What do you think?
Rate this book
Ο Τροχός του Χρόνου (The Wheel of Time) #3A
Ο αναγεννημένος δράκοντας, Τόμος Α'
Ο "Αναγεννημένος Δράκοντας" -ο ηγέτης που, σύμφωνα με την αρχαία προφητεία, θα σώσει τον κόσμο, μα, σώζοντάς τον, θα τον αφανίσει· ο λυτρωτής που θα παραφρονήσει και θα σκοτώσει τους αγαπημένους του- προσπαθεί να δραπετεύσει από το πεπρωμένο του. Με την ικανότητα να αγγίζει τη Μία Δύναμη, αλλά μην μπορώντας να την ελέγχει, και μην έχοντας κανέναν να τον διδάξει -είναι κάτι που κανείς άνδρας δεν έχει κάνει εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια- ο Ραντ αλ' Θορ ξέρει μόνο ότι πρέπει να αντιμετωπίσει τον Σκοτεινό.
Μα πώς;
Μα πώς;
- GenresFantasyHigh Fantasy
448 pages, Paperback
First published January 1, 1991
1 person is currently reading
15 people want to read
About the author
Robert Jordan
679 books17.2k followersLibrarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.
Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.
He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.
Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."
On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.
He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.
Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.
Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.
Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.
He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.
Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."
On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.
He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.
Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
April 16, 2024
Οκ, η αλήθεια είναι πως δεν είχε και πολλές συγκινήσεις ο Α' τόμος του τρίτου μέρους.
Ωστόσο, έχω να πω πως τα βιβλία του Τροχού του Χρόνου διαβάζονται τόσο άνετα, που πραγματικά τα απολαμβάνω.
Καταρχάς, μου αρέσει απίστευτα η κοσμοπλασία. Εξαιρετικές ιδέες γύρω από το Σχήμα που υφαίνει ο Τροχός του Χρόνου, η Αληθινή Πηγή, η Μια Δύναμη, ο διαρκής κύκλος θανάτου και αναγέννησης κτλ. Οι χαρακτήρες είναι ολοζώντανοι, και πραγματικά νοιάζεσαι γι' αυτούς. Επίσης, δεν έχω νιώσει -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- πως διάβασα κάτι ενοχλητικά περιττό, κι ας μιλάμε για ογκώδη βιβλία των 800+ σελίδων. Η ανάγνωση κυλάει νεράκι και η αλλαγή στην οπτική των ηρώων φρεσκάρει διαρκώς τα πράγματα.
Νιώθω πως η ιστορία έχει κάτι απ' όλα... πως απευθύνεται σε ένα μεγάλο εύρος αναγνωστών. Είναι epic fantasy ως το μεδούλι, έχει δολοπλοκίες, υπάρχουν dark academia vibes (αναφέρομαι στο arc της Νυναβε και της Εγκουεν στην Ταρ Βάλον), έχει δράση, μάχες, μαγεία, έρωτες κτλ.
Πραγματικά, πιστεύω πως ο Ρόμπερτ Τζόρνταν επιχείρησε να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν, συνθέτοντας μια ιστορία που συνδυάζει τις αρετές του παλιού, κλασσικού φάνταζι με τις αρετές των σύγχρονων έργων.
Για να δούμε τι μας επιφυλάσσει η συνέχεια, στον Β' τόμο!
Ωστόσο, έχω να πω πως τα βιβλία του Τροχού του Χρόνου διαβάζονται τόσο άνετα, που πραγματικά τα απολαμβάνω.
Καταρχάς, μου αρέσει απίστευτα η κοσμοπλασία. Εξαιρετικές ιδέες γύρω από το Σχήμα που υφαίνει ο Τροχός του Χρόνου, η Αληθινή Πηγή, η Μια Δύναμη, ο διαρκής κύκλος θανάτου και αναγέννησης κτλ. Οι χαρακτήρες είναι ολοζώντανοι, και πραγματικά νοιάζεσαι γι' αυτούς. Επίσης, δεν έχω νιώσει -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- πως διάβασα κάτι ενοχλητικά περιττό, κι ας μιλάμε για ογκώδη βιβλία των 800+ σελίδων. Η ανάγνωση κυλάει νεράκι και η αλλαγή στην οπτική των ηρώων φρεσκάρει διαρκώς τα πράγματα.
