What do you think?
Rate this book
Mijn herberg aan de Camino
De Camino naar Santiago de Compostella: een wandeltocht met een ongekende aantrekkingskracht. Dat ervaart ook Anna Visser. Wanneer na het plotselinge overlijden van haar partner het leven alle kleur heeft verloren, besluit ze haar rugzak te pakken en te gaan lopen.
Tijdens haar reis ontdekt Anna de magie van deze pelgrimsroute, die haar stap voor stap haar levenslust teruggeeft. De tocht verandert haar leven zo sterk dat ze bij thuiskomst een ingrijpende beslissing neemt: ze laat alles achter zich en begint een volledig nieuw bestaan als herbergier aan de Camino del Norte, in een klein dorpje in Spanje. Daar ontvangt ze elke dag nieuwe pelgrims met bijzondere verhalen. In dit boek neemt Anna je mee op haar reis van verlies en verdriet naar het vinden van een nieuw leven en nieuw geluk.
Tijdens haar reis ontdekt Anna de magie van deze pelgrimsroute, die haar stap voor stap haar levenslust teruggeeft. De tocht verandert haar leven zo sterk dat ze bij thuiskomst een ingrijpende beslissing neemt: ze laat alles achter zich en begint een volledig nieuw bestaan als herbergier aan de Camino del Norte, in een klein dorpje in Spanje. Daar ontvangt ze elke dag nieuwe pelgrims met bijzondere verhalen. In dit boek neemt Anna je mee op haar reis van verlies en verdriet naar het vinden van een nieuw leven en nieuw geluk.
- GenresNonfictionTravelRoman
7 pages, Audiobook
Published January 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 60 reviews
May 26, 2026
Nu wil ik de camino lopen en hier verblijven!
April 8, 2026
nu wil ik een camino wandelen
August 7, 2025
Lief boek. Een aantal keer was ik oprecht geraakt. Mooi.
December 11, 2025
Gewoon leuk en inspirerend
June 22, 2025
Wat een ontzettend prettig boek was dit! Ik vond het gewoon jammer dat het maar 166 bladzijden telde. Anna Visser vertelt haar verhaal op een manier alsof je er zelf bij bent en het leuke is: je kunt haar volgen op Instagram: anna_in_spanje, zodat je inderdaad de beelden bij haar tekst ziet!
April 23, 2026
Nu wil ik de Camino lopen <3
June 5, 2026
Heel leuk boek, luchtig geschreven en voorgelezen!
July 22, 2026
Leuk en ontroetend verhaal. Leest erg gemakkelijk.
October 7, 2025
"Ik luisterde naar de roep van de Camino in mij."
Buena vida, Anna!
Buena vida, Anna!
February 16, 2026
easy read maar wel leuk om te lezen!!! verder niet super mega bijzonder
October 23, 2025
Mja, ik ben geen fan van de schrijfstijl. Mensen joelen nog al vaak, en de schrijfster spreekt zichzelf graag toe met achternaam. Voelt toch een beetje als een blog of polarsteps reisverslag.
August 23, 2025
Het verhaal leek me erg boeiend, maar de manier van vertellen was me iets te oppervlakkig. Het pakte me helaas niet echt. Het feit dat het een waargebeurd verhaal is, maakt dat het toch 3 ⭐️ krijgt!
Read
October 24, 2025Zoals een vakantieboek hoort te zijn. Nu wil ik ook de Camino lopen!!
July 15, 2026
"De camino als metafoor voor 'de deur naar een ander leven', met meer tijd voor wat er echt toe doet"
Na het overlijden van haar partner Chris voelt het leven van Anna donker. Wandelen maakt het iets draaglijker en daarom besluit ze om de Camino naar Santiago de Compostella te gaan lopen. Al heel snel voelt ze dat ze met iedere stap weer meer haarzelf wordt. Het ritme van het pelgrimsleven, de natuur, het doet haar goed. Het verdriet en het gemis is er, mag er zijn maar het is minder overweldigend als thuis in Rotterdam. Een bekende uitspraak is "de Camino provides" en dat ervaart Anna ook en niet alleen in praktische zin.
Weer thuis mist ze Spanje, en neemt een beslissing. Ze koopt een herberg aan de Camino del Norte en vertrekt uit Nederland. Een hele verandering. Anna wordt hartelijk ontvangen door de dorpsbewoners en met de nodige hulp knapt ze de herberg op zodat ze de eerste pelgrims kan ontvangen. Ze mist Chris nog steeds maar het is niet meer allesoverheersend. Ze kan weer leven en genieten, zich openstellen voor de verhalen van Pelgrims en...de liefde.
Er zijn veel verhalen geschreven over pelgrimages en de impact hiervan. Ook voor Anna Visser is de Camino levensveranderd. In het eerste deel 'loopt' de lezer met mee tijdens haar Camino, maar deze tocht blijkt slechts het begin te zijn van een ander leven. Het tweede deel beschrijft het besluit om te gaan emigreren, de aankoop van de herberg en de voorbereidingen zowel in Nederland als Spanje. Chris komt regelmatig naar voren en met name in deel drie leert de lezer hem en het verhaal van zijn overlijden beter kennen. De diepe band tussen hem en de auteur is voelbaar. In deel vier gaat de herberg open en mag de lezer meekijken in het reilen en zeilen van deze mooie plek. De dagelijkse routine, het dorp en zijn bewoners, vrijetijdsbesteding en vriendschappen. Daarnaast schrijft ze over de ontmoetingen met pelgrims, hun verhalen en hun ervaringen. Iedereen heeft zijn of haar 'rugzak' en dit geeft verbinding.
Wat opvalt is het persoonlijke karakter van de herberg waardoor het voor pelgrims een onvergetelijke ervaring wordt die doordat het een donativo is een optie is voor elk budget.
Naast dat ze voor vele mensen iets kan betekenen is het werk ook helend voor de auteur. Het verdriet om Chris lijkt zachter in Spanje.
Visser heeft met dit boek een persoonlijk verhaal geschreven. Het is mooi om te zien hoe diep verdriet anders wordt. Dit kan lezers hoop en vertrouwen geven. Haar veerkracht, positiviteit en doorzettingsvermogen zijn bewonderenswaardig. De schrijfstijl is vlot, niet heel diepgaand waardoor het een luchtig boek blijft. Makkelijk leesbaar maar het raakte mij persoonlijk daardoor niet heel diep. Echter dat deed voor geen afbreuk aan het verhaal. Ik heb het graag gelezen.
"Mijn herberg aan de camino" is een warm persoonlijk en inspirerend verhaal over gemis, opnieuw beginnen, verbondenheid, hoop en liefde.
Ik wil Uitgeverij Brandt en Het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
3.5 sterren.
Quotes
"Ik denk dat het de magie is van de Camino. De magie van dat dingen naast elkaar kunnen bestaan. Verdriet naast plezier. Links naast rechts. Jong naast oud. Stilte naast kabaal. Pijn naast genot"
"Het voelt alsof ik een nieuwe beste vriend heb leren kennen die te allen tijde op me wacht, bereid om me door zware tijden heen te slepen. Zoals hij dat al honderden jaren ook voor ander pelgrims doet. En dat is een heerlijk gevoel".
"Als me dus één ding is opgevallen in de afgelopen dagen, dan is het dat het tegelijkertijd niets en alles uitmaakt wat je tegen iemand zegt of aan iemand schrijft in tijden van verlies. Maar dat iets zeggen altijd beter is dan helemaal niets. En dat, mocht je geen woorden vinden of merken dat iedere woord de ander even te veel is, je ook van heel dichtbij kunt zwijgen. Het wordt gezien en niet vergeten. Dat weet ik nu"
Na het overlijden van haar partner Chris voelt het leven van Anna donker. Wandelen maakt het iets draaglijker en daarom besluit ze om de Camino naar Santiago de Compostella te gaan lopen. Al heel snel voelt ze dat ze met iedere stap weer meer haarzelf wordt. Het ritme van het pelgrimsleven, de natuur, het doet haar goed. Het verdriet en het gemis is er, mag er zijn maar het is minder overweldigend als thuis in Rotterdam. Een bekende uitspraak is "de Camino provides" en dat ervaart Anna ook en niet alleen in praktische zin.
Weer thuis mist ze Spanje, en neemt een beslissing. Ze koopt een herberg aan de Camino del Norte en vertrekt uit Nederland. Een hele verandering. Anna wordt hartelijk ontvangen door de dorpsbewoners en met de nodige hulp knapt ze de herberg op zodat ze de eerste pelgrims kan ontvangen. Ze mist Chris nog steeds maar het is niet meer allesoverheersend. Ze kan weer leven en genieten, zich openstellen voor de verhalen van Pelgrims en...de liefde.
Er zijn veel verhalen geschreven over pelgrimages en de impact hiervan. Ook voor Anna Visser is de Camino levensveranderd. In het eerste deel 'loopt' de lezer met mee tijdens haar Camino, maar deze tocht blijkt slechts het begin te zijn van een ander leven. Het tweede deel beschrijft het besluit om te gaan emigreren, de aankoop van de herberg en de voorbereidingen zowel in Nederland als Spanje. Chris komt regelmatig naar voren en met name in deel drie leert de lezer hem en het verhaal van zijn overlijden beter kennen. De diepe band tussen hem en de auteur is voelbaar. In deel vier gaat de herberg open en mag de lezer meekijken in het reilen en zeilen van deze mooie plek. De dagelijkse routine, het dorp en zijn bewoners, vrijetijdsbesteding en vriendschappen. Daarnaast schrijft ze over de ontmoetingen met pelgrims, hun verhalen en hun ervaringen. Iedereen heeft zijn of haar 'rugzak' en dit geeft verbinding.
Wat opvalt is het persoonlijke karakter van de herberg waardoor het voor pelgrims een onvergetelijke ervaring wordt die doordat het een donativo is een optie is voor elk budget.
