Een gesprek als bezigheid is een heel dom verzinsel. Niet een gebrek aan verstand sluit een gesprek uit, maar egoïsme. Iedereen wil over zichzelf praten of over iets wat hem bezighoudt; als de een spreekt, luistert de ander, maar dat is geen gesprek maar een les. Als twee mensen bij elkaar komen die zich voor hetzelfde interesseren, dan is een derde persoon genoeg om de hele zaak te bederven: hij bemoeit zich ermee, ze moeten proberen ook hem te laten deelnemen, en het gesprek is naar de knoppen.