Νιώθω πως η ιστορία έχει κάτι απ' όλα... πως απευθύνεται σε ένα μεγάλο εύρος αναγνωστών. Είναι epic fantasy ως το μεδούλι, έχει δολοπλοκίες, υπάρχουν dark academia vibes (αναφέρομαι στο arc της Νυναβε και της Εγκουεν στην Ταρ Βάλον), έχει δράση, μάχες, μαγεία, έρωτες κτλ.
Πραγματικά, πιστεύω πως ο Ρόμπερτ Τζόρνταν επιχείρησε να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν, συνθέτοντας μια ιστορία που συνδυάζει τις αρετές του παλιού, κλασσικού φάνταζι με τις αρετές των σύγχρονων έργων.
Για να δούμε τι μας επιφυλάσσει η συνέχεια, στον Β' τόμο!
October 31, 2016
Σε αυτό το τρίτο βιβλίο τα πράγματα παίρνουν μία πολύ ενδιαφέρουσα τροπή. Ο δράκος αποκαλύπτεται και διαλύει κάθε αμφιβολία για το πρόσωπό του καθώς συγκεντρώνει οπαδούς και καίει γυναικείες καρδιές. Παράλληλα ο λύκος ξαμολιέται, γνωρίζουμε το γεράκι και μπαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο αυτοί που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στη συνέχεια. Στην πορεία όμως οι ήρωες μας διαπιστώνουν με τρόμο ότι το κακό έχει διεισδύσει πολύ βαθύτερα από όσο νόμιζαν, καταλαμβάνοντας ακόμα και θέσεις εξουσίας. Οι ήρωες μας όμως δεν είναι πια οι ίδιοι, έχουν εξελιχθεί, έχουν δυναμώσει και έτσι μπορούν κάποιες φορές να παίρνουν και το ρόλο του κυνηγού αντί του κυνηγημένου. Οπότε το μόνο που μένει είναι να δούμε πού θα κάτσει η ζαριά σε μία ιστορία που γίνεται όλο και πιο συναρπαστική.
June 17, 2017
Διαβάζοντάς το δεύτερη φορά στα ελληνικά καταλαβαίνω ότι αυτό το πρώτο μισό είναι ο ορισμός της γυναικείας δολοπλοκίας. Τόσα πολλά νήματα ξεδιπλώνονται από τις οπτικές γωνίες των ηρωίδων. Εμφανίζεται λιγάκι και ο λυκαδελφός Πέριν για να δούμε ότι ο κίνδυνος δεν είναι μόνο για τον Ραντ αλλά και για αυτόν. Ένα βιβλίο όπου το κακό φαίνεται ότι έχει ριζώσει για τα καλά και οι ήρωες ψάχνουν τις λύσεις στα τυφλά. Η σκηνή στην κουζίνα του Λευκού πύργου της Ταρ Βάλον είναι εντυπωσιακή για να αντιληφθούμε τις δολοπλοκίες και για το πώς η ίδια η Άμερλιν που ισοδυναμεί με την απόλυτη εξουσία φαίνεται να κινεί τα νήματα αλλά και να φοβάται για τη ζωή της σαν μικρή μαθητευόμενη. Στο τέλος ο Ματ είναι τελικά άλλο ένα πιόνι; Ή ένας αυτόβουλος άνθρωπος...
March 11, 2017
Άργησα να τελειώσω το βιβλίο γιατί ήταν λίγο στάσιμο στη δράση. Σε σημείο τέτοιο που δίνει χρόνο να σκεφτείς τι έγινε, τι "παίζει" και τι μέλλει γενέσθαι. Πού δίνει κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι να συνεχίσει. Έτσι, δεν έχουμε τόσο πλοκή και γρήγορη εξέλιξη όσο ατελείωτα όνειρα...
July 20, 2025
Εξαιρετικό βιβλίο .
Η αφήγηση κατά πλειοψηφία έγινε από την οπτική της Εγκουέν . Ξετρελάθηκα με τα γεγονότα στον Λευκό Πύργο των Άες Σεντάι .
Αποτελεί συνέχεια , των όσων είδαμε στο Κέρας του Βαλίρ, και αφηγείται τα δρώμενα κατά την επιστροφή των Εγκουέν, Ηλαίην, Νυνάβε μαζί με Βέριν στον Λευκό Πύργο .
Είχαν πάει στο Φάλμε με την καθοδήγηση της Λιαντριν η οποία ουσιαστικά ανήκε στο Μαύρο Άτζα και επέστρεφαν μαζί με τον άρρωστο Ματ .
Δολοπλοκίες , Ίντριγκα , στον Λευκό Πύργο , γεγονότα που ενώ τα πιστεύαμε αλλιώς , κατέληξαν να είναι εντελώς διαφορετικά και εδώ ισχύει το ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται .
Λοιπόν κατά την γνώμη μου ο α τόμος ήταν εξαιρετικός , και θα μπορούσε να ήταν και ένα ολοκληρωμένο βιβλίο , καθώς περιγράφει τα πάντα από την επιστροφή της Τριάδας στον Λευκό Πύργο , μέχρι την άδεια για φυγή και συνέχεια της έρευνας τους για το Μαύρο Άτζα.
Η απουσία του Ραντ , δεν με ξενέρωσε καθόλου , κάθε άλλο .....μάλλον κάποιοι λόγω τίτλου ( Αναγεννημένος Δράκοντας) περίμεναν Ραντ και τους χάλασε .
Προσωπικά με είχε κουράσει ο Ραντ στα προηγούμενα βιβλία , προτιμώ Πέριν ο οποίος θα βρίσκεται σε αρκετά POVs στην συνέχεια , σε β Τόμο και τέταρτο βιβλίο .
Η μόνη ένσταση είναι το γλωσσάριο όπου θα προτιμούσα περισσότερες πληροφορίες και δικαίως πιστεύω . Όχι , πως προσωπικά το χρειάστηκα αλλά αφού το πρόσθεσαν , να το έκαναν όπως πρέπει .
Η αφήγηση κατά πλειοψηφία έγινε από την οπτική της Εγκουέν . Ξετρελάθηκα με τα γεγονότα στον Λευκό Πύργο των Άες Σεντάι .
Αποτελεί συνέχεια , των όσων είδαμε στο Κέρας του Βαλίρ, και αφηγείται τα δρώμενα κατά την επιστροφή των Εγκουέν, Ηλαίην, Νυνάβε μαζί με Βέριν στον Λευκό Πύργο .
Είχαν πάει στο Φάλμε με την καθοδήγηση της Λιαντριν η οποία ουσιαστικά ανήκε στο Μαύρο Άτζα και επέστρεφαν μαζί με τον άρρωστο Ματ .
Δολοπλοκίες , Ίντριγκα , στον Λευκό Πύργο , γεγονότα που ενώ τα πιστεύαμε αλλιώς , κατέληξαν να είναι εντελώς διαφορετικά και εδώ ισχύει το ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται .
Λοιπόν κατά την γνώμη μου ο α τόμος ήταν εξαιρετικός , και θα μπορούσε να ήταν και ένα ολοκληρωμένο βιβλίο , καθώς περιγράφει τα πάντα από την επιστροφή της Τριάδας στον Λευκό Πύργο , μέχρι την άδεια για φυγή και συνέχεια της έρευνας τους για το Μαύρο Άτζα.
Η απουσία του Ραντ , δεν με ξενέρωσε καθόλου , κάθε άλλο .....μάλλον κάποιοι λόγω τίτλου ( Αναγεννημένος Δράκοντας) περίμεναν Ραντ και τους χάλασε .
Προσωπικά με είχε κουράσει ο Ραντ στα προηγούμενα βιβλία , προτιμώ Πέριν ο οποίος θα βρίσκεται σε αρκετά POVs στην συνέχεια , σε β Τόμο και τέταρτο βιβλίο .
Η μόνη ένσταση είναι το γλωσσάριο όπου θα προτιμούσα περισσότερες πληροφορίες και δικαίως πιστεύω . Όχι , πως προσωπικά το χρειάστηκα αλλά αφού το πρόσθεσαν , να το έκαναν όπως πρέπει .
July 3, 2022
Μέτριο με ελάχιστες εξελίξεις
September 22, 2025
Λάτρεψα όλες τις σκηνές στην Ταρ Βαλον και ανυπομονώ για την συνέχεια
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews