What do you think?
Rate this book
Onderstroom
De grote, langverwachte nieuwe roman van Chloe Benjamin, auteur van de bestseller De onsterfelijken
Onderstroom is net als Benjamins beroemde roman De onsterfelijken een groots opgezet verhaal, en het raakt aan zeer universele thema's als rouw om een kind, verloren liefde en het belang van vriendschap
Wat als de toekomst al vaststond, maar je de kans had om het verleden te veranderen?
Op McMurdo, een afgelegen onderzoeksstation op Antarctica, verdient biologe Laurel Salter de kost met afwassen, tien uur per dag, zes dagen per week. Ze vertelt niemand waarom ze haar carrière heeft opgegeven of waarom haar huwelijk is stukgelopen. Maar zelfs op deze afgelegen plek kan Laurel haar verleden niet ontlopen. Wanneer er een vreemd licht boven het ijs verschijnt dat een groep natuurkundigen naar McMurdo lokt, laat haar ex-man Eli niet lang op zich wachten.
Laurel en Eli ontdekken dat ze een gedeelde interesse hebben in deze 'Arcusboog', een mysterieuze koepel van pulserend licht boven de Antarctische horizon, en raken verwikkeld in een verbluffende reis waarin ze opnieuw op elkaar aangewezen zijn en waarin tijd een nieuwe betekenis krijgt. Gaan ze alles op het spel zetten om de last die tussen hen in hangt te verlichten – om de klok terug te draaien en hun verhaal een tweede keer te beleven? En deze keer anders?
Wetenschap, liefde, ouderschap, rouw en vriendschap komen samen in een fenomenaal verhaal dat de grenzen van de fantasie oprekt.
Pers en collega-auteurs over Onderstroom
'Deze omvangrijke, spannende en diep ontroerende roman over wetenschappelijke en emotionele zoektochten biedt prikkelende perspectieven op obsessie, ouderschap, tijd, vergeving en liefde.' Booklist
'Laat het maar aan Benjamin over om de grote vragen te stellen – Wat maakt het leven de moeite waard? Wat is de aard van de tijd? Waar horen we thuis? – en ons ondertussen uitstekend te vermaken.' Lit Hub, Most Anticipated Reads 2026
'Benjamins meeslepende en sfeervolle roman is een oprechte en intellectueel boeiende boodschap aan de planeet, aan verlies en aan verbondenheid. Fans van Benjamins De onsterfelijken zullen enthousiast zijn, want ze levert opnieuw op alle vlakken.' Library Journal (starred review)
'Onderstroom is fenomenaal en een van de beste boeken die ik in jaren heb gelezen. Een wonderbaarlijk, enorm ambitieus, episch liefdesverhaal waarvoor ik intens dankbaar ben.' Ann Napolitano, New York Times-bestsellerauteur van Je bent prachtig
'Ambitieus, aangrijpend en diep menselijk.' Kirkus Reviews
Onderstroom is net als Benjamins beroemde roman De onsterfelijken een groots opgezet verhaal, en het raakt aan zeer universele thema's als rouw om een kind, verloren liefde en het belang van vriendschap
Wat als de toekomst al vaststond, maar je de kans had om het verleden te veranderen?
Op McMurdo, een afgelegen onderzoeksstation op Antarctica, verdient biologe Laurel Salter de kost met afwassen, tien uur per dag, zes dagen per week. Ze vertelt niemand waarom ze haar carrière heeft opgegeven of waarom haar huwelijk is stukgelopen. Maar zelfs op deze afgelegen plek kan Laurel haar verleden niet ontlopen. Wanneer er een vreemd licht boven het ijs verschijnt dat een groep natuurkundigen naar McMurdo lokt, laat haar ex-man Eli niet lang op zich wachten.
