Świeżo przemieniona w wampirzycę Lucy Westenra pragnie zemsty w drugiej i zarazem finałowej części adaptacji powieści Dracula autorstwa cenionej przez krytyków Julie C. Dao.
Lucy Westenra – zalotna, bogata i piękna debiutantka, niegdyś olśniewająca londyńskie salony – już nie istnieje. Zwiedziona przekonaniem, że Vlad rozumie jej żarliwą, mroczną naturę, stała się jego zgorzkniałą, splamioną krwią i pozbawioną życia oblubienicą.
Teraz, w drodze do zamku w Karpatach, gdzie ma dołączyć do pozostałych narzeczonych Vlada, Lucy zwija się z bólu za każdym razem, gdy tylko próbuje wypowiedzieć imię hrabiego. Marzy, by znaleźć ukojenie w ramionach ukochanego Arthura Holmwooda i najlepszej przyjaciółki Miny Murray Harker. Zamiast tego jest ścigana przez swoich dawnych sprzymierzeńców – doktora Van Helsinga i Quinceya Morrisa – i dręczona wspomnieniami o ludziach, których zabiła w krwawym szale.
Dziewczyna nie zamierza jednak porzucić nadziei ani rezygnować z próby wyrwania się z brutalnego uścisku Vlada. Podobnie jak potwór, niegdyś wkradający się do jej snów i dający jej wgląd w najskrytsze pragnienia własnego serca, jest zdeterminowana, by nawiązać kontakt z Miną i Arthurem, bez względu na konsekwencje. Za wszelką cenę musi się dowiedzieć, czy ich miłość do niej trwa i czy sama zdoła stawić czoła następstwom porzucenia własnego człowieczeństwa.
Długa podróż zaprowadzi pannę Westenrę w nieznane rejony; tam czekają na nią zarówno znajoma ciemność, jak i nowe światło. Czy uda jej się wyjść z mgły i stanąć w słońcu, by w pełni zaakceptować swoją nową, nieśmiertelną egzystencję?
Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.
Julie C. Dao is the award-winning author of many books from Disney, Macmillan, Penguin Random House, and more. Her novels have earned starred reviews from Booklist, School Library Journal, and Publishers Weekly, and her "Rise of the Empress" books are being made into a major television series at Amazon MGM Studios.
A proud Vietnamese-American who was born in upstate New York, she now lives in New England.
My longest yeah boy ever! While I enjoyed the first book of this Dracula retelling from the point of view of Lucy Westenra, the second book is where I think this duology found its beating heart – by giving her a strong arc around escaping from Vlad's control, Julie C. Dao uses the existing themes of Dracula to say something really interesting about abusive relationships, and the importance of a support system who understands you in managing to escape.
As a Dracula retelling, I particularly enjoyed the development of Lucy's relationship with Mina and Jonathan. I'll definitely be returning to this.
Pierwszy tom bardziej mi się podobał bo było tam o wiele więcej romansu. W tym tomie praktycznie w ogóle go nie ma ale rekompensuje nam to cała postać Lucy, która stara się pogodzić ze swoim nowym ja. Ogólnie trochę zakończenie mi zgrzytnęło, że jakoś tak za łatwo i za szybko to poszło ale oprócz tego świetny gotycki klimat, genialne mroczno-sensualne sceny. Chociaż uważam, że postać tych dwóch wampirzyc mogłaby być bardziej zarysowana bo momentami gubiłam się która jest która.
4,5✨ To była bardzo udana kontynuacja a zarazem zakończenie serii. Pełna mroku i ciemności. A jednak potrafiła jeszcze pokazać, że dobre uczynki zawsze zwyciężają. Lucy o wiele bardziej przypadła mi do gustu niż w pierwszym tomie. A jej przyjaźń z Miną jest taka jaka też bym chciała mieć.
no szczerze to mocno się rozczarowałam i jest mi mega źle z tym jakby ja byłam zakochana w 1 tomie i miałam ogromne oczekiwania co do tej części, a teraz po przeczytaniu czuje ogromny niedosyt i te 3⭐️ sa trochę z sentymentu… no przykro mi strasznie 💔
Cytaty: • "Twoim przeznaczeniem jest być wolną, więc niech tak się stanie. Ruszaj w świat i spełnij najskrytsze marzenia." • "Nigdy nie potrafiłbym uczynić cię szczęśliwą, moja miłości. Dlatego pozwalam ci odejść, z pełną świadomością i szczerym sercem. • "Widzę również naszą przyszłość – ich i moją – pełną dziesięcioleci i stuleci spełnienia oraz radości, a także życia dla siebie, czynienia dobra, świętowania naszej odwagi i wolności. Wyobrażam sobie, jak wędrujemy po świecie, jeśli zechcemy, jak układamy sobie życie u boku kogoś, kogo kochamy, i jak stajemy się wszystkim, o czym kiedykolwiek marzyła młoda dziewczyna, jeśli tak zdecydujemy. A co najważniejsze, zostaniemy razem – już nigdy więcej samotne." • "W mojej przyszłości nic mnie nie ogranicza. W mojej przyszłości latam."