Naast dat ze voor vele mensen iets kan betekenen is het werk ook helend voor de auteur. Het verdriet om Chris lijkt zachter in Spanje.
Visser heeft met dit boek een persoonlijk verhaal geschreven. Het is mooi om te zien hoe diep verdriet anders wordt. Dit kan lezers hoop en vertrouwen geven. Haar veerkracht, positiviteit en doorzettingsvermogen zijn bewonderenswaardig. De schrijfstijl is vlot, niet heel diepgaand waardoor het een luchtig boek blijft. Makkelijk leesbaar maar het raakte mij persoonlijk daardoor niet heel diep. Echter dat deed voor geen afbreuk aan het verhaal. Ik heb het graag gelezen.
"Mijn herberg aan de camino" is een warm persoonlijk en inspirerend verhaal over gemis, opnieuw beginnen, verbondenheid, hoop en liefde.
Ik wil Uitgeverij Brandt en Het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.
3.5 sterren.
Quotes
"Ik denk dat het de magie is van de Camino. De magie van dat dingen naast elkaar kunnen bestaan. Verdriet naast plezier. Links naast rechts. Jong naast oud. Stilte naast kabaal. Pijn naast genot"
"Het voelt alsof ik een nieuwe beste vriend heb leren kennen die te allen tijde op me wacht, bereid om me door zware tijden heen te slepen. Zoals hij dat al honderden jaren ook voor ander pelgrims doet. En dat is een heerlijk gevoel".
"Als me dus één ding is opgevallen in de afgelopen dagen, dan is het dat het tegelijkertijd niets en alles uitmaakt wat je tegen iemand zegt of aan iemand schrijft in tijden van verlies. Maar dat iets zeggen altijd beter is dan helemaal niets. En dat, mocht je geen woorden vinden of merken dat iedere woord de ander even te veel is, je ook van heel dichtbij kunt zwijgen. Het wordt gezien en niet vergeten. Dat weet ik nu"
August 24, 2025
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
De Camino naar Santiago de Compostella spreekt al jaren tot de verbeelding, en veel boeken zijn erover geschreven. 'Mijn herberg aan de Camino' van Anna Visser is echter anders. Het is geen reisverslag, maar een diep persoonlijk verhaal over verlies, veerkracht en het vinden van een nieuw thuis. De auteur slaagt erin om de lezer te raken zonder te vervallen in sentiment.
Het boek begint met het plotse overlijden van Anna’s partner, Chris. In een poging de draad weer op te pakken, besluit ze een deel van de Camino Portugués te lopen. Stap voor stap, met tranen van verdriet en dankbaarheid, vindt ze haar levenslust terug. Dit deel van het boek is ontroerend en herkenbaar voor iedereen die ooit een dierbare heeft verloren. De persoonlijke, kwetsbare toon maakt dat je meteen meeleeft met Anna's reis.
De impact van de pelgrimstocht is zo groot dat ze een ingrijpende beslissing neemt: ze laat haar oude leven in Nederland achter zich om een herberg te beginnen aan de Camino del Norte, in het Spaanse dorpje Pendueles. Met de hulp van vrienden en familie tovert ze Albergue Aves de Paso om tot een warme en uitnodigende plek voor pelgrims van over de hele wereld.
“Het lijkt alsof er niemand haast heeft en iedereen vrolijk is. Zelfs de duiven op het plein lijken relaxter dan hun soortgenoten in Nederland. Met enige tegenzin verlaat ik mijn ideale uitzichtpost in deze toffe stad. Morgenmiddag kom ik hier weer terug, onder andere om het Gugggenheim Museum te bezoeken waar de stad bekend om staat. Maar nu eerst op weg naar Albergue Aves de Paso!”
In haar herberg ontvangt Anna dagelijks nieuwe gasten met unieke verhalen. Deze ontmoetingen staan centraal in het tweede deel van het boek. Anna beschrijft niet alleen de praktische kant van het runnen van een albergue, maar ook de connectie en de warmte die ontstaat tussen de pelgrims. Je leest over ongeschreven regels, over bijzondere vriendschappen en over de magie van de Camino. Het is een prachtig verhaal over de kracht van verbondenheid en gastvrijheid, over hoe het helpen van anderen ook een helende werking kan hebben op jezelf.
'Mijn herberg aan de Camino' is een vlot geschreven en inspirerend boek dat je van begin tot eind meesleept. De mix van verdriet, hoop en liefde is perfect in balans, waardoor het nergens te zoetsappig wordt. Anna Visser deelt haar meest persoonlijke inzichten over het leven en de Camino, waardoor je het boek na het lezen met een warm gevoel neerlegt.
Dit is een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een verhaal over moed, veerkracht en de schoonheid van het onverwachte. Zorg dat je een lange middag vrij hebt, want eenmaal begonnen, is het moeilijk om het boek weg te leggen.
Ben je zelf van plan om de Camino te lopen, of heb je het al gedaan? Dit boek geeft je zeker een nieuwe blik op de reis.
De Camino naar Santiago de Compostella spreekt al jaren tot de verbeelding, en veel boeken zijn erover geschreven. 'Mijn herberg aan de Camino' van Anna Visser is echter anders. Het is geen reisverslag, maar een diep persoonlijk verhaal over verlies, veerkracht en het vinden van een nieuw thuis. De auteur slaagt erin om de lezer te raken zonder te vervallen in sentiment.
Het boek begint met het plotse overlijden van Anna’s partner, Chris. In een poging de draad weer op te pakken, besluit ze een deel van de Camino Portugués te lopen. Stap voor stap, met tranen van verdriet en dankbaarheid, vindt ze haar levenslust terug. Dit deel van het boek is ontroerend en herkenbaar voor iedereen die ooit een dierbare heeft verloren. De persoonlijke, kwetsbare toon maakt dat je meteen meeleeft met Anna's reis.
De impact van de pelgrimstocht is zo groot dat ze een ingrijpende beslissing neemt: ze laat haar oude leven in Nederland achter zich om een herberg te beginnen aan de Camino del Norte, in het Spaanse dorpje Pendueles. Met de hulp van vrienden en familie tovert ze Albergue Aves de Paso om tot een warme en uitnodigende plek voor pelgrims van over de hele wereld.
“Het lijkt alsof er niemand haast heeft en iedereen vrolijk is. Zelfs de duiven op het plein lijken relaxter dan hun soortgenoten in Nederland. Met enige tegenzin verlaat ik mijn ideale uitzichtpost in deze toffe stad. Morgenmiddag kom ik hier weer terug, onder andere om het Gugggenheim Museum te bezoeken waar de stad bekend om staat. Maar nu eerst op weg naar Albergue Aves de Paso!”
In haar herberg ontvangt Anna dagelijks nieuwe gasten met unieke verhalen. Deze ontmoetingen staan centraal in het tweede deel van het boek. Anna beschrijft niet alleen de praktische kant van het runnen van een albergue, maar ook de connectie en de warmte die ontstaat tussen de pelgrims. Je leest over ongeschreven regels, over bijzondere vriendschappen en over de magie van de Camino. Het is een prachtig verhaal over de kracht van verbondenheid en gastvrijheid, over hoe het helpen van anderen ook een helende werking kan hebben op jezelf.
'Mijn herberg aan de Camino' is een vlot geschreven en inspirerend boek dat je van begin tot eind meesleept. De mix van verdriet, hoop en liefde is perfect in balans, waardoor het nergens te zoetsappig wordt. Anna Visser deelt haar meest persoonlijke inzichten over het leven en de Camino, waardoor je het boek na het lezen met een warm gevoel neerlegt.
Dit is een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een verhaal over moed, veerkracht en de schoonheid van het onverwachte. Zorg dat je een lange middag vrij hebt, want eenmaal begonnen, is het moeilijk om het boek weg te leggen.
Ben je zelf van plan om de Camino te lopen, of heb je het al gedaan? Dit boek geeft je zeker een nieuwe blik op de reis.
June 10, 2025
Anna Visser heeft zo’n mooi, interessant én hartverwarmend verhaal geschreven!
“Het letterlijk stappen vooruitzetten terwijl je in je hoofd stil kunt staan bij het verleden, maakt mijn meest lastige momenten draaglijker.”
Als Anna plots haar partner Chris verliest, besluit ze een stuk van de Camino Portugues te wandelen. Op twee weken tijd wandelt ze zo’n driehonderd kilometer van Porto naar Santiago de Compostela. Stapje voor stapje, met tranen van verdriet én tranen van dankbaarheid, bereikt ze haar bestemming. Als Anna Visser terug in Nederland komt, neemt ze een moeilijke en wijze beslissing. Ze laat Rotterdam achter zich en koopt een herberg in een klein gehuchtje, waar de Camino del Norte passeert, aan de Spaanse noordkust. Met de hulp van vrienden en familie maakt ze van de Albergue Aves de Paso in Pendueles een fijne plek voor haarzelf, haar kat Coco en natuurlijk voor de pelgrims.
“Zodra ik de drempel over stap, voelt het goed. Alsof het huis je omarmt…”
Anna Visser weet hoe ze een verhaal moet brengen. Mijn herberg aan de Camino leest heel vlot en luchtig, maar is toch ook heel intens. De auteur heeft mij diep geraakt, zonder dat het te sentimenteel of zoetsappig werd. Ze vertelt over Chris, over de mensen die ze ontmoet, over waarom het verdriet in Spanje zachter is, over de ongeschreven regels van de Camino, over de warme welkom in haar nieuwe woonplaats, over de pelgrims en over die ene heel bijzondere ontmoeting… Dit is een verhaal over vrijheid, verbondenheid, warmte en gastvrijheid. En ook over hoop, vertrouwen en liefde. Heel veel liefde.
“En dat is hoe ik de wereld wil blijven zien. Optimistisch en met vertrouwen.”
