What do you think?
Rate this book
Istoty zależne
Poruszająca powieść o zależnościach, które kształtują nasze życie.
Galapagos wydaje się rajem na ziemi: zapierające dech w piersiach krajobrazy, żółwie, iguany i ślady Darwina. Współczesny Ekwador bywa jednak mroczny. Porwania dla okupu są tu tak powszechne, że nawet kurs Uberem może stać się początkiem koszmaru. Trudno uciec od wszechobecnej przemocy.
Gdy Alicja planowała tę podróż, chciała zawalczyć o relację z Leną. Pasierbica nie jest już jednak dzieckiem, a młodą kobietą uzależnioną od leków, spragnioną przygód, romansów i bodźców. Ich wspólny wyjazd staje się polem walki – nie tylko z niebezpieczeństwem czyhającym tuż za rogiem, ale i kruchością więzi między macochą i dzieckiem wchodzącym w dorosłość. Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za zależności i uzależnienia, w jakie się uwikłały?
Anna Cieplak, autorka nagrodzona m.in. Nagrodą Conrada i nominowana do Nagrody Literackiej Nike, tworzy odważną i wielobarwną opowieść o zmieniającym się świecie. To historia szczególnie aktualna w kontekście ogólnoświatowego chaosu, w którym ludzie zmuszeni są wciąż na nowo odnajdywać źródła bezpieczeństwa i ukojenia.
Galapagos wydaje się rajem na ziemi: zapierające dech w piersiach krajobrazy, żółwie, iguany i ślady Darwina. Współczesny Ekwador bywa jednak mroczny. Porwania dla okupu są tu tak powszechne, że nawet kurs Uberem może stać się początkiem koszmaru. Trudno uciec od wszechobecnej przemocy.
Gdy Alicja planowała tę podróż, chciała zawalczyć o relację z Leną. Pasierbica nie jest już jednak dzieckiem, a młodą kobietą uzależnioną od leków, spragnioną przygód, romansów i bodźców. Ich wspólny wyjazd staje się polem walki – nie tylko z niebezpieczeństwem czyhającym tuż za rogiem, ale i kruchością więzi między macochą i dzieckiem wchodzącym w dorosłość. Jaką cenę przyjdzie im zapłacić za zależności i uzależnienia, w jakie się uwikłały?
Anna Cieplak, autorka nagrodzona m.in. Nagrodą Conrada i nominowana do Nagrody Literackiej Nike, tworzy odważną i wielobarwną opowieść o zmieniającym się świecie. To historia szczególnie aktualna w kontekście ogólnoświatowego chaosu, w którym ludzie zmuszeni są wciąż na nowo odnajdywać źródła bezpieczeństwa i ukojenia.
304 pages, Paperback
First published August 26, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
September 2, 2026
3,75/5 ✨
Sensualna, efemeryczna, wiele w niej napięć i duchoty, lepkości, i tych wynikających z klimatu, jak i relacji między bohaterami. Idealna na końcówkę lata. Bardzo udana polska proza.
Sensualna, efemeryczna, wiele w niej napięć i duchoty, lepkości, i tych wynikających z klimatu, jak i relacji między bohaterami. Idealna na końcówkę lata. Bardzo udana polska proza.
August 30, 2026
Współczesny Ekwador to może i piękno dzikiej przyrody, ale i mroczna strona ludzi go zamieszkujących. Bo tu porwania są na porządku dziennym, porwania cynicznie planowane, realizowane niczym nóż w plecy. Tu rządzą kartele, wciągające w swe przestępcze szeregi nawet dzieci - dwanaście lat to granica, po której dzieciństwo kończy się wraz z poczuciem ciężaru broni w drobnej rączce. Taki Ekwador mnie przeraził i wprawdzie nigdy nie planowałam tam podróży, ale teraz nie planuję jeszcze bardziej.
A wyruszyły tam dwie Polki - Alicja, by nagrać ekwadorski podcast i 18-letnia Lena, by oderwać się od zawirowań w swoim życiu. Kiedyś były bardzo blisko - Alicja związała się z ojcem małej Leny i przez kilka lat stworzyły więź (prawie)matka-dziecko. Od siedmiu lat ta więź nie istnieje. Lena lekami poprawia swój świat, nie widząc, że to droga donikąd. Alicja chce znowu się do niej zbliżyć, ale chyba nie do końca wie jak. Obie działają na ślepo, po omacku, niby chcą, ale w sumie same nie są pewne. Siedem lat to czasem wieczność. Ich pobyt w Ekwadorze to mieszanka przygód, brawury, beztroski i wielkiego szczęścia. Cały czas o nie drżałam.
Anna Cieplak napisała książkę, z której każdy czytelnik może wziąć dla siebie coś innego. Mnie na dłużej zatrzymały dwie kwestie. Jedna - to bycie "za-za", bo sama taka jestem i druga - ramy macierzyństwa. Kiedy kobietę można nazwać matką? Gdy urodzi dziecko, najlepiej oczywiście siłami natury i bez znieczulenia, czy może jednak samo wychowywanie jest tu kluczowe? Jeśli to drugie, to skąd siła na walkę o biologiczne dziecko? I wreszcie - co z kobietą, która przez kilka lat była jak matka, a później straciła kontakt z dzieckiem? Kim jest? To, co dzieje się po rozstaniu z partnerem, łatwo jest zdefiniować. To, co po rozstaniu z jego dzieckiem - dużo trudniej.
Nie będzie to moja ulubiona książka Anny Cieplak, ale ta autorka zawsze potrafi pięknie zagrać na strunach moich emocji, więc i tu tak było.
A wyruszyły tam dwie Polki - Alicja, by nagrać ekwadorski podcast i 18-letnia Lena, by oderwać się od zawirowań w swoim życiu. Kiedyś były bardzo blisko - Alicja związała się z ojcem małej Leny i przez kilka lat stworzyły więź (prawie)matka-dziecko. Od siedmiu lat ta więź nie istnieje. Lena lekami poprawia swój świat, nie widząc, że to droga donikąd. Alicja chce znowu się do niej zbliżyć, ale chyba nie do końca wie jak. Obie działają na ślepo, po omacku, niby chcą, ale w sumie same nie są pewne. Siedem lat to czasem wieczność. Ich pobyt w Ekwadorze to mieszanka przygód, brawury, beztroski i wielkiego szczęścia. Cały czas o nie drżałam.
Anna Cieplak napisała książkę, z której każdy czytelnik może wziąć dla siebie coś innego. Mnie na dłużej zatrzymały dwie kwestie. Jedna - to bycie "za-za", bo sama taka jestem i druga - ramy macierzyństwa. Kiedy kobietę można nazwać matką? Gdy urodzi dziecko, najlepiej oczywiście siłami natury i bez znieczulenia, czy może jednak samo wychowywanie jest tu kluczowe? Jeśli to drugie, to skąd siła na walkę o biologiczne dziecko? I wreszcie - co z kobietą, która przez kilka lat była jak matka, a później straciła kontakt z dzieckiem? Kim jest? To, co dzieje się po rozstaniu z partnerem, łatwo jest zdefiniować. To, co po rozstaniu z jego dzieckiem - dużo trudniej.
Nie będzie to moja ulubiona książka Anny Cieplak, ale ta autorka zawsze potrafi pięknie zagrać na strunach moich emocji, więc i tu tak było.
September 19, 2026
Zacznę od tego, że chyba nigdy wcześniej nie czytałam niczego podobnego. To współczesna powieść psychologiczno-obyczajowa, która w dużej mierze skupia się na relacjach międzyludzkich - ich złożoności, emocjach i konsekwencjach podejmowanych decyzji. I trzeba przyznać, że autorka bardzo dobrze potrafi je przedstawić.
Ekwador zachwyca oczywiście swoim pięknem, niezwykłą przyrodą i widokami, ale za tą malowniczą scenerią kryje się również znacznie mroczniejsza strona, którą stopniowo odkrywamy wraz z bohaterami. Nie zabraknie więc również brutalnych wydarzeń i trudniejszych tematów, a autorka zdecydowanie nie boi się grać na emocjach czy stawiać swoich bohaterów w sytuacjach, które potrafią mocno poruszyć.
Dostajemy tutaj wielowątkową historię, która zdecydowanie nie należy do najłatwiejszych i wymaga od czytelnika trochę uwagi. Jednocześnie jest to jedna z tych książek, które zostają w głowie na dłużej i zdecydowanie warto dać jej szansę.
Ekwador zachwyca oczywiście swoim pięknem, niezwykłą przyrodą i widokami, ale za tą malowniczą scenerią kryje się również znacznie mroczniejsza strona, którą stopniowo odkrywamy wraz z bohaterami. Nie zabraknie więc również brutalnych wydarzeń i trudniejszych tematów, a autorka zdecydowanie nie boi się grać na emocjach czy stawiać swoich bohaterów w sytuacjach, które potrafią mocno poruszyć.
Dostajemy tutaj wielowątkową historię, która zdecydowanie nie należy do najłatwiejszych i wymaga od czytelnika trochę uwagi. Jednocześnie jest to jedna z tych książek, które zostają w głowie na dłużej i zdecydowanie warto dać jej szansę.
October 29, 2026
Tematów, które autorka chciała poruszyć w tej powieści było zdecydowanie zbyt wiele jak na ostateczną objętość. Temat relacji głównej bohaterki z jej pasierbicą, z którą i tak od kilku lat nie miała kontaktu był skarbnicą ciekawych pomysłów na fabułę. Niestety – wątki, które były oryginalne i warte pogłębienia nawet przez samych bohaterów były zbywane i zamiatane pod dywan, przemilczane dla wygody i po to aby za bardzo nie rozdrapywać ran. Za to całe zaplecze poboczne to już jazda bez trzymanki: kartele, porwania, narkotyki, żółwie, przyroda Galapagos, działalność fundacji, niepłodność, adopcja, rodziny patchworkowe, dojrzewanie. Finalnie niewiele się dowiedziałam, zmęczyła mnie narracja prowadząca trochę donikąd, nie dowiedziałam się niczego głębszego na tematy targające główną bohaterkę. Motywacje, którymi kierowały się poszczególne postacie były kiepsko uargumentowane. Bawił mnie i drażnił jednocześnie język, często prosty i prostacki, ze sporą ilością wulgaryzmów. Do tego wtrącenia po hiszpańsku dla podkreślenia geograficznej lokalizacji historii – czasem wytłumaczone w tekście, czasem nie. Dla mnie strata czasu, nawet tej egzotycznej przyrody, którą tak kusiła okładka było tyle co nic.
September 3, 2026
Od zawsze mam słabość do literatury pięknej i od czasu do czasu po nią sięgam. Uwielbiam rozległe opisy przyrody i wartości, które przekazują. Tym razem wybierzemy się do Ekwadoru.
Galapagos wydaje się być rajem na ziemi. Przepiękne krajobrazy, żółwie, iguany i ślady Darwina. Jednak współczesny Ekwador bywa również mroczny. Porwania dla okupu to chleb powszedni, a zwykły kurs taksówką może być początkiem koszmaru. Trudno jest uciec od wszechobecnej przemocy.
Gdy Alicja planowała tę podróż, chciała zawalczyć o relację z Leną. Jej pasierbica nie jest już dzieckiem, ale młodą dorosłą uzależnioną od leków, spragnioną romansów, bodźców i przygód. Ich wspólny wyjazd staje się polem bitwy. Nie tylko z niebezpieczeństwem, które czai się za rogiem, ale również z kruchością więzi łączącej macochę i pasierbicę.
To naprawdę złożona i wielowątkowa historia, która w całości poświęcona jest kobietom. Lena i Alicja nie mają prostej relacji, a ta podróż może odmienić wszystko. Jednak otoczenie wcale nie sprzyja skupieniu się wyłącznie na ich relacji. Kobiety nie tylko walczą o siebie nawzajem, ale również o przetrwanie i lepsze życie dla społeczności Ekwadoru.
Alicja jest podcasterką, która planuje nagrać materiał o ochronie przyrody i sytuacji społecznej w tym miejscu. Książka porusza naprawdę wiele tematów, zaczynając od kwestii queerowych, przez ochronę środowiska i macierzyństwo, aż po sytuację społeczeństwa w tym kraju.
Wydawać by się mogło, że to naprawdę sporo materiału jak na tak krótką książkę. Mimo wszystko autorce udało się zachować w tym wszystkim balans, sens i spójność. Każdy z wątków w jakiś sposób się łączy i ostatecznie tworzy logiczną całość.
Jednocześnie autorka przedstawia ciekawą tezę dotyczącą tego, kiedy kończy się pomoc, a zaczyna ingerowanie w życie drugiego człowieka. To pytanie mocno wybrzmiewa podczas lektury i skłania do zastanowienia się nad granicami, które stawiamy w relacjach z innymi.
To była naprawdę interesująca lektura i wiem, że na pewno sięgnę po kolejne książki autorki. Bawiłam się wyśmienicie i gorąco Wam polecam tę lekturę!
Galapagos wydaje się być rajem na ziemi. Przepiękne krajobrazy, żółwie, iguany i ślady Darwina. Jednak współczesny Ekwador bywa również mroczny. Porwania dla okupu to chleb powszedni, a zwykły kurs taksówką może być początkiem koszmaru. Trudno jest uciec od wszechobecnej przemocy.
Gdy Alicja planowała tę podróż, chciała zawalczyć o relację z Leną. Jej pasierbica nie jest już dzieckiem, ale młodą dorosłą uzależnioną od leków, spragnioną romansów, bodźców i przygód. Ich wspólny wyjazd staje się polem bitwy. Nie tylko z niebezpieczeństwem, które czai się za rogiem, ale również z kruchością więzi łączącej macochę i pasierbicę.
To naprawdę złożona i wielowątkowa historia, która w całości poświęcona jest kobietom. Lena i Alicja nie mają prostej relacji, a ta podróż może odmienić wszystko. Jednak otoczenie wcale nie sprzyja skupieniu się wyłącznie na ich relacji. Kobiety nie tylko walczą o siebie nawzajem, ale również o przetrwanie i lepsze życie dla społeczności Ekwadoru.
Alicja jest podcasterką, która planuje nagrać materiał o ochronie przyrody i sytuacji społecznej w tym miejscu. Książka porusza naprawdę wiele tematów, zaczynając od kwestii queerowych, przez ochronę środowiska i macierzyństwo, aż po sytuację społeczeństwa w tym kraju.
Wydawać by się mogło, że to naprawdę sporo materiału jak na tak krótką książkę. Mimo wszystko autorce udało się zachować w tym wszystkim balans, sens i spójność. Każdy z wątków w jakiś sposób się łączy i ostatecznie tworzy logiczną całość.
Jednocześnie autorka przedstawia ciekawą tezę dotyczącą tego, kiedy kończy się pomoc, a zaczyna ingerowanie w życie drugiego człowieka. To pytanie mocno wybrzmiewa podczas lektury i skłania do zastanowienia się nad granicami, które stawiamy w relacjach z innymi.
To była naprawdę interesująca lektura i wiem, że na pewno sięgnę po kolejne książki autorki. Bawiłam się wyśmienicie i gorąco Wam polecam tę lekturę!
October 8, 2026
Bardzo długo ją czytałam, ale to wynikało z powodów technicznych (miałam książkę fizycznie, a potem się przerzuciłam na ebooka) i mojego braku czasu - nie chciałam krzywdzić tej książki czytaniem po łebkach.
Ostatecznie oceniam wysoko, przeniosła mnie w świat, którego nie znałam, pokazała koszmarną przemoc i piękną troskę. I cudowną, choć niebezpieczną przyrodę, klimat, zwierzęta. I ciekawą, bardzo rzadko spotykaną w literaturze relację między dzieckiem i jego byłą macochą, która z musu zniknęła z jego życia.
Strasznie mnie irytowała postać Leny, ale ostatecznie chyba trochę ją rozumiem. Co nie znaczy, że ją polubiłam.
Ostatecznie oceniam wysoko, przeniosła mnie w świat, którego nie znałam, pokazała koszmarną przemoc i piękną troskę. I cudowną, choć niebezpieczną przyrodę, klimat, zwierzęta. I ciekawą, bardzo rzadko spotykaną w literaturze relację między dzieckiem i jego byłą macochą, która z musu zniknęła z jego życia.
Strasznie mnie irytowała postać Leny, ale ostatecznie chyba trochę ją rozumiem. Co nie znaczy, że ją polubiłam.
September 28, 2026
Galapagos kojarzy się z rajem: niezwykłą przyrodą, żółwiami, iguanami i miejscem, w którym można na chwilę zapomnieć o codzienności. Anna Cieplak szybko jednak pokazuje drugą stronę Ekwadoru, kraju, w którym poczucie zagrożenia potrafi towarzyszyć człowiekowi na każdym kroku. Autorka dobrze oddaje napięcie i niepewność, kiedy nawet pozornie zwyczajna sytuacja może nagle wymknąć się spod kontroli.
Ale dla mnie „Istoty zależne” są przede wszystkim książką o relacjach. Alicja wyrusza w podróż z Leną, swoją niedoszłą pasierbicą, z którą chciałaby odzyskać dawną bliskość. Problem w tym, że Lena nie jest już dzieckiem. Jest młodą kobietą, która chce żyć po swojemu, popełniać własne błędy i przekraczać granice. Autorka bardzo ciekawie pokazuje troski i problemy młodych dorosłych: zagubienie, potrzebę intensywnych doświadczeń, uzależnienia, trudne relacje, poszukiwanie własnej tożsamości i nieustanne sprawdzanie, jak daleko można się posunąć.
Poruszył mnie również wątek walki o posiadanie dziecka, pragnienia, które potrafi podporządkować sobie ogromną część życia i wpływać na związki, decyzje oraz sposób patrzenia na siebie.
W tej powieści właściwie każdy jest od kogoś lub czegoś zależny. Od drugiego człowieka, własnych pragnień, leków, potrzeby bliskości czy wyobrażenia o tym, jak powinno wyglądać życie. I chyba właśnie to najbardziej zostało ze mną po lekturze. Książka przygląda się ludziom uwikłanym w relacje i pokazuje, jak cienka bywa granica między troską o drugiego człowieka a próbą zatrzymania go przy sobie.
Ale dla mnie „Istoty zależne” są przede wszystkim książką o relacjach. Alicja wyrusza w podróż z Leną, swoją niedoszłą pasierbicą, z którą chciałaby odzyskać dawną bliskość. Problem w tym, że Lena nie jest już dzieckiem. Jest młodą kobietą, która chce żyć po swojemu, popełniać własne błędy i przekraczać granice. Autorka bardzo ciekawie pokazuje troski i problemy młodych dorosłych: zagubienie, potrzebę intensywnych doświadczeń, uzależnienia, trudne relacje, poszukiwanie własnej tożsamości i nieustanne sprawdzanie, jak daleko można się posunąć.
Poruszył mnie również wątek walki o posiadanie dziecka, pragnienia, które potrafi podporządkować sobie ogromną część życia i wpływać na związki, decyzje oraz sposób patrzenia na siebie.
W tej powieści właściwie każdy jest od kogoś lub czegoś zależny. Od drugiego człowieka, własnych pragnień, leków, potrzeby bliskości czy wyobrażenia o tym, jak powinno wyglądać życie. I chyba właśnie to najbardziej zostało ze mną po lekturze. Książka przygląda się ludziom uwikłanym w relacje i pokazuje, jak cienka bywa granica między troską o drugiego człowieka a próbą zatrzymania go przy sobie.
October 14, 2026
Widać że się pisarstwo Ani Cieplak rozwija, książki ewoluują i są coraz bardziej złożone. Nie do końca jestem pewny czy to dobrze, bo o ile Istoty Zależne czyta się błyskawicznie, momentami niczym niezły kryminał, to w pogoni za akcją fabularna mam wrażenie rośnie ryzyko, że umyka coś innego, co jak dla mnie stanowiło zawsze centrum jej książek - swego rodzaju vibe emocjonalno-uczuciowy, który z zewnątrz wygląda jak "książka o niczym", ale jeśli w kimś rezonuje i wyczuwa te emocje, to działa to lepiej niż cokolwiek. W pewnym sensie pod tym kątem Cieplak jako jedyna z niewielu, o ile nie jedna pisarka w Polsce ma dla mnie daleki vibe Sally Rooney, co jest najwyższym komplementem.
"Istoty zależne" pół nutki niżej niż świetne "ciało huty", i udało sie ten balans między akcją i emocjami utrzymać w ryzach niemal perfekcyjnie, tym niemniej czujnie będę obserwował, gdzie podąży dalej kolejna książka.
"Istoty zależne" pół nutki niżej niż świetne "ciało huty", i udało sie ten balans między akcją i emocjami utrzymać w ryzach niemal perfekcyjnie, tym niemniej czujnie będę obserwował, gdzie podąży dalej kolejna książka.
October 31, 2026
lubię książki Cieplak, ale tutaj wszystkiego jest po prostu za dużo, żaden wątek nie wybrzmiewa i nie jest rozwinięty tak, jak na to zasługuje. cały motyw wyprawy w egzotyczne miejsce jest dla mnie nieciekawy i zbędny, cierpi na tym obraz skomplikowanych relacji z pasierbicą, byłym partnerem, obecnym partnerem, przemyślenia o wychowywaniu dzieci, etc. lubię to, jak autorka patrzy na ludzi w sytuacjach codziennych, normalnych. całe tło i sytuacje związane z daleką podróżą tylko mnie męczyły i niewiele wnosiły do tych relacji.
October 14, 2026
Ta książka ma naprawdę świetny klimat i jest to po prostu hipnotyzujące. Nigdy nie czytałam takiej książki, szczególnie o takim miejscu takim jest Ekwador, także dużo się dowiedziałam, chociaż no wiadomo nie jest to lit faktu. Było czuć ciągłe napięcie i niepokój związany z sytuacją polityczną, ale też pomiędzy bohaterami. Niektóre konflikty czy spory nie były bezpośrednie, przez co cały czas czuło się gęstą atmosferę która wypełnia od środka, do takiego momentu, że po prostu robi się aż ciężko.
Nigdy nie czytałam o tego typu relacji - macocha i pasierbica, ale już nieaktualna, bo Alicja rozstała się z ojcem Leny i nie mają kontaktu.
Postać Leny ciekawa, przedstawione są problemy związane z wchodzeniem w dorosłość, trudności pierwszych miłości oraz uzależnienia.
Alicja z kolei zmaga się z chęcią bycia matka, jednocześnie próbuje ułożyć sobie w głowie całą przeszłość dotyczącą jej i Leny, trochę też stara się zadośćuczynić swoje zniknięcie z jej życia, dostajemy duzo myśli z tym związanych.
Ta powieść opowiada o różnych zależnościach nie tylko pomiędzy ludźmi, ale też partiami świata przedstawionego. Uważam, że to jest duży plus i najważniejsza część tej książki. Relacje są naprawdę świetnie przedstawione. I właśnie te relacje międzyludzkie tak świetnie obrazują tytuł, który no po prostu niesamowicie pasuje do tej książki. Bohaterowie się nawzajem potrzebują, choc czasami nie chcą albo nie potrafią tego przyznać.
Ta książka jest pełna chaosu, poczucia niestałości, zagrożenia na dwóch płaszczyznach.
Także duży plus za klimat i ciekawą, nową perspektywę na relacje, ale nie wiem, czy będę dużo o niej myśleć.
Nigdy nie czytałam o tego typu relacji - macocha i pasierbica, ale już nieaktualna, bo Alicja rozstała się z ojcem Leny i nie mają kontaktu.
Postać Leny ciekawa, przedstawione są problemy związane z wchodzeniem w dorosłość, trudności pierwszych miłości oraz uzależnienia.
Alicja z kolei zmaga się z chęcią bycia matka, jednocześnie próbuje ułożyć sobie w głowie całą przeszłość dotyczącą jej i Leny, trochę też stara się zadośćuczynić swoje zniknięcie z jej życia, dostajemy duzo myśli z tym związanych.
Ta powieść opowiada o różnych zależnościach nie tylko pomiędzy ludźmi, ale też partiami świata przedstawionego. Uważam, że to jest duży plus i najważniejsza część tej książki. Relacje są naprawdę świetnie przedstawione. I właśnie te relacje międzyludzkie tak świetnie obrazują tytuł, który no po prostu niesamowicie pasuje do tej książki. Bohaterowie się nawzajem potrzebują, choc czasami nie chcą albo nie potrafią tego przyznać.
Ta książka jest pełna chaosu, poczucia niestałości, zagrożenia na dwóch płaszczyznach.
Także duży plus za klimat i ciekawą, nową perspektywę na relacje, ale nie wiem, czy będę dużo o niej myśleć.
October 1, 2026
To opowieść o skomplikowanych relacjach, potrzebie bliskości i cienkiej granicy między troską a kontrolą. Podróż Alicji i Leny do Ekwadoru i na Galapagos staje się okazją do zmierzenia się z przeszłością i próbą odbudowania zerwanej więzi.
Najbardziej zainteresował mnie sposób, w jaki autorka pokazuje zależność od drugiego człowieka, jako coś naturalnego, ale jednocześnie mogącego ograniczać naszą samodzielność. Na uwagę zasługuje również społeczne tło powieści, obejmujące przemoc, nierówności i problemy ekologiczne.
Doceniam wielowymiarowość tej historii i jej skłaniający do refleksji charakter. Momentami jednak nagromadzenie tematów sprawia, że nie wszystkie wątki otrzymują wystarczająco dużo przestrzeni. Mimo to jest to książka, która pozostawia czytelnika z pytaniami o rodzinę, odpowiedzialność i granice pomocy drugiemu człowiekowi.
Najbardziej zainteresował mnie sposób, w jaki autorka pokazuje zależność od drugiego człowieka, jako coś naturalnego, ale jednocześnie mogącego ograniczać naszą samodzielność. Na uwagę zasługuje również społeczne tło powieści, obejmujące przemoc, nierówności i problemy ekologiczne.
Doceniam wielowymiarowość tej historii i jej skłaniający do refleksji charakter. Momentami jednak nagromadzenie tematów sprawia, że nie wszystkie wątki otrzymują wystarczająco dużo przestrzeni. Mimo to jest to książka, która pozostawia czytelnika z pytaniami o rodzinę, odpowiedzialność i granice pomocy drugiemu człowiekowi.
September 25, 2026
Czytałam ten chaos i zastanawiałam się, dokąd ta historia zmierza, czy na końcu te wszystkie niesplecione ze sobą wątki i niedokończone pomysły zbiorą się w jakas zgrabną całość. Nie zebrały się. Jak było bez sensu i planu, tak zostało. Nie polecam.
October 14, 2026
To było taaaaakie dziwne!
Próbowałam znaleźć sens, cel tej książki, miałam nadzieję, że te wszystkie rozkopane wątki w końcu się rozjaśnią, ale no... nie rozjaśniły się...
nie wiem co myśleć... Może to nie był odpowiedni moment na tego typu lekturę, a może nie jestem jej docelowym odbiorcą. Ehh...
Próbowałam znaleźć sens, cel tej książki, miałam nadzieję, że te wszystkie rozkopane wątki w końcu się rozjaśnią, ale no... nie rozjaśniły się...
nie wiem co myśleć... Może to nie był odpowiedni moment na tego typu lekturę, a może nie jestem jej docelowym odbiorcą. Ehh...
September 5, 2026
W sumie to nawet 3,5.
September 14, 2026
Podobała mi się, a najbardziej jedno z ostatnich zdań - jesteśmy gdzieś przy kimś i to też jest wybór.
September 27, 2026
3.5⭐️ ciekawa, choć inna, niż myślałam. Zawiera pewien istotny element, ale też sporo takich, które ja mogłabym wyciąć z tej książki
Displaying 1 - 17 of 17 reviews