What do you think?
Rate this book
Wu
Kalau kamu mencari bacaan yang berbeda dari novel kebanyakan, Wu karya Wasutep layak masuk daftar bacamu. Dengan gaya bertutur yang khas dan atmosfer cerita yang dibangun perlahan, novel ini mengajak pembaca menikmati setiap detail, emosi, dan dinamika karakternya tanpa terasa terburu-buru. Inilah tipe novel yang semakin dibaca, semakin membuat penasaran, sekaligus meninggalkan kesan setelah halaman terakhir ditutup.
Buat kamu yang suka mengoleksi novel dengan cerita yang punya karakter kuat dan pengalaman membaca yang berkesan, Wu adalah pilihan yang sayang untuk dilewatkan. Cocok dinikmati saat waktu santai, ditemani secangkir kopi atau teh, karena setiap bab menawarkan alasan untuk terus membalik halaman. Yuk, tambahkan Wu karya Wasutep ke rak bukumu dan rasakan sendiri kenapa novel ini berhasil menarik perhatian banyak pembaca.
Buat kamu yang suka mengoleksi novel dengan cerita yang punya karakter kuat dan pengalaman membaca yang berkesan, Wu adalah pilihan yang sayang untuk dilewatkan. Cocok dinikmati saat waktu santai, ditemani secangkir kopi atau teh, karena setiap bab menawarkan alasan untuk terus membalik halaman. Yuk, tambahkan Wu karya Wasutep ke rak bukumu dan rasakan sendiri kenapa novel ini berhasil menarik perhatian banyak pembaca.
264 pages, Paperback
Published August 26, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
October 13, 2026
Selesai baca buku Wu karya Waasuthep. Ini bukunya adaptasi dari series asal Thailand, genre-ya fantasi supranatural dan aksi. Menceritakan Pete yang hidupnya apes terus dan ternyata ada yao atau energi gelap bersemayam di dirinya. Kemudian Pete bertemu Niran, seorang Wu yang memiliki kekuatan langit dan bumi untuk membasmi yao. Niran dan Pete pun bekerja sama membasmi yao hingga kekuatan lebih kuat datang mengancam nyawa mereka.
Ide ceritanya menarik, terus bahas budaya Cina Thailand, mitologi dan nyenggol politik juga. Pembaca dikenalkan dunia Wu, terus jenis-jenis yao, ada yao jimat, terus ada yao penjaga tempat dan kenapa ada yao di diri Pete? Semua bakal dijabarkan di buku ini.
Banyak ritual mendebarkan dan pertarungan sengit yang dilakukan oleh Pete, Niran dan gengnya. Jadi butuh sembilan Wu buat melawan iblis jahat Qi Rong, mereka ada peramal, penabuh drum, orang dalam pemerintahan, dan lain-lain. Jadi banyak adegan aksi, jujur jadi penasaran mau nonton series-nya.
Karakter Pete dan Niran ini curi perhatian pembaca, berawal dari saling gak kenal jadi rela berkorban satu sama lain. Penggemar series Thailand pasti kelojotan baca kisah mereka haha. Momen paling memorable antara mereka menurutku ketika ritual pengikatan jiwa dan tersesat di kabut.
Politiknya ini relate-able sekali, ada sosok pemimpin semena-mena yang kekeh berkuasa walau suasana kacau balau. Siapa oh siapa.
Ada kutipan yang bikin senyum senyum, begini “Apapun yang menunggu setelah kita kembali, entah itu kebahagiaan atau penderitaan, kau akan selalu memiliki aku di sisimu Niran.”
Bukunya menarik, sebuah pengalaman membaca buku terjemahan Thailand pertama kali. Lumayan page turner, ada beberapa ilustrasi, dan bahasanya juga mudah dimengerti. Cetakan pertama ini ada beberapa tipo cuma masih aman lah dan total halamannya 270an.
Ide ceritanya menarik, terus bahas budaya Cina Thailand, mitologi dan nyenggol politik juga. Pembaca dikenalkan dunia Wu, terus jenis-jenis yao, ada yao jimat, terus ada yao penjaga tempat dan kenapa ada yao di diri Pete? Semua bakal dijabarkan di buku ini.
