YuzuChu423 reviews54 followersFollowFollowAugust 16, 2026ช่วงนี้สถาพรทำตัวน่าสนใจดี (เปิดประโยคได้โคตรเบียว)คือพี่แกดูเริ่มแตะเริ่มโชว์ต้นฉบับนิยายสืบสวนสอบสวนที่เน้นภาษาถิ่นของภาคนั้น ๆ น่ะ ที่ผ่านตามาคือมีของภาคเหนือ แล้วก็เล่มนี้ที่เน้นภาษาใต้แบบจัดเต็ม แหลงใต้คล่องปากกันทุกคน (ยกเว้นพระเอกไว้หนึ่ง ฉันไม่ค่อยเห็นแกแหลงใต้เท่าไหร่ แอคอาร์ทสมาร์ตไม่แหลงใต้ เน้นเว่ากลาง555) แถมนักเขียนยังยินดีพาคนอ่านไปสัมผัสกับอาชีพนายหนังตะลุง ที่ก็ต้องยอมรับว่าฉันประทับใจในจุดที่เขาพยายามเผยแพร่วัฒนธรรมพอสมควร ดูรู้ลึกรู้จริงจนสัมผัสได้ ได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เยอะแยะเลยแหละแต่กับ part การสืบสวนหรือคดีในเรื่องเนี่ย ก็อาจจะยังค่ะ คิดว่าอาจหลุดสปอยล์ในนี้แน่ ๆ หลุดชัวร์ (แต่ไม่หลุดชื่อคนร้าย) ใครมีแพลนจะลองอ่านฉันไม่แนะนำให้คุณอ่านรีวิวนี้นะ ข้ามไปเลย ลองไปอ่านดูก่อนแล้วค่อยมาเม้าท์กันค่ะ555เอาเป็นว่าคร่าว ๆ เกิดคดีฆาตกรรมในหมู่บ้านหนึ่ง วิธีการโหดเหี้ยมมาก ถลกหนังคนไปทำตัวละครหุ่นหนังตะลุง มีการใบ้ด้วยกลอน มีการยั่ว ๆ ให้ทายเหยื่อคนต่อไป ซึ่งแต่ละคนที่ตายถ้าไม่เลวก็ล้วนแล้วแต่เป็นคนสำคัญทั้งนั้น ถึงขั้นมีผู้กำกับและสารวัตรตกเป็นเหยื่ออะ เหยด ขนาดนั้นเลยอ่อวะ กัว ๆ พระเอกเลยต้องสืบคดีนี้เพราะคนร้ายก็ยังไม่ลอยนวล ดูทรงยังอยากฆ่าต่อพอดูจากภาพรวมเอยใด ทั้งชื่อย่อที่สลักไว้ในหุ่นหนังตะลุงทุกอย่างพุ่งเป้าไปที่พ่อของนางเอกที่เป็นนายหนังชื่อดัง แถมตอนนี้พ่อก็หายตัวไปด้วย คนเลยยิ่งปักใจเชื่อว่ายัยนี่มีพ่อเป็นฆาตกรแหงแซะ!อันนี้เป็นจุดที่ฉันเสียดายนิดหน่อย เพราะฉันอยากเห็นการปะทะคารมของพระนางในช่วงแรกให้มากกว่านี้ แต่กลายเป็นว่าอ่านยังไม่ทันถึงครึ่งเรื่องเลย เขาก็จะเฉลยละว่าพ่อนางเอกไม่ได้ฆ่า แกก็พยายามสืบเหมือนกันว่าใครพยายามใส่ร้ายแก ซึ่งฉันว่าถ้ามันไป way บรรยายหนักไปทางพระเอกหน่อย เอาให้สงสัย เอาให้มีพิรุธในตัวนางเอก หลอกให้นานกว่านี้ว่านางเอกอาจร่วมมือกับพ่อฆ่าคน เอาให้จับได้คาหนังคาเขาแล้วให้คนอ่านรู้พร้อมกันเลย มันจะตื่นเต้นและน่าเอาใจช่วยกว่าน่ะ รีบเฉลยปมในส่วนนี้ไวไปหน่อย ฉันว่าเก็บไว้หักมุมช่วงกลาง ๆ เรื่องน่าจะดีกว่าแต่ไม่ต้องห่วง นี่ไม่ใช่สปอยล์สำคัญ เพราะมันมี part ยิบย่อยของผู้ต้องสงสัยคนอื่นและปมเล็ก ๆ น้อย ๆ มากกว่านี้อีก อันนี้เป็นแค่ปมแรก และอ่านแค่นี้คุณไม่มีทางเดาคนร้ายถูกแน่นอนเพราะอะไรน่ะเหรอ? ก็เพราะเขาเฉลยตัวคนร้ายช่วง 87% ของเรื่องเลยยังไงล่า!!555555แล้วเป็นการเฉลยแบบ ให้คนร้ายมานั่งพล่ามวิธีการและแรงจูงใจของตัวเองให้พระสงฆ์องค์เจ้าฟัง จากนั้นก็มีคนผ่านไปได้ยินอะ555 แล้วแกพล่ามแบบ พล่าม ร่ายยาวเน้น ๆ เฉลยไปในตัวเลยทั้งแรงจูงใจและเหตุใดถึงแค้น ไม่มีชั้นเชิงกลยุทธ์ไม้เด็ดอะไรทั้งนั้น ให้คนร้ายพล่ามวิธีการโต้ง ๆ เอา คุณไม่มีทางเดาคนร้ายถูกอะ เพราะคนร้ายมันไม่ได้ปรากฏตัวเป็นคนสำคัญหรือโดนบอกใบ้ในช่วงแรก ๆ เลย ต้องอ่านเกือบจบจริง ๆ 555และพูดตามตรง บางฉากมันไปไม่สุดเพราะคนเขียนสักแต่จะเผยแพร่วัฒนธรรมนี่แหละ555 ก็จะให้มีการแข่งเชิดหนังตะลุง มีการบอกดีเทลช่างแกะสลักหนัง ซึ่งเอาจริงฉันว่าบางฉากเขาเน้นไปที่การแข่งหนังตะลุงมากกว่าเกินไปหน่อยน่ะ กลายเป็นว่าบางช่วง part สืบสวนคดีสะเทือนขวัญมันเบาบางและจางหายอย่างเห็นได้ชัดเลย กลายเป็นว่าสิ่งที่ชูโรงเด่นที่สุดในเรื่องนี้คือหนังตะลุงนะ ไม่ใช่คดีฆาตกรรม ไม่ใช่การสืบสวนไขคดี ไม่ใช่ความระทึกขวัญเอยใดเลย อะไรที่จัดอยู่ในหมวดสืบสวน ถือว่ายังไม่เด่นหมดค่ะ การบรรยายสภาพฉากศพไม่ได้มีความอี๋แหวะอะไร หาจุดเด่นใน part นี้ยากมากจริง ๆ เพราะมันแทบไม่มีเลยpart ความรักมี 2 คู่ อีกคู่หนึ่งดูออกว่าเออ ต้องได้กันแหละ มีมวล น่ารักดี555 แต่คู่ตัวเอกนี่แอบคิดว่าพระเอกยังดูรักนางเอกข้างเดียวอยู่เลย อ่านไปอ่านมาฉันนึกว่านางเอกไม่เล่นด้วยด้วยซ้ำ เผลอ ๆ อาจด่าพระเอกในใจว่าแกจะจับพ่อฉันแล้วยังจะจีบฉันอีกเรอะ555 พระเอกทำตัวเสร่อตอนจีบนางเอกไปหลายฉากมากเว่อร์ พอมาเฉลยตอนจบ กลายเป็นว่าชีก็มีใจ นี่ก็เลยเอ๊า ตอนไหนยะหล่อน!!555นักเขียนก็อาจต้องใบ้ความรู้สึกให้หน่อยค่ะ เข้าใจว่าคาร์นางเอกเป็นหญิงแกร่ง คนฉลาด นายหนังหญิงเชียวนะ แต่บทหวั่นไหวเล็ก ๆ งานสายตาหน่อย ๆ มันจะช่วยเสริมให้ตัวละครนี้ดูน่าเอ็นดูขึ้น และมีความเป็นมนุษย์มากขึ้นด้วยค่ะ คนอ่านจะได้เอาใจช่วยและอินกับ part นี้ด้วยและอีกจุดหนึ่งที่แอบฮา คือคดีมันดูร้ายแรงมาก ใส่ร้ายกันฉ่ำ แถมเรื่องราวความลับดำมืดแสน dark ที่เปิดเผยมาหลังจากนั้นฉันก็ว่าเออ ร้ายแรงอยู่ว่ะ แต่กลับกลายเป็นว่ามันก็ตรง step หนังไทย นิยายไทย ละครไทยคือทุกคนมานั่งน้ำตาซึมร้องไห้ขออโหสิกรรมให้กันอะ555 ก็เข้าใจด้วยยุคสมัยที่ก็คงไม่ได้มุ่งจัดการแบบตาต่อตาฟันต่อฟันขนาดนั้น อายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้วด้วย แต่ก็แอบเสียดายในเชิงที่ว้า~ อุตส่าห์ร้ายแรงขนาดนี้แล้วเชียว น่าจะไปให้สุดอีกนิดส่งท้าย ส่วนภาษาใต้ในเรื่อง บางคำมีเชิงอรรถแปลให้ บางคำไม่มีแต่ถ้าดูจากบริบทก็เดาได้ไม่ยาก ถึงไม่รู้ภาษาใต้แบบแตกฉานก็ยัง enjoy แน่นอน สัมผัสได้ว่าคนเขียนก็ยังใจดีเขียนภาษาใต้แนว ๆ ใต้กลางใต้เข้าถึงง่ายไรงี้อยู่555 ฉันนับถือการเขียนภาษาถิ่นลงในนิยายอยู่แล้ว ดีใจที่ได้เรียนรู้ภาษาและวัฒนธรรมจากฝั่งใต้มากขึ้นนะแต่กับ part สืบสวน part หวานแหวว และคดีสะเทือนขวัญในเรื่องเนี่ย นักเขียนอาจต้องทำการบ้านให้มากกว่านี้ในเล่มถัดไปค่ะ
Tia17 reviews1 followerFollowFollowOctober 31, 2026รู้สึกเป็นเล่มที่ใช้เวลานานมากในการอ่านถ้าใครชอบอ่านพีเรียด หรือนิยายไทยอยู่แล้วอาจจะอ่านลื่นกว่าคนที่อย่างเราที่ปกติอ่านแต่สืบสวนของต่างประเทศ (ขออภัยนักเขียนเป็นอย่างยิ่ง) เพราะว่าเรื่องนี้จะมีภาษาถิ่นค่อนข้างเยอะ (แทบจะทุก conver ของตัวละคร) จริงอยู่ที่ตอนแรก ๆ นักเขียนจะมี footnote เขียนคำแปลไว้ให้ แต่เราจำไม่ได้ + ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ เลยอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง (ขออภัยนักเขียนอีกครั้ง)นิยายเรื่องนี้ผสมผสานระหว่างการสืบหาฆาตกรต่อเนื่องกับหนังตะลุง โดยนางเอกเป็นลูกสาวของนายหนังตะลุงที่ดังมากๆ (ไม่แน่ใจว่าเรียกถูกมั้ย) ชีวิตของพ่อนางเอกนี่คือขาขึ้นสุดๆ แต่วันหนึ่งก็มีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้น ซึ่งในทุก ๆ ศพคนร้ายจะมีการทิ้งร่องรอยเอาไว้ ซึ่งร่องรอยอันนั้นมันเป็นตราสัญลักษณ์คณะตะลุงของพ่อนางเอก ทุกคนในหมู่บ้านเลยปักใจเชื่อว่าพ่อนางเอกเป็นฆาตกรสุดเหี้ยม พ่อนางเอกเลยหายตัวไป พร้อมกับคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นต่อเนื่อง นางเอกไม่เชื่อว่าพ่อตัวเองจะทำแบบนั้นเลยพยายามสืบหาความจริง ส่วนพระเอกเป็นตำรวจหนุ่มที่ฉลาดมากๆ ที่มารับผิดชอบคดีนี้เรื่องนี้นางเอกฉลาดมาก ๆ เอาจริงๆ ถ้าไม่มีพระเอกเราว่านางเอกก็ตามหาตัวคนร้ายเจอ5555 บทเลิฟซีนเลยแทบไม่มีเลย เพราะนางเอกสืบคดีหนักมาก มาเลิฟๆ กับพระเอกก็คือเกือบหน้าสุดท้ายcrime-thriller
TONG .402 reviews16 followersFollowFollowOctober 7, 2026#ShelfReview รอยอุสุภราชเหตุฆาตกรรมถลกหนังฝังตราที่ผู้ถูกกล่าวหาคือนักเชิดหนังตะลุงฝีมือดีตอนแรกเข้าใจว่าเป็นนิยายสืบสวน แต่ดูทรงเป็นละครที่มีเส้นเรื่องนี้มากกว่าอ่านสนุกดี เหมือนกำลังดูละครช่องเจ็ด โมเมนต์จีบกันอ่านไปก็อมยิ้มไปด้านคดีทำออกมาเฉย ๆ เนื้อเรื่องไม่ได้เน้นไปที่การวางปริศนาอะไรคนร้ายของเรื่องก็แอบเป็นการโกงพลอตเล็ก ๆ มากกว่าตามสไตล์ละครถ้ามองเป็นนิยายสืบสวนอาจจะผิดคาด แต่มองเป็นนิยายรักคือน่ารักดีแต่สิ่งที่ดีงามมาก ๆ คือการเล่าถึงบริบทของหนังตะลุงที่เป็นจุดหลักเรื่องชอบการพาไปทำความรู้จักวิถีชีวิต การแสดง และเล่าหนังตะลุงได้เห็นภาพแม้สืบสวนกับโรแมนติกจะมีแซม ๆ อยู่บ้าง แต่วิถีวัฒนธรรมเด่นชัดมากเป็นเล่มที่อ่านแล้วระหว่างทางรู้สึกอยากเปิดหนังตะลุงดูคลอตามไปเลยอยากออกไปนั่งเสื่อปูดูตะลุงเชิด ภาษาใต้ในเรื่องอ่านแล้วไม่รู้สึกติดขัดสายสืบสวนอาจเฉย ๆ โรแมนติกทำได้โอเคดี บทสรุปเรื่องได้ตามมาตรฐาน7/10 .
Worachart Chaiyo3 reviewsFollowFollowOctober 11, 2026อ่านง่าย ไม่มีอะไรให้เข้าใจยากนอกจากภาษาใต้ เเต่มี *คำแปลให้อยู่ อ่านไปสักครึ่ง้ล่มก็จะชินกับภาษา เเละ ไหลลื่นไป
Aphinat Boonjua18 reviewsFollowFollowNovember 15, 2026สนุกดี ตัวบทเป็นภาษาถิ่น คืออ่านยากสำหรับคนที่ความรู้เป็นศูนย์แบบผม จุดที่ไม่ชอบคือ ตอนสุดท้ายจบแบบรีบไปเยอะเลย เฉลยทุกอย่างรวดเดียวในไม่กี่หน้า