξαναβλέπει και αρχίζει η ιστορίας μας. Αυτό που μου άρεσε τόσο πολύ είναι πως δεν είναι απλά μια ιστορία "ξανασυναντιούνται και ερωτεύονται". Είναι όλα αυτά που κουβαλάνε μαζί τους, τα όσα έγιναν, όσα δεν ειπώθηκαν, όσα δεν συγχωρέθηκαν ποτέ και κυρίως αυτό το τεράστιο ,"τι θα γινόταν αν…" που μπορεί να σε τρελάνει!
Μου άρεσε πάρα πολύ η σχέση του Ορέστη και της Ισμήνης. Έχει ένταση, έχει πάθος, έχει θυμό, έχει συναίσθημα, αλλά έχει παράλληλα εκείνη την αίσθηση πως όσο και αν προσπαθούν να ξεφύγουν ο ένας από τον άλλον, κάτι τους τραβάει ξανά πίσω. Η γραφή της Φωτεινής ρέει τόσο όμορφα. Δεν ένιωσα σε κανένα σημείο ότι διαβάζω κάτι βαρύ ή κουραστικό, παρόλο που η ιστορία έχει αρκετό συναίσθημα και πολλές στιγμές που σε βάζουν να σκεφτείς. Εξαιρετικές εναλλαγές παρόντος παρελθόντος, όπως και των πρωταγωνιστών. Μικρά και όμορφα κεφάλαια που δεν σε κουράζουν στιγμή.
Θα βρεις σιωπές που λένε περισσότερα από ολόκληρες συζητήσεις, εξομολογήσεις που άργησαν χρόνια και στιγμές που πραγματικά ήθελα να μπω μέσα στις σελίδες και να τους ταρακουνήσω, ρε παιδια, ρε παιδιά!! 😂
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβω, βρέθηκα να νοιάζομαι πραγματικά για αυτούς τους δύο...αφήστε με να αγαπήσω τον Ορέστη μας λίγο περισσότερο, αχ αυτό το παιδί τι πέρασε...🥹
Επίσης, ένα βιβλίο που σου θυμίζει τι θα πει πραγματικός φίλος, Δημήτρη σε αγαπώ.
Θέλετε να σας πω για τον Άρη; Εκεί που πήγα να τον λυπηθώ, μαντάρα μας τα έκανες φιλαράκι!
Ένα βιβλίο για την αγάπη, την φιλία, τις δεύτερες ευκαιρίες, τις επιστροφές και όλα εκείνα που αφήνουμε στη μέση...ή και όχι;
Φωτεινή μου, χίλια μπράβο!! ❤️❤️

[Βασω Π. · Rating 5 out of 5]

<ΑΝ ΜΕ ΈΒΛΕΠΕΣ ΤΏΡΑ ...>🥁🔥
ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ : ΦΩΤΕΙΝΉ ΑΓΡΑΠΗΔΑ

ΕΚΔΌΣΕΙΣ : ΠΗΓΉ

ΣΕΛΊΔΕΣ :479 📖

RATE: ☆☆☆☆☆~5/5!!!

● " Γυρνάω ...για σένα .Για όσα άφησα στη μέση ".

✨️Σας έχει συμβεί να αγαπήσετε ένα βιβλίο πριν καν το διαβάσετε;

Αυτό μου συνέβη με το βιβλίο της Φωτεινής..αγαπούσα τον Ορέστη και την Ισμήνη πριν καν τους γνωρίσω. Έχω κλείσει το βιβλίο και ακόμη το σκέφτομαι..δεν είμαι έτοιμη να αποχωριστώ τον κόσμο τους και πιθανότατα θα το ξαναδιαβάσω.

Η Φωτεινή με γραφή σύγχρονη , μεστή , ρέουσα και έντονα συναισθηματική κατορθώνει με κάθε λέξη της να σε κάνει να νιώσεις ότι και οι ήρωές της. Σε παρασύρει και γίνεσαι ένα μαζί τους. Βιώνεις τόσο έντονα συναισθήματα διαβάζοντάς το: αγάπη, έρωτα, πάθος, αλλά και πόνο, απώλεια, θλίψη, στεναχώρια. Γίνεσαι ένα μαζί τους και θες το καλύτερο γι ' αυτούς.

Μία αγάπη δεύτερης ευκαιρίας που η δύναμή της έμεινε αναλλοίωτη στο χρόνο.

🥁Ο Ορέστης ντράμερ, έπειτα από απουσία δύο χρόνων λόγω συνθηκών επιστρέφει στην Αθήνα να διεκδικήσει μια αγάπη που έμεινε ανολοκλήρωτη και μια γυναίκα που ποτέ δεν ξέχασε. Την Ισμήνη. Την αρχή και το τέλος του.

Εκείνη φαίνεται να έχει προχωρήσει με έναν νέο έρωτα..ή μήπως όχι;Με την επανεμφάνιση του όμως κάθε σταθερότητα της ζωής της καταρρέει , οι μνήμες και όσα πάλεψε να ξεχάσει ορθώνονται απειλητικά μπροστά της. Τα συναισθήματα ξυπνούν ( ή πάντα υπήρχαν εκεί;) και η αγάπη διεκδικεί ότι της ανήκει.

Ανάμεσα σε μουσική, σιωπές και αμοιβαίες εξομολόγησεις δύο άνθρωποι πληγωμένοι παλεύουν με τους εαυτούς τους, με λέξεις που δεν ειπώθηκαν και με συγχωρέσεις που δεν δόθηκαν ποτέ.

Όμως κάποιες αγάπες αντέχουν στον χρόνο, δυναμώνουν και επιστρέφουν την κατάλληλη στιγμή. Για να ολοκληρωθούν.

✨️Ωραία πλοκή,γρήγορη εξέλιξη που σε κρατάει σε εγρήγορση και έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο.

Τα μικρά κεφάλαια και η διπλή οπτική των χαρακτήρων με έκαναν να τους νιώσω και να τους κατανοήσω καλύτερα. Οι σκέψεις τους με έβαλαν ακόμη περισσότερο στον ψυχισμό τους. Πόνεσα και έκλαψα μαζί τους..

Δύο άνθρωποι που έπρεπε να αναμετρηθούν με το παρελθόν και τις πληγές τους.

Ο Ορέστης με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Εσωστρεφής και λιγομίλητος αλλά παρά τα σκοτάδια που κουβαλάει προσπαθεί να βρει τον δρόμο του.Από τους άνδρες που αγαπάει μια φορά και μιλούν οι πράξεις του για ότι αισθάνεται. Προσπαθεί να δει το φως ακόμη κι όταν αυτό είναι ανέφικτο.

Λάτρεψα τον χαρακτήρα της Ισμήνης, μιας γυναίκας ανεξάρτητης, δυναμικής, που όσο κι αν αγαπάει δεν κάνει πίσω στα θέλω της και διεκδικεί εκ νέου τον Ορέστη και την αγάπη του.Ναι τον παίδεψε λίγο ..😁🫠

Ένα ζευγάρι που σε καθηλώνει με τη δυναμική της αγάπης τους , τη χημεία τους αλλά και το χιούμορ τους.

Και δεν γίνεται να μην αναφερθώ στον Δημήτρη και την Αλίκη..ένας ύμνος στη φιλία! Ζευγάρι αλλά και 2 κολλητοί που ήταν πάντα εκεί..στα εύκολα αλλά κυρίως στα δύσκολα, πάντα στήριγμά τους.

Ένα μυθιστόρημα που αγάπησα πολύ και σίγουρα προτείνω ανεπιφύλακτα! Ένα άρτιο, δομημένο και καλοδουλεμένο βιβλίο που αξίζει να γνωρίσετε!

Φωτεινή μου εύχομαι να ταξιδέψει σε πολλές αγκαλιές και να το αγαπήσουν όσο κ εγώ! ΤΟ ΑΞΙΖΕΙΣ ΣΊΓΟΥΡΑ!

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΦΡΆΣΕΙΣ:

♡ ΙΣΜΉΝΗ:< Ο έρωτάς μας δεν ήταν ποτέ απλώς μια ιστορία. Ήταν μοίρα. Κι ό, τι κι αν μας πήρε μακριά, στο τέλος...πάντα θα γυρνάμε ο ένας στον άλλον >.

🥁<Και με κοίταξε σαν να ήμουν ολόκληρος. Σαν να μην υπήρχε τίποτα στραβό επάνω μου. Κι ακόμη δεν ξέρω πώς το έκανε...μα για πρώτη φορά στη ζωή μου πίστεψα πως ίσως , ίσως και να αξίζω >.

< Να πιστεύετε στους ανθρώπους. Ακόμα και στο σκοτάδι τους...υπάρχει φως>.

[Νίκη Δημητρίου · Rating 5 out of 5]

Ένα καλογραμμένο βιβλίο με συγκίνησε από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα λάτρεψα τον Ορέστη και την Ισμήνη και συγκινήθηκα πολύ από τα υπέροχα λόγια- σκεψεις του Ορέστη όντως κάποιες αγάπες δεν τελειώνουν ποτέ .Αυτό το βιβλίο δεν είναι μόνο ύμνος στην αγάπη αλλά και στην φιλιά ο Δημήτρης με την Αλίκη στήριξαν τους φίλους τους γιατι αυτό κάνουν οι αληθινοί φιλοι στέκονται πάντα δίπλα σου και στα εύκολα και στα δύσκολα. Είναι ένα βιβλίο που αξίζει άπειρα αστεράκια ♾️⭐️

[MARGARITA GALAZOULA · Rating 4 out of 5]

Δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου! Ξεκινάς το βιβλίο και αισθάνεσαι αμέσως το βάρος στο στήθος! Από αυτούς τους έρωτες που ξέρεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να είναι μαζί ο, τι και να γίνει! Πολύ ωραία ιστορία! Αγάπησα πολύ τον Ορεστη αλλά και στεναχωρήθηκα πολύ και με τους δύο! Η πλοκή σε βάζει απευθείας μέσα στο βιβλίο!!!

[Elina · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο γεμάτο συναίσθημα, δεύτερες ευκαιρίες και δυνατές ανθρώπινες σχέσεις. Η ιστορία με κράτησε μέχρι την τελευταία σελίδα και μου θύμισε πως, όσο δύσκολο κι αν είναι το παρελθόν, πάντα υπάρχει χώρος για συγχώρεση, ελπίδα και μια νέα αρχή.

Η γραφή της Φωτεινής Αγραπηδά είναι απλή, ζωντανή και σε κάνει να δένεσαι με τους ήρωες.

Ένα όμορφο αισθηματικό μυθιστόρημα που διαβάζεται ευχάριστα και αφήνει ένα γλυκό συναίσθημα στο τέλος.

[Eirini · Rating 4 out of 5]

Ορέστης και Ισμήνη μια θάλασσα συναισθημάτων....

Μου άρεσε πολύ το βιβλίο και η ιστορία του με κράτησε μέχρι το τέλος. Φανταστική περιγραφή των πρωταγωνιστών, τα συναισθήματά τους αποδίδονταν πολύ όμορφα, ενώ το μήνυμα του βιβλίου ήταν συγκινητικό.

Ξεχώρισα ιδιαίτερα τις φράσεις του βιβλίου, γιατί πολλές ήταν πολύ δυνατές συναισθηματικά και με έκαναν να σταματήσω για λίγο και να τις σκεφτώ.

Το μόνο που με κούρασε σε κάποια σημεία ήταν οι πολλές σκέψεις των πρωταγωνιστών. Παρόλο που με βοήθησαν να καταλάβω καλύτερα τον τρόπο που ένιωθαν, μερικές φορές ένιωθα ότι επαναλαμβάνονταν και επιβράδυναν την εξέλιξη της ιστορίας.

Παρ' όλα αυτά, ήταν μια πολύ όμορφη ανάγνωση που αξίζει και σίγουρα θα τη σύστηνα σε όσους αγαπούν τα συναισθηματικά μυθιστορήματα.

Λάτρεψα τον Ορέστη και αγάπησα την Ισμήνη...

[Dear Mylo · Rating 5 out of 5]

6/5 ⭐️

Δεν ξέρω αν αυτό το βιβλίο το ρουφάς ή αν τελικά σε ρουφάει εκείνο. Ξέρω μόνο πως το άνοιξα και το έκλεισα σχεδόν οκτώ ώρες αργότερα, όταν δηλαδή το τελείωσα. Εθιστικό, βαθιά συναισθηματικό, γεμάτο ψυχή. Και είναι πραγματικά εντυπωσιακό πως πρόκειται για το πρώτο βιβλίο της Φωτεινής Αγραπίδα. Η γραφή της είναι τόσο αβίαστη, τόσο ζωντανή και ουσιαστική, που δεν μπορείς να αποχωριστείς την ιστορία της.

Ο Ορέστης και η Ισμήνη… Αχχχ, τι να πρωτοπείς γι' αυτούς; Μια αγάπη βαθιά, αληθινή, που δεν ξεθωριάζει με τον χρόνο και δεν σβήνει με την απόσταση. Ο Ορέστης, ένας άνθρωπος βυθισμένος στα σκοτάδια του, με μια αγάπη, όμως, τόσο φωτεινή που σχεδόν φωνάζει μέσα από τις σελίδες. Η Ισμήνη, μια γυναίκα που αγάπησε ολοκληρωτικά, πληγώθηκε βαθιά και τώρα παλεύει ανάμεσα σε όσα αισθάνεται και στον φόβο να εμπιστευτεί ξανά εκείνον που κάποτε τη διέλυσε. Και κάπου εκεί αναρωτιέσαι: ρισκάρεις να πληγωθείς ξανά ή επιλέγεις να ζήσεις μια ζωή μισή, φοβούμενος όσα μπορεί να συμβούν;

Και κάπου ανάμεσα ο Άρης… Ένας χαρακτήρας ενδιαφέρων, γοητευτικός, που σε μια άλλη ιστορία ίσως να λατρεύαμε. Απλώς αυτή δεν είναι η δική του ιστορία. Είναι του Ορέστη και της Ισμήνης.

Ένα respect όμως και στον Δημήτρη (και στην Αλίκη, αλλά ο Δημήτρης ρεεεε🔝) ! Τι υπέροχος χαρακτήρας! Φίλος, αδερφός, οικογένεια. Αστείος, αληθινός, ένα στήριγμα στα σκοτάδια και εκείνος που δίνει το κάτι παραπάνω στις χαρές. Από αυτούς τους ανθρώπους που διαβάζεις και σκέφτεσαι πόσο θα ήθελες να έχεις στη ζωή σου.

Ένα βιβλίο που είναι πάνω απ' όλα συναίσθημα. Ένας ύμνος στη βαθιά αγάπη, σε εκείνη που, παρά τα λάθη, τις πληγές, τον χρόνο και τα εμπόδια, παραμένει εκεί και συνεχίζει να καίει.

Το αγάπησα πραγματικά. ❤️

[Anastasia · Rating 5 out of 5]

Το πρώτο βιβλίο της Φωτεινής και μια πραγματικά δυνατή αρχή! Η γραφή της είναι γεμάτη συναίσθημα και από τις πρώτες σελίδες σε βάζει μέσα στην ιστορία.

Μέσα από τα dual POV κατάφερα να νιώσω τόσο την Ισμήνη όσο και τον Ορέστη. Δύο άνθρωποι πληγωμένοι, που παλεύουν με το παρελθόν τους και με όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ.

Ο Ορέστης ήταν ένας χαρακτήρας που με κέρδισε. Τον βλέπουμε να χάνεται, να πονάει, αλλά και να προσπαθεί να ξαναβρεί τον δρόμο του. Μας θυμίζει πως ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν μαύρα, υπάρχει πάντα χώρος για αλλαγή και αγάπη.

Η Ισμήνη ήταν δυναμική, ευάλωτη και αληθινή. Λάτρεψα που πάλεψε για τον εαυτό της και δεν του χαρίστηκε εύκολα. (Ναι, του έψησε το ψάρι στα χείλη xD)

Και φυσικά… ο Δημήτρης. Ένας ύμνος στη φιλία και στους ανθρώπους που μένουν δίπλα μας βρέξει χιονίσει. ❤️

Θα κλείσω με μια φράση που με λύγισε:

«Και με κοίταξε σαν να ήμουν ολόκληρος. Σαν να μην υπήρχε τίποτα το στραβό επάνω μου. Κι ακόμα δεν ξέρω πώς το έκανε... μα για πρώτη φορά στη ζωή μου πίστεψα πως ίσως, ίσως και να αξίζω».

[Loukia Dimitriou · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που θα θυμάμαι για πολύ καιρο

[Ioanna · Rating 4 out of 5]

4,5