Prikkelend romandebuut over vrouwenliefde, solidariteit, en de vraag wie we geloven
De chaotische Brechtje vindt liefde bij Numidia, een zorgzame vrouw voor wie familie op nummer één staat. Als journaliste werkt Brechtje aan een onthullend stuk over misbruik, maar wanneer er emoties in het spel komen wordt haar werk in twijfel getrokken. Brechtjes onstuimige binnenwereld kleurt haar realiteit, haar relatie met Numidia en vervaagt de grenzen tussen feit en fictie. Wordt je verhaal nog geloofd wanneer je wereldbeeld soms wankelt? Kan liefde overleven wanneer het voelt alsof je gek wordt?
‘Tessel ten Zweege heeft een scherp oog voor de scheuren in onze samenleving en het talent om precies daar verhalen te vinden.’ – Fleur Pierets
‘Bevlogen en geestig: Tessel ten Zweege schrijft over liefde alsof ze een mysterie oplost.’ – Valentijn Hoogenkamp
‘Met Lik heeft Tessel ten Zweege een slimme, warme en liefdevol confronterende roman geschreven waar ik geen genoeg van kon krijgen.’ – Nanoah Struik
Ik zou dingen kunnen aanmerken op de stijl maar daar ben ik niet voor in de stemming. Genoeg dingen waren prachtig (niet in de laatste plaats de seksscènes) en Tessel just gets it!!!! Ben geraakt en heb me vermaakt en dat rijmt
Heel mooi boek. De manier waarop Tessel zinnen vormt en verhalen vertelt, voelt op momenten heel poëtisch. Er waren meerdere zinnen waarvan ik dacht: wauw dat is echt heel mooi verwoord. Ik kon me ook echt goed verplaatsen in beide karakters.
Bijzonder boek. De wisseling in vertelstijl tussen Numidia en Brechtje werkte goed voor mij. Grootste kritiekpunt zou zijn dat er te veel thema’s in 1 (kort) boek zitten. Daardoor blijven veel onderwerpen slechts oppervlakkig besproken terwijl er wel doorschemert dat de schrijfster er interessante dingen over te zeggen heeft. Tegelijkertijd zit er een lekker tempo in het verhaal en zijn de dialogen mega goed en realistisch.
Zoveel meer dan dat de titel mij deed vermoeden. Bijzonder boek, verschillende thema's (waaronder werkem in de zorg wat herkenbaar was) en echt een (queer) tip! Enige kritiekpunt van mij waren de hoofdstukken zonder hoofdletters, maar ja ach
wat een prachtig verhaal ! liefdevol, verrassend, soms pijnlijk en herkenbaar. ik verheug me op de volgende roman van Tessel, ik hoop dat die tenminste twee keer zo lang mag duren ! het afscheid met Numidia en Brechtje kwam me te snel (oh de melancholiek van een boek uitlezen, het went nooit).
Schrijnend dat zelfs in een boek dat zo erg zijn best deed om de queer vrouw van kleur een stem te geven, haar hoofdstukken eigenlijk niets meer zijn dan een stijlexperiment
Omdat de tijd mij dat gunde en de ogen ogen open bleven, kon ik in één avond dit boek voor het eerst openslaan en lezen tot de allerlaatste zin.
Ik had dit boek gekocht omdat ik op zoek ben naar boeken met een queer protagonist zonder dat dat het thema van het boek is (tips welkom!!!). Lik, waar de ontmoetingen tussen het lesbische stel Brechtje en Numidia in en buiten het bed centraal staan, voldoet daar aan. Dus dan zit je bij mij al minimaal op drie sterren. Ik ben soms ook niet de moeilijkste.
Een rode draad in dit verhaal is de vraag in hoeverre een journalist objectiviteit moet bewaren. Brechje, een labiele 25-jarige vrouw, is namelijk journaliste en voelt zich sterk verbonden met het personage waarover ze een stuk schrijft over seksueel misbruik. Dat zet je aan het denken: in hoeverre is objectiviteit belangrijker dan emotie om iets tot waarheid te bestempelen? Daarnaast worstelt Brechje met periodes van somberheid en euforie, waar ze geen label op wilt plakken en waarvoor ze geen hulp wil krijgen. Numidia, haar partner, blijft naast haar staan en van haar houden. Dan heb je verder nog thema's als geloof (God is een Zij in dit boek = mooi!), femicide, epistemisch onrecht en transfobie.
Wat vind ik nou van dit boek? De natuurlijkheid waarmee queer personages in dit boek verweven zijn én lesbische seksscenes mooi zijn beschreven ipv alleen maar 'hot' zijn, is een dik pluspunt. Maar toch ontbreekt er iets. De personages konden voor mij meer uitgediept worden. Bijvoorbeeld: waarom blijft Numidia nou bij Brechje? Ze komt op mij over als een creatief, maar erg zelfingenomen persoon. Mensen noemen het liefde, maar leg het me uit wat er in die liefde zit. Daarnaast bleven thema's oppervlakkig, terwijl er zeker (filosofisch) meer diepgang in verwerkt kon worden. Misschien is het gewoon net te kort voor wat het wilt vertellen.
3,5 sterren (misschien moeten we petitie beginnen voor de halve sterren op goodreads)
Dit boek bevatte heel veel mooie dingen. Queer liefde, die in zijn echtheid is laten zien. Zowel de tederheid, als de moeilijkheden en onvolkomenheden. Vraagtekens bij het journalistieke vak en hoe journalistiek op dit moment wordt uitgelegd. De intieme scènes waren mooi geschreven. Ook de flarden van het verhaal van de queer oudere en de band met Numidia was mooi om te lezen. Ik had ook telkens zin om verder te lezen.
Maar aan de andere kant voelde dit boek te vol voor mij. Er zaten veel interessante gedachten in dit boek, maar het was te veel voor de hoeveelheid pagina’s voor mijn smaak. Wat minder thema’s had wat lucht gegeven aan dit boek. Daarnaast was er een specifiek moment dat niet echt landde bij mij. Namelijk het moment dat Brechtje naar het protest was en de politieagent aanviel. Hoe het werd beschreven voelde het niet helemaal geloofwaardig. En het gebeurde heel snel in het boek en daarna was het ook heel snel voorbij waardoor zo iets heftigs niet het moment krijgt om even in te dalen. Het had voor mijn smaak of langer uitgewerkt moeten zijn met wat meer context of het had weg kunnen worden gelaten. Laatste punt van beschouwing: ik wist zelf niet met welke boodschap ik moest achterblijven over journalistiek na het lezen van dit boek. Dit is geen punt van kritiek, maar iets wat mij aan het denken heeft gezet. Ik weet namelijk niet of de vrouw in kwestie er misschien meer aan had gehad als Brechtje neutraler was gebleven. Op deze manier is haar belangrijke verhaal aan de kant geschoven. Stof tot nadenken.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dit boek was echt een rollercoaster en ik heb een aantal keer met open mond zitten lezen om de belevingswereld van Brechtje. Ik moest erg wennen aan de manier waarop de stukken van Numidia geschreven waren, maar dat wende vrij snel. Ik vond de verhalen van Brechtje en Numidia erg interessant, en kon het boek moeilijk wegleggen, toch vond ik de chemie tussen de twee hoofdpersonages erg plat. Ik kon niet goed ontdekken, waarom deze twee mensen zoveel van elkaar houden. Het voelde meer alsof dit boek ging over hun levens en minder over hun relatie, al had ik hier graag meer van willen zien. Het boek is erg fijn geschreven en zorgde de “wtf” momenten ervoor dat ik bleef lezen.
Ik vond het prachtig. De karakters hebben zoveel gelaagdheid en diepgang en er worden hele belangrijke thema’s besproken. De feitjes over renpaarden vond ik ook geweldig
representation matters!!! wat fijn om dit te lezen, wat fijn geschreven, en wat zijn de karakters zo echt!! herken mezelf (en anderen) erg in brechtje en numidia