Mijn herberg aan de Camino is boeiend vanaf de eerste bladzijde. Zoveel rake woorden, zoveel inspirerende inzichten! Voorzie zeker een lange mooie dag om het boek in één keer uit te lezen!
Ik wens Anna Visser alvast heel veel moois, liefs en succes met haar Albergue!
“Dit is het, je hebt je plek gevonden.”
(Met dank aan New Book Collective Antwerpen voor het recensieboek.)
“Het letterlijk stappen vooruitzetten terwijl je in je hoofd stil kunt staan bij het verleden, maakt mijn meest lastige momenten draaglijker.”
Als Anna plots haar partner Chris verliest, besluit ze een stuk van de Camino Portugues te wandelen. Op twee weken tijd wandelt ze zo’n driehonderd kilometer van Porto naar Santiago de Compostela. Stapje voor stapje, met tranen van verdriet én tranen van dankbaarheid, bereikt ze haar bestemming. Als Anna Visser terug in Nederland komt, neemt ze een moeilijke en wijze beslissing. Ze laat Rotterdam achter zich en koopt een herberg in een klein gehuchtje, waar de Camino del Norte passeert, aan de Spaanse noordkust. Met de hulp van vrienden en familie maakt ze van de Albergue Aves de Paso in Pendueles een fijne plek voor haarzelf, haar kat Coco en natuurlijk voor de pelgrims.
“Zodra ik de drempel over stap, voelt het goed. Alsof het huis je omarmt…”
Anna Visser weet hoe ze een verhaal moet brengen. Mijn herberg aan de Camino leest heel vlot en luchtig, maar is toch ook heel intens. De auteur heeft mij diep geraakt, zonder dat het te sentimenteel of zoetsappig werd. Ze vertelt over Chris, over de mensen die ze ontmoet, over waarom het verdriet in Spanje zachter is, over de ongeschreven regels van de Camino, over de warme welkom in haar nieuwe woonplaats, over de pelgrims en over die ene heel bijzondere ontmoeting… Dit is een verhaal over vrijheid, verbondenheid, warmte en gastvrijheid. En ook over hoop, vertrouwen en liefde. Heel veel liefde.
“En dat is hoe ik de wereld wil blijven zien. Optimistisch en met vertrouwen.”
Mijn herberg aan de Camino is boeiend vanaf de eerste bladzijde. Zoveel rake woorden, zoveel inspirerende inzichten! Voorzie zeker een lange mooie dag om het boek in één keer uit te lezen!
Ik wens Anna Visser alvast heel veel moois, liefs en succes met haar Albergue!
“Dit is het, je hebt je plek gevonden.”
(Met dank aan New Book Collective Antwerpen voor het recensieboek.)
September 21, 2025
Begin augustus verscheen er een artikel in nrc over wandelboeken, door vrouwen geschreven. Die zijn er een hoop de laatste tijd, was mij ook al opgevallen. De hoofdpersoon gaat voor langere tijd een wandeltocht maken, vaak over de camino. Ze is net gescheiden, in de rouw om het verlies van een ouder of partner of wil ontsnappen uit de ratrace van haar leven. Het nrc-artikel besprak vijf wandelboeken. Ik besloot er een te lezen: 'Mijn herberg aan de Camino'.
Anna Visser liep de Camino na het plotseling overlijden van haar geliefde, een gescheiden man met wie ze drie jaar samen was. Het wandelavontuur bevalt haar zo goed dat ze besluit haar leven om te gooien. Zo koopt, de titel van haar boek verraadt het al, een herberg aan de Camino. We komen van Anna te weten dat ze een mooie carriere had als journalist bij een debatpodium, dat ze gescheiden is, twee kinderen heeft en dat ze van aanpakken weet. Het lopen over de Camino is een fantastische ervaring; ze komt alleen maar aardige en begripvolle mensen tegen op haar pad. Eenmaal neergestreken in de Spaanse herberg is dat niet anders. Haar buren zijn engelachtig in hun vriendelijkheid en hulpvaardigheid, en ook met haar gasten heeft ze niets dan mooie, bijzondere en liefdevolle ervaringen.
Die onophoudelijke stroom van positiviteit maakt het verhaal voor mij wat eentonig en oppervlakkig. Wie is Anna nu echt? Wat heeft ze in haar leven meegemaakt naast de dood van haar geliefde, waar zitten haar irritaties en twijfels en wat maakt haar kwetsbaar? Dat komt je als lezer niet te weten. Dat is heel anders in 'Vonkie', de roman van Frouke Arns over een wandeltocht op de West Highland Way in Schotland. De hoofdpersoon hier is van vlees en bloed, en ook de prachtige schrijfstijl van deze roman maakt deze veel beter dan 'Mijn herberg aan de Camino'.
