Artvinli olan Gülfem’in ailesi kızlarını evlendirmek için ellerinden geleni artlarına koymamışlardı. Ama Gülfem de daima kaçmanın bir yolunu bulmuştu. Sonuncuya kadar… Trabzon Of’a gelin gideceğini öğrenince köşeye sıkıştı Gülfem, çareyi görücüsü Kaan’la iş birliği yapmakta buldu. Evlenmek istemeyen Kaan ile Gülfem yaptıkları anlaşmayla ailelerinin baskısından kurtulacaktı ama hesapta birbirlerine âşık olmak yoktu. “Sözünde dur,” dedi Gülfem. “Durursam Of yerle bir olsun,” diye düşünerek gülümsedi Kaan. “Sözüm söz.”
Çöp rising yani gerçekten. Bu kadar boş ve b*ktan diyalogları nasıl yazabilmiş yazar? Sayfalarca tek konu üzerinden bir sürü boş diyaloglar yazılmış. Başka bir bölümde o konuyu tekrar tekrar konuşturmuş durmuş. Bomboş bir kitap, bommboş. Ali Ayşe’ye baktı, Ayşe kalktı halıya s*çtı tarzında bir anlatım, bir türlü gelişemeyen kurgu. Lanet olsun, daha fazla devam edemedim. Eğlenirim diye okudum, sinirlerim bozuldu sadece. Okumayın bunu ya, zamanınıza yazık. Kadın karakter 30 yaşında bir ergen. Saçma saçma Laz damarım var benim deyip acayip triplere giriyor. Ayyhh yıldım. Kötüydü.
🎀 Görücü usulü 🎀 Sahte nişanlılık 🎀 Zorunlu yakınlık 🎀 Kalabalık aile 🎀 Yan çiftler 🎀 Karadeniz derkeen dolu dolu bol inatlaşmalı, romantik, tatlı, keyifli bir hikayeydi. Bi Karadeniz havası aldık iyi geldi 💗