Ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος: Από τον Γκόγια ως τον Ουώλτερ Σκωτ

by Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Στον δέκατο έβδομο τόμο της έκδοσης της "Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος" από "Το Βήμα", ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος συνεχίζει τη διαδρομή του στη συναρπαστική περιπέτεια του ρομαντικού κινήματος, εκεί που πια το φως βγαίνει μέσα από το σκοτάδι, η ομορφιά μέσα από την ασχήμια και ο θάνατος αποκτά νέο περιεχόμενο. Ο ρομαντισμός εξαπλώνεται σαν αστραπή στην πνευματική αλλά και την πολιτική ζωή της Ευρώπης, λαμβάνοντας σε κάθε τόπο και σε κάθε πεδίο της σκέψης, της τέχνης, μα και της πολιτικής δράσης, όχι μία, αλλά πολλές εκφράσεις.

Ο Κανελλόπουλος καταπιάνεται με τη λογοτεχνία και τις εικαστικές τέχνες στην Ισπανία και τον μέγα δημιουργό της Ιβηρικής, Γκόγια. Ύστερα, ταξιδεύει στον γερμανόφωνο κόσμο, όπου ο ρομαντισμός βρήκε ίσως το πιο εκτεταμένο και βαθύ πεδίο ανάπτυξής του, για να "συναντήσει" τον Χαίλντερλιν, τη "Ρομαντική Σχολή της Ιένας" και τον Νοβάλις, τους αδελφούς Γκριμ και τα συγκλονιστικά, επαναστατικά "Παραμύθια" τους, αλλά και τη συνεισφορά τους στη θεμελίωση της γλωσσολογίας και της φωνολογίας. Ακολουθεί ένας πνευματικός κολοσσός, ο Ε-Τε-Α Χόφμαν και ο Ζαχαρίας Βέρνερ με τον "προγραμματικό ρομαντισμό". Πριν περάσει στον Ουώλτερ Σκωτ, τον "πατέρα" του ιστορικού μυθιστορήματος, στρέφεται στους αδελφούς Χούμπολντ και στον "μέγιστο δραματικό ποιητή της Γερμανίας" με το συγκλονιστικό τέλος, τον Χάινριχ φον Κλάιστ.

Περιέχονται τα κεφάλαια:
- Λογοτεχνία και εικαστικές τέχνες στην Ισπανία στον ΙΗ΄και ΙΘ΄αιώνα
- Η ζωή και το έργο του Γκόγια
- Ο Χαίλντερλιν
- Η "Ρομαντική Σχολή της Ιένας"
- Ο Νοβάλις
- Οι αδελφοί Γκριμ και τα "Παραμύθια" τους
- Ο Ε-Τε-Α Χόφμαν
- Ο Ζαχαρίας Βέρνερ και ο "προγραμματικός ρομαντισμός"
- Ο "μέγιστος δραματικός ποιητής της Γερμανίας", Χάινριχ φον Κλάιστ
- Ο Ουώλτερ Σκωτ και το ιστορικό μυθιστόρημα

582 pages, Hardcover

First published January 1, 2010

About the author

Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος και ακαδημαϊκός. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967. Η παρουσία του στη νεοελληνική γραμματεία και φιλοσοφία και η ταυτόχρονη ενασχόλησή του με την πολιτική τον ανέδειξε ως ιδιαίτερο φαινόμενο του σύγχρονου ελληνικού πολιτικού βίου ενώ η μετριοπάθεια, η αυτοκριτική του διάθεση και το ήθος του συνέτειναν, ειδικότερα μετά τη Μεταπολίτευση, στην απόδοση του τίτλου του «Νέστορα» της ελληνικής πολιτικής από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων.