ริมฝั่งแม่น้ำหัวใจสลาย

by พิบูลศักดิ์ ละครพล

"ริมฝั่งแม่น้ำหัวใจสลาย" เล่มนี้ เป็นผลงานของ "พิบูลศักดิ์ ละครพล" กวีและนักเขียนที่สร้างสรรค์ผลงานอันทรงคุณค่าไว้มากมาย กับหลากลายเรื่องราวของความรู้สึก เมื่อชนบทไม่โรแมนติก และชีวิตดำเนินไปตามความจริง

First published June 1, 2013

About the author

พิบูลศักดิ์ ละครพล เป็นนักเขียน กวี เกิดที่ อ.แม่ใจ จ.พะเยา
มีผลงานรวมเล่มครั้งแรก ปี พ.ศ. 2516 ชื่อ "ถนนสีแดง" งานเขียนที่ส่งชื่อเสียงให้เขารู้จักในวงกว้างคือนวนิยายชื่อ ขอความรักบ้างได้ไหม ชูมาน หุบเขาแสงตะวัน ทุ่งหญ้าสีน้ำเงิน นกสีฟ้า บ้านไร่ปลายแคว วัยฝันวันเยาว์ และรวมเรื่องสั้น แล้วจะเก็บดอกไม้มาฝาก การกลับมาของความฝันสีขาว สารคดี ในอ้อมแขนแผ่นดินล้านนา บทกวี ดอกไม้แด่คนหนุ่มสาว ฯลฯ และอีกมากมาย ที่ได้รับรางวัลระดับชาติ และนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์

ที่สำคัญคือ รางวัลกวีดีเด่น Emint Poet International จากสถาบันกวีโลก ปี 2531

ผลงานวรรณกรรมล่าสุดชื่อ กระท่อมดินทุ่งดาว ได้รับรางวัลดีเด่นงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ และรางวัลรักลูกอวอร์ด ปี 2552

นอกเหนือจากงานเขียนเรื่องสั้น นวนิยาย และบทกวีแล้ว พิบูลศักดิ์ ละครพล ยังมีผลงานเพลง 6 ชุด ในนามวงมาชารี ซึ่งเป็นการริเริ่มผสมผสานบทกวีเข้ากับดนตรี เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขา บทเพลงที่รู้จักกันดี คือ ผิงดาว เก็บรักฝากฝัน บทเพลงเดียวดายของคนเดินทาง และ มิใช่เจ้าชาย ฯลฯ

การวาดภาพสีน้ำเป็นงานอดิเรกของเขา แต่กระนั้นก็มีการรวบรวมแสดงงานมาแล้ว 10 ครั้ง ทั้งแสดงเดี่ยวและแสดงรวมกับศิลปินระดับชาติ ครั้งล่าสุด พ.ศ. 2551 แสดงเดี่ยวชุด ภาพประทับจากการแรมทาง ที่หอศิลป์จังหวัดน่าน

ประวัติงานแสดงภาพเขียนของพิบูลศักดิ์ ละครพล
"ฉันฝันว่าฉันฝัน"
ร้านบุ๊คแอนด์เบียร์ กรุงเทพฯ ธันวาคม 2532
"เขียนสีแทนอักษร"
ซันเดย์แกลลอรี่ จตุจักร กรุงเทพฯ กุมภาพันธ์ 2534
"นักเขียนบนความเงียบของหนังสือ"
ร่วมกับนักเขียน-กวีที่เขียนภาพ ศูนย์บ้านตึกนนทบุรี 2537
"กรุงเทพฯราตรี"
แสดงร่วมกับวสันต์ สิทธิเขตต์ มานะ ภู่พิช

Reviews

[ดินสอ สีไม้ · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่เล่าถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมได้งดงาม
ละมุนละม่อม และโรแมนติก
ถึงอย่างนั้นยามที่เกิดโศกนาฏกรรมต่อแผ่นดิน
ก็ทำให้เราเหือดแห้งอยู่ในอกได้ไม่ต่างจากชาวบ้านคนหนึ่ง
นี่คือวิถีของนักเขียนและนักวาด ที่ปกป้องผืนแผ่นดินบ้านเกิดเมืองนอน
ด้วยด้ามปากกาและด้ามพู่กันในมือ

