What do you think?
Rate this book
Portret van een onbekend meisje
Sasha groeit op in een slaperig dorp aan de rand van het Sovjetrijk, waar het enige licht in zijn leven de onwaarschijnlijk mooie Katia is. Het jonge stel wordt al snel opgeslokt door hun allesverslindende liefde, en moet zich verzetten tegen de vele vooroordelen die hun omgeving in de greep houden.
Wat begint als een gevecht voor de liefde wordt al snel een gevecht tegen de heersende opvattingen en tegen de regels – een haast onmogelijke situatie, zeker als je nog maar een tiener bent. Wanneer Katia zwanger raakt, stevent het conflict op een onvermijdelijke ontknoping af.
Het leven van Sasha verandert voorgoed door hun intense relatie, die de buitenwereld buitensluit en verblindend is als alleen echte liefde kan zijn. Maar de ontmoeting met Nika, in veel opzichten de tegenpool van Katia, doet hem twijfelen aan alles wat hij inmiddels voor waarheid heeft aangenomen.
Portret van een onbekend meisje roept zowel de gedurfde, geraffineerde sensualiteit van Nabokovs Lolita als het tedere en onschuldige van J.D. Salingers De vanger in het graan op. Een indringend verhaal over de schoonheid en de tragiek van ware liefde, en een portret van een barbaars tijdperk en het opgroeien in een onderdrukkend regime.
Wat begint als een gevecht voor de liefde wordt al snel een gevecht tegen de heersende opvattingen en tegen de regels – een haast onmogelijke situatie, zeker als je nog maar een tiener bent. Wanneer Katia zwanger raakt, stevent het conflict op een onvermijdelijke ontknoping af.
Het leven van Sasha verandert voorgoed door hun intense relatie, die de buitenwereld buitensluit en verblindend is als alleen echte liefde kan zijn. Maar de ontmoeting met Nika, in veel opzichten de tegenpool van Katia, doet hem twijfelen aan alles wat hij inmiddels voor waarheid heeft aangenomen.
Portret van een onbekend meisje roept zowel de gedurfde, geraffineerde sensualiteit van Nabokovs Lolita als het tedere en onschuldige van J.D. Salingers De vanger in het graan op. Een indringend verhaal over de schoonheid en de tragiek van ware liefde, en een portret van een barbaars tijdperk en het opgroeien in een onderdrukkend regime.
352 pages, Paperback
First published January 1, 2008
6 people are currently reading
257 people want to read
About the author
Aleksandr Skorobogatov
9 books107 followersAleksandr Skorobogatov was born in Grodno in what is now Belarus and has lived and worked in Antwerp, Belgium, since the 1990s. He is widely regarded as one of the most original Russophone writers of the post-communist era. An heir to Dostoevsky, Gogol, Bulgakov and Nabokov – the surreal line of the Russian literary canon – his novels have been published to great acclaim in Russian, Croatian, Danish, Dutch, English, French, Italian, Greek, Serbian and Spanish.
His cult novel Russian Gothic (originally Sergeant Bertrand) received the International Literary Award Città di Penne for its Italian edition and the Best Novel of the Year Award from Yunost, and was praised by The New York Times as “a lambent portrait of madness.” His novel Cocaine (2017) won Belgium’s Cutting Edge Award for Best Book International, and The Raccoon (2020) confirmed his reputation for darkly comic, visionary fiction; the newspaper De Tijd has called him “the best Russian writer of the moment.”
His most recent novel, Achter de donkere wouden (Through the Dark Woods), first published in his own Dutch translation by De Geus in 2025, has become a much-discussed bestseller in the Low Countries. This searing autofiction about the kidnapping and murder of his fifteen-year-old son has been hailed in the press as both a heartbreaking elegy and a furious indictment of the moral collapse of post-Soviet Russia; the English edition, Through the Dark Woods, will be published as a lead title by Old Street Publishing in 2026.
Skorobogatov is the laureate of the 74th Ark Prize of the Free Word (2024), awarded for his outspoken essays on the dictatorships of Belarus and Russia, and of the KU Leuven Honorary Medal (2025), bestowed for his literary oeuvre and his penetrating analyses of Russia’s war logic and Western indifference. He is a member of PEN Vlaanderen.
His cult novel Russian Gothic (originally Sergeant Bertrand) received the International Literary Award Città di Penne for its Italian edition and the Best Novel of the Year Award from Yunost, and was praised by The New York Times as “a lambent portrait of madness.” His novel Cocaine (2017) won Belgium’s Cutting Edge Award for Best Book International, and The Raccoon (2020) confirmed his reputation for darkly comic, visionary fiction; the newspaper De Tijd has called him “the best Russian writer of the moment.”
His most recent novel, Achter de donkere wouden (Through the Dark Woods), first published in his own Dutch translation by De Geus in 2025, has become a much-discussed bestseller in the Low Countries. This searing autofiction about the kidnapping and murder of his fifteen-year-old son has been hailed in the press as both a heartbreaking elegy and a furious indictment of the moral collapse of post-Soviet Russia; the English edition, Through the Dark Woods, will be published as a lead title by Old Street Publishing in 2026.
Skorobogatov is the laureate of the 74th Ark Prize of the Free Word (2024), awarded for his outspoken essays on the dictatorships of Belarus and Russia, and of the KU Leuven Honorary Medal (2025), bestowed for his literary oeuvre and his penetrating analyses of Russia’s war logic and Western indifference. He is a member of PEN Vlaanderen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 39 reviews
May 29, 2015
‘Met dit boek heb ik een monumentje willen nalaten voor mijn zoon. Als ik Dostojevski was zou ik kunnen zeggen ‘een monument’, maar ik ben Sasja dus is het een monumentje,’ zo lichtte Aleksander Skorobogatov de ontstaansgeschiedenis van ‘Portret van een onbekend meisje’ toe tijdens de perspresentatie.
Dostojevski hoeft zich voor zijn opvolger niet te schamen, Vladimir (1987-2002) heeft zijn monument gekregen en de lezer van dit prachtige boek een machtige, ongemeen gelaagde leeservaring. ‘Portret van een onbekend meisje’ is zo’n boek dat je, geheel in de traditie van de grote Russen, rijker achterlaat, niet alleen vanwege de thematiek en de eeuwige grote schuldvraag, maar vooral vanwege de taal die iedere nuance van de ziel onder woorden probeert te brengen, die je rogge doet ruiken en de zon doet voelen branden alsof je er middenin staat, die je ‘smaragdgroene scherven’ op de bodem van het blauwzwarte meer laat zien en je verblindt met ‘het tot tranen toe pijnlijke scherpe licht’.
Dostojevski hoeft zich voor zijn opvolger niet te schamen, Vladimir (1987-2002) heeft zijn monument gekregen en de lezer van dit prachtige boek een machtige, ongemeen gelaagde leeservaring. ‘Portret van een onbekend meisje’ is zo’n boek dat je, geheel in de traditie van de grote Russen, rijker achterlaat, niet alleen vanwege de thematiek en de eeuwige grote schuldvraag, maar vooral vanwege de taal die iedere nuance van de ziel onder woorden probeert te brengen, die je rogge doet ruiken en de zon doet voelen branden alsof je er middenin staat, die je ‘smaragdgroene scherven’ op de bodem van het blauwzwarte meer laat zien en je verblindt met ‘het tot tranen toe pijnlijke scherpe licht’.
November 27, 2016
Wat een boek? Ik was na het lezen zelf uitgeblust, verweesd en verbluft, vol verwondering en bewondering sloot ik, na het lezen van het laatste woord, zachtjes het boek en heb ik nog een hele tijd nagedacht over wat ik nu allemaal had gelezen en hoe ik had gelezen. Het dringt niet onmiddellijk door, dit verwacht je totaal niet en dit boek aanzie ik dan ook als een literaire hoogstaande parel. Aanvankelijk lijkt het alsof het over een doodnormale alledaagse puberliefde gaat, maar de manier waarop Skorobogatov dit schrijft is onmogelijk doodnormaal en alledaags, maar ongelooflijk mooi. Heel diepgaand en toch heel sereen, heel duidelijk en toch ingetogen alsook heel eerlijk en oprecht wordt deze liefde ervaren, een liefde die alle grenzen overstijgt. Maar wat, als er een einde komt aan die oneindige mooie diepgaande liefde? Bestaat er nog een leven zonder die liefde? Kan er na de beleving van zoiets intens, genotvol en oprecht een volgende liefde opduiken?
Ik weet dat deze recensie heel vaag zal lijken, maar de diepgang kan ik niet verwoorden, ik ben Skorobogatov niet, ik bezit die magische manier van schrijven niet en ik wil niet teveel meegeven, want dit boek moet echt zelf worden gelezen, ervaren en beleefd. Teveel informatie zou het mooie, de kracht en de intensiteit van de woordkunst van Skorobogatov nadeel berokkenen. Dit boek zou bij iedereen op de bovenste plank moeten liggen.
Het boek leest niet als een pageturner, dit is een boek waarbij je echt nadenkt en waarbij de kans bestaat dat je na 30 blz gelezen te hebben, herbegint, omdat je het gevoel krijgt toch al iets gemist te hebben. Een boek dat het verdient, heel aandachtig gelezen te worden, dat zelfs verdient een tweede keer gelezen te worden, zodat je alles goed vat en bevat, zodat je zeker bent geen enkele zin oppervlakkig te hebben gelezen. Een boek om "U" tegen te zeggen!!!
Zowel voor schrijfstijl, verhaal en plot geef ik de volwaardige 5 sterren.
Ik weet dat deze recensie heel vaag zal lijken, maar de diepgang kan ik niet verwoorden, ik ben Skorobogatov niet, ik bezit die magische manier van schrijven niet en ik wil niet teveel meegeven, want dit boek moet echt zelf worden gelezen, ervaren en beleefd. Teveel informatie zou het mooie, de kracht en de intensiteit van de woordkunst van Skorobogatov nadeel berokkenen. Dit boek zou bij iedereen op de bovenste plank moeten liggen.
Het boek leest niet als een pageturner, dit is een boek waarbij je echt nadenkt en waarbij de kans bestaat dat je na 30 blz gelezen te hebben, herbegint, omdat je het gevoel krijgt toch al iets gemist te hebben. Een boek dat het verdient, heel aandachtig gelezen te worden, dat zelfs verdient een tweede keer gelezen te worden, zodat je alles goed vat en bevat, zodat je zeker bent geen enkele zin oppervlakkig te hebben gelezen. Een boek om "U" tegen te zeggen!!!
Zowel voor schrijfstijl, verhaal en plot geef ik de volwaardige 5 sterren.
November 29, 2024
Deze roman vertelt het verhaal van een allesverslindende jeugdliefde van een jongen voor een leeftijdsgenootje. De jongen kan niet anders dan verliefd worden, want het meisje is de enige prachtpersoon in een grijze wereld vol lelijke woonblokken, alcoholisten, verloederde figuren, straatgeweld ... Rusland is géén aangename plaats om op te groeien, om te leven tout court, dat is na het lezen van dit boek wel duidelijk. De allesoverheersende jeugdliefde blijkt niet te blijven duren, en de aandacht van de jongen verschuift naar een volgend meisje. Maar ook die relatie eindigt bruusk. Wat ik zo goed vind aan het boek? Niet het verhaal. Wel die beklemmende sfeer van begin tot eind. Je verwacht dat er elk moment iets verschrikkelijks gaat gebeuren. En als het dan eindelijk toch gebeurt, slaat de schrik je om het hart. Grote literatuur.
Lees ook deze blog over Portret van een onbekend meisje en andere van Aleksandrs boeken.
Lees ook deze blog over Portret van een onbekend meisje en andere van Aleksandrs boeken.
December 7, 2016
Goud
"Ik herinner me alles alsof het in een droom was."
Hoe donker de droomnovelle Sergeant Bertrand is, zo kleurrijk is Portret van een onbekend meisje. De vanuit Antwerpen schrijvende Rus Aleksandr Skorobogatov zocht in deze roman een toevluchtsoord. Met zijn taal creëerde hij een zonovergoten, goudkleurige wereld waarin hij de werkelijkheid kon vergeten. De opdracht op de eerste bladzijde van het boek maakt meteen duidelijk waarom: "Ter nagedachtenis aan mijn zoon Vladimir (1987-2002)". De noodzaak dat ondraaglijke verdriet om zijn gemartelde en vermoorde zoon van zich af te schrijven, dreef hem ertoe op zoek te gaan naar gelukkige momenten uit zijn leven en dat bracht hem bij de eerste liefde tijdens de tienerjaren.
Skorogobatov begint zijn vijfdelige compositie met een literair pareltje waarin hij een beeld schetst van de innige verliefdheid tussen Sasha en Katia, twee tieners die opgroeien in een bekrompen stadje in het Rusland van het Sovjettijdperk. Ze hebben elkaar. Verbonden door een allesverslindende liefde die de hele wereld buitensluit in een hunkerend verlangen naar elkaar. Het is een nostalgische dagdroom over gouden tijden. Alsof je door de zon vergeelde (vergulde?) foto's bekijkt van een tijd waarin alles heerlijk, tijdloos en niet toevallig was. Het heeft iets van de wondermooie Zweedse tienerliefde die Roy Andersson in de jaren 70 op het scherm toverde.
Maar het zou geen roman van Skorobogatov zijn als alles van begin tot eind rooskleurig was. Aan het einde van het tweede deel sijpelen gruwel en verderf dreigend het verhaal binnen als donkere wolken die voor de gouden schijn van de zon schuiven. De onvergetelijk passage aan de verlaten schuur bij het meer, waar een reeks opgehangen zakken Sasha en Katia de adem beneemt, is een meesterlijke horrorscène. Later blijkt deze huiveringwekkende passage slechts de voorbode van de diepmenselijke tragiek die in de volgende delen verder wordt ontleed. Messcherp, eerlijk en hard. En toch slagen de personages er doorheen de hele roman in om de gruwel en het verderf van hun werkelijkheid -al was het maar even- te vergeten door weg te vluchten in de gouden omarming van de liefde.
Aan een boek van Skorobogatov kleeft steeds een dromerige waas waarin restanten van het symbolisme en het magische realisme merkbaar zijn. In wat voor hok je deze auteur ook wil plaatsen, dat hij kan bedwelmen en vervoeren, dat heeft hij met Portret van een onbekend meisje alweer bevestigd. Als een eindeloze treinrit die Russisch bosland doorkruist, zo willen wij ons, steeds opnieuw, laten meevoeren op de kadans van zijn pen.
"Ik herinner me alles alsof het in een droom was."
Hoe donker de droomnovelle Sergeant Bertrand is, zo kleurrijk is Portret van een onbekend meisje. De vanuit Antwerpen schrijvende Rus Aleksandr Skorobogatov zocht in deze roman een toevluchtsoord. Met zijn taal creëerde hij een zonovergoten, goudkleurige wereld waarin hij de werkelijkheid kon vergeten. De opdracht op de eerste bladzijde van het boek maakt meteen duidelijk waarom: "Ter nagedachtenis aan mijn zoon Vladimir (1987-2002)". De noodzaak dat ondraaglijke verdriet om zijn gemartelde en vermoorde zoon van zich af te schrijven, dreef hem ertoe op zoek te gaan naar gelukkige momenten uit zijn leven en dat bracht hem bij de eerste liefde tijdens de tienerjaren.
Skorogobatov begint zijn vijfdelige compositie met een literair pareltje waarin hij een beeld schetst van de innige verliefdheid tussen Sasha en Katia, twee tieners die opgroeien in een bekrompen stadje in het Rusland van het Sovjettijdperk. Ze hebben elkaar. Verbonden door een allesverslindende liefde die de hele wereld buitensluit in een hunkerend verlangen naar elkaar. Het is een nostalgische dagdroom over gouden tijden. Alsof je door de zon vergeelde (vergulde?) foto's bekijkt van een tijd waarin alles heerlijk, tijdloos en niet toevallig was. Het heeft iets van de wondermooie Zweedse tienerliefde die Roy Andersson in de jaren 70 op het scherm toverde.
Maar het zou geen roman van Skorobogatov zijn als alles van begin tot eind rooskleurig was. Aan het einde van het tweede deel sijpelen gruwel en verderf dreigend het verhaal binnen als donkere wolken die voor de gouden schijn van de zon schuiven. De onvergetelijk passage aan de verlaten schuur bij het meer, waar een reeks opgehangen zakken Sasha en Katia de adem beneemt, is een meesterlijke horrorscène. Later blijkt deze huiveringwekkende passage slechts de voorbode van de diepmenselijke tragiek die in de volgende delen verder wordt ontleed. Messcherp, eerlijk en hard. En toch slagen de personages er doorheen de hele roman in om de gruwel en het verderf van hun werkelijkheid -al was het maar even- te vergeten door weg te vluchten in de gouden omarming van de liefde.
Aan een boek van Skorobogatov kleeft steeds een dromerige waas waarin restanten van het symbolisme en het magische realisme merkbaar zijn. In wat voor hok je deze auteur ook wil plaatsen, dat hij kan bedwelmen en vervoeren, dat heeft hij met Portret van een onbekend meisje alweer bevestigd. Als een eindeloze treinrit die Russisch bosland doorkruist, zo willen wij ons, steeds opnieuw, laten meevoeren op de kadans van zijn pen.
November 15, 2017
If I would summarize the content of this relatively thick book in 2 sentences, then I'm sure you would immediately drop out: an excess of adolescent puppy love, some dramatic turns, and an all pervasive sense of alienation. But nevertheless you keep on reading, because the style of Skorobogatov is very refined, slowly moving and sensitive, and regularly there are very disturbing, tiny elements, ending up in a rather gruesome final. The style and the main character are very reminiscent of Sartre's "Nausea" and Camus' "L'Etranger", and I have the impression that this indeed was Skorobogatovs model, with of course his own elements. Another plus is the dreary context of the late Soviet era. I first thought this was an early work, by this (Byelo)Russian author living in Antwerp, but it's not, and that's strange because it doesn't really resonate. Anyway, I intend to explore more of his work.
February 14, 2022
Het verhaal van twee jonge mensen, kinderen nog die de impact van hun liefde voor elkaar niet kunnen dragen. Tragiek, schuld en boete.
Mooi en fijnzinnig geschreven.
Mooi en fijnzinnig geschreven.
December 4, 2015
“We wachtten op het moment dat we meerderjarig zouden worden en op de daarmee samenhangende vrijheid zoals anderen wachten op de genezing van een dodelijke ziekte.”
In meer dan één opzicht doet ‘Portret van een onbekend meisje’ denken aan ‘The Catcher in the Rye’ van J.D. Salinger: er is de hoofdfiguur Sasha die, net als Holden Caulfield, worstelt met het volwassen worden, revolteert tegen het onbegrip van zijn omgeving, zich verveelt, aan alles en iedereen twijfelt, maar die - desondanks - gelooft in de eeuwige liefde en snakt naar een vaag soort ‘puurheid’. Er is ook de stijl en de algemene sfeer, een mix van branie en naïviteit, die herinneringen oproept aan Salinger. Maar daar houden de vergelijkingen ongeveer op: Aleksandr Skorobogatov groeide op in de jaren zeventig in Wit-Rusland, en hij schrijft in de traditie van de grote Russische klassieken. Toegegeven, het is even wennen aan het tempo, de wijdlopige beschrijvingen, de veelvuldige reflecties, aan de fraai maar traag meanderende volzinnen. Maar stijl en verhaal zijn coherent en perfect in balans. Op geen enkel moment verglijdt deze coming-of-age roman in goedkope sentimentaliteit – voorwaar niet evident voor een verhaal over puberliefdes. Boeiend bovendien is de achtergrond waartegen deze verschroeiende liefdesgeschiedenis zich afspeelt: een stilaan imploderende Sovjet-Unie, waar overmatig drankgebruik, behoorlijk wat geweld en een verkrampt reagerend machtsapparaat het dagelijkse leven bepalen. Poëtisch én rauw dus, dit ‘Portret van een onbekend meisje’, met melancholie als permanente onderstroom. En de ontknoping? Die is verrassend, ronduit bloedstollend en komt aan als een stomp in je gezicht.
Onthutst en perplex lees je de laatste bladzijden, je bladert terug, en pas dan valt je oog op de opdracht bij het begin van het boek: ‘ Ter nagedachtenis aan mijn zoon Vladimir (1987 – 2002)’. En de puzzelstukken vallen op hun plaats. Dit is, letterlijk en figuurlijk, een monument van een boek.
October 10, 2025
Jonge onschuldige mensen raken verliefd en groeien op in een land vol onbegrip, drank en geweld. Het speelt in het hier & nu, maar de omgeving en de sfeer doen denken aan de Russische klassiekers. Er is niets veranderd in dat land. Meeslepend, ontroerend en verontrustend. Nu even bijkomen van deze indrukwekkende leeservaring…
April 8, 2016
Wat kan ik nog schrijven over dit boek dat nog niet geschreven is? Dit is een boek dat al zoveel bewierookt is, en ik kan deze bewieroking alleen maar bijtreden.
Nog nooit leefde ik zo mee met een zo intense allesomvattende liefde tussen twee tieners dan met dit boek. De achtergrond van de strenge en kille Sovjetstaat met al haar uitwerkingen steekt schril af bij de passie van deze jonge mensen. Hoe mooi, hoe sensueel kan iemand zulk een liefde en overgave, en zo diepgaand en oprecht overbrengen? Wat blijft er over als je alles hebt gegeven voor een liefde en deze niet is/kon blijven duren? Wat is dan nog de zin van alles?
Wat een prachtige taal ook, zo'n fantastische zinnen, zo'n mooi en traag meanderend (gepikt dit woord, toegegeven) ritme. Als lezer kan je niet anders dan voor dit alles voldoende tijd te nemen om dit in je op te nemen. Die speciale Russische melancholie is bovendien een aangename eerste kennismaking voor mij.
Ook de gelaagdheid vat je niet onmiddellijk na een (eerste) lezing. Dit boek moet je minstens een tijd laten bezinken vooraleer je gewoon verder kan met iets anders. Nu dit alleen nog even aan je omgeving duidelijk maken... :-)
Waarom leer ik een schrijver als Aleksandr Skorobogatov nu pas kennen? (Antwoord: dit boek betekende natuurlijk zijn grote doorbraak in België.) Het voorleesmoment op Saint-Amour was zeker een goede opwarmer! En nu ik dit boek heb leren kennen, gaan er bij mij nog andere van zijn hand volgen. Zoveel is zeker.
Nog nooit leefde ik zo mee met een zo intense allesomvattende liefde tussen twee tieners dan met dit boek. De achtergrond van de strenge en kille Sovjetstaat met al haar uitwerkingen steekt schril af bij de passie van deze jonge mensen. Hoe mooi, hoe sensueel kan iemand zulk een liefde en overgave, en zo diepgaand en oprecht overbrengen? Wat blijft er over als je alles hebt gegeven voor een liefde en deze niet is/kon blijven duren? Wat is dan nog de zin van alles?
Wat een prachtige taal ook, zo'n fantastische zinnen, zo'n mooi en traag meanderend (gepikt dit woord, toegegeven) ritme. Als lezer kan je niet anders dan voor dit alles voldoende tijd te nemen om dit in je op te nemen. Die speciale Russische melancholie is bovendien een aangename eerste kennismaking voor mij.
Ook de gelaagdheid vat je niet onmiddellijk na een (eerste) lezing. Dit boek moet je minstens een tijd laten bezinken vooraleer je gewoon verder kan met iets anders. Nu dit alleen nog even aan je omgeving duidelijk maken... :-)
Waarom leer ik een schrijver als Aleksandr Skorobogatov nu pas kennen? (Antwoord: dit boek betekende natuurlijk zijn grote doorbraak in België.) Het voorleesmoment op Saint-Amour was zeker een goede opwarmer! En nu ik dit boek heb leren kennen, gaan er bij mij nog andere van zijn hand volgen. Zoveel is zeker.
November 28, 2015
Behoorlijk onder de indruk van dit boek.
De auteur geeft een permanent beklemmende sfeer weer, het was duidelijk geen pretje op te groeien in het Rusland van de jaren '70. Niemand lijkt ooit echt gelukkig, er wordt niet gelachen, en vrije tijd wordt gevuld met roken en drinken. De volwassenen varen niet beter, hun leven is een combinatie van zelfbescherming, overleven, achterdocht en dronkenschap. Akelige sfeer, die ook "Kinderen van de Arbat" (Anatoly Rybakov) tekent.
Hoe deprimerend het verhaal ook is, Sasha heeft er een meesterwerk van gemaakt. Ik beschouw het als een grote kunst een meesterwerk te schrijven over een totaal mislukte samenleving. ,
De auteur geeft een permanent beklemmende sfeer weer, het was duidelijk geen pretje op te groeien in het Rusland van de jaren '70. Niemand lijkt ooit echt gelukkig, er wordt niet gelachen, en vrije tijd wordt gevuld met roken en drinken. De volwassenen varen niet beter, hun leven is een combinatie van zelfbescherming, overleven, achterdocht en dronkenschap. Akelige sfeer, die ook "Kinderen van de Arbat" (Anatoly Rybakov) tekent.
Hoe deprimerend het verhaal ook is, Sasha heeft er een meesterwerk van gemaakt. Ik beschouw het als een grote kunst een meesterwerk te schrijven over een totaal mislukte samenleving. ,
May 12, 2020
De hoofdpersoon vertelt het verhaal van zijn grote jeugdliefde en alles wat daarbij hoort: het verlangen elk uur van de dag bij elkaar te zijn, jaloezie en liefdesverdriet. Dit met als achtergrond de in elkaar vallende Sovjet-Unie. Mooi, traag en zeer suggestief boek. 3,5*
November 25, 2015
dit is een meesterlijk werk. de auteur heeft een woelig leven achter de rug, opgroeien in de usssr, de val van de berlijnse muur meemaken. naar moskou trekken om een acteursopleiding te volgen (twee jaar) en dan over stappen naar een schrijversopleiding. zijn eerste kort verhaal schreef hij al op zes jarige leeftijd.
maar over dit boek nu specifiek, het is opgedragen aan zijn ontvoerde en vermoorde oon vladmimir. hij wou niet schrijven over dergelijke gruweldaden maar wilde wel over iets moois en puurs schrijven. dat bracht hem bij ee prille liefde tussen pubers en hoe die evolueren richting volwassenheid. hij heeft duidelijk het vak geleerd mét censuur, over sommige dingen schrijf je niet. zo wordn sascha en katia wel een koppel en denk je nu gaat hét gebeuren maar als je niet oplet lees je erover. en zo zit het boek vol van dubbele bodems en lyrische beschrijvingen. de rest van het boek ga ik natuurlijk niet verklappen. dat moet je zelf maar ontdekken. maar voor mij is dit samen met woesten van kris van steenberge het beste wat ik las in 2015!
maar over dit boek nu specifiek, het is opgedragen aan zijn ontvoerde en vermoorde oon vladmimir. hij wou niet schrijven over dergelijke gruweldaden maar wilde wel over iets moois en puurs schrijven. dat bracht hem bij ee prille liefde tussen pubers en hoe die evolueren richting volwassenheid. hij heeft duidelijk het vak geleerd mét censuur, over sommige dingen schrijf je niet. zo wordn sascha en katia wel een koppel en denk je nu gaat hét gebeuren maar als je niet oplet lees je erover. en zo zit het boek vol van dubbele bodems en lyrische beschrijvingen. de rest van het boek ga ik natuurlijk niet verklappen. dat moet je zelf maar ontdekken. maar voor mij is dit samen met woesten van kris van steenberge het beste wat ik las in 2015!
March 5, 2017
Een schot in de roos. Er zijn talloze coming-of-age-romans, mij zegt het niet echt veel. Maar dit steekt er voor mijn part boven uit. Wat een sfeer, wat een zinnen, ze wriemelen alle kanten op en daar hou ik wel van. Gebeurtenissen die soms heel subtiel verwoord worden maar die niet mis te verstaan zijn. Mooi!
Liefde, schuld, boete, tragiek. Ik heb het gevoel eindelijk een Russisch auteur gelezen te hebben.
Liefde, schuld, boete, tragiek. Ik heb het gevoel eindelijk een Russisch auteur gelezen te hebben.
January 26, 2017
Eerder las ik al " aarde zonder water" van Skorobogatov, wat ik al erg mooi vond, maar "Portret van een onbekend meisje" vind ik nog mooier, fijner, stijlvoller,poëtischer geschreven.
Je wordt meegezogen in de gedachten, verlangens, gevoelens van de jonge Sasha, in zijn ontdekking van, zoektocht naar en invulling van pure liefde, tegen de achtergrond van een nog steeds communistisch Rusland. Supermooi werk.
Je wordt meegezogen in de gedachten, verlangens, gevoelens van de jonge Sasha, in zijn ontdekking van, zoektocht naar en invulling van pure liefde, tegen de achtergrond van een nog steeds communistisch Rusland. Supermooi werk.
August 9, 2017
Vooral vanaf het tweede gedeelte word ik volledig meegesleurd in het verhaal, misschien moet ik in het eerste gedeelte nog erg wennen aan de lange, gedetailleerde beschrijvingen en daardoor "wat op de rem gaan staan" ... mezelf dwingen wat trager te lezen.
Het laatste deel treft je als een vuistslag in het gezicht en doet je naar adem happen...
Een boek dat blijft nazinderen...
Het laatste deel treft je als een vuistslag in het gezicht en doet je naar adem happen...
Een boek dat blijft nazinderen...
November 2, 2016
Valt tegen, not really my cup of tea.
April 25, 2020
Als ik kon, dan gaf ik 6 sterren.
De personages zijn zo goed uitgewerkt, wat ze meemaken zo waardevol om te lezen.
Intense liefdesgeschiedenissen die zalig om lezen zijn.
De personages zijn zo goed uitgewerkt, wat ze meemaken zo waardevol om te lezen.
Intense liefdesgeschiedenissen die zalig om lezen zijn.
November 29, 2020
Als het liefdeskind van Tolstoj en Nabokov een roman was, dan was het dit ‘Portret van een onbekend meisje’.
March 11, 2022
Alsof je ondergedompeld wordt in een bad van fluweelzachte woorden… Wat een ontdekking…
April 6, 2022
Prachtig
December 26, 2018
Het is uit hoor, @aleksander! ;) Ik geef collega's nooit sterren, om diverse redenen, maar anders was het 5 stars geweest.
Het boek is wonderschoon verteld, met prachtige rust en soms schokkende scènes. Een waar leesplezier. Ontzettend knap gedaan, bedankt!
Het boek is wonderschoon verteld, met prachtige rust en soms schokkende scènes. Een waar leesplezier. Ontzettend knap gedaan, bedankt!
December 19, 2022
Citaat : En mij verbaasde het dat ze in één dag tijd de kans had gezien om te veranderen, nog prachtiger te worden. En hoewel mijn adem opnieuw stokte van verrukte opwinding, was ze me al zo vertrouwd, dat ik het gevoel had dat ik haar al jaren kende. Ze kwam het trappenhuis in gelopen, ging enkele treden naar boven en bleef zo boven me staan dat het zonlicht uit het portiekraam op haar rug viel, en haar haar flikkerde op alsof er levend goud rond haar hoofd straalde, op haar schouders viel, achter haar rug stroomde. Dat alles herinner ik me nog alsof het nu gebeurt – de opwinding, de vreugde, en al die zonneschijn die me jarenlang zou verblinden; het was een tijd waarin het leven me het ene geschenk na het andere gaf, en er, zo leek het wel, niets, helemaal niets voor in ruil vroeg.
Review : De Wit-Russische, al jaren in Antwerpen wonende schrijver Aleksandr Skorobogatov (Grodno, 1963) is een eigentijdse vertolker van dat grote gevoel dat een eerste immense verliefdheid nu eenmaal met zich meebrengt in zijn vijfde roman Portret van een onbekend meisje.Die eerste liefde speelt zich af in de Sovjet-Unie van de jaren zeventig, een grauwe wereld van betonnen flats, waar iedereen elkaar in de gaten houdt. De hoofdpersonen zijn de dertienjarige Sasja en zijn even oude buurmeisje Katia. Sasha en Katia mogen zelf hun toekomst samen helemaal uitgestippeld hebben toch gaan vrienden en familie zwaar en op zijn Russisch druk uitoefenen wanneer ze te weten komen dat Katia zwanger is.
Portret van een onbekend meisje is een mooie maar ook pijnlijke geschiedenis van een eerste, even mooie als destructieve liefde, en tegelijk een harde afrekening met een regime dat mensen breekt, puurheid en onschuld straft en levens verwoest. Skorobogatov betovert zijn lezers met zijn subleme stijl die de jeugdherinneringen van Sasha heel visueel maakt. Skorobogatov weet de armoedige Sovjet-Unie van de jaren zeventig heel beklemmend te beschrijven.
Van het verwaarloosde stadspark uit een provinciestad tot de gevangenisachtige studentenhuizen van hoofdstad Dit prachtige boek maakt ons deelgenoot van een zo mooie eerste liefde, het verlies van de onschuld en de strijd met de ontgoocheling, het verdriet en het naderen van de volwassenheid.
Review : De Wit-Russische, al jaren in Antwerpen wonende schrijver Aleksandr Skorobogatov (Grodno, 1963) is een eigentijdse vertolker van dat grote gevoel dat een eerste immense verliefdheid nu eenmaal met zich meebrengt in zijn vijfde roman Portret van een onbekend meisje.Die eerste liefde speelt zich af in de Sovjet-Unie van de jaren zeventig, een grauwe wereld van betonnen flats, waar iedereen elkaar in de gaten houdt. De hoofdpersonen zijn de dertienjarige Sasja en zijn even oude buurmeisje Katia. Sasha en Katia mogen zelf hun toekomst samen helemaal uitgestippeld hebben toch gaan vrienden en familie zwaar en op zijn Russisch druk uitoefenen wanneer ze te weten komen dat Katia zwanger is.
Portret van een onbekend meisje is een mooie maar ook pijnlijke geschiedenis van een eerste, even mooie als destructieve liefde, en tegelijk een harde afrekening met een regime dat mensen breekt, puurheid en onschuld straft en levens verwoest. Skorobogatov betovert zijn lezers met zijn subleme stijl die de jeugdherinneringen van Sasha heel visueel maakt. Skorobogatov weet de armoedige Sovjet-Unie van de jaren zeventig heel beklemmend te beschrijven.
Van het verwaarloosde stadspark uit een provinciestad tot de gevangenisachtige studentenhuizen van hoofdstad Dit prachtige boek maakt ons deelgenoot van een zo mooie eerste liefde, het verlies van de onschuld en de strijd met de ontgoocheling, het verdriet en het naderen van de volwassenheid.
September 23, 2025
Na mijn avontuur met Skorobogayovse wasbeer, toch begonnen aan dit boek.
Hij stelt niet teleur. Wat een prachtige schrijfstijl!! Oppervlakkig lijkt het over een banale jeugdliefde te gaan, maar wat een mooie vertelling van pure kommer en kwel.
Verliefd zijn allemaal goed en wel, maar wat als jezelf meer lijd dan liefhebt? Hoe ga je naar de volgende hartenpijn?
Prachtig boek, nog altijd niet alles is bezonken en ik weet niet of het voor morgen zal zijn...
Hij stelt niet teleur. Wat een prachtige schrijfstijl!! Oppervlakkig lijkt het over een banale jeugdliefde te gaan, maar wat een mooie vertelling van pure kommer en kwel.
Verliefd zijn allemaal goed en wel, maar wat als jezelf meer lijd dan liefhebt? Hoe ga je naar de volgende hartenpijn?
Prachtig boek, nog altijd niet alles is bezonken en ik weet niet of het voor morgen zal zijn...
December 5, 2015
Het boek komt pas in deel 5 volledig tot ontplooiing. Tot dan blijft het vooral heel descriptief en diepgravend naar emoties. Op zich zeker niet slecht, sommigen zullen dit zeker een uitstekend boek vinden, maar het genre ligt me misschien wat minder.
July 18, 2016
Quit after the first chapter, 20% of the volume. The author imitates Proust in writing long, windy sentences with the counterproductive effect of creating a larger distance between the characters and the reader. It still is nothing more than a rather plain love story with nothing much of interest.
August 2, 2016
Een rollercoaster van gevoelens die je doorheen het hele verhaal op sleeptouw nemen, zonder ook maar één enkele keer los te laten. Op het eind kon ik enkel nog starend voor me uitkijken.
Om de dag erna het boek meteen opnieuw te lezen. Ongelooflijk mooi ...
Om de dag erna het boek meteen opnieuw te lezen. Ongelooflijk mooi ...
March 16, 2016
***(*)
September 15, 2016
Erg mooi boek, wel een beetje traag waardoor ik soms de neiging had stukken over te slaan.
Displaying 1 - 30 of 39 reviews