Ορίστε, λοιπόν και το έκτο βιβλίο του ηρωικού έπους του "Τροχού του Χρόνου"... Ας ξανακαλπάσει ο Δράκοντας στους ανέμους του χρόνου...
Ο Τροχός γυρνά και οι άνεμοι του πεπρωμένου σαρώνουν τη γη. Ο Ραντ αλ' Θόρ, ο Αναγεννημένος Δράκοντας, παλεύει απεγνωσμένα για να ενώσει τα έθνη υπό την αρχηγία του πριν την Τελευταία Μάχη, ενώ ο Σκοτεινός είναι έτοιμος να δραπετεύσει από την αιώνια φυλακή του και οι αθάνατοι Αποδιωγμένοι στήνουν δόκανα στην ανυποψίαστη ανθρωπότητα.
Στο Λευκό Πύργο της Ταρ Βάλον υπό τη δεσποτική Άμερλιν Ελάιντα αποφασίζουν πως πρέπει να κάνουν τον Ραντ μαριονέτα τους. Στο Σαλιντάρ η Εγκουέν αλ' Βέρ ανακαλύπτει πως και οι εξόριστες Άες Σεντάι έχουν τα δικά τους σχέδια γι' αυτόν.
Η αφύσικη ξηρασία και το καλοκαίρι συνεχίζονται ακόμα και τους μήνες του χειμώνα, και η Νυνάβε αλ'Μεάρα μαζί με την Ηλαίην, την Κόρη-Διάδοχο του Άντορ, αγωνίζονται να βρουν το μυθικό τερ'ανγκριάλ που μπορεί να ελέγξει τον καιρό, ενώ η Βασίλισσα Μοργκέις είναι ουσιαστικά αιχμάλωτη των Τέκνων του Φωτός που απλώνουν την εξουσία και την επιρροή τους.
Κι από την άλλη άκρη του κόσμου, ο Πέριν Αϋμπάρα νιώθει ως τα'βίρεν το κάλεσμα του Ραντ και σπεύδει μαζί με τους τοξότες των Δύο Ποταμών που εξορμούν σε πόλεμο για πρώτη φορά μετά από δύο χιλιάδες χρόνια.
«Σε σπανιότατες περιπτώσεις, μερικοί προικισμένοι ιστορητές πλάθουν κόσμους που ξεπερνούν τη φαντασία· κόσμους που γίνονται πραγματικότητες. Αυτό έκανε ο Ρόμπερτ Τζόρνταν». Morgan Llywelyn
Librarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.
Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.
He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.
Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."
On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.
He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.
Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.
Στο έκτο μέρος της σειράς η δράση είναι αρκετά λιγότερη καθώς οι ήρωες μας και οι λοιποί πρωταγωνιστές... έχουν άλλες δουλειές να κάνουν, όπως π.χ. να προσπαθούν να επιβάλλουν τα δικά τους σχέδια. Όσο για τις δυνάμεις του σκότους, δεν χρειάζεται να κάνουν και πολλά πράγματα καθώς οι αντίπαλοί τους καταφέρνουν να αλληλοφαγώνονται και μόνοι τους, με ελάχιστη βοήθεια. Αυτός ο διχασμός, λοιπόν, φτάνει στο αποκορύφωμά του σε αυτό το βιβλίο με συνέπειες που θα ταλαιπωρήσουν το στρατόπεδο του φωτός σχεδόν ως το τέλος. Πέρα από αυτό όμως στο βιβλίο υπάρχει διάχυτη η συγκίνηση καθώς οι ήρωες μας προσπαθούν να παίξουν θετικό ρόλο στις εξελίξεις, παίρνουν δύσκολες αποφάσεις, ερωτεύονται, αντιμετωπίζουν τους φόβους τους και βιώνουν αποχωρισμούς και ξαναανταμώματα.
Κάπου μέσα σε αυτή τη θάλασσα κατινιάς,φλυαρίας και ατελείωτων περιγραφών φουστανιών και άλλων ενδυμάτων ίσως και να κρύβεται μια ενδιαφέρουσα ιστορία.Αλλά εγώ δεν αντέχω άλλο και παραδίνομαι.Το παρατάω.Λυπάμαι πολύ γιατί είχα μεγάλες προσδοκιες απο αυτήν την σειρά. Θα περιμένω την τηλεοπτική μεταφορά και θα είναι η πρώτη φορά που θα ήθελα να κόψουν πολλά μα πάρα πολλά απο τα βιβλία μπας και βγει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα.
Η εξέλιξη της Εγκουέν, ακόμα κι αν ήταν αποτέλεσμα αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων των Σεντάι, η δυναμική επανεμφάνιση του Πέριν, η απαγωγή και η αναπόφευκτη σύγκρουση που την ακολούθησε η επική εκκαθάριση από τα Μαύρα Σακάκια του Τάιμ ήταν τα σημεία που ανέδειξαν το δεύτερο μέρος του βιβλίου σε φαντασμαγορικό παραλήρημα.
Αυτό το βιβλίο έχει το πιο ηρωικό επικό φινάλε της σειράς μετά φυσικά το A memory of light. Και αλληλοσκοτωμούς μεταξύ όλων αυτών που έπρεπε να είναι φίλοι για το καλό του κόσμου. Πολλές ανατροπές, και φυσικά πολύ ίντριγκα. Αυτό που λατρεύεις είναι ο Λουζ Θέριν και τα σχόλια του στο μυαλό του Ραντ. Είναι φοβερός τύπος με τις αντιδράσεις και τα ξεσπάσματά του, που σε κάνει να σκέφτεσαι τι θα έκανες εσύ με έναν τέτοιο διάβολο στο κεφάλι σου. Αυτό όμως που με χαροποιεί είναι οι αντιδράσεις του Ραντ για αυτόν τον τύπο στο κεφάλι του! Ο Τάιμ και το σχολείο του κάνει εντυπωσιακότατη πρώτη είσοδο και φανέρωση στον κόσμο. Ο Πέριν ο πιο σταθερός χαρακτήρας. Ένας άνθρωπος που όλοι θα τον ήθελαν ως φίλο.