حكایات حیوانات كه تحت عنوان مستقل "حكایات طریفه تتعلق بالطیور و الحیوان" و صفحات فصل "شاه و پسر و كنیز و هفت وزیر" و "جلیعادشاه و شماس" آمده است، در حقیقت بازنوشتها یا روایتهایی از حكایات كتابهای هندی و متلها و امثال و حكم ازوپ است. با این تفاوت كه از شیوههای حكایتنویسی متاخر در نگارش و بازنویسی آنها استفاده شده است. برای مثال نخستین قصه، "حكایت دلگشای پرندگان و حیوانات"، بیش از آن كه رنگ حكایت و مثل و متل داشته باشد، حماسهی حیوانات است، زیرا هم شخصیتهای آن جانورانی با رفتار و هنجار انسانیاند و هم رسم و رسوم نادرست زمانهی خویش را به طعنه و ریشخند گرفتهاند و در ظاهر استعاره یا كنایهای از طبقات اجتماعی و افراد ممتاز جامعه هستند. از این گذشته اطناب حكایات، یادآور سبك باروك است كه اغلب داستانهای هزار و یك شب بدان شیوه روایت شدهاند. به زعم مترجم، كل بخش "حكایات دلگشا..." به نظم بوده و نویسندهای گمنام آن را به نثر عربی درآورده و جابهجا اشعاری از آن را نگه داشته است. قصههای هندی بخش "شماس و هفت وزیر" تا حدی شباهتهای آشكار با منبع خود دارند؛ برای مثال داستان "كك و موش" نقیضهای از داستان "شپش و كك" در "پنجهی تنتره" است. حكایتها در هر بخش زبان متفاوتی دارند