Laurel en Eli ontdekken dat ze een gedeelde interesse hebben in deze 'Arcusboog', een mysterieuze koepel van pulserend licht boven de Antarctische horizon, en raken verwikkeld in een verbluffende reis waarin ze opnieuw op elkaar aangewezen zijn en waarin tijd een nieuwe betekenis krijgt. Gaan ze alles op het spel zetten om de last die tussen hen in hangt te verlichten – om de klok terug te draaien en hun verhaal een tweede keer te beleven? En deze keer anders?
Wetenschap, liefde, ouderschap, rouw en vriendschap komen samen in een fenomenaal verhaal dat de grenzen van de fantasie oprekt.
Pers en collega-auteurs over Onderstroom
'Deze omvangrijke, spannende en diep ontroerende roman over wetenschappelijke en emotionele zoektochten biedt prikkelende perspectieven op obsessie, ouderschap, tijd, vergeving en liefde.' Booklist
'Laat het maar aan Benjamin over om de grote vragen te stellen – Wat maakt het leven de moeite waard? Wat is de aard van de tijd? Waar horen we thuis? – en ons ondertussen uitstekend te vermaken.' Lit Hub, Most Anticipated Reads 2026
'Benjamins meeslepende en sfeervolle roman is een oprechte en intellectueel boeiende boodschap aan de planeet, aan verlies en aan verbondenheid. Fans van Benjamins De onsterfelijken zullen enthousiast zijn, want ze levert opnieuw op alle vlakken.' Library Journal (starred review)
'Onderstroom is fenomenaal en een van de beste boeken die ik in jaren heb gelezen. Een wonderbaarlijk, enorm ambitieus, episch liefdesverhaal waarvoor ik intens dankbaar ben.' Ann Napolitano, New York Times-bestsellerauteur van Je bent prachtig
'Ambitieus, aangrijpend en diep menselijk.' Kirkus Reviews
497 pages, Kindle Edition
Published September 1, 2026
About the author
Chloe Benjamin
7 books58 followersLibrarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
For the author of The Anatomy of Dreams and The Immortalists, see Chloe Benjamin.
For the author of The Anatomy of Dreams and The Immortalists, see Chloe Benjamin.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
Did Not Finish
September 24, 2026Eerdere boeken van Chloe Benjamin graag gelezen, maar als het verhaal bij pagina 50 nog steeds niet op gang is gekomen, en de schrijfstijl ook niet bijzonder is, dan haak ik af ...
Did Not Finish
October 11, 2026Ik vond het echt prachtig, een verhaal waar ik nog uren in wilde verblijven. En toen kwam deel 2.
DNF op pagina 249
DNF op pagina 249
October 13, 2026
In Onderstroom van Chloe Benjamin vlucht biologe Laurel Salter naar Antarctica om haar verleden achter zich te laten. Op onderzoeksstation McMurdo werkt ze als afwasser, ver weg van haar vroegere leven als veelbelovend wetenschapper, echtgenote en moeder. Wanneer boven het ijs een raadselachtig licht verschijnt, raakt Laurel gefascineerd door de mogelijkheden die het verschijnsel biedt. Misschien is het meer dan een natuurkundig raadsel. Misschien bestaat er een manier om terug te keren naar een moment waarop alles nog anders had kunnen lopen.
De eerste helft van de roman maakt nieuwsgierig. Benjamin schetst het geïsoleerde leven op Antarctica met oog voor detail en verweeft Laurels persoonlijke geschiedenis met wetenschappelijke theorieën, biologische processen en verwijzingen naar kunst. De afgelegen omgeving geeft het verhaal iets onheilspellends. Achter het alledaagse werk op het onderzoeksstation groeit het vermoeden dat er iets op het spel staat wat niemand volledig kan overzien. De vele achtergrondinformatie vertraagt het verhaal soms, maar de combinatie van een beschadigd verleden en een onverklaarbaar verschijnsel houdt de aandacht vast.
Dan verandert Onderstroom van koers. Laurel en haar voormalige echtgenoot Eli ontdekken dat het licht toegang biedt tot een alternatieve werkelijkheid waarin de tijd achteruitloopt. Het is een gewaagd idee, met mogelijkheden om vertrouwde opvattingen over geboorte, ouderdom, ouderschap en herinneringen op hun kop te zetten. Juist op het moment dat de roman zijn belofte zou moeten waarmaken, begint hij echter uit elkaar te vallen.
Benjamin voert de lezer een wereld binnen waarvan de regels nauwelijks te doorgronden zijn. Mensen worden oud geboren en worden vervolgens steeds jonger, maar de gevolgen van die omkering blijven onduidelijk. Ook technologie en maatschappelijke ontwikkelingen lijken achteruit te bewegen, zonder dat helder wordt hoe dat samenhangt met de rest van deze werkelijkheid. Het ene moment vraagt de roman om de speculatieve regels serieus te nemen, het volgende moment lijkt hij ze naar believen aan te passen. Wat eerst raadselachtig was, wordt daardoor vooral verwarrend.
Dat is niet het gevolg van een gebrek aan uitleg alleen. Een roman mag vragen onbeantwoord laten, zeker wanneer hij de grenzen van de werkelijkheid onderzoekt. Maar de lezer moet erop kunnen vertrouwen dat er achter het mysterie een samenhangende gedachte schuilgaat. Bij Onderstroom wordt dat vertrouwen steeds moeilijker vol te houden. De wetenschappelijke theorieën en filosofische overwegingen geven het verhaal een intellectuele uitstraling, maar kunnen niet voorkomen dat de gebeurtenissen hun overtuigingskracht verliezen. Hoe meer Benjamin probeert te verklaren, hoe minder duidelijk het wordt wat haar eigen wereld eigenlijk mogelijk maakt.
Intussen raken Laurel en Eli verstrikt in een constructie die steeds meer ruimte opeist. Hun verleden en de mogelijkheid om dat opnieuw te beleven zouden de emotionele kern van de roman moeten vormen. Toch raken hun persoonlijke geschiedenis en de gevolgen van hun keuzes ondergesneeuwd door de ingewikkelde tijdsprongen en de opeenstapeling van ideeën. Ook de ontknoping brengt onvoldoende samenhang. De vragen die de roman oproept over verlies, ouderschap en de wens om fouten ongedaan te maken, krijgen daardoor niet het gewicht dat ze verdienen.
Dat maakt de teleurstelling des te groter. Benjamin heeft met Antarctica, het mysterieuze licht en de mogelijkheid van een omgekeerde tijd een uitgangspunt in handen dat de verbeelding prikkelt. De eerste helft laat zien hoeveel aantrekkingskracht daarvan uitgaat. Maar een intrigerend idee is nog geen overtuigend verhaal.
Onderstroom begint als een raadsel dat langzaam zijn geheimen prijsgeeft en eindigt als een constructie waarin de regels niet langer standhouden. Wat een onderzoek naar de grenzen van tijd en menselijk verlangen had kunnen zijn, verzandt in een overambitieuze vertelling die haar eigen uitgangspunt niet weet te dragen.
De eerste helft van de roman maakt nieuwsgierig. Benjamin schetst het geïsoleerde leven op Antarctica met oog voor detail en verweeft Laurels persoonlijke geschiedenis met wetenschappelijke theorieën, biologische processen en verwijzingen naar kunst. De afgelegen omgeving geeft het verhaal iets onheilspellends. Achter het alledaagse werk op het onderzoeksstation groeit het vermoeden dat er iets op het spel staat wat niemand volledig kan overzien. De vele achtergrondinformatie vertraagt het verhaal soms, maar de combinatie van een beschadigd verleden en een onverklaarbaar verschijnsel houdt de aandacht vast.