[Klin กลินท์ · Rating 4 out of 5]

หลังจากปิดหน้าสุดท้ายลงด้วยบางท่วงทำนองของบทเพลง "Imagine" ของ John Lennon ในใจผมเงียบงัน นิ่งและเชื่อว่าเรายังมีความหวัง และเรายังมีความหวังอยู่อย่างน้อยก็มีพื้นที่เล็กๆอยู่ในใจตนเอง "ริมฝั่งแม่น้ำหัวใจสลาย" By the Bank of Brokenhearted River ชอบคำว่า "เมื่อชนบทไม่โรแมนติก ชีวิตดำเนินไปตามความเป็นจริง" ซึ่งชนบทในบันทึกนักฝันของอ้ายปอนด์ก็ล้วนเกิดขึ้นจริงและกำลังค่อยๆทวีความรุนแรงอยู่ในชนบทอื่นๆ รวมทั้งชนบทของผมเช่นกัน การกลับบ้านของผมในแต่ละคราวเรื่องราวความเปลี่ยนแปลงมากมายที่มากับคำว่า "การพัฒนา" อย่าง "เมือง" อย่าง "ทันสมัย" อย่าง "กรุงเทพฯ" ทำให้เห็นความเปลี่ยนแปลงมากมายทั้งที่เห็นเป็นรูปธรรมของสิ่งแวดล้อม ธรรมชาติ วิถีชีวิต ผู้คน เด็กหนุ่มสาว ความแตกแยก ซึ่งกำลังไหลรวมไปสู่หัวใจสลายบนแม่น้ำสายเดียวกัน บทความในใจของอ้ายที่เริ่มเปิดฉากนั่นทำเอาผมน้ำตาตก และขณะอ่านเลยเพิ่มอรรถรสด้วยการเปิดเพลง "Blowin' In The Wind" ของบ็อบ ไดแลน สลับไปมากับเพลง "Wild is the Wind" ของ Nina Simone ตามไปด้วย
ระหว่างบรรทัด ไปสะดุดคำเล็กๆเหล่านี้ครับ
หน้า94 วรรค1 บรรทัดที่3 คำว่า "พระร่ว" น่าจะตก "ง"
หน้า102 วรรค1 บรรทัดที่3 คำว่า "สายไหม่" คำว่า "ไหม่" ใช้ "ไม้ม้วน"
หน้า102 วรรค3 บรรทัดที่3 คำว่า "สัญญลักษณ์" "ญ" ใช้เพียงตัวเดียว
หน้า173 วรรค2 บรรทัดที่5 คำว่า "จื้อ" เดาว่าถ้าไม่ใช่คำเหนือน่าจะเป็นคำว่า "รื้อ" จากประโยค "จื้อกระโจม"
หน้า207 วรรค1 บรรทัดที่2 คำว่า "คอนเสริ์ท" คำนี้สะกดด้วย "ต" เป็น "คอนเสริ์ต"
หน้า221 วรรค1 บรรทัดที่1 มีคำว่า "และ" 2 ครั้ง
หน้า236 วรรค1 บรรทัดที่1 มีคำว่า "ขึ้น" 2 ครั้ง
หน้า240 วรรค1 บรรทัดที่4 คำว่า "ลิ้นจี้" ใช้ไม้เอกผันสำหรับคำว่า "จี่"
อ้ายลองตรวจดูอีกครั้งนะครับ
รักและชอบงานชิ้นนี้ของอ้ายปอนด์ครับ รอการมาถึงของหนังสือด้วยใขจดจ่อ ซึ่งหนังสือมาถึงตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่อยู่ต่างประเทศเลยได้เห็นลายมือหน้าซองพัสดุ์คัดบรรจงและจับหนังสือเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา

ปล.ปีนี้เริ่มต้นการอ่านด้วยเรื่องแม่น้ำ นี่เป็นเล่มที่สองที่ใช้ชื่อที่มีคำว่าแม่น้ำเช่นกัน ลองหาอ่านกันดูนะครับ หนังสือเล่มนี้สามารถสั่งซื้อได้โดยตรงที่ผู้เขียนครับ /กลินท์