Banyak ritual mendebarkan dan pertarungan sengit yang dilakukan oleh Pete, Niran dan gengnya. Jadi butuh sembilan Wu buat melawan iblis jahat Qi Rong, mereka ada peramal, penabuh drum, orang dalam pemerintahan, dan lain-lain. Jadi banyak adegan aksi, jujur jadi penasaran mau nonton series-nya.
Karakter Pete dan Niran ini curi perhatian pembaca, berawal dari saling gak kenal jadi rela berkorban satu sama lain. Penggemar series Thailand pasti kelojotan baca kisah mereka haha. Momen paling memorable antara mereka menurutku ketika ritual pengikatan jiwa dan tersesat di kabut.
Politiknya ini relate-able sekali, ada sosok pemimpin semena-mena yang kekeh berkuasa walau suasana kacau balau. Siapa oh siapa.
Ada kutipan yang bikin senyum senyum, begini “Apapun yang menunggu setelah kita kembali, entah itu kebahagiaan atau penderitaan, kau akan selalu memiliki aku di sisimu Niran.”
Bukunya menarik, sebuah pengalaman membaca buku terjemahan Thailand pertama kali. Lumayan page turner, ada beberapa ilustrasi, dan bahasanya juga mudah dimengerti. Cetakan pertama ini ada beberapa tipo cuma masih aman lah dan total halamannya 270an.
September 11, 2026
I picked this book completely at random, with no reason besides, “Oh, I’ve never read a story about Thai people before. Let’s try it?”
And at first, it was kinda boring. I think starting with the “delivery” narration was not a good choice. I almost DNF’d this book because of that. Then I got to the “casino” part, and it intrigued me enough to make me continue reading. Why didn’t this book start from that part? I still don’t understand.
The two main characters both get a decent amount of screentime for their character development. And about their personalities… Niran is kinda typical at first, but he becomes more complex as the story goes on. Pete is… how do I say this? He kinda has a “too much MC” vibe somehow. I’m not saying he’s bad, just a little bit annoying. Still, he’s bearable enough and feels kinda human, so yeah, I can still root for him.
About the ending... I mean, the last battle, the really, really last one, is kinda anticlimactic(?).
Their first attempt to trap Qi Rong feels more like a final battle. The tension, their teamwork during the ritual, and then fighting their own enemy in the fog illusion, followed by Niran being unable to get out of his mirror labyrinth and Pete coming to help…that feels more like a final battle than 'that' last battle.
I can understand Niran’s line of thinking and why he chose that path, but still, when I was reading it, I thought I was going to get an actual “last battle” scene. But the vibe just wasn’t there.
The story itself isn’t bad. I was just confused here and there, but it was entertaining enough for my first attempt at reading a story about Thai characters. The bits of Thai culture sprinkled throughout the story were a nice touch.
I like the chemistry between the two main characters. He he.
Nice journey, reading this, from this humble non-WU beginner reader.
And at first, it was kinda boring. I think starting with the “delivery” narration was not a good choice. I almost DNF’d this book because of that. Then I got to the “casino” part, and it intrigued me enough to make me continue reading. Why didn’t this book start from that part? I still don’t understand.
The two main characters both get a decent amount of screentime for their character development. And about their personalities… Niran is kinda typical at first, but he becomes more complex as the story goes on. Pete is… how do I say this? He kinda has a “too much MC” vibe somehow. I’m not saying he’s bad, just a little bit annoying. Still, he’s bearable enough and feels kinda human, so yeah, I can still root for him.
About the ending... I mean, the last battle, the really, really last one, is kinda anticlimactic(?).
Their first attempt to trap Qi Rong feels more like a final battle. The tension, their teamwork during the ritual, and then fighting their own enemy in the fog illusion, followed by Niran being unable to get out of his mirror labyrinth and Pete coming to help…that feels more like a final battle than 'that' last battle.
I can understand Niran’s line of thinking and why he chose that path, but still, when I was reading it, I thought I was going to get an actual “last battle” scene. But the vibe just wasn’t there.
The story itself isn’t bad. I was just confused here and there, but it was entertaining enough for my first attempt at reading a story about Thai characters. The bits of Thai culture sprinkled throughout the story were a nice touch.
I like the chemistry between the two main characters. He he.
Nice journey, reading this, from this humble non-WU beginner reader.
September 24, 2026
Ketika penerbit Shira Media mengumumkan akan menerbitkan buku ini, saya langsung tertarik. Pertama, pada dasarnya buku ini bergenre buddy, salah satu genre favorit saya. Kedua, saya sangat mendukung upaya-upaya penerjemahan karya-karya penulis dari negara-negara tetangga kita di Asia Tenggara. Jadilah saya memesan buku ini, meskipun sempat kehabisan di masa prapesan pertama.
Akan tetapi, dalam membaca, menikmati, dan menafsirkan buku ini, saya sadar: saya bukan (belum) merupakan seorang penonton rutin serial-serial Thailand. Saya memang pernah beberapa kali ke Thailand, tapi itu juga bukan dasar bagi saya untuk mengeklaim bahwa saya tahu betul soal Thailand. Dengan demikian, penilaian saya dapat dikatakan dari mata seorang awam. Seandainya ada yang lebih paham dari saya, mungkin kita bisa berdiskusi.
Bukunya sendiri sebagai kisah petualangan dan supernatural secara keseluruhan asyik, seru, dengan porsi bromance yang cukup membuat jerit-jerit tertahan sesekali. Terjemahannya juga oke, mengalirnya secara umum lancar, enak diikuti.
Namun, tidak bisa saya bantah, ada pertanyaan yang timbul dalam hati saya ketika beberapa kali seolah ditegaskan bahwa hal yang buruk-buruk itu 'dibawa pendatang'. Cerita ini memang berlatar belakang budaya China, dengan karakter-karakter berdarah China Thailand, tetapi ada perbedaan yang ditarik antara "orang China yang sudah lama di sini dan yang belum lama datang tapi tidak mau berbaur". Anti-asing? Apakah ini didasarkan ketegangan rasial yang memang (sedang) ada di Thailand? Kebetulan belum lama ini saya menonton Dear You, film tentang para perantau Tiochiu di Asia Tenggara, yang menampakkan bagaimana pendatang China di Thailand di tahun 1950-an pun mengalami diskriminasi. Apakah 'pendatang' yang dimaksudkan dalam Wu adalah pendatang yang lebih baru lagi? Jika ada yang bisa menjelaskan, saya akan senang sekali.
Saya juga agak tidak nyaman awalnya karena 'iblis' dalam cerita ini konon menghasut rakyat agar marah-marah kepada pemerintah. Kesannya kok jadi demo ke pemerintah itu ditunggangi iblis. Namun, penyelesaiannya cukuplah meredakan kecurigaan saya itu (tidak saya jelaskan mendetail agar tidak spoiler).
Ada beberapa hal yang menurut saya menarik tapi kurang penggaliannya. Yah, mungkin keterbatasan ruang juga. Misalnya, kisah tentang suku pegunungan dan hubungan mereka dengan penyelundupan obat bius dan tentara. Saya rasa ini juga suatu masalah sosial-politik di Thailand. Disayangkan juga, ritual yang dijalankan Pete dan Niran membutuhkan sembilan orang, sehingga ada karakter-karakter lain yang dimasukkan, tetapi mereka sebagian besar berasa tempelan saja, tidak meninggalkan kesan. Kisah orang-orang lain itu sebenarnya bisa lebih dikembangkan lagi.
Oh ya, Perguruan Shuming dan Sekte Chu Ming beda, kah? Mungkin saya yang meleng, tapi ketika membaca buku ini saya bingung apakah memang ada dua organisasi berbeda ataukah hanya satu (yang namanya mungkin terlewat diseragamkan sewaktu pengeditan).
Terakhir, untuk Shira Media dan beberapa penerbit lain: terima kasih sudah kembali membuka keran untuk karya-karya terjemahan dari Thailand dan Asia Tenggara lainnya. Semoga makin banyak yang bisa diterjemahkan dan diterbitkan, ya!
Akan tetapi, dalam membaca, menikmati, dan menafsirkan buku ini, saya sadar: saya bukan (belum) merupakan seorang penonton rutin serial-serial Thailand. Saya memang pernah beberapa kali ke Thailand, tapi itu juga bukan dasar bagi saya untuk mengeklaim bahwa saya tahu betul soal Thailand. Dengan demikian, penilaian saya dapat dikatakan dari mata seorang awam. Seandainya ada yang lebih paham dari saya, mungkin kita bisa berdiskusi.
Bukunya sendiri sebagai kisah petualangan dan supernatural secara keseluruhan asyik, seru, dengan porsi bromance yang cukup membuat jerit-jerit tertahan sesekali. Terjemahannya juga oke, mengalirnya secara umum lancar, enak diikuti.
Namun, tidak bisa saya bantah, ada pertanyaan yang timbul dalam hati saya ketika beberapa kali seolah ditegaskan bahwa hal yang buruk-buruk itu 'dibawa pendatang'. Cerita ini memang berlatar belakang budaya China, dengan karakter-karakter berdarah China Thailand, tetapi ada perbedaan yang ditarik antara "orang China yang sudah lama di sini dan yang belum lama datang tapi tidak mau berbaur". Anti-asing? Apakah ini didasarkan ketegangan rasial yang memang (sedang) ada di Thailand? Kebetulan belum lama ini saya menonton Dear You, film tentang para perantau Tiochiu di Asia Tenggara, yang menampakkan bagaimana pendatang China di Thailand di tahun 1950-an pun mengalami diskriminasi. Apakah 'pendatang' yang dimaksudkan dalam Wu adalah pendatang yang lebih baru lagi? Jika ada yang bisa menjelaskan, saya akan senang sekali.
Saya juga agak tidak nyaman awalnya karena 'iblis' dalam cerita ini konon menghasut rakyat agar marah-marah kepada pemerintah. Kesannya kok jadi demo ke pemerintah itu ditunggangi iblis. Namun, penyelesaiannya cukuplah meredakan kecurigaan saya itu (tidak saya jelaskan mendetail agar tidak spoiler).
Ada beberapa hal yang menurut saya menarik tapi kurang penggaliannya. Yah, mungkin keterbatasan ruang juga. Misalnya, kisah tentang suku pegunungan dan hubungan mereka dengan penyelundupan obat bius dan tentara. Saya rasa ini juga suatu masalah sosial-politik di Thailand. Disayangkan juga, ritual yang dijalankan Pete dan Niran membutuhkan sembilan orang, sehingga ada karakter-karakter lain yang dimasukkan, tetapi mereka sebagian besar berasa tempelan saja, tidak meninggalkan kesan. Kisah orang-orang lain itu sebenarnya bisa lebih dikembangkan lagi.
Oh ya, Perguruan Shuming dan Sekte Chu Ming beda, kah? Mungkin saya yang meleng, tapi ketika membaca buku ini saya bingung apakah memang ada dua organisasi berbeda ataukah hanya satu (yang namanya mungkin terlewat diseragamkan sewaktu pengeditan).
Terakhir, untuk Shira Media dan beberapa penerbit lain: terima kasih sudah kembali membuka keran untuk karya-karya terjemahan dari Thailand dan Asia Tenggara lainnya. Semoga makin banyak yang bisa diterjemahkan dan diterbitkan, ya!
May 9, 2026
นี่แบบมาอ่านเพราะสกายนานิเลยเพราะเป็นติ่ง แต่จะขอรีวิวโดยตัดฟิลเตอร์แฟนคลับออกนะ
- การเล่าเรื่องคือใช้ภาษาอ่านง่าย เข้าใจง่าย แต่ภาษาไม่ได้สละสลวย และด้วยความที่ชอบแฟนตาซีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอมาอ่านก็ตื่นเต้นแล้วนึกภาพตามว่าจะเกิดอะไรต่อบ้าง เนื่องจากมันไม่ใช่เรื่องที่เราคุ้นเคยด้วย
- การเล่าเรื่องผสมผสานระหว่างความเชื่อฟ้าดิน กับ ปรัชญาการเมืองในโลกจริง ชอบตรงที่ไม่ได้มุ่งไปเรื่องความเชื่ออย่างเดียว แต่มีการเล่าเรื่องด้านการเมืองก็เยอะเหมือนกัน คาดหวังเลยว่าในซีรี่ส์จะนำเสนอมุมมองทางด้านการเมืองออกมาได้มากขนาดไหน เพราะมีหลายเหตุการณ์ทางการเมืองในเรื่องที่ขยี้อารมณ์ได้มากๆ ที่ในหนังสือไม่ได้บรรยายเยอะเท่าที่ควร ทั้งๆที่เหตุการณ์มันพีค แต่เราอ่านแล้วไม่รู้สึกมีอารมณ์ร่วมขนาดนั้น
- ความสัมพันธ์ของนิรันดร์กับพีท สิ่งที่เรารู้สึกว่าชอบที่ตัวละครทั้งคู่มันไม่ได้เพอร์เฟค เลยทำให้เห็นพัฒนาการของตัวละคร ถึงแม้ว่าจะเป็นอู ก็มีความสงสัยใคร่รู้ ขบคิดกับตัวเองตลอด แทรกปรัชญาเป็นระยะ และความเป็นพีทกับความเป็นนิรันดร์มันค่อนข้างส่งเสริมกัน ตามความรู้สึกเรามันไม่ได้เกขนาดนั้น แต่บางตอนพอคิดว่าเป็นสกายนานิก็แอบฮ๊อปอยู่บางจังหวะ 5555 แต่ตัวละครมีความไว้ใจกันมากตั้งแต่ต้นเรื่องเลย เข้าใจว่ามันมีความเป็นโชคชะตาที่ได้เจอกัน แต่ก็แอบอยากให้บรรยายให้เข้าใจว่าทำไมทั้งสองตัวละครถึงเชื่อใจกันได้ขนาดนั้น
- บางตอนแอบคิดว่าอยากให้อธิบายมากกว่านี้ มันเขียนขยี้ให้พีคมากกว่านี้ได้อะ เพราะบางเหตุการณ์ในเรื่อง อ่านแล้วยังรู้สึกเหมือนมันยังไต่ระดับความรู้สึกได้ไม่สุด (แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสไตล์การเขียนของพี่เขามั้ยนะ) ทั้งตอนทำพิธี คือเหมือนกับว่าเหตุการณ์มันไต่จากเลเวล 1 ไปถึง 5 แล้วก็ข้ามไปจุดเลเวล 10 เลย ทำให้มู้ดในการอ่านมันแปลกไป
- บางส่วนของเรื่องยังรู้สึกว่าเล่าได้มากกว่านี้ เช่น ความสัมพันธ์ของพีทกับพลอยว่าก่อนที่ครอบครัวตาย หลังครอบครัวตาย หรือ ตัวพีทผ่านอะไรมาบ้าง มันมากมายขนาดไหน จนหล่อหลอมให้เป็นคนแบบตอนต้นเรื่อง เพราะอ่านแล้วก็ยังเข้าใจความเป็นตัวพีทไม่ได้ทั้งหมด อ่านไปสักพักอาจเป็นเพราะเรา emotional กับประเด็นครอบครัว ก็เลยคาดหวังเลยว่าจะมีจุดเคลียร์ใจของ 2 พี่น้อง แต่ก็ไม่มี เลยแอบเสียดายจัง
- บทหลี่ปัวเป็นตัวละครที่สำคัญของเรื่อง แต่น่าเสียดายที่ในหนังสือไม่ได้บรรยายภูมิหลังของหลี่ปัวให้ชัดเจนว่าเขาต้องเจอความทุกข์ทรมานมากมายและยาวนานขนาดไหน คือถึงจะบอกว่าเขาโดนอะไรมาบ้าง แต่อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บแค้นที่เขาได้รับจนเขาต้องกลายเป็นคนแบบนี้ (ไม่แน่ใจว่าจะเก็บเอาไปเล่าในซีรี่ส์หรือเปล่า เพราะโดยส่วนตัวคิดว่าตัวละครนี้มีมิติมากอะ รู้สึกว่าเหตุผลที่มา support การกระทำขิงตัวละครมันยังไม่แข็งแรงพอที่จะทำให้เขาร้ายขนาดนี้)
- แต่โดยรวมคิดว่าเนื้อเรื่องโอเคอยู่ แต่ขาดการบรรยายให้เกิดอารมณ์ร่วมและให้เกิดจินตภาพ คาดหวังกับซีรี่ส์มากว่าจะทำออกมาได้ดี เหมาะสม และ ตัวละครมีความสัมพันธ์และการกระทำที่ make sense มากกว่าในหนังสือ
- การเล่าเรื่องคือใช้ภาษาอ่านง่าย เข้าใจง่าย แต่ภาษาไม่ได้สละสลวย และด้วยความที่ชอบแฟนตาซีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอมาอ่านก็ตื่นเต้นแล้วนึกภาพตามว่าจะเกิดอะไรต่อบ้าง เนื่องจากมันไม่ใช่เรื่องที่เราคุ้นเคยด้วย
- การเล่าเรื่องผสมผสานระหว่างความเชื่อฟ้าดิน กับ ปรัชญาการเมืองในโลกจริง ชอบตรงที่ไม่ได้มุ่งไปเรื่องความเชื่ออย่างเดียว แต่มีการเล่าเรื่องด้านการเมืองก็เยอะเหมือนกัน คาดหวังเลยว่าในซีรี่ส์จะนำเสนอมุมมองทางด้านการเมืองออกมาได้มากขนาดไหน เพราะมีหลายเหตุการณ์ทางการเมืองในเรื่องที่ขยี้อารมณ์ได้มากๆ ที่ในหนังสือไม่ได้บรรยายเยอะเท่าที่ควร ทั้งๆที่เหตุการณ์มันพีค แต่เราอ่านแล้วไม่รู้สึกมีอารมณ์ร่วมขนาดนั้น
- ความสัมพันธ์ของนิรันดร์กับพีท สิ่งที่เรารู้สึกว่าชอบที่ตัวละครทั้งคู่มันไม่ได้เพอร์เฟค เลยทำให้เห็นพัฒนาการของตัวละคร ถึงแม้ว่าจะเป็นอู ก็มีความสงสัยใคร่รู้ ขบคิดกับตัวเองตลอด แทรกปรัชญาเป็นระยะ และความเป็นพีทกับความเป็นนิรันดร์มันค่อนข้างส่งเสริมกัน ตามความรู้สึกเรามันไม่ได้เกขนาดนั้น แต่บางตอนพอคิดว่าเป็นสกายนานิก็แอบฮ๊อปอยู่บางจังหวะ 5555 แต่ตัวละครมีความไว้ใจกันมากตั้งแต่ต้นเรื่องเลย เข้าใจว่ามันมีความเป็นโชคชะตาที่ได้เจอกัน แต่ก็แอบอยากให้บรรยายให้เข้าใจว่าทำไมทั้งสองตัวละครถึงเชื่อใจกันได้ขนาดนั้น
- บางตอนแอบคิดว่าอยากให้อธิบายมากกว่านี้ มันเขียนขยี้ให้พีคมากกว่านี้ได้อะ เพราะบางเหตุการณ์ในเรื่อง อ่านแล้วยังรู้สึกเหมือนมันยังไต่ระดับความรู้สึกได้ไม่สุด (แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสไตล์การเขียนของพี่เขามั้ยนะ) ทั้งตอนทำพิธี คือเหมือนกับว่าเหตุการณ์มันไต่จากเลเวล 1 ไปถึง 5 แล้วก็ข้ามไปจุดเลเวล 10 เลย ทำให้มู้ดในการอ่านมันแปลกไป
- บางส่วนของเรื่องยังรู้สึกว่าเล่าได้มากกว่านี้ เช่น ความสัมพันธ์ของพีทกับพลอยว่าก่อนที่ครอบครัวตาย หลังครอบครัวตาย หรือ ตัวพีทผ่านอะไรมาบ้าง มันมากมายขนาดไหน จนหล่อหลอมให้เป็นคนแบบตอนต้นเรื่อง เพราะอ่านแล้วก็ยังเข้าใจความเป็นตัวพีทไม่ได้ทั้งหมด อ่านไปสักพักอาจเป็นเพราะเรา emotional กับประเด็นครอบครัว ก็เลยคาดหวังเลยว่าจะมีจุดเคลียร์ใจของ 2 พี่น้อง แต่ก็ไม่มี เลยแอบเสียดายจัง
- บทหลี่ปัวเป็นตัวละครที่สำคัญของเรื่อง แต่น่าเสียดายที่ในหนังสือไม่ได้บรรยายภูมิหลังของหลี่ปัวให้ชัดเจนว่าเขาต้องเจอความทุกข์ทรมานมากมายและยาวนานขนาดไหน คือถึงจะบอกว่าเขาโดนอะไรมาบ้าง แต่อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกถึงความเจ็บแค้นที่เขาได้รับจนเขาต้องกลายเป็นคนแบบนี้ (ไม่แน่ใจว่าจะเก็บเอาไปเล่าในซีรี่ส์หรือเปล่า เพราะโดยส่วนตัวคิดว่าตัวละครนี้มีมิติมากอะ รู้สึกว่าเหตุผลที่มา support การกระทำขิงตัวละครมันยังไม่แข็งแรงพอที่จะทำให้เขาร้ายขนาดนี้)
- แต่โดยรวมคิดว่าเนื้อเรื่องโอเคอยู่ แต่ขาดการบรรยายให้เกิดอารมณ์ร่วมและให้เกิดจินตภาพ คาดหวังกับซีรี่ส์มากว่าจะทำออกมาได้ดี เหมาะสม และ ตัวละครมีความสัมพันธ์และการกระทำที่ make sense มากกว่าในหนังสือ
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 8, 2026
TL;DR (short version): Just watch the show. (Seriously, watch the show-- it's a masterpiece!)