Dan verandert Onderstroom van koers. Laurel en haar voormalige echtgenoot Eli ontdekken dat het licht toegang biedt tot een alternatieve werkelijkheid waarin de tijd achteruitloopt. Het is een gewaagd idee, met mogelijkheden om vertrouwde opvattingen over geboorte, ouderdom, ouderschap en herinneringen op hun kop te zetten. Juist op het moment dat de roman zijn belofte zou moeten waarmaken, begint hij echter uit elkaar te vallen.
Benjamin voert de lezer een wereld binnen waarvan de regels nauwelijks te doorgronden zijn. Mensen worden oud geboren en worden vervolgens steeds jonger, maar de gevolgen van die omkering blijven onduidelijk. Ook technologie en maatschappelijke ontwikkelingen lijken achteruit te bewegen, zonder dat helder wordt hoe dat samenhangt met de rest van deze werkelijkheid. Het ene moment vraagt de roman om de speculatieve regels serieus te nemen, het volgende moment lijkt hij ze naar believen aan te passen. Wat eerst raadselachtig was, wordt daardoor vooral verwarrend.
Dat is niet het gevolg van een gebrek aan uitleg alleen. Een roman mag vragen onbeantwoord laten, zeker wanneer hij de grenzen van de werkelijkheid onderzoekt. Maar de lezer moet erop kunnen vertrouwen dat er achter het mysterie een samenhangende gedachte schuilgaat. Bij Onderstroom wordt dat vertrouwen steeds moeilijker vol te houden. De wetenschappelijke theorieën en filosofische overwegingen geven het verhaal een intellectuele uitstraling, maar kunnen niet voorkomen dat de gebeurtenissen hun overtuigingskracht verliezen. Hoe meer Benjamin probeert te verklaren, hoe minder duidelijk het wordt wat haar eigen wereld eigenlijk mogelijk maakt.
Intussen raken Laurel en Eli verstrikt in een constructie die steeds meer ruimte opeist. Hun verleden en de mogelijkheid om dat opnieuw te beleven zouden de emotionele kern van de roman moeten vormen. Toch raken hun persoonlijke geschiedenis en de gevolgen van hun keuzes ondergesneeuwd door de ingewikkelde tijdsprongen en de opeenstapeling van ideeën. Ook de ontknoping brengt onvoldoende samenhang. De vragen die de roman oproept over verlies, ouderschap en de wens om fouten ongedaan te maken, krijgen daardoor niet het gewicht dat ze verdienen.
Dat maakt de teleurstelling des te groter. Benjamin heeft met Antarctica, het mysterieuze licht en de mogelijkheid van een omgekeerde tijd een uitgangspunt in handen dat de verbeelding prikkelt. De eerste helft laat zien hoeveel aantrekkingskracht daarvan uitgaat. Maar een intrigerend idee is nog geen overtuigend verhaal.
Onderstroom begint als een raadsel dat langzaam zijn geheimen prijsgeeft en eindigt als een constructie waarin de regels niet langer standhouden. Wat een onderzoek naar de grenzen van tijd en menselijk verlangen had kunnen zijn, verzandt in een overambitieuze vertelling die haar eigen uitgangspunt niet weet te dragen.
September 13, 2026
Ik herinner me doorgaans weinig van boeken, maar De onsterfelijken is me altijd bijgebleven. Daarom keek ik enorm uit naar Onderstroom, het eerste boek van dezelfde auteur sinds acht jaar.
Onderstroom bestaat uit een interessant idee dat redelijk simpel is: wat zou je doen als de toekomst vastligt, maar je een tweede kans krijgt om het verleden over te doen.
Chloe Benjamin creëert hiervoor een wereld waarin tijd, zoals wij die kennen, niet langer één richting op beweegt. Hoezeer ik het hele concept ook waardeer, ik had veel en veel minder theorievorming en veel en veel meer verhaal gewild.
Boeken waarin gespeeld wordt het concept tijd, hebben doorgaans een vliegende start; “iets” zet de hapering in gang, de hoofdpersoon wordt wakker in een Groundhog Day-lus, een portaal wordt ontdekt, etc. Onderstroom wijkt hierin af, omdat de hele eerste helft van het boek gewijd is aan de theorie achter het bestaan van een ander universum. Of een ander universum bestaat blijft dus lang onzeker (niet zozeer voor de lezer, maar voor de hoofdpersonages).
Er gebeurt dus niet veel in de eerste helft, omdat de auteur vooral bezig is met de technische specificaties. Soms heeft een boek dat nodig, maar in dit geval niet. En dat is superzonde! Want tegen de tijd dat we in het andere universum waren, kwam het verhaal in een stroomversnelling. Vreemd genoeg wordt juist weinig aandacht besteed aan het andere universum, terwijl ik nog veel meer had willen leren over hoe dingen daar werkten. En wat ik ook vreemd vond was hoe het boek tegen het einde al het wetenschappelijke achterwege liet en richting het spirituele ging. Dat kan op zich wel, maar hier vond ik dat niet heel geloofwaardig en het voelde als een noodgreep in plaats van puzzelstukjes die in elkaar vielen.
Ik vond het verhaal het sterkst wanneer het ging over de hoofdpersonen. Hoewel we Laurel en Eli vooral leren kennen als onderzoekers en ouders (en minder als een persoon met karaktereigenschappen) was dit eigenlijk ook de kern, denk ik. Het logische van wetenschap en het niet altijd even logische van ouderschap.
Hoe het ook zij, ik denk dat er meer in had gezeten
5 sterren voor het idee, 3 voor de uitvoering.
Onderstroom bestaat uit een interessant idee dat redelijk simpel is: wat zou je doen als de toekomst vastligt, maar je een tweede kans krijgt om het verleden over te doen.
Chloe Benjamin creëert hiervoor een wereld waarin tijd, zoals wij die kennen, niet langer één richting op beweegt. Hoezeer ik het hele concept ook waardeer, ik had veel en veel minder theorievorming en veel en veel meer verhaal gewild.
Boeken waarin gespeeld wordt het concept tijd, hebben doorgaans een vliegende start; “iets” zet de hapering in gang, de hoofdpersoon wordt wakker in een Groundhog Day-lus, een portaal wordt ontdekt, etc. Onderstroom wijkt hierin af, omdat de hele eerste helft van het boek gewijd is aan de theorie achter het bestaan van een ander universum. Of een ander universum bestaat blijft dus lang onzeker (niet zozeer voor de lezer, maar voor de hoofdpersonages).
Er gebeurt dus niet veel in de eerste helft, omdat de auteur vooral bezig is met de technische specificaties. Soms heeft een boek dat nodig, maar in dit geval niet. En dat is superzonde! Want tegen de tijd dat we in het andere universum waren, kwam het verhaal in een stroomversnelling. Vreemd genoeg wordt juist weinig aandacht besteed aan het andere universum, terwijl ik nog veel meer had willen leren over hoe dingen daar werkten. En wat ik ook vreemd vond was hoe het boek tegen het einde al het wetenschappelijke achterwege liet en richting het spirituele ging. Dat kan op zich wel, maar hier vond ik dat niet heel geloofwaardig en het voelde als een noodgreep in plaats van puzzelstukjes die in elkaar vielen.
Ik vond het verhaal het sterkst wanneer het ging over de hoofdpersonen. Hoewel we Laurel en Eli vooral leren kennen als onderzoekers en ouders (en minder als een persoon met karaktereigenschappen) was dit eigenlijk ook de kern, denk ik. Het logische van wetenschap en het niet altijd even logische van ouderschap.
Hoe het ook zij, ik denk dat er meer in had gezeten
5 sterren voor het idee, 3 voor de uitvoering.
September 25, 2026
𝗢𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀𝘁𝗿𝗼𝗼𝗺 van 𝗖𝗵𝗹𝗼𝗲 𝗕𝗲𝗻𝗷𝗮𝗺𝗶𝗻 sleepte me mee naar een wereld waar ik nog lang over na zal blijven denken…
Laurel en Eli maken het ergste mee wat een ouder kan overkomen: ze verliezen hun zoon. Hun huwelijk overleeft het verdriet niet en Laurel vlucht naar het andere uiteinde van de wereld: Antarctica. Daar gaat ze als keukenhulp werken op een onderzoeksstation. Op het ijs ziet ze een vreemde lichtkoepel die ze niet kan verklaren. Wanneer Eli daar ook belandt om diezelfde koepel te onderzoeken, ontdekken ze dat het misschien een poort is naar een antiuniversum: een wereld waarin de tijd achteruitloopt. Na maanden van voorbereiding wagen ze de sprong door het portaal…
Dit is geen boek dat je zomaar in een paar avonden uitleest. In het begin heb ik regelmatig natuurkundige en biologische termen opgezocht, maar juist dat gaf me meer begrip van wat Laurel en Eli onderzochten. Wat Chloé Benjamin heeft bedacht voor dat antiuniversum is ongelooflijk knap. Mensen worden er oud geboren en worden jonger naarmate de tijd verstrijkt. Schimmels breken lichamen niet af, maar bouwen ze juist op.
Net als Laurel kom je er gaandeweg achter hoe deze wereld in elkaar zit, vaak door kleine details die bijna terloops voorbij komen. Dat maakt het juist zo leuk om te ontdekken.
Hoe indrukwekkend en uitgebreid die andere wereld ook is uitgewerkt, het verhaal draait om Laurel en Eli: om hun verlies, hun bijzondere band en de allesoverheersende vraag hoever je bereid bent te gaan om degene van wie je houdt terug te vinden. Tegelijkertijd ademt iedere pagina een diepe fascinatie voor de natuur en de wetenschap. Juist die bijzondere combinatie van rauw verdriet, liefde en verwondering maakt dit verhaal zo krachtig en bijzonder.
𝗢𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀𝘁𝗿𝗼𝗼𝗺 is intens, slim en ontroerend tegelijk. Geen makkelijk boek, maar wel een boek dat blijft hangen, lang nadat je het hebt dichtgeslagen. Na het lezen kijk je anders naar onze eigen planeet en besef je des te meer hoe bijzonder en kwetsbaar ze is.
Wauw.
Laurel en Eli maken het ergste mee wat een ouder kan overkomen: ze verliezen hun zoon. Hun huwelijk overleeft het verdriet niet en Laurel vlucht naar het andere uiteinde van de wereld: Antarctica. Daar gaat ze als keukenhulp werken op een onderzoeksstation. Op het ijs ziet ze een vreemde lichtkoepel die ze niet kan verklaren. Wanneer Eli daar ook belandt om diezelfde koepel te onderzoeken, ontdekken ze dat het misschien een poort is naar een antiuniversum: een wereld waarin de tijd achteruitloopt. Na maanden van voorbereiding wagen ze de sprong door het portaal…
Dit is geen boek dat je zomaar in een paar avonden uitleest. In het begin heb ik regelmatig natuurkundige en biologische termen opgezocht, maar juist dat gaf me meer begrip van wat Laurel en Eli onderzochten. Wat Chloé Benjamin heeft bedacht voor dat antiuniversum is ongelooflijk knap. Mensen worden er oud geboren en worden jonger naarmate de tijd verstrijkt. Schimmels breken lichamen niet af, maar bouwen ze juist op.
Net als Laurel kom je er gaandeweg achter hoe deze wereld in elkaar zit, vaak door kleine details die bijna terloops voorbij komen. Dat maakt het juist zo leuk om te ontdekken.
Hoe indrukwekkend en uitgebreid die andere wereld ook is uitgewerkt, het verhaal draait om Laurel en Eli: om hun verlies, hun bijzondere band en de allesoverheersende vraag hoever je bereid bent te gaan om degene van wie je houdt terug te vinden. Tegelijkertijd ademt iedere pagina een diepe fascinatie voor de natuur en de wetenschap. Juist die bijzondere combinatie van rauw verdriet, liefde en verwondering maakt dit verhaal zo krachtig en bijzonder.
𝗢𝗻𝗱𝗲𝗿𝘀𝘁𝗿𝗼𝗼𝗺 is intens, slim en ontroerend tegelijk. Geen makkelijk boek, maar wel een boek dat blijft hangen, lang nadat je het hebt dichtgeslagen. Na het lezen kijk je anders naar onze eigen planeet en besef je des te meer hoe bijzonder en kwetsbaar ze is.
Wauw.
September 13, 2026
Laurel Salter, 36, natuurkundige van beroep, heeft het gevoel dat ze op een dood punt is aanbeland in haar leven. Ze wil iets anders maar wat is onduidelijk. Tot haar moeder haar vertelt over hun vroeger buurmeisje Julie. Zij heeft een baan als afwasser in een onderzoekstation op Antarctica. Dat lijkt Laurel wel wat en na een sollicitatiegesprek en wat medische proeven kan ze in datzelfde station aan de slag als keukensteward. Een beslissing die haar leven ingrijpend zal veranderen.
Dit is een roman met veel facetten. Psychologisch, avontuurlijk, wetenschappelijk, romantisch, fantasy alles in 1 boek.
Karakters zijn allemaal mooi uitgewerkt zodat je een volledig beeld krijgt van Laurel maar ook van iedereen met wie ze in contact komt. Er is veel aandacht besteed aan gevoelens als vreugde, verdriet, rouw, liefde, schuld, vergeving,… Alles komt aan bod zonder dat het geheel overladen wordt.
Wetenschap en liefde voor de natuur lopen als een rode draad door het hele boek. Laat dit je echter niet tegenhouden om het boek te lezen. Alles wordt zo duidelijk uitgelegd dat het voor een niet-wetenschapper, zoals ik, toch nog begrijpbaar is.
Er zit een behoorlijk stukje fantasy/science fiction in het boek verwerkt. Geen draken of monsters maar een andere wereld zo realistisch beschreven dat je weet dat het fantasie is maar waarvan je toch ook denkt : stel dat.. , zou het kunnen dat er ergens…?
Combineer deze thema’s met een vlotte schrijfstijl, bondige zinnen, mooie afwisseling tussen dialogen en beschrijvingen en een prettige lay-out en je hebt een top boek.
Met dank aan uitgeverij Lannoo en Libelle leesclub om mij het boek te bezorgen.
Dit is een roman met veel facetten. Psychologisch, avontuurlijk, wetenschappelijk, romantisch, fantasy alles in 1 boek.
Karakters zijn allemaal mooi uitgewerkt zodat je een volledig beeld krijgt van Laurel maar ook van iedereen met wie ze in contact komt. Er is veel aandacht besteed aan gevoelens als vreugde, verdriet, rouw, liefde, schuld, vergeving,… Alles komt aan bod zonder dat het geheel overladen wordt.
Wetenschap en liefde voor de natuur lopen als een rode draad door het hele boek. Laat dit je echter niet tegenhouden om het boek te lezen. Alles wordt zo duidelijk uitgelegd dat het voor een niet-wetenschapper, zoals ik, toch nog begrijpbaar is.
Er zit een behoorlijk stukje fantasy/science fiction in het boek verwerkt. Geen draken of monsters maar een andere wereld zo realistisch beschreven dat je weet dat het fantasie is maar waarvan je toch ook denkt : stel dat.. , zou het kunnen dat er ergens…?
Combineer deze thema’s met een vlotte schrijfstijl, bondige zinnen, mooie afwisseling tussen dialogen en beschrijvingen en een prettige lay-out en je hebt een top boek.
Met dank aan uitgeverij Lannoo en Libelle leesclub om mij het boek te bezorgen.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews