شرحی است از گشت و گذارهای ایرج افشار یکی از ایران دوستان و ایران شناسان و نویسندگان ایرانی. او تحقیقات ارزشمندی درباره ایرانشناسی و کتابشناسی انجام داد که این تحقیقات در نشریات معتبر ایرانی و خارجی منتشر شدهاست. از او به عنوان پدر کتابشناسی ایران یاد میشود.
ایرج افشار یزدی (زادهٔ ۱۶ مهر ۱۳۰۴، تهران - درگذشتهٔ ۱۸ اسفند ۱۳۸۹، تهران) پژوهشگر فرهنگ و تاریخ ایران و ادبیات فارسی، ایرانشناس، کتابشناس، نسخه پژوه، نویسنده و استاد دانشگاه ایرانی بود. افشار سابقهٔ تدریس در دانشگاههای داخل و خارج کشور ازجمله: دانشگاه برن (سوئیس)، دانشگاه ساپورو (ژاپن)، و دانشگاه تهران را داشت. وی پایه گذار کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران و معروف به پدر کتابشناسی ایران است. محمود افشار یزدی پدر اوست. ایرج افشار نزدیک به ۶۵ سال کوششهای پژوهشی بیش از ۳۰۰ کتاب و ۳۰۰۰ مقاله در زمینههای کتابشناسی،کتابداری، تاریخ، جغرافیا، جغرافیای تاریخی، فرهنگ مردم و موضوعهای دیگر تألیف، تصنیف و تصحیح کرده است. کتابخانهٔ بزرگ و گرانبهای ایرج افشار در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی محفوظ است.
هیچ وقت اهل سفر نبودم و نیستم. دروغ چرا! از سفر رفتن بسیار هم بدم میآید. خصوصا نسبت به سفرهای مدرن نگاهم به شدت منفی است. صدها کیلومتر راه بروی که از فلان ساختمان ببینی یا از فلان جنگل عکس بگیری یا به فلان رستوران بروی و برگردی! با چنین حسی سفر چند سال پیش با اهل سفری به نام ایرج افشار آشنا شدم. نگاه به سفر را تغییر داد. شیفته او شدم. رفتن به کوه و بیابان، برای دیدن درختی یا نشستن با پیرمردی و یادداشت برداری از کتیبهای. هنوزم نگاه به سفر منفی است. به ویژه سفرهای مدرن. اما دروغ چرا! دوست دارم سفرنامچه ایران افشار را بردارم و همان مسیرهایی که او از دهههای پیش به این طرف رفته را دوباره بروم. یاد ایران افشار و همصحبت همیشگیاش منوچهر ستوده بخیر.
واقعاً خواندن این کتاب لذت بخش بود، معرفی نقطه به نقطه ایران، مسلط بودن نویسنده به تاریخ و مردم شناسی، خواندن این کتاب رو در اولویت هر کسی که به ایران و وطن علاقه داره، قرار می ده.
همهی سفرنامهها بهنظر من ارزشمندند، اما ستارهها را کم دادم چون سبک سفر و سفرنامهنویسی افشار از سلیقهی من دور بود و حوصلهام نکشید که تا آخر این کتاب قطور را بخوانم.