Glasgow 1983. Tijdens een stormachtige novembernacht verdwijnt de zesjarige Rosie Thompson uit de slaapkamer die ze deelt met haar tweelingzusje. Daarna ontbreekt elk spoor van haar. In dit gezin groeit Eve op, het jongere zusje. Dertig jaar later. Eve werkt als docent wiskunde aan de Universiteit van Glasgow. Haar leven wordt grondig verstoord door een bericht dat iemand in een kapel heeft 'Het spijt me wat er is gebeurd met Rosie Thompson. Moge God me vergeven.' Omdat het politieonderzoek niets oplevert, besluit Eve zelf actie te ondernemen. Het wordt een zoektocht op leven en dood.
Hilde Vandermeeren (°1970) woont met haar gezin in Torhout. Ze studeerde psychologie in Leuven en gaf tien jaar les in het secundair onderwijs. Haar eerste jeugdboek verscheen in 2001. Ondertussen staan er al meer dan 40 kinder- en jeugdboeken op haar boekenplank. Ruim dertig titels werden vertaald in het Deens, Duits, Spaans, Frans, Koreaans en Chinees. Ze won diverse literaire prijzen waaronder een Zilveren Griffel (2005), twee Vlag en Wimpels (2006 en 2013), een White Raven (2007) en een Boekenwelp (2007). Sinds 2006 heeft ze van schrijven haar beroep gemaakt. In 2007 werd ze hoofdredacteur van Kits. Dat is een actualiteitenkrant voor 10-plussers, uitgegeven door De Eenhoorn. In april 2013 verscheen 'Als alles duister wordt' bij uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen, Nederland), Haar thrillerdebuut won de Hercule Poirot Publieksprijs 2013 en stond op de longlist van de Diamanten Kogel 2013. In 2014 verscheen haar tweede thriller 'De toeschouwers'. Haar derde thriller 'Stille grond' (2015) haalde de shortlist van de Gouden Strop 2016 en de filmrechten zijn verkocht aan Eyeworks. Haar vierde thriller 'Scorpio' verscheen in 2016. In 2017 werd haar vijfde thriller 'Schemerzone' bekroond met de Hercule Poirot Prijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.
Hilde Vandermeeren (°1970) lives with her family in Torhout, Belgium. She studied psychology in Leuven en started her career teaching young adults. Her first children’s book, published in 2001, was the start of a writing career which led to over forty publications for young children and teens. More than 30 books were translated into Danish, German, Spanish, Korean, French and Chinese.
She was awarded several national and international prizes (Zilveren Griffel, 2005, The Netherlands; Vlag & Wimpel 2006 and 2013, The Netherlands; White Raven, 2007).
In 2006 Hilde quit teaching and focussed on a full time career as a writer. She became chief editor of KITS, a newspaper for primary school children, published by De Eenhoorn.
In April 2013 her debut novel was released. 'Als alles duister word't is a psychological thriller, published by Q (Singel Publishers, the Netherlands). It was her first work for an adult public. Her next novel 'De toeschouwers' was released in 2014. The third novel 'Stille grond' is set in Scotland en was released in 2015 (shortlisted for the Golden Noose 2016) and movie-rights are sold to Eyeworks. Her fourth novel 'Scorpi'o was released in 2016. Her fifth novel 'Schemerzone' (2017) was awarded the Hercule Poirot Award 2017 for the best Flemish crime novel of the year.
"I'm sorry about what happened to Rosie Thompson. May God forgive me" Rosie was 6 years old when she disappeared, leaving behind her a broken family. 30 years later. Someone left this message in a chapel. Eve Thompson, Rosie's little sister, wants to know what happened to her sister, and investigates. Little did she know how knowing the truth can sometimes be dangerous.
I loved this book. I have to be honest, though. I didn't like it at first. The fact that the book was written in Dutch (which is not my mother tongue) and the fact that the narrator changes from chapter to chapter destabilized me. But then, the magic happened, and I found myself drawn in by this gripping story. I really hope Hilde will translate her book.
"He read twice the article mentioning a weird message left in a chapel. Someone exhibited remorse about what happened to Rosie Thompson. The message was anonymous. He threw the newspaper on the ground. He didn't need any name. Besides him there was only one person who knows the truth about the disappearance of Rosie Thompson. He had to find his brother. And then, kill him."
"Why are there so many disasters : inundations, earthquakes and hurricanes ? It is signal. We are too many on our planet. The God of the Light tries to warn us. But nobody listens."
Vanaf het eerste hoofdstuk werd ik al meegezogen in het verhaal waar Eve 30 jaar na de verdwijning van haar 3 jaar oudere zus Rosie op zoek gaat naar de ware toedracht wat die stormachtige nacht is gebeurd. Rosie is de tweelingzus van Ruby die deze nacht nooit te boven is gekomen en zich ook wel ergens schuldig voelt. De aanleiding van de zoektocht naar de waarheid is een bericht in een biechtboek ergens in een kapel te Glensdale. Iemand schreef "Het spijt me wat met Rosie Thompson is gebeurd, moge God het me vergeven". Ook volgen we het leven van Carol, Fergus en hun dochter Zoë die lid zijn van een zoals wij het noemen een soort sekte ergens in Iverness. Ik heb echt genoten van dit boek en ik zal zeker Hilde haar 2 volgende boeken ook nog lezen. Ik zou zeggen, schrijf nog maar veel boeken.
In Stille Grond, de nieuwste thriller van auteur Hilde Vandermeeren, gaat Eve Thompson op zoek naar de waarheid achter de verdwijning van haar zusje Rosie, nu dertig jaar geleden. De thriller speelt zich af in Schotland, meer bepaald rond en in Glasgow. Voor ik het boek las was ik benieuwd of de setting echt een meerwaarde zou zijn, wel: dat is het zeker. De koude, mistige en mysterieuze sfeer die zo typisch is voor Schotland past goed bij het verhaal, waarin er ook een waas hangt rond de verdwijning van Rosie. Sommige plaatsen zorgen erg duidelijk voor deze sfeer maar hebben ook een belangrijke rol in het verhaal(zoals de kliffen!).
Zoals het hoort bij een goede thriller zijn er verschillende verhaallijnen, die doorheen het verhaal in elkaar beginnen te lopen. Naast de zoektocht van Eve Thompson krijgen we een inkijk in het leven van een ander gezin, waar niet alles pluis blijkt. De leden van het gezin zijn aanhangers van de Orde van het Licht en mogen geen contact hebben met 'niet-ingewijden'. Erg sterk vond ik het hoe Vandermeeren de beklemmende sfeer weergeeft die in hun huis hangt. Voor mij waren dit de spannendste scènes, samen met het einde, en ik zou gerust wel een heel boek over een dergelijk gezin willen lezen. Verder heeft Vandermeeren ook enkele leuke plottwisten in haar zak zitten, al zat ik bij de ultieme clue wel in de goede richting. Dit doet echter niets af aan de sterkte van het boek. De schrijfstijl in het boek is vrij rechttoe rechtaan, zonder al te veel tierlantijntjes, maar desalniettemin erg aangenaam. Wat het 'literaire' van deze thriller dan voor mij inhoudt (de cover noemt dit boek een literaire thriller) is de psychologische karaktertekening van de personages. Vandermeeren laat goed en geloofwaardig zien hoe elk gezinslid vandaag omgaat met de verdwijning van Rosie. Vooral de impact op het leven van het tweelingzusje Ruby vond ik prachtig. En wat dan te zeggen van de slotscène van het boek, die de lezer achterlaat met een krop in de keel? Ik ben er rotsvast van overtuigd dat Hilde Vandermeeren ook een prachtige roman voor volwassenen zou kunnen schrijven. Maar in afwachting daarvan heb ik haar vorige twee thrillers nog te lezen.
Vanaf het begin wordt je meegezogen in het verhaal. Er worden 2 grote lijnen beschreven in het boek. Al snel had ik een vermoeden waar het verdwenen meisje was. Maar ineens wordt dat teniet gedaan en denk je hier stopt die verhaallijn en gaat men alleen verder met de andere . Het einde is dan ook heel anders dan verwacht. Heel mooi gedaan en een aanrader om te lezen.
Stille grond, spannende aangrijpende thriller over een bijzondere tweelingenband en een groot verlies. Zal het raadsel Rosie Thompson ooit opgelost worden? Mustread!
Het is vijf november, precies dertig jaar geleden voltrok er zich een drama in het gezin van de zusjes Ruby, Rosie en Eve. Rosie wordt op een stormachtige nacht in 1983 uit het ouderlijk huis ontvoerd en verdwijnt. Dertig jaar later is het nog steeds niet bekend of ze is overleden of nog leeft. Dominee Donald Cunningham is 81 jaar en woont in Glendale, Isle of Skye. Hij is sinds tien jaar weduwnaar en woont alleen. Hij zorgt voor de kapel die op de hoge kliffen staat maar door het teruglopend aantal gelovigen en andere plannen van de gemeente gaat de kapel gesloten worden. De kapel staat bekend om het zogenaamde biechtboek en heeft altijd veel bezoekers getrokken. Maar over twee dagen is het dan toch zover en de oude man berust in het lot. Wanneer het op de voorlaatste avond nogal stormachtig tekeer gaat aan de kust ziet hij iets bij de kapel. Een laatste bezoeker of rondhangende jongeren? Hij gaat even een kijkje nemen en trotseert de harde wind.
Eve is de jongste van de drie dochters uit het gezin en heeft haar leven zo goed en kwaad als het mogelijk was op de rails gekregen. Ze kan het maar niet loslaten dat er geen antwoorden zijn gevonden op de verdwijning van haar zus. Eve is wiskundige en staat in die wereld hoog aangeschreven. Maar ze is niet in balans, heeft geen vrede met het verleden. Wanneer er een melding wordt gedaan van een merkwaardige boodschap besluit Eve dan ook om zelf op onderzoek uit te gaan.
“Als niemand Rosie zoekt, kan niemand haar vinden”.
Diverse aanwijzingen en een merkwaardig gezin komen op het pad van Eve. Ze komt in aanraking met een hele andere samenleving, met eigen overtuigingen en beweegredenen, en daarmee ook in de problemen. Eve kan dit niet alleen maar stuit op weerstand die dusdanig sterk is dat het nog maar de vraag is of ze ooit de antwoorden zal vinden waar ze zo naar op zoek is.
Een drama trekt een gezin volledig uit balans. Verdriet en wanhoop verwerkt iedereen op zijn/haar eigen manier, zo ook in dit gezin. Het ontbreken van antwoorden is misschien nog wel moeilijker te verteren dan het krijgen van een melding van overlijden, de onzekerheid is slopend. Die emotie weet de auteur heel goed over te brengen. Wat ook bijzonder sterk overkomt, is de verhaallijn met Carol, Fergus, Kyle en Zoë. Tenenkrommend soms! Wat een bijzonder gezin en wat een akelige omstandigheden waarin zij leven! De verderfelijke invloed van de wereld ligt hen aan het hart maar de manier waarop ze daarmee omgaan slaat werkelijk alles! Angst, overheersing en manipulatie vieren hoogtij bij deze mensen en dat komt wel even bij je binnen.
De personages worden mooi en sterk neergezet. Vooral de verhaallijn die parallel loopt aan dat van Eve en haar zoektocht is bijzonder krachtig. Het thema wat de auteur daar aansnijdt is behoorlijk pittig en indrukwekkend. Door de korte hoofdstukken leest het boek snel en blijft de spanning continu aanwezig. Je hoopt zo dat Eve de antwoorden vindt die ze zoekt, dat er rust komt in het getraumatiseerde gezin. De band van tweelingen ervaart de auteur uit eerste hand op een authentieke en originele manier weten te verweven in een mooi en spannend verhaal. Het is ondenkbaar voor niet-tweelingen dat die band zó sterk is. Woorden hoeven niet uitgesproken te worden, prachtig!
Hilde Vandermeeren is begenadigd met een geweldige schrijfstijl. Haar vorige twee thrillers waren ook heerlijk leesvoer maar met dit boek overtreft ze zichzelf. Of dat komt doordat het een verhaal betreft met een tweeling, ze is zelf ook de helft van een tweeling, of omdat ze gewoon in een ultieme flow zat tijdens het schrijfproces. Kort, sterk en spannend geschreven. Interessante personages en een zeer gedurfde tweede verhaallijn. Dit maakt dat je zo nieuwsgierig blijft dat je blijft lezen.
‘Stille grond’ is een mooi verhaal geworden. De spanning wordt mooi opgebouwd, de uitgezette verhaallijnen zijn goed uiteengezet. De flashbacks geven een kijkje in wat er vooraf is gegaan maar laten tot ver in het verhaal de vragen onbeantwoord. Wanneer je denkt het antwoord te hebben gevonden op Eve’s vragen, dan zit je fout. Pas op het allerlaatst vallen de puzzelstukjes op hun plaats.
Een verrassende thriller, een intrigerende setting en dito personages. Vooral Kyle en Fergus halen het bloed onder je nagels vandaan maar het waarom laten we nog maar even in het midden. Een welgemeende tip om dat vooral zelf te gaan ontdekken. 4 welverdiende sterren!
Mede-beheerder zijn van een boekengroep brengt heel wat werk mee, maar het is een hobby en wat er nog leuker aan is, zijn de auteurs die je leert kennen. Ik heb al een paar jaar weinig of geen Nederlandstalige boeken gelezen omdat ik teleurgesteld was in de vertalingen en daarom op Engels overschakelde. Vertalen is namelijk meer dan woorden in een andere taal op papier zetten. Je moet ook het juiste gevoel er achter kunnen weergeven en dat is niet altijd even makkelijk. De oplossing is natuurlijk boeken te lezen van eigen of Nederlandse bodem en deze dame is er zo eentje. Een aantal weken geleden vroeg ze ons een wedstrijd te organiseren in ruil voor een recensie. Natuurlijk gingen we daar graag op in. Als we een auteur een duwtje in de rug kunnen geven en ondertussen ook een van onze leden blij kunnen maken, dan zijn we paraat. Jammer genoeg worden afspraken niet altijd nageleefd en vermits mijn collega en ik daar wel erg stipt in zijn, stelde ik voor om het boek te halen in de bib, het zelf te lezen en er mijn mening over te geven. Daardoor kwam het boek sneller aan de beurt dan ik oorspronkelijk had gepland maar ik kan jullie nu al meegeven dat ik daar geen moment spijt van heb gehad. smile-emoticon Door de cover lopen de rillingen al over je rug en de tekst op de achterflap doet je zin krijgen om je tv en je gsm af te zetten, je deur op slot te draaien, er een bordje 'niet storen' aan te hangen, je in de zetel te nestelen en je te verdiepen in het verhaal. Ik had het op 2 dagen uit en dat wil wat zeggen. Vanaf de eerste pagina werd ik meegenomen en ik had moeite om het boek neer te leggen. Jammer dat een mens af en toe nog andere dingen moet doen dan lezen. tongue-emoticon Ik probeer altijd mee te denken en een van mijn vermoedens was juist, maar er was nog veel waardoor ik verrast werd. Een heel goed boek met een geweldig einde. Ik had spijt dat het uit was. Wat ik ook heel belangrijk vind, is dat een verhaal volledig afgerond wordt. Ik, die altijd schreeuw om een epiloog, was in de zevende hemel, waarvoor dank. Ik vind niets ergerlijker dan in het ongewisse te blijven over de toekomst van bepaalde hoofdrolspelers, maar Hilde heeft mijn gebeden verhoord.. smile-emoticon
Conclusie
Wie denkt dat Vlaanderen geen goeie auteurs heeft, heeft het bij het verkeerde eind. Daar is deze dame een duidelijk bewijs van. Haar twee andere boeken ga ik ook zeker lezen en als die in dezelfde stijl zijn, wordt het opnieuw genieten en zal ik een aantal uren onbereikbaar zijn. wink-emoticon . 4 sterren.
Tijdens een stormachtige nacht in de jaren '80 verdwijnt de zesjarige Rosie Thompson uit haar slaapkamer, een slaapkamer die ze deelt met haar tweelingzus Ruby De andere kleinere zus, Eve slaapt in een andere kamer.
30 jaar later is kleine Eve opgegroeid tot een dertiger, ze is professor wiskunde aan een universiteit.
Wanneer in een biechtboek in een afgelegen kapel een zinnetje verschijnt dat verwijst naar Rosie, kan Eve niet anders dan erachteraan te gaan. De politie is er nooit in geslaagd om Rosie te vinden, levend of dood, er zijn geen verdachten opgepakt, het is allemaal onafgewerkt. De verdwijning van Rosie heeft het gezin Thompson geen goed gedaan en alle overgebleven leden zijn getekend, ook Eve die heel snel volwassen is moeten worden. De zoektocht naar wat er met Rosie is gebeurd is ronduit spannend.
Ik heb dit boek op een dag uitgelezen, een boek dat ik gewonnen heb via de thrillerclub op hebben.nl.
Eve is het jongere zusje van de tweeling Rosie en Ruby. Ze kan maar nooit verwerken dat haar zusje Rosie ooit is ontvoerd. Ze gaat alsnog op onderzoek, nadat er een teken van bewijs van haar zusje bekend wordt gemaakt. Met gevaar voor eigen leven. Het boek bestaat uit verschillende verhaallijnen met korte hoofdstukken, die makkelijk lezen. Bij het plot merk je dat je toch enigszins op het verkeerde been wordt gezet. Een tweeling, bestaat er dan toch meer tussen hemel en aarde? Een echte aanrader!
Buitengewoon spannend, zo spannend dat je af en toe het boek weg wilt leggen omdat het te griezelig wordt. Maar natuurlijk lees je toch door. Knappe plot, overtuigende karakters, virtuoos geschreven.
3,5⭐️ Ietwat voorspelbaar, maar toch vlot en met genoeg wendingen om door te lezen en bezig te blijven met het verhaal. Personages eerder oppervlakkig uitgewerkt.
*Had ik het minder druk gehad, was het wel zeker sneller uit.
Na Korte verhalen van Hilde Vandermeeren kwam nu Stille grond aan de beurt. Als ze mij met haar 2 kortverhalen al positief verraste, bevestigt ze nu met dit boek. Het boek begint met een flashback van 30 jaar geleden als we in de kamer meekijken van de Schotse eeneiige tweeling Ruby en Rosie. Tijdens een stormachtige winternacht verdwijnt Ruby uit het leven van haar tweelingzusje, haar ouders en haar kleinere zusje Eve.
30 jaar later: Eve Thompson is een succesvolle wiskundedocente geworden aan de universiteit van Glasgow. Samen met Rosie blijkt ook Ruby te zijn verdwenen in de nevelen van de tijd en haar tijd door te brengen in een psychiatrisch opvangtehuis. Haar moeder is overleden, en haar vader woont in een flatje en wordt ouder en hulpbehoevender. Plots krijgt ze het bericht dat in een kleine kapel in een biechtboek een boodschap is geschreven die met de verdwijning van haar zusje te maken heeft. Ook met deze nieuwe tip komt het politie-onderzoek echter niet verder, en Eve besluit zelf op onderzoek te gaan in plaats van haar carrière na te jagen in Harvard.
Tegelijkertijd leven we mee met een gezin dat is opgenomen in een sekte die niet toelaat dat Carol en haar dochter de buitenwereld in trekken. Op bepaalde manier haalt de buitenwereld echter Carol ruw in, en wordt zij overspoeld met nieuwe gevoelens van onzekerheid en angst binnen haar eigen wereldje. Met de moed der wanhoop zoekt Carol dat 'beetje lef' waardoor bepaalde zaken in beweging komen...
Natuurlijk blijken deze twee zaken met elkaar verband te houden en worden we meegesleurd in een zinderend en beklemmend verhaal dat de spanning opbouwt waardoor je steeds verder wilt lezen en je aandacht zelden verslapt. Het is een vlot te lezen boek met heel wat psychologie in en degelijke personages die goed omschreven zijn en een interessante evolutie ondergaan. Met heel wat aandacht voor de eigenheid en de psychologie van een eeneiige tweeling. Hilde Vandermeeren is nl zelf de helft van een eeneiige tweeling.
Dit verhaal net zoals haar Korte verhalen die net uitgegeven zijn en aan geen geld te krijgen trouwens, hebben bovendien een internationale allure die de Vlaamse klei zeker overstijgen (zie ook het artikel over Vandermeeren in een Amerikaans thrillermagazine: https://www.hebban.nl/artikelen/vlaam...). Bij de weinige Vlaamse thrillers die ik al gelezen heb, krijgt Vandermeeren alvast een mooi plaatsje toebedeeld.
‘Het spijt me wat er gebeurd is met Rosie Thompson, moge God me vergeven.’ Op een dag vindt father Cunningham deze bekentenis in het biechtboek van zijn kleine, afgelegen kapel op het Schotse eiland Skye. Rosie verdween dertig jaar eerder uit het stapelbed waar ze samen met haar tweelingzus Ruby in sliep en er werd nooit meer iets van haar vernomen. Psychisch ging Ruby ten onder aan die verdwijning en sindsdien zit ze in een psychiatrische instelling. Wanneer Eve, de drie jaar jongere zus van Rosie en Ruby, hoort over de boodschap in het biechtboek, gaat ze zelf op onderzoek uit. Zo begint Hilde Vandermeerens derde misdaadroman Stille Grond, waarin de lezer ook meegenomen wordt langs een tweede verhaallijn, over een neodruïdische sekte die in de buurt van Loch Ness haar hoofdkwartier heeft en daar plechtigheden opvoert rond de Heilige Eik. Dat die twee verhalen iets met elkaar te maken hebben en dat er soms ook wel eens iets anders geofferd wordt dan een aangereden hert, wordt je als lezer geleidelijk aan duidelijk. Vandermeeren weet haar verhaal, dat in korte hoofdstukken is opgedeeld, goed in de hand te houden en in vergelijking met haar twee eerdere thrillers is Stille Grond veel strakker geschreven. Ze lijkt haar woorden op een apothekerweegschaaltje af te meten en, zoals het een goede schrijfster betaamt, weet ze je constant het verkeerde spoor op te sturen. Ook qua sfeerschepping scoort haar boek boven de middelmaat. Soms voel je de kille regen van de bladeren van de Heilige Eik druppen en ruik je de geur van het natte, rottende bladertapijt op de grond. Of was het bloed, en steekt er een half verteerd bot uit de rulle aarde…?
Met grote nieuwsgierigheid begon ik aan dit boek van de voor mij onbekende Vlaamse auteur Hilde Vandermeeren en gelijk werd ik verrast want vanaf de eerste bladzijde werd ik het verhaal in gezogen.
Hilde heeft een zeer prettige vlotte schrijfstijl met een beetje James Patterson-achtige manier om bijna ieder hoofdstuk te eindigen met een cliffhanger waardoor je door wilt lezen. In tegenstelling bij boeken van andere Vlaamse auteurs bezigt Hilde geen Vlaamse uitdrukkingen of woorden. Je krijgt vanaf verschillende kanten en personen het verhaal mee maar dat is geen enkel probleem, het wordt zo, bijna, filmisch omschreven dat het is alsof je er bij bent. De personages worden goed omschreven en ontwikkelen zich naarmate het verhaal vordert. Met sommigen leef je mee, aan anderen erger je jezelf, er zit van alles in. Er zit een behoorlijke dosis psychologie in en dat maakt dit voor mij een psychologische thriller, mijn favoriete soort thriller :-) De plot zit goed in elkaar en je kan merken dat ze zich goed heeft verdiept in bepaalde onderwerpen. Er wordt niks te vroeg prijsgegeven dus tot op het laatst blijft het spannend. Dit boek heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar de andere boeken van deze auteur dus het blijft zeker niet bij deze ene.
Na het lezen van dit boek weet ik weer waarom ik zo van thrillers hou. Op de één of andere manier gaat mijn voorkeur de laatste tijd meer uit naar een mooie roman dan naar een thriller maar ik besloot om toch Stille Grond te gaan lezen en daar heb ik dus absoluut geen spijt van gehad. Echt vanaf de eerste pagina had het boek me te pakken en pas nadat ik het uit had, liet het me los. Wat een geweldig goede thriller is dit! Het verhaal gaat over Rosie die als kind ontvoerd is en daarmee gescheiden werd van haar tweelingzus Ruby en jongere zusje Eve. Dertig jaar later komt er door een spijtbetuiging in een biechtboek nieuwe feiten over deze zaak aan het licht. Eve besluit op onderzoek uit te gaan om te ontdekken wat er met haar zus is gebeurd. Tot aan het eind dacht ik te weten wat er met Rosie gebeurd was maar dit bleek niet het geval, je wordt voortdurend op het verkeerde been gezet, op het allerlaatst komt er ook nog een onverwachte wending in het verhaal, zo knap gedaan door Hilde! Hou je van thrillers, moet je zeker dit boek gaan lezen, ik ben laaiend enthousiast!!
Nog nooit eerder had ik een boek van Hilde Vandermeer gelezen. Maar dat had ik al veel eerder moeten doen merkte ik tijdens het lezen. Al erg snel zat ik met volle aandacht in het verhaal. Het is op een erg prettige en vlotte manier geschreven. Zeker ga ik de twee vorige boeken ook nog lezen. Van mij verdient dit boek een dikke 4 sterren.
Vlot geschreven en vlot lezend boek dat de spanning op een leuke manier weet op te bouwen. Toch wel genoten van deze Vlaamse auteur. Knap werk Hilde Vandermeeren!
Het verhaal 'Stille grond' slorpt je volledig op eens je eraan begint. Eindelijk nog eens een degelijke thriller waarbij je alles wat rondom je gebeurt, voor even volledig vergeet.