Anna Visser liep de Camino na het plotseling overlijden van haar geliefde, een gescheiden man met wie ze drie jaar samen was. Het wandelavontuur bevalt haar zo goed dat ze besluit haar leven om te gooien. Zo koopt, de titel van haar boek verraadt het al, een herberg aan de Camino. We komen van Anna te weten dat ze een mooie carriere had als journalist bij een debatpodium, dat ze gescheiden is, twee kinderen heeft en dat ze van aanpakken weet. Het lopen over de Camino is een fantastische ervaring; ze komt alleen maar aardige en begripvolle mensen tegen op haar pad. Eenmaal neergestreken in de Spaanse herberg is dat niet anders. Haar buren zijn engelachtig in hun vriendelijkheid en hulpvaardigheid, en ook met haar gasten heeft ze niets dan mooie, bijzondere en liefdevolle ervaringen.
Die onophoudelijke stroom van positiviteit maakt het verhaal voor mij wat eentonig en oppervlakkig. Wie is Anna nu echt? Wat heeft ze in haar leven meegemaakt naast de dood van haar geliefde, waar zitten haar irritaties en twijfels en wat maakt haar kwetsbaar? Dat komt je als lezer niet te weten. Dat is heel anders in 'Vonkie', de roman van Frouke Arns over een wandeltocht op de West Highland Way in Schotland. De hoofdpersoon hier is van vlees en bloed, en ook de prachtige schrijfstijl van deze roman maakt deze veel beter dan 'Mijn herberg aan de Camino'.
August 2, 2026
Ik houd van Caminoverhalen! En hoewel de aanleiding voor het Caminoverhaal van Anna Visser heel verdrietig is, heeft ze er wel een heel mooi eerbetoon en boek van gemaakt. Een eerbetoon aan de Camino, aan broederschap, aan Chris en aan de liefde.
In Mijn herberg aan de Camino vertelt Anna hoe zij ertoe is gekomen om een herberg te kopen aan de Camino de Santiago en hoe het haar sindsdien is vergaan. Je ontmoet haar op een heel verdrietig punt in haar leven, namelijk vlak na het overlijden van haar man Chris. Ze moet even weg en besluit de Camino Portugues te lopen (in 2 weken van Porto naar Santiago). Ze heeft al eens eerder een Camino gelopen en ze schat goed in dat het haar zou helpen; de saamhorigheid op de Camino, het doel, het moeten opstaan om te lopen, de nieuwe mensen en haar favoriete land Spanje brengen haar verder. Met vallen en opstaan uiteraard, maar ze haalt er zeker een hoop uit.
Terwijl je haar leert kennen, kom je erachter dat ze al haar hele leven droomt van een leven in Spanje en als kind ook even in Spanje heeft gewoond. Toch is de droom daarna nooit meer uitgekomen. Misschien is dit dan het moment? Het Instagramaccount anna_in_spanje vertelt je dat het inderdaad het moment bleek, want ze zit er nog steeds. In het tweede deel van het boek lees je hoe de opstart en het eerste Camino-seizoen haar is vergaan, waarna je haar op Instagram verder kunt volgen.
Anna heeft wat mij betreft een super inspirerend boek geschreven. Ze schuwt de moeilijke momenten niet, maar laat je zien hoe het lopen en de saamhorigheid je kunnen helpen. Ook haar opstart van haar eigen herberg vond ik heel boeiend. Gewoon opgeschreven zoals zij het beleefd heeft. Daar heb je geen "Ik vertrek"-gedramatiseerde versie voor nodig. Ze schrijft zoals het is en ik heb mee gelachen, gehuild, gejuicht en gevloekt.
Bedankt voor je verhaal, Anna! Ik blijf je volgen.
In Mijn herberg aan de Camino vertelt Anna hoe zij ertoe is gekomen om een herberg te kopen aan de Camino de Santiago en hoe het haar sindsdien is vergaan. Je ontmoet haar op een heel verdrietig punt in haar leven, namelijk vlak na het overlijden van haar man Chris. Ze moet even weg en besluit de Camino Portugues te lopen (in 2 weken van Porto naar Santiago). Ze heeft al eens eerder een Camino gelopen en ze schat goed in dat het haar zou helpen; de saamhorigheid op de Camino, het doel, het moeten opstaan om te lopen, de nieuwe mensen en haar favoriete land Spanje brengen haar verder. Met vallen en opstaan uiteraard, maar ze haalt er zeker een hoop uit.
Terwijl je haar leert kennen, kom je erachter dat ze al haar hele leven droomt van een leven in Spanje en als kind ook even in Spanje heeft gewoond. Toch is de droom daarna nooit meer uitgekomen. Misschien is dit dan het moment? Het Instagramaccount anna_in_spanje vertelt je dat het inderdaad het moment bleek, want ze zit er nog steeds. In het tweede deel van het boek lees je hoe de opstart en het eerste Camino-seizoen haar is vergaan, waarna je haar op Instagram verder kunt volgen.
Anna heeft wat mij betreft een super inspirerend boek geschreven. Ze schuwt de moeilijke momenten niet, maar laat je zien hoe het lopen en de saamhorigheid je kunnen helpen. Ook haar opstart van haar eigen herberg vond ik heel boeiend. Gewoon opgeschreven zoals zij het beleefd heeft. Daar heb je geen "Ik vertrek"-gedramatiseerde versie voor nodig. Ze schrijft zoals het is en ik heb mee gelachen, gehuild, gejuicht en gevloekt.
Bedankt voor je verhaal, Anna! Ik blijf je volgen.
January 12, 2026
Aves des paso de trekvogel
5 sterren - audio & leesboek
Schiet voor de maan, zelfs als je mist, zul je de sterren bereiken’,
Oscar Wilde.
Wauw, wat een verhaal. Ik had op mijn lees doelen voor jaar staan om elke maand een non-fictie boek te lezen. Ik open sterk met dit boek. Wat doe je als je van je koers geslagen wordt door het overlijden van je geliefde op middelbare leeftijd. Gooi je het roer om? Anna gaat om dit te ontdekken een route van de Camino lopen. Wist ik veel dat er meerdere routes van de Camino zijn. Zo leerde ik veel over de Camino, de mensen, de routes en de cultuur in dit boek. Ook haar besluit alles te verkopen en een herberg aan de Camino route te kopen en van maart tot oktober de pelgrims te ontvangen heeft mijn hart sneller doen kloppen. You go girl! En heeft Anna een plaats in mijn hart verovert. Zeker, zeer zeker, is dit boek een aanrader!
5 sterren - audio & leesboek
Schiet voor de maan, zelfs als je mist, zul je de sterren bereiken’,
Oscar Wilde.
Wauw, wat een verhaal. Ik had op mijn lees doelen voor jaar staan om elke maand een non-fictie boek te lezen. Ik open sterk met dit boek. Wat doe je als je van je koers geslagen wordt door het overlijden van je geliefde op middelbare leeftijd. Gooi je het roer om? Anna gaat om dit te ontdekken een route van de Camino lopen. Wist ik veel dat er meerdere routes van de Camino zijn. Zo leerde ik veel over de Camino, de mensen, de routes en de cultuur in dit boek. Ook haar besluit alles te verkopen en een herberg aan de Camino route te kopen en van maart tot oktober de pelgrims te ontvangen heeft mijn hart sneller doen kloppen. You go girl! En heeft Anna een plaats in mijn hart verovert. Zeker, zeer zeker, is dit boek een aanrader!
March 11, 2026
𝗘𝗻 𝘇𝗼 𝗿𝗲𝗶𝘀 𝗶𝗸 𝘃𝗶𝗮 𝗵𝘂𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗵𝗮𝗹𝗲𝗻 𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗱𝗮𝗴 𝘄𝗲𝗲𝗿 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝗼𝘃𝗲𝗿. 𝗭𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗱𝗮𝗮𝗱𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘁𝗲 𝗯𝗲𝘄𝗲𝗴𝗲𝗻 𝗺𝗮𝗮𝗿, 𝗻𝗲𝘁 𝗮𝗹𝘀 𝘁𝗶𝗷𝗱𝗲𝗻𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗲𝗰𝗵𝘁𝗲, 𝗳𝘆𝘀𝗶𝗲𝗸𝗲 𝗿𝗲𝗶𝘀, 𝘄𝗲𝗹 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗯𝗹𝗶𝗸 𝗼𝗽 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗴𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿 𝗲𝗻 𝗴𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿 𝗴𝗿𝗼𝗲𝗶𝘁. - 𝘈𝘯𝘯𝘢 𝘝𝘪𝘴𝘴𝘦𝘳
Dit boek. Wat een heerlijke leeservaring! ☀️
Een luchtig en vlot verhaal dat tóch weet te raken. Anna schrijft over gevoelige thema’s zonder het zwaar te maken. Dat maakt het erg prettig om te lezen.
Ik genoot van het stuk waarin Anna zelf de Camino Português wandelt, maar evengoed moedigde ik haar stilletjes aan bij de aankoop van haar herberg. De ontmoetingen met pelgrims en hun verhalen brachten me regelmatig aan het glimlachen. 𝗪𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻. 𝗪𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗶𝗻𝘀𝗽𝗶𝗿𝗮𝘁𝗶𝗲.
Mijn herberg aan de camino is een boek voor lezers die houden van:
🌍 reisverhalen
🚶♂️ de sfeer van de camino
🧭 verhalen over nieuwe keuzes maken
✨ bijzondere ontmoetingen
Dit boek. Wat een heerlijke leeservaring! ☀️
Een luchtig en vlot verhaal dat tóch weet te raken. Anna schrijft over gevoelige thema’s zonder het zwaar te maken. Dat maakt het erg prettig om te lezen.
Ik genoot van het stuk waarin Anna zelf de Camino Português wandelt, maar evengoed moedigde ik haar stilletjes aan bij de aankoop van haar herberg. De ontmoetingen met pelgrims en hun verhalen brachten me regelmatig aan het glimlachen. 𝗪𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻. 𝗪𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗶𝗻𝘀𝗽𝗶𝗿𝗮𝘁𝗶𝗲.
Mijn herberg aan de camino is een boek voor lezers die houden van:
🌍 reisverhalen
🚶♂️ de sfeer van de camino
🧭 verhalen over nieuwe keuzes maken
✨ bijzondere ontmoetingen
July 30, 2025
Wat een heerlijk boek. Ik ben dol op wandelverhalen, al gaat het hier niet alleen daarover.
Anna besluit na het verlies van haar partner de Portugese Camino te gaan lopen. Eenmaal weer thuis wil ze terug en een herberg voor pelgrims openen.
Ik heb het in een dag uitgelezen.
What a wonderful book. I love hiking stories, although this is not just about that.
After losing her partner, Anna decides to walk the Portuguese Camino. Once home, she wants to return and open a hostel for pilgrims.
I finished it in one day.
Anna besluit na het verlies van haar partner de Portugese Camino te gaan lopen. Eenmaal weer thuis wil ze terug en een herberg voor pelgrims openen.
Ik heb het in een dag uitgelezen.
What a wonderful book. I love hiking stories, although this is not just about that.
After losing her partner, Anna decides to walk the Portuguese Camino. Once home, she wants to return and open a hostel for pilgrims.
I finished it in one day.
November 23, 2025
Mooi levensverhaal van Anna visser. Vlot geschreven verhaal, lekker recht toe rechtaan. Van Rotterdam via een camino naar anna’s eigen auberge in Asturië. Van diep verdriet en leed naar een nieuwe liefde. Ze put ook uit de vele mooie ontmoetingen van bezoekende pelgrims in haar auberge aan de camino del Norte . Zelf herken ik als frequent camino ganger dit soort emotionele verhalen. Anna’s boek geeft me een blij en gelukkig gevoel.
December 14, 2025
Leest lekker weg. Anna Visser heeft een vlotte pen en kan mooi vertellen over haar liefde voor Spanje en de Camino. Wel had ik het idee dat ik haar eigenlijk niet écht heb leren kennen. Het bleef allemaal, misschien ook doordat het een redelijk dun boek is, een beetje oppervlakkig.
Wel kuddo’s dat ze standaard vegetarisch kookt voor al haar gasten. Volgens mij is haar huis een heerlijke plek geworden om te overnachten tijdens het wandelen. Dus wie weet, kom ik er ook nog wel eens langs!
Wel kuddo’s dat ze standaard vegetarisch kookt voor al haar gasten. Volgens mij is haar huis een heerlijke plek geworden om te overnachten tijdens het wandelen. Dus wie weet, kom ik er ook nog wel eens langs!
February 21, 2026
Het is een toegankelijk, positief en kleurrijk boek. Echter zit er geen enkele diepgang in. Het bleef erg oppervlakkig, ondanks sommige onderwerpen. Vond ik een gemiste kans. Ik merkte dat ik tijdens het lezen, steeds meer geïrriteerd begon te worden, omdat alles zo opgewekt en positief geschreven is. Om een indruk van de camino te krijgen, moet je dit boek niet lezen. Wel een heerlijk verstand op nul vakantieboek.
August 8, 2025
Na vorig jaar in deze prachtige herberg te hebben gelogeerd dit boek aangeschaft. Wat leest het heerlijk en de omschrijvingen van de camino zijn zo ontzettend herkenbaar! Ik was binnen de eerste 50 pagina's al meerdere keren tot tranen geroerd door Anna's aangrijpende verhaal. Een aanrader - zeker voor camino-lopers.
June 20, 2026
Verhaal leest makkelijk weg en laat zien dat het leven aan de camino in Spanje anders verloopt dan in bewolkt Nederland. Als je het camino deel leest krijg je weer zin om een stukkie te lopen voor het bekende gevoel van verbondenheid. De andere delen van het boek laten mooi zien dat na regen weer zonneschijn komt.
Buen camino!
Buen camino!
July 21, 2025
Wat heerlijk weer een boek over de camino. De wandeltocht die me al jaren aantrekt en de verhalen die met je meereizen, alsof jezelf onderweg bent geweest. Leest makkelijk weg en de herberg van Anna is ongetwijfeld een pareltje in het echt.
July 26, 2025
Wauw wat een eer om het levensverhaal van Anna te mogen lezen. Ik ken haar niet maar zo voelt het wel. Ik hoop dat haar leven voorspoedig blijft gaan. Ik heb geen Instagram anders had ik haar zeker gevolgd.
September 14, 2025
Met veel plezier gelezen. Hoe een verdrietige aanleiding het leven toch weer een mooie draai kan geven. Fijne schrijfstijl, oprecht en eerlijk zonder poespas. Ik hou van haar Rotterdamse mentaliteit van niet bij de pakken neerzitten en aanpakken.
March 18, 2026
Heel fijne manier om even te vertragen en stil te staan bij de essentie. Aan de hand van Anna's verhaal en dat van haar pelgrims. Dan ga ik nu alvast mijn rugzak pakken en even kijken hoever het lopen is... klinkt daar alvast heel warm en gezellig!
Displaying 1 - 30 of 60 reviews