Ημερολόγιο κατοχής : 31 Μαρτίου 1942 - 4 Ιανουαρίου 1945

by Παναγιώτης Κανελλόπουλος

"Αν -μολονότι πέρασαν τόσα χρόνια από την ημέρα που έκλεισα το ημερολόγιο τούτο, τόσα όσα και αυτά ακόμα τα υπουργεία Εξωτερικών πολλών κρατών θεωρούν παραπάνω από αρκετά για να ξεκλειδώσουν τα αρχεία και των πιο απόρρητων εγγράφων - χρειάσθηκε να υπερνικήσω πολλούς δισταγμούς, για να φθάσω στην απόφαση να το παραδώσω στη δημοσιότητα, ο μόνος λόγος των δισταγμών μου συνδέεται μ' ένα από τα κύρια γνωρίσματα του ημερολογίου μου. Ένα ημερολόγιο, ως άμεσος καθρέφτης των σκέψεων, αισθημάτων και προθέσεων του συντάκτη του, μπορεί να μην αποδίδει πάντοτε πιστά όσα σκέπτεται και αισθάνεται.

Ο αναγνώστης του δικού μου ημερολογίου θα διαπιστώσει ότι η έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων μου, των ψυχικών μου αντιδράσεων σε ορισμένα γεγονότα ή σε πράξεις άλλων προσώπων, είναι τόσο αυθόρμητη, συχνά μάλιστα τόσο βίαιη και σχεδόν αλόγιστα ανεπιφύλακτη, ώστε μπορεί το γνώρισμα αυτό να θεωρηθεί σαν ένδειξη ή και απόδειξη ότι ο καθρέφτης είναι εδώ στον ανώτατο δυνατό βαθμό πιστός."

(Παναγιώτης Κανελλόπουλος, από τον πρόλογο στην πρώτη έκδοση)

746 pages, Paperback

First published January 1, 1977

About the author

Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος και ακαδημαϊκός. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967. Η παρουσία του στη νεοελληνική γραμματεία και φιλοσοφία και η ταυτόχρονη ενασχόλησή του με την πολιτική τον ανέδειξε ως ιδιαίτερο φαινόμενο του σύγχρονου ελληνικού πολιτικού βίου ενώ η μετριοπάθεια, η αυτοκριτική του διάθεση και το ήθος του συνέτειναν, ειδικότερα μετά τη Μεταπολίτευση, στην απόδοση του τίτλου του «Νέστορα» της ελληνικής πολιτικής από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων.

Reviews

[AndreasRaptis · Rating 4 out of 5]

Υπάρχουν δυο σκοπελοι στην ανάγνωση - το εξαντλητικό name dropping και η πολιτική απόχρωση του συγγραφέα. Πίσω κρύβεται ένα εξαιρετικό, σχεδόν γκραν γκινιολ αφήγημα λογοτεχνικών παρεκβασεων, ένα κρυφό εγχειρίδιο επικοινωνίας και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, ένα ερωτικό αναμνηστικό στη γυναίκα της ζωής του (η Νίτσα, που ήταν και θεία του Δημήτρη Πουλικακου, όπως μαθαίνουμε ακουσίως σε κάποια τρομερά ιστορικά ντεσου). Διαβάστηκε απνευστι, περιεργως.