(Long version:) This is not really a novel as such, it's more just like a bare-bones script / screenplay, complete with dialogue that is literally word-for-word the same as the show. Which is fine, I mean it's not like this book was bad or anything, lol (hence the 3 stars still); it's just that the TV series' production, direction, scene order, pacing and editing, visuals, music, fantastic acting, and fleshing out of everything in general elevated this story and concept so far beyond this bare script that the show became masterpiece-tier. So, in the end, the only real reason that it was worth reading this was to gain an insight into just one particular line of dialogue that had been mistranslated in the English subtitles for the show (for which a correction has been requested, and so it will probably be fixed soon). Otherwise, the actual series is *leagues* better, and should just be watched instead. 😊👍
(Long version:) This is not really a novel as such, it's more just like a bare-bones script / screenplay, complete with dialogue that is literally word-for-word the same as the show. Which is fine, I mean it's not like this book was bad or anything, lol (hence the 3 stars still); it's just that the TV series' production, direction, scene order, pacing and editing, visuals, music, fantastic acting, and fleshing out of everything in general elevated this story and concept so far beyond this bare script that the show became masterpiece-tier. So, in the end, the only real reason that it was worth reading this was to gain an insight into just one particular line of dialogue that had been mistranslated in the English subtitles for the show (for which a correction has been requested, and so it will probably be fixed soon). Otherwise, the actual series is *leagues* better, and should just be watched instead. 😊👍
May 23, 2026
ซีรีส์ทำดีมากจนต้องหานิยายมาอ่านเลย 🥺 พีทกับนิรันด์คือแสงสว่างให้กันและกันจริง ๆ เหมือนคอนเซปท์หลักของเรื่องคือการปราบเทพนักรพแหล่ะ ซีนพิธีตอนจบก็คือเก้ทในสิ่งที่สื่อกันมาตั้งแต่แรกแต่ก็แอบ ห๊ะ ไม่ได้ หวังว่าในซีรีส์อาจจะเล่าออกมาให้ดูเป็นเหตุเป็นผลได้ด้วยการประมวลภาพต่าง ๆ แล้วก็แอบคาดหวังเรื่องความสัมพันธ์พีท-พลอย ให้มันเคลียร์กว่านี้นิดหน่อย แต่น้องลูกพีทคือ ลูกชั้นรักเขาาา เจอเขาครั้งแรกก็ตามเขาไป อะไร ๆ ก็เชื่อใจเขา โกรธเขาได้ไม่ถึงหนึ่งหน้ากระดาษเลย แต่ชอบความสัมพันธ์ของสองคนนี้มากจริง ๆ ความกุ๊กกิ๊ก bromance มาเต้ม #ป้าฟิน
July 17, 2026
Finally able to read the novel that translated in english on GMMTV E-Book🥰
If I could turn back the time, I would love to read or watched the story of WU for the first time again. I LOVE IT😭😭🫶
If I could turn back the time, I would love to read or watched the story of WU for the first time again. I LOVE IT😭😭🫶
October 13, 2026
Novel thai pertama yg saya baca..alurnya saya suka satset tidak lambat, idenya juga baru saya baca cuman konfliknya kurang greget aja. Saya beres dalam beberapa jam berharap ending yg menakjubkan tetapi tidak sesuai ekspektasi. Mungkin genrenya kurang relate sama saya 😂
Displaying 1 - 8 of 8 reviews