Να που φτάσαµε στο τέταρτο βιβλίο της ηρωικής περιπέτειάς µας, η Σκιά απλώνεται απειλητικά σ' αυτόν τον προαιώνιο πόλεµο καλού και κακού, ο Σκοτεινός λαχταρά να γλιτώσει τη φυλακή του και να δέσει στα βρόχια του τον κόσµο. Μα οι ήρωές µας δεν είναι πια παιδαρέλια. Από τότε που έφυγαν από το χωριουδάκι τους στους δύο Ποταµούς, βρήκαν το µυστικό του Οφθαλµού του Κόσµου, ήχησαν το λαµπρό Κέρας του Βαλίρ, άγγιξαν το Ανέγγιχτο Σπαθί. Ωριµάζουν και µαθαίνουν, κι όταν τους προστάζει η µοίρα, ανταποκρίνονται στο κάλεσµά της.
Η περιπέτεια συνεχίζεται: ο Πέριν, ο λιγοµίλητος σιδεράς, επιστρέφει στο Πεδίο του Έµοντ και γίνεται ο Άρχοντας τον Λύκων, ο Πέριν ο Χρυσοµάτης. Ο Ραντ, έχοντας υποτάξει το Δάκρυ, εκπληρώνοντας άλλο ένα µέρος της Προφητείας του Δράκοντα, ξεκινά για την Ερηµιά του Άελ, για να στρατολογήσει στον αγώνα του τους Αελίτες, εκείνους τους απείθαρχους και ανίκητους πολεµιστές. Όσο για τις µάγισσες Άες Σεντάι στο Λευκό Πύργο, ο µεγαλύτερος κίνδυνος εκεί δεν µοιάζει να προέρχεται από τις δυνάµεις του Κακού, αλλά από τη δίψα για εξουσία και τις µηχανορραφίες τους. Η περιπέτεια συνεχίζεται, και θα συνεχίζεται όσο γυρνά ο Τροχός του Χρόνου.
Librarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.
Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.
He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.
Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."
On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.
He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.
Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.
Έχοντας τη Ραντλαντ μονίμως στο χέρι και τη μύτη μου στις σελίδες (μάλλον τα μάτια μου γουρλωμένα στην οθόνη) βυθίστηκα με αυτό το βιβλίο στο νέο υπόβαθρο για τη συνεχιζόμενη περιπέτεια των αγαπημένων πια ηρώων....Οι ήρωες παίρνουν κάποιες αποφάσεις που θα τους χωρίσουν σε τρεις ομάδες για τρία διαφορετικά σημεία στο χάρτη..
Αυτό το τέταρτο μέρος μου αρέσει ιδιαίτερα καθώς είναι το πιο "γεωγραφικό" ίσως από όλα. Μέσα από τις σελίδες του γνωρίζουμε αρκετά μέρη και μαθαίνουμε πολλά πράγματα για κάποιους λαούς όπως τους Θαλασσινούς και τους Αελίτες. Ειδικά για τους δεύτερους το μέρος που περιγράφει την κουλτούρα και τον πολιτισμό τους είναι ιδιαίτερα απολαυστικό.
Φυσικά υπάρχουν και άλλα που κάνουν να έχει ενδιαφέρον το τέταρτο μέρος. Η ιστορία βαραίνει καθώς οι δυνάμεις του κακού βάζουν στο παιχνίδι τα πιο βαριά χαρτιά τους, κάτι που πιέζει τους ήρωες μας να γίνουνε λιγότερο επιφυλακτικοί και να αποδειχτούν τον ηγετικό ρόλο που πρέπει να έχουνε, αν θέλουνε τα πράγματα να εξελιχθούν όπως πρέπει. Αυτός ο ηγετικός τους ρόλος γίνεται πηγή έμπνευσης για πολλούς, κάνοντάς τους να ξεπεράσουν τα όριά τους, για άλλους όμως γίνεται πηγή αντιζηλίας καθώς μπαίνει εμπόδιο στα σχέδιά τους. Κάπου εκεί εισβάλλει δυναμικά στο παιχνίδι ο έρωτας και αποδεικνύεται ότι είναι εξίσου δύσκολη υπόθεση.
Το βιβλίο αυτό συνεχίζει την ιστορία από εκεί που σταμάτησε το τρίτο βιβλίο .
Ο Λευκός Πύργος αναφέρεται σε λίγα σημεία κυρίως σχετικά με τα όσα σχετίζονται με την Μιν , η οποία παραμένει μετά από εντολή της Έδρας της Άμερλιν για να βοηθήσει στην αναζήτηση του Μαύρου Άτζα.
Μέχρις στιγμής μόνο ο Α Τόμος του Τρίτου Βιβλίου ήταν σε μεγάλο βαθμό αφιερωμένος σε γεγονότα του Λευκού Πύργου .
Οι χαρακτήρες για ένα μεγάλο διάστημα ( πάνω από 400 σελίδες ) του Α Τόμου, παραμένουν στην Πέτρα , όπου ο Ραντ εκπλήρωσε μια από τις προφητείες σχετικά με το Ανέγγιχτο Σπαθί και στην συνέχεια βρίσκουν αφορμές , να ταξιδέψουν είτε με πλοίο , είτε μέσα από τους οδούς και την Διαβατική Πέτρα .
Βασικά , οι οδοί και η Διαβατική Πέτρα συντόμευσαν την διαδρομή , οπότε μην περιμένετε πολλές περιγραφές κατά τα ταξίδια .
Μέσα από τους διαλόγους , μάθαμε αρκετά πράγματα για τους Αελίτες και έγινε αναφορά στους Θαλασσινούς και την κόντρα τους με τους Σωντσάν .
Ήταν δύο κεφάλαια προς το τέλος που κούρασαν λίγο , κυρίως όταν ο Ραντ , παρακολουθούσε στο Ρουΐντιαν , γεγονότα από το ιστορικό του , όπου γίνονταν αποσπασματικές αναφορές με πάρα πολλά άγνωστα ονόματα κυρίως με στόχο να μάθουμε για την κοινωνία των Αελιτών και την σχέση του Ραντ με αυτούς.
Τώρα , όσον αφορά την συνέχεια , δεν θεωρώ πως το τέλος του Α Τόμου είναι αρκετά Cliffhanger ωστόσο σίγουρα αφήνει αρκετά μέτωπα ανοιχτά .