Δάφνες για νικημένους Ο τυφλός με τον λύχνο Πανάρχαιη αντιδικία Συντροφικό τραγούδι Σκηνές του σταθμού Εκλεκτικές συγγένειες Ένα μεγάλο παρελθόν Μέριμνα Πρόλογος στην αιωνιότητα Σιγανή μουσική Προνοητικότητα Μάθημα Ιστορίας Καλές ειδήσεις Δικαιοσύνη Το όνειρο Ασχολίες Δημόσιος κατήγορος Μαθητεία Σούρουπο Εργασίες εν κρύπτω Τα ψεύδη του ημερολογίου Πραγματικές αιτίες Αθάνατες κοινοτοπίες Έργα και ημέραι Διαβάτης Απαγορεύεται η είσοδος Εις μνήμην Οι μυστηριώδεις ιδιότητες του χρήματος Άγνωστη δίκη Ομοιότητες Καθώς πέφτει το βράδυ Η πόλη Μια παγερή μέρα Πιστεύω Βροχή Πρόγευση Οδοιπόροι Συνομιλίες 1 Κύριε, άσε με να 'ρθω κοντά σου... 2 Κύριε, μόνο με τη σιωπή σε νιώθουμε... 3 Κύριε, είσαι το καθημερινό ψωμί μας... 4 Κύριε, είσαι κρυμμένος... 5 Κύριε, τί θα 'κανα χωρίς εσένα... 6 Κύριε, συγκατοικούμε αιώνες... 7 Κύριε, είσαι το μέγα άπειρο... 8 Κύριε, ζούμε κι οι δυο μες στο σκοτάδι... 9 Κύριε, σε αναζήτησα παντού... 10 Κύριε, η αμαρτία μου στάθηκε... 11 Κύριε, είσαι ο αιώνιος ταξιδιώτης... 12 Κύριε, όλα από σένα ξεκινούν... Ο αδελφός Ιησούς Ευαγγελισμός Η γέννηση Η ταφή Η ανάληψη Διανυκτέρευση Αγιότητα Η άρνηση του Πέτρου Περιπέτεια με άγνωστη έκβαση Αληθινές ιστορίες! Περιγραφές Απόμακροι ήχοι Παλαιές φιλίες Ενοχή Διαλογισμοί Ο άγνωστος στρατιώτης Άννα η αναρχική Απογευματινό επεισόδιο Αναμονή Τα φαινόμενα απατούν Εορταστικά Απροσδόκητες λύσεις Αντικατοπτρισμοί Το ανέφικτο Αναχώρηση Εκλογή Ζήτημα μνήμης Απόσπασμα από ένα μελλοντικό ποίημα Χρόνια της φωτιάς Εποχές Αναζητήσεις Ασφαλής κατεύθυνση Διαπιστώσεις Βίος Ύπνος Αυτοπροσωπογραφία Απολογισμός Παραλλαγή σε μια παλαιότερη διαθήκη Άγνωστα χρέη Η μεγάλη αμαρτία Εύνοιες Χειμωνιάτικες παρανοήσεις Κείμενα της προσεχούς μας ζωής Νυχτερινές ευαισθησίες Σήμα κινδύνου Το έγκλημα Κριτική Ουράνιες γνωριμίες Ζήτημα θέσεως Θανάσιμο παιχνίδι
Tasos Leivaditis (Greek: Τάσος Λειβαδίτης; 1922–1988) was a Greek poet, short story writer and literary critic who belonged to the postwar generation that was deeply marked by the struggles and failures of the communist movement. His early and politically committed poetry travelled through the ‘fire and sword’ of history, transforming in the end into powerful and paradoxical prose-poems, and displaying an erotically charged form of ‘neo-romanticism’ mixed with ‘melancholic minimalism’ where “genuine humility offers obeisance to the magic of language.”
Λησμονημένοι κι άγνωστοι ζήσαμε, σπόνδυλοι από ναούς ερειπωμένους, μαύρες στοές, παλιά, ρυτιδωμένη γη που μόνο έναν αιώνιο ύπνο υποσχόταν κι Ω σοφή προνοητικότητα των παιδιών που πιάνουν από νωρίς φιλίες με το χώμα..
Υπέροχο έργο του Τάσου Λειβαδίτη. Κάθε σελίδα, τόσες σκέψεις. Κάθε σελίδα, μαχαίρι στο σώμα. Το πρώτο μισό του βιβλίου είναι αριστούργημα. Απαισιόδοξο και βαρύ. Το δεύτερο μισό με εκτενές περιεχόμενο περί χριστιανοσύνης και με βιβλικές αναφορές αλλάζει απότομα το ύφος του βιβλίου.
Μια λιτή αλλά δυνατή συλλογή, όπου το σκοτάδι και το φως συνυπάρχουν ως σύμβολα μνήμης και ελπίδας. Οι εικόνες είναι απλές, σχεδόν καθημερινές, όμως πίσω τους κρύβεται μια υπαρξιακή αγωνία που μετατρέπεται σε στοχασμό για τη ζωή και τον άνθρωπο.
“Ο ήλιος βασίλεψε σιγά σιγά. Κι ήρθε η ώρα της νύχτας.
Όπως το ίδιο το χέρι μας που μας σκοτώνει τις πιο ωραίες χειρονομίες.”