Ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος: Από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο ως τον Κλόπστοκ

by Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Στον δέκατο τόμος της έκδοσης της "Ιστορίας του Ευρωπαϊκού Πνεύματος" από "Το Βήμα", ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος φτάνει σε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά και νομικά κείμενα της Ιστορίας του δυτικού πολιτισμού: τη Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, αφού πρώτα αναζητήσει τις βαθύτερες πνευματικές της ρίζες στο μεταίχμιο δύο ηπείρων και δύο αιώνων.

Παρουσιάζει τη ζωή και το έργο μιας κορυφαίας μορφής της αμερικανικής αλλά και της παγκόσμιας Ιστορίας, του Βενιαμίν Φραγκλίνου, γνήσιου τέκνου του ευρωπαϊκού μα και του αμερικανικού πλέον πνεύματος, ενός από τους μεγαλύτερους "πολίτες", που ανάδειξε, μετά τους Αθηναίους και τους Ρωμαίους, η Ιστορία της ανθρωπότητας, του "Τέλειου Πολίτη" της πόλης του, της χώρας του και του κόσμου, το έργο του οποίου είχε τέτοια σημασία ώστε "διέσχισε" αντίστροφα τον Ατλαντικό ασκώντας επίδραση και στη Γηραιά Ήπειρο.

Στη συνέχεια, επιστρέφει στην Ευρώπη, όπου, στην Αγγλία, συναντά μια άλλη θρυλική μορφή του πνεύματος και της τέχνης: τον Ουίλλιαμ Μπλέικ. Αναλύει την αγγλική ποίηση και ζωγραφική κάτω από την επίδραση του θρησκευτικού πνεύματος, ενώ επικεντρώνεται στην αρχιτεκτονική της Γηραιάς, πλέον, Ηπείρου, αλλά και σε μια πνευματική -και όχι μόνον- δύναμη που ανέρχεται πλέον με ορμή: τη Γερμανία. Στους ναούς, τα μοναστήρια και τα παλάτια της, στους γλύπτες, τους ζωγράφους, τους συγγραφείς και τους ποιητές της...

Περιέχονται τα κεφάλαια:
- Η πνευματική ζωή στην αγγλική Βόρειο Αμερική
- Ο Τζόναθαν Έντουαρντς
- Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας και η γένεση των Ηνωμένων Πολιτειών
- Ο Ουίλλιαμ Μπλέικ
- Η κοινότητα των Μεθοδιστών
- Η αρχιτεκτονική στη Δυτική Ευρώπη
- Οι εκκλησίες και τα μοναστήρια στις γερμανικές χώρες
- Οι Γερμανοί γλύπτες και ζωγράφοι και τα πρώτα βήματα του γερμανικού ποιητικού λόγου

326 pages, Hardcover

First published January 1, 2010

About the author

Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος και ακαδημαϊκός. Ανέλαβε για δύο σύντομες θητείες την προεδρία ελληνικών κυβερνήσεων το 1945 και το 1967. Η παρουσία του στη νεοελληνική γραμματεία και φιλοσοφία και η ταυτόχρονη ενασχόλησή του με την πολιτική τον ανέδειξε ως ιδιαίτερο φαινόμενο του σύγχρονου ελληνικού πολιτικού βίου ενώ η μετριοπάθεια, η αυτοκριτική του διάθεση και το ήθος του συνέτειναν, ειδικότερα μετά τη Μεταπολίτευση, στην απόδοση του τίτλου του «Νέστορα» της ελληνικής πολιτικής από ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων.