Het is een beetje absurd en ironisch hoe een oud boek als "Gangreen 1" vandaag - door de nieuwe redeloze, politiek correcte tijdsgeest - opeens niet meer als "oké" of acceptabel wordt aanzien door zogenaamd progressievelingen. Het boek was toen (in 1968), en dat is het nog altijd, een pure provocatie naar vooral katholieke en kleinburgerlijke instituten. Dat is net de kracht van het boek. Zoals alle kunst moet een roman volgens mij ook niet op morele grond, maar vooral op zijn kwaliteiten worden beoordeeld. Wat mij betreft staat de kwaliteit van "Gangreen 1" nog altijd buiten kijf. Je wordt niet verwacht van het eens te zijn met het hoofdpersonage, om dit boek naar waarde te kunnen schatten. Je hoeft niet in te stemmen met de algemene toon die gehanteerd wordt. Belangrijk is ook dat de hoofdpersoon zich trouwens veel sympathieker opstelt tegenover de instinctmatige, warme Congolezen dan tegen zijn eigen bekrompen, gevoelloze Belgische landgenoten, die hij duidelijk niet kan uitstaan. In die zin kan het boek, met enige verbeelding, zelfs gezien worden als een regelrecht protest tegen (het concept van) het kolonialisme, wat in de twee volgende delen uit deze trilogie misschien nog beter tot zijn recht komt. Lezen dus, dit boek. Het is een absolute aanrader.