Jump to ratings and reviews
Rate this book

Een jaar zonder lente

Rate this book
Wat als een van de mensen van wie je het meest houdt overlijdt? Wat als je nooit meer een antwoord zult krijgen op alle vragen die je had willen stellen? Onder je bed ligt iets; het is een lijst. Erboven staat: Dingen die ik kan doen om me beter te voelen. ‘Wat nou als jij deze dingen ook probeert? Misschien helpen ze jou ook om je… beter te voelen? Misschien kan het… iets van jullie samen zijn?’

288 pages, Hardcover

Published September 15, 2026

Loading...
Loading...

About the author

Nadine Swagerman

11 books20 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
32 (51%)
4 stars
26 (41%)
3 stars
2 (3%)
2 stars
2 (3%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 28 of 28 reviews
Profile Image for Manon (bookswithonno).
474 reviews147 followers
October 7, 2026
Zo hard gehuild om dit boek😭 Zo verdrietig, maar ZO mooi!!! Dit boek is in vrij vers geschreven en ik had nog nooit eerder een boek in deze vorm gelezen van Nederlandse bodem. Hopelijk volgen er meer :))
Profile Image for Mieke.
434 reviews55 followers
November 8, 2026
In één adem uitgelezen. Wat was dit ontroerend en wat past deze vorm goed bij het verhaal. Nadine schrijft altijd prachtig, maar dit uitstapje naar het vrije vers, doet daar nog een schepje bovenop.
Profile Image for Daniëlle.
145 reviews20 followers
September 4, 2026
ik denk dat ik nog nooit zó hard gehuild heb om een boek

nadine, dit was echt prachtig, dank je wel 🫶🏼
Profile Image for Willemijn jufwillemijnopallstars.
828 reviews77 followers
September 20, 2026
Een jaar zonder lente is een aangrijpend boek. Het is moeilijk los te laten, je wilt weten hoe het verder gaat. Het is rouw en het is rauw. Het raakt je.

Nadine Swagerman heeft het verhaal over de beste vriendin van iemand die zelfmo0rd heeft gepleegd heel mooi verwoord in deze versroman. Hoe ga je om met de leegte? Hoe ga je om met de eerste keren?

Lees het.

Bedankt @nadineswagerman en @kluitman voor het boek 🩷
Profile Image for Inge Conradi.
130 reviews1 follower
October 4, 2026
“En altijd
altijd wil ik,
wakker worden,
en dat dit allemaal,
een nachtmerrie bleek.”

1,5 dag en toen was het boek uit. Ik klapte het dicht en dacht: ‘Wauw. Dit is een boek dat iedereen kan vertellen wat rouw is. Wat je voelt, denkt en altijd zal denken en voelen.’

Je volgt de hoofdpersoon die haar beste vriendin (17jr) is verloren doordat haar vriendin zelf uit het leven is gestapt. Als ik op de kamer van haar bff komt, vindt ze een lijst met “Dingen die ik kan doen om me beter te voelen”.
En al die dingen gaat de ik, op haar eigen manier en met haar eigen invulling, uitvoeren.

In vrije versvorm (perfecte keuze wat mij betreft, zie extra foto als voorbeeld ) weet Swagerman je te raken en je aan het lachen te krijgen. Het is echt een bijzonder verhaal dat je meesleurt en niet loslaat. Gewoon prachtig, ik heb er even geen ander woord voor.
Profile Image for Veerle.
19 reviews1 follower
November 1, 2026
Wat een prachtig boek! De emoties van de hoofdpersoon zijn zo goed te voelen in deze vrije versroman.
Profile Image for Melaney.
27 reviews
October 10, 2026
Voor de eerste keer een boek gelezen die in vrije vers vorm is geschreven. Wat er staat komt binnen, heb het zeer zeker niet droog kunnen houden 😢. Heel mooi verhaal met een duidelijke boodschap 🫶🏼
Profile Image for Demi Stein.
663 reviews36 followers
Review of advance copy received from Publisher
August 13, 2026
Recensie is eerder gepubliceerd op: https://boekenkrant.com/recensie/rece...

Hoe ga je verder wanneer je beste vriendin er plotseling niet meer is? In Een jaar zonder lente schrijft Nadine Swagerman op indrukwekkende wijze over rouw na zelfdoding. Een zwaar en aangrijpend onderwerp, dat dankzij de vrije versvorm misschien nog wel harder binnenkomt.

Rouwen om je beste vriendin
Een jaar zonder lente gaat over een meisje dat haar beste vriendin verloor aan zelfdoding. Ze worstelt niet alleen met intens verdriet en gemis, maar ook met woede. Want waarom heeft haar beste vriendin haar achtergelaten? Had ze iets kunnen zien? Had iemand iets kunnen doen?

Zelfdoding is een bijzonder moeilijk onderwerp om over te schrijven, zeker binnen een Young Adult-roman. Nadine Swagerman weet het echter op een respectvolle, oprechte en herkenbare manier te benaderen. Ze laat zien dat rouw niet één bepaalde vorm heeft. Intens verdriet kan worden afgewisseld met boosheid, schuldgevoelens en vragen, maar ook met mooie herinneringen waar om gelachen kan worden.

Een lijstje om je beter te voelen
Het verhaal begint in de kamer van de overleden vriendin. Daar vindt het hoofdpersonage een lijstje met dingen die je kunt doen om je beter te voelen. Ze neemt het mee en besluit de punten zelf uit te voeren. Want nu haar beste vriendin er niet meer is, kan zij ook wel wat dingen gebruiken waardoor ze zich misschien iets beter gaat voelen.

Dit zorgt voor een prachtige ontwikkeling. Terwijl ze het lijstje afwerkt, komt ze dichter bij de vriendin die ze verloren heeft. Tegelijkertijd ontdekt ze langzaam dat er ook voor haar nog dingen bestaan die een glimlach kunnen veroorzaken. Soms zijn dat de meest eenvoudige momenten, zoals tijd doorbrengen met een hond. Het verdriet verdwijnt daarmee niet, maar er ontstaat voorzichtig weer ruimte voor iets anders.

Vrije verzen die raken
Opvallend is dat Swagerman Een jaar zonder lente oorspronkelijk helemaal niet als versroman wilde schrijven. In haar nawoord vertelt ze dat ze het verhaal als reguliere roman had gepitcht. Op die manier kwamen de woorden echter niet op papier. Pas toen ze dat idee losliet, ontstond het manuscript in vrije versvorm.

Volgens Swagerman lag deze manier van schrijven volledig buiten haar comfortzone. Daar is tijdens het lezen werkelijk niets van te merken. Het voelt juist alsof ze nooit anders heeft gedaan. Ieder woord lijkt zorgvuldig gekozen, elke zin raakt en allerlei emoties stromen door je heen wanneer je dit boek leest.

Indrukwekkend en belangrijk
Hoewel Een jaar zonder lente als Young Adult is geschreven, zou ik het boek absoluut niet alleen aan jonge lezers aanraden. Rouw en verlies zijn universeel en Swagerman weet gevoelens onder woorden te brengen waarin veel mensen iets zullen herkennen.

Tegelijkertijd laat het boek op indringende wijze zien wat zelfdoding met nabestaanden kan doen. Naast het verlies blijven vragen, schuldgevoelens en gedachten over wat er anders had gekund achter. Een bijzonder geslaagde versroman over verlies, vriendschap en langzaam opnieuw leren zien dat er, zelfs na het diepste verdriet, momenten kunnen zijn die het leven weer iets lichter maken.
Profile Image for Ellen Boutsen.
104 reviews1 follower
November 6, 2026
Nadine Swagerman droomde er als zevenjarig meisje al van om schrijfster te worden. Ze stond in de finale van twee schrijfwedstrijden. In 2017 kwam haar meisjesdroom uit toen ze haar boekencontract mocht tekenen bij uitgeverij Kluitman. Swagerman debuteerde met Eén waarheid dat in 2018 verscheen. In 2019 werd ze hiervoor bekroond met de Jonge Jury Debuutprijs. Ook stond haar debuut op de longlist voor de Hebban Debuutprijs. Andere YA-boeken van Nadine Swagerman zijn Maar ik ben jou niet (2020), Aan de andere kant van geluk (2022), Wat we niet zeggen (2022), De helft van mij (2024), Een ongelooflijke kerst (2024), Proud (2025) en Een van ons gaat dood (2026)
Het thema verlies komt vaker voor in haar boeken, zo ook in haar recentste boek Een jaar zonder lente. In deze young adult schrijft Swagerman over het eerste jaar na het overlijden van een dierbare die uit het leven stapt. Een beladen thema waar niet vaak over gepraat wordt. Alleen daarom al vind ik dit een dappere keuze van de auteur. Want hoe ga je als jongeren en volwassenen om met een dergelijk verlies?

De titel van het boek, Een jaar zonder lente, laat merken dat dit geen boek is met een vrolijk onderwerp. Want de lente kondigt net het nieuwe begin aan waar iedereen na de winter naar snakt. De kleur van de cover toont het rouwelement door de overwegend paarse kleuren. De letters van de titel lijken ingekleurd met een rood kleurpotlood, ‘lente’ is dan weer in het paars. De naam van de auteur springt eruit door de gele arcering. Ook op de achterflap komt dit felle geel terug. Betekenisvolle madeliefjes sieren de creatieve cover. De vormgeving en de kleuren maken dat het boek een aantrekkingskracht op je uitoefent als lezer. Ik ben heel benieuwd!

Het boek start met een trigger warning; er komen moeilijke thema’s aan bod zoals een eetprobleem, zelfdoding, verlies van een ouder en rouw. De auteur beschrijft dit op een ontzettend mooie manier, je mag zelf ontdekken hoe. Daarnaast vermeldt ze ook alle kanalen die beschikbaar zijn wanneer je worstelt met gedachten over zelfdoding of iemand kent die hiermee worstelt. En dit voor zowel België als Nederland. Alleen al voor dit stukje verdient de auteur een dikke pluim.

Het boek lijkt op een poëziebundel. Gedachten, gevoelens, gewaarwordingen worden beschreven in vrije versvorm. De grens tussen een dagboek, een psychologische roman en poëzie vervaagt. De teksten staan gecentreerd aan de linkerkant van het blad, waardoor er veel witruimte is. Het boek is opgedeeld in 4 grote delen, de 4 seizoenen. Het verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief, waardoor gedachten, gevoelens en dialogen heel dichtbij komen.

Swagerman speelt met de lay-out van zinnen en woorden. Door spaties, verspringingen, opsommingstekens, cursief of vetgedrukte woorden zet ze de woorden en zinnen extra kracht bij. De tekst “hapert” door de vormgeving, zoals je stem wanneer je een brok in je keel hebt. De cadans maakt dat emoties nog harder binnenkomen. Schuldgevoel, wanhoop, machteloosheid, boosheid, verdriet, ze hangen zwaar boven de pagina’s, cirkelen rond je.

Ik kan me voorstellen dat dit geen boek is voor iedereen. Wanneer de thema’s pijnlijk bovenin je persoonlijke rugzak zitten of wanneer je momenteel zelf worstelt, is dit boek een hele kluif. Maar anderzijds zorgt Een jaar zonder lente ook voor (h)erkenning, een “ik-ben-niet-alleen” gevoel. Je voelt verbondenheid in je pijn. Een pijn die iemand die achterblijft na een zelfdoding met zich meedraagt, samen met de vragen “Had ik het moeten zien aankomen?” en “Had ik dit kunnen voorkomen?”.

Een jaar zonder lente is een boek dat aan je trekt om te blijven lezen, maar dat je tegelijkertijd af en toe even dichtslaat om te bekomen en de gevoelens van je af te schudden. Meermaals betrapte ik mezelf erop dat ik even uitblaas, om de steen op mijn maag en de brok in mijn keel wat te verkleinen.
Toch is dit boek niet alleen maar verdrietig. Het is ook warm, liefdevol en humoristisch. Het gaat verder dan rouw en verlies. Het verhaalt ook over hoe je omgaat met alle emoties die bij een immens verlies komen kijken, hoe mooi troost en nabijheid werken en welke hulp er bestaat als je overspoeld wordt. Hoe je, ondanks de pijn, toch verder kunt gaan met je leven. Een verhaal dat enerzijds de herkenbare rauwe emoties toont in alle fases van rouw en anderzijds ontroerend mooi is, dat steun en herkenning biedt en het belang van verbondenheid onderstreept. Het is een boek dat veel losmaakte bij mij, eentje waar ik even van moest bekomen. Als je iemand zo kunt raken door middel van woorden op papier, dan ben je een echte schrijver. Daarom krijgt Een jaar zonder lente van mij 5 sterren.

Ellen Boutsen
Boekencast

Genre: young adult
Uitgever: Kluitman
ISBN: 9789020654479
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 229
Uitgave: september 2026

Met dank aan uitgeverij Kluitman voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie
120 reviews3 followers
September 18, 2026
'Want we hadden het moeten zien, moeten weten, moeten voorkomen. En jij, jij had hier moeten zijn.'

Zoveel gedachten, gevoelens en vragen spelen er nadat haar beste vriendin overleden is omdat ze het leven niet meer zag zitten. En zij? Zij blijft achter en wordt hiermee geconfronteerd. Naast het enorme gemis, het verdriet, de leegte en de pijn. Hoe moet ze verder? Dan vindt ze een lijst, een lijst van haar overleden vriendin met als titel 'Dingen die ik kan doen om me beter te voelen'. Het zijn tien punten, maar blijkbaar hebben ze niet geholpen, of toch wel? Haar moeder oppert dat het haar misschien ook kan helpen om zich beter te voelen, of dat gebeurt?

'En altijd, altijd wil ik, wakker worden, en dat dit dan allemaal een nachtmerrie bleek'

In 'Een jaar zonder Lente' kijkt de lezer mee in het hoofd van de 'ik persoon' die haar beste vriendin verloren is door suïcide. Het blijft niet bij meekijken. Dit verhaal komt binnen, grijpt je vast en laat je niet meer los. Swagerman schreef dit boek in vrije versvorm en juist dat maakt het extra aangrijpend. De korte poëtische zinnen, rauw en puur zonder opsmuk waardoor de aandacht niet afgeleid wordt. Daarnaast is er ruimte/stilte tussen de woorden en zinnen die veelzeggend is. Er zijn geen uitgebreide karakterbeschrijvingen van de ik-persoon en toch (of misschien juist daardoor) voelt de lezer zich verbonden. Dit verlies kan iedereen overkomen.
De lezer wordt meegenomen in het eerste jaar na de suïcide en het boek is verdeeld in vier seizoenen. In elk seizoen worden punten van de lijst uitgevoerd, afgewisseld met het dagelijks leven dat doorgaat. Al die eerste keren roepen veel herinneringen op, vaak confronterend maar ook warm en liefdevol. De dood en zeker ook een suïcide maakt veel los. Hoe had ik het kunnen voorkomen, wat heb ik over het hoofd gezien en hoe moet ik verder? Swagerman laat alle emoties de revue passeren en dat maakt het boek zo echt! Er is verdriet, boosheid, somberheid, schuld maar ook komt er steeds meer ruimte voor andere emoties.

Het is niet eenvoudig om de kracht van dit boek in een recensie te gieten. Ik kan het van harte aanbevelen. Het is een pittig onderwerp en toch is het de auteur gelukt om er geen zwaar verhaal van te maken. Iedereen heeft in het leven te maken met verlies en dit boek kan (h)erkenning geven en troost geven aan jong en oud.

Ik wil uitgeverij Kluitman en Het Boekencafe hartelijk bedanken voor dit recensie exemplaar.

Quotes
'Want van alles wat ik hoop, hoop ik dat het meest; dat jij gelukkig bent. En misschien, heel misschien, word ik dat dan ook weer ooit'.

'Hield je maar van jou zoals je van ons hield'

'Misschien moet je durven te zinken'

'Jouw van buiten was alles wat jouw van binnen niet was.'
Profile Image for Bert Hensema.
57 reviews1 follower
September 15, 2026
Zinvol boek over zelfdoding dat je leest met een lach en een traan

Vanmorgen lag ‘Een jaar zonder lente’ van Nadine Swagerman in de brievenbus. Door de tekst op de achterflap kon ik het niet laten er meteen aan te beginnen. En er eenmaal in begonnen, kon ik het niet meer wegleggen en las ik het in recordtempo uit. Dat heeft heel veel te maken met de schrijfwijze van de vrije versvorm,
maar ook met Nadines zeer zorgvuldige en mooie woordkeuze, die van begin tot einde boeit en raakt.

Voorbeelden daarvan:
‘Als er iets is,
roep je maar.
Er is iets,
er is van alles,
en alles is mis,
maar ik roep niet.’

‘Maar steeds weer zag ik
dat niemand zo leuk was
als jij,
als wij,
dus liet ik het.’

Het is heel goed dat er nog voor de eerste bladzijde begint al een waarschuwing wordt vermeld dat het over zware onderwerpen als eetproblematiek, zelfdoding en verlies van een ouder en rouw gaat. Vooral de woorden ‘Leg dit boek alsjeblieft weg als het op wat voor manier dan ook te overweldigend is’ zijn zeer zinvol, waardoor de lezer zelf bepaalt of de verschillende passages niet te heftig zijn.

Dat geeft tegelijkertijd aan dat het boek meer geschikt is voor de wat oudere jonge lezer. Ik zou zelf zeggen dat het geschikt is vanaf een jaar of 14. Hoewel Nadine duidelijk heeft geprobeerd het boek nergens te zwaar te maken, ontkom je af en toe niet aan de brok in de keel. Sommige passages nemen je mee in haar emotie en zetten je bovendien flink aan het denken. Gelukkig is ze daarbij de broodnodige humor niet vergeten.

Steeds meer jongeren hebben depressieverschijnselen. Daardoor is het goed dat er weer een mooi boek is toegevoegd aan de lijst (om in Nadines eigen woorden te blijven). Het boek beschrijft hoe het is wanneer een van de personen van wie je het meest houdt uit het leven stapt. En hoe ga je om met de herinneringen, de pijn, het verdriet en de leegte die achterblijft?

In ‘Een jaar zonder lente’ laat Nadine de hoofdpersoon een lijst afwerken met dingen die haar dierbare vriendin afwerkte om zich beter te voelen? Zoals de titel al aangeeft lees je over het hele eerste jaar na haar overlijden en komen veel verschillende herinneringen uit het verleden voorbij die helpend zijn bij de verwerking daarvan.

#eenjaarzonderlente #nadineswagerman #kluitman #leesbevordering #lezenisbelangrijk #leesplezier
Profile Image for Bookstagram_byilse.
382 reviews6 followers
September 22, 2026
Een jaar zonder lente is een heel ander boek dan het vorige boek dat ik van haar heb gelezen. Dat was een thriller en dit is een roman dat in vrije versvorm is geschreven. Ik had dit eerst niet in de gaten totdat ik het ging lezen en dacht, oh, dit is heel anders dan hoe ik normaal boeken lees. Dus toen ik er in het begin even aan moest wennen, werd het al vrij snel bijzonder om te lezen.

Het wordt allemaal verteld vanuit de vriendin van het meisje dat overleden is. Ze werd twee jaar geleden depressief en suïcidaal en is daarvoor naar een psych gegaan, zoals ze het noemde. Ze is daar in behandeling geweest en de psych vroeg haar een lijstje te maken, dingen die je zou kunnen doen om je beter te voelen. Er stonden 10 dingen op het lijstje, maar nu ze er niet meer is, gaat haar vriendin het lijstje ter ere van haar afwerken. Er staan heel veel bijzondere dingen op, maar ze gaat ze allemaal doen om het gevoel te hebben het samen te doen en om haar een soort van in leven te houden. Wanneer de tijd verstrijkt, wordt het verdriet en het gemis er nog niet beter op aangezien ze samen altijd alles deden.

Wat een bijzonder verhaal wat gaat over iemand die suïcide heeft gepleegd. Ik vind het altijd een beladen en zwaar onderwerp, maar vind dat dit in het boek heel mooi beschreven is en met veel gevoel is verteld. Je volgt in het boek elk jaargetijde wanneer een dierbare gemist wordt en het is een boek voor kinderen van 15+, omdat er toch wel wat gevoelige onderwerpen in naar voren komen. Het onderwerp is vooral emotioneel, maar niet zozeer te moeilijk qua leesniveau.

Het is eigenlijk een Young Adult-roman en gaat over verlies, rouw, herinneringen en het opnieuw leren omgaan met het leven na het overlijden van een dierbare. Nadine heeft het verhaal heel bijzonder geschreven en mooie indrukwekkende woorden en zinnen gebruikt die echt binnenkwamen. Het is ook een boek die je nadat je hem uitgelezen hebt blijft nagalmen in je hoofd.

Ik heb het boek ’s avonds laat in één keer uitgelezen, wat ik beter niet had kunnen doen, want daardoor kon ik maar moeilijk in slaap komen omdat het wel een onderwerp is waar je ook aan blijft denken. Bedankt voor de mooie leeservaring die ik heb mogen krijgen met je boek.
Profile Image for Anniek.
2,773 reviews898 followers
Review of advance copy received from Publisher
September 7, 2026
Veel dank aan Kluitman voor het recensie-exemplaar!

Nadine Swagerman is een van de weinige auteurs die me ZO kan laten huilen. Vanaf het begin raakte Een jaar zonder lente me recht in het hart. Dat komt voor een groot deel door het format: dit is Nadines eerste versroman, en ik vond het fantastisch geschreven. In het nawoord zegt ze dat dit buiten haar comfortzone lag, maar daar merk je als lezer helemaal niets van. Het boek laat heel goed de kracht zien van wat je allemaal kunt zeggen door dingen juist weg te laten en alleen het belangrijkste te behouden. Dat maakt dat het verhaal keihard binnenkomt. Echt, ik ben diep onder de indruk en ik kan alleen maar hopen op nog veel meer versromans.
Profile Image for Josje.
175 reviews
October 31, 2026
Heel mooi en toch op een lichte manier, in vers, over dit heftige onderwerp geschreven. Ik kan me voorstellen dat dit een boek is dat bij mensen erg binnenkomt wanneer je met dit onderwerp (suïcide) te maken hebt (gehad). Dan al helemaal een aanrader!
Eind hoofdstukken prachtig.

"Vandaag gaat het beter dan gisteren"
"Gelukkig, want vandaag is alles wat we hebben"
"Ja," zeg ik "wij wel"
Profile Image for Nienke • books of spica.
450 reviews4 followers
November 16, 2026
Dit boek, in vrije vers, is zo, zo intens. Ik werd volledig in het verhaal gezogen. De pijn, de eenzaamheid, het verdriet, maar toch ook dat sprankje hoop, iets om aan vast te houden. Met zo weinig woorden wordt zoveel gezegd. Heftig, indrukwekkend maar ook prachtig.

Een absolute favoriet.

(Check alsjeblieft de trigger warnings voordat je het boek leest.)
Profile Image for Anouk.
221 reviews3 followers
October 13, 2026
Mooi, heftig verhaal in vrije versvorm. Het boek volgde echt het eerste jaar na het overlijden van een dierbare, met alle emoties en gedachtes die daarbij horen, maar ondanks het zware onderwerp voelde het verhaal niet mega zwaar aan.
Profile Image for Danique Rijken.
14 reviews
October 26, 2026
Eerste boek dat ik heb gelezen dat is geschreven in vrije versvorm. Een boek dat de impact van zelfdoding op een nabestaande op een "mooie" wijze weergeeft. Het heeft mij niet zo geraakt als de meeste mensen.
Profile Image for nicky.
27 reviews
November 17, 2026
wat een prachtig boek… dit is het eerste boek dat ik in vrij vers heb gelezen en ik vond het echt heel mooi geschreven. Een hartverscheurend verhaal die ik in 1 zit heb uitgelezen, echt een aanrader!
Profile Image for Kim.
347 reviews3 followers
November 19, 2026
Type boek: Bibliotheekboek

Als ik een euro kreeg voor elk boek - geschreven in vrije versvorm - dat ik achter elkaar las, dan had ik toch wel mooi twee euro gehad.

Ik had wel gehoopt dat ik wat meer emotie zou voelen voor dit boek.
Profile Image for Billy.
426 reviews83 followers
Review of advance copy received from Author
August 13, 2026
Godverdomme, wat was dit mooi.

Ik heb dit boek inmiddels al twee maanden uit en ik denk er ongeveer dagelijks aan.
Profile Image for Tessa.
593 reviews42 followers
October 8, 2026
Wat een prachtig en aangrijpend boek! In vrije vers vorm geschreven, wat het extra mooi maakt om te lezen. Het verhaal komt hierdoor anders binnen.
Profile Image for Chantal.
621 reviews4 followers
October 16, 2026
Intens mooi boek over het verlies van een goede vriendin die op 17-jarige leeftijd uit het leven stapt. Het verhaal is geschreven in vrije versvorm, erg mooi en leest vlot.
Profile Image for Lusanne.
205 reviews2 followers
October 24, 2026
Diep geraakt vanaf het eerste moment.
‘Ik zei niet dat het allemaal even erg, even pijnlijk is. In ieder geval voor wie achterblijft.’

Lieve Lente, ik haat Ed Sheeran ook!
Displaying 1 - 28 of 28 reviews