Ta część była krótsza ale bardzo mi się podobała. Widzimy realną przemianę Lucy. Podoba mi się, że mogliśmy lepiej zrozumieć jej zachowanie i obserwować jej przemianę, a właściwie walkę o resztę człowieczeństwa. ✨
Szybko się wciągnęłam i bardzo fascynowały mnie przemyślenia Lucy. W tym ta rozmowa z baronową, która napełnita bohaterkę ledwo dostrzegalną iskierką nadziei.
Podobał mi się też wątek relacji z Nell i autorefleksji Lucy, która zastanawiała się czy ona sama, była też postrzegana tak samo jak ona teraz widzi Nell. Jako osoba próżna, kokieteryjna i spragniona uwagi. Ich relacja jest bardzo dynamiczna. Lucy w tym tomie jest zadziorna i przemawia przez nią zemsta w czystej postaci. Poczucie zdrady jest silnie wyznaczone i napełnia ten tom krwawą akcją. No i oczywiście MINA 🥺 ale tutaj za dużo wam nie zdradzę.
Zakończenie książki? Dość satysfakcjonujące. Morał jest taki: trzeba doceniać to co się ma, zanim się to straci. Mam nadzieję, że ta dylogia nie zginie w gąszczu jesiennych premier, bo uważam, że serio warto nadrobić te książki. 🙏🏻
Mam wrażenie, że książka nie podobała mi się tak bardzo jak pierwsza część. Jest dużo krótsza, ale myślę, że gdyby autorka rozwinęła nieco niektóre wątki i dodała kilka innych wydarzeń, to na pewno bardziej wciągnęłabym się w akcję. Nie podobał mi się tylko wątek małżeństwa, z którym przez jakiś czas podróżowana Lucy. Nie wniósł on za wiele do ogólnej fabuły. Za to zakończenie mnie usatysfakcjonowało. Takiego rozwiązania sprawy oczekiwałam. Polecam przez wzgląd na wspaniały klimat, który pojawia się w historii. A okres jesienny to idealna pora na tę książkę.
Zaczynając tą książkę obawiałam się, że ilość stron może wskazywać na to, że jej powstanie nie miało trochę sensu 🫣 Bo jednak zamknięcie drugiego tomu dylogii w 300 stronach jest mocno niespotykane.
Po pierwszych 70 stronach nadal nie czułam jeszcze w jakim kierunku podążamy z całą historią. Ale gdy fabuła się rozkręciła i zaczęłam dostawać coraz więcej przemyśleń głównej bohaterki Lucy to zrozumiałam w czym rzecz! I naprawdę cieszę się, że ten tom powstał uważam, że pięknie domyka całą tą historię a przy okazji umożliwia rozwój postaciom.
Absolutnie nie będę Wam opowiadać co się dzieje w tej książce ważne jest to, że nasza główna bohaterka jest wampirem - jako tako 😉 . A największym problemem panny Lucy jest tęsknota za życiem, które utraciła, a tak naprawdę za ludźmi których musiała opuścić. Bo gdy w końcu osiągnęła to o czym jak jej się wydawało marzyła, zrozumiała jak nieprawdziwe okazały się jej sny.
Bardzo podoba mi się przekaz jaki kryje się za tą historią. Po pierwsze doceniaj to co masz - bo często, gdy mówi się, że gdzieś jest lepiej okazuje się, że wcale tak nie jest. Bo trawa częstego wydaje się bardziej zielona tam gdzie nas nie ma. A druga sprawa bardzo podobają mi się właśnie przemyślenia Lucy, które pomimo tego że czasu nie upłynęło dużo pomiędzy pierwszym a drugim tomem to jednak w niej zachodzi pewnego rodzaju przemiana. Która umożliwia jej zrozumienie jak wielokrotnie w niektórych sytuacjach jej podejście i zachowanie było mocno niedojrzałe i bardzo jednotorowe.
Klimat tej historii jest niepodrabialny jak i język jakim posługuje się autorka. Znowu jak przy pierwszym tomie miałam te kilkadziesiąt stron przejścia, że tak powiem no jak na co dzień czyta się innego typu książki to potem takie coś jest małym szokiem 😉 ale jak już się rozkręciłam to całą resztę książki tak naprawdę przeczytałam w jeden wieczór.
Uważam, że cała ta dylogia jest absolutnym must have dla fanów Drakuli czy samej legendy Drakuli, dla fanów wampirów, ale także dla osób które lubią właśnie takie mroczne, a z drugiej strony mocno romantyczne historie i ogólnie fabułę obsadzona właśnie w osiemnastym wieku.
Całość historii jako pełną dylogię oceniam na mocne 4,5. Bo jednak zabawna sprawa zabrakło mi ilości stron 😆 chciałabym odrobinę więcej rozwinięcia charakteru postaci pobocznych w tym tomie, a w głównej mierze przyjaciółki Lucy bo to była naprawdę bardzo ciekawa i inna relacja.
Nawet nie wiecie jak czekałam na "A z mgły zrodzi się świt"! Pierwsza część bardzo mi się podobała, choć zachowanie głównej bohaterki bardzo mnie irytowało i w sumie kibicowałam villain'owi 😆
✨ ZALETY:
- czy Lucy irytowała mnie w tej części? Odrobinę, bo wciąż miała mętlik w głowie, ale w tym tomie wypadła nieco lepiej. Podobało mi się jej uciekanie przed przeszłością, refleksje nad wyrzutami sumienia i pobyt na statku, na którym nawiązała nawet lekki romans 👀
- największym atutem tej dylogii jest jej klimat - idealnie gotycki, mroczny i idealny do czytania jesienią
- Vlad jako villain jest perfekcyjny. Tajemniczy, o dwa kroki przed wszystkimi i charyzmatyczny. Wypadł tak samo świetnie jak w pierwszej części, dzięki umiejętności manipulowania innymi. Wiem, że nie powinnam być jego zwolenniczką, ale jest dobrze napisaną postacią, a ja mam słabość do takich 😆
☠️ WADY:
- akcja trochę za długo się rozkręcała. Dwa razy upewniałam się, że jest to dylogia, bo ciężko było mi uwierzyć, że cała historia domknie się jeszcze w tej części. Koncówka była zbyt przyspieszona i według mnie finał wydarzył się jak za pstryknięciem palca. Za gładko wszystko wyszło, za szybko... Z pewnością wiecie o co mi chodzi 😉
- poznanie pozostałych wampirzyc przemienionych przez Vlada było ciekawym dodatkiem do tej historii, ale nie zdążyłam zbytnio zżyć się z tymi postaciami
Czy polecam? Ogromnie!
To idealna dylogia do czytania w ciemne, mgliste poranki lub wieczory 🖤
Totalnie nie moja bajka. Nie moje klimaty. Nie moja historia. Uważam, że Lucy jest bardzo głupią, naiwną i infantylną bohaterką. Niby jest pokazana jej przemiana mentalna, ale ja tego nie kupuję.
E-ARC received from Edelweiss, huzzah and thank you!
Yessssss, I knew this version of Lucy wouldn't simply shrug and say "Oh well, guess I'm one of Dracula's brides now". Watching her grasp at the life she always wanted while fighting Vlad's control and her own hungers was fantastic, and the way the story reshaped itself around her still existing--Arthur and Mina still love her, Jonathan realizes that she understands what he went through, the two other brides are women in their own right and her allies against Dracula--felt no less than triumphant. Sure, there's an element of wish-fulfillment involved, with it being explicitly stated that Dracula's death removes all the bad parts of vampirism so that Lucy, Hong, and Thabisa will be immortal and retain all their gifts without having to drink blood again. But why not? Lucy Westenra has had one of the most horrible endings in literature for over a century. Let her be unapologetically victorious!
The hints of bisexuality in Lucy's personality are no longer subtext, and Lucy remains sexually drawn to Dracula even if she doesn't want to be. The text did a good job of not shaming her for either of those facts. She's also not predatory about it. She sleeps with Nell because there's a spark between them and she looks kind of like Mina, she has sex with Dracula partially because he's compelling her, but also in an attempt to use him like he's using her. It's a more frank perspective on sex than one would expect a Victorian woman to have, but then, this Victorian lady has had some uncommon experiences, and is also building on her repressed feelings from the first book. Part of freedom is acting on your desires, after all. I also really appreciate Lucy's awareness that her prior suicidal ideation was misplaced. She no longer idolizes and longs for death. She doesn't hate herself for it, but she admits to herself that it was a lot of complex feelings built around the loss of her father and the fear of losing her autonomy and self in a marriage, Some people never make it that far.
The other familiar characters get their moments in the sun. Mina remains amazing--you can see why both Lucy and Jonathan adore her--and Jonathan remains Victorian Wife Guy. Arthur Holmwood has more depth and kindness to him, and I can see his growth in his encounters with Lucy and his realization that she needed and wanted more than just being his wife. Van Helsing and Quincey are, eventually, able to look past their determination to view Lucy as a monster and admit they might be wrong. Seward is still a ninny, letting his inmates distract him, but what can you do? And for their willingness to change and trust her, they get a better ending! Quincey gets to live!
These two books are my favorite Dracula retellings. Step out into the day, Lucy Westenra, you're going to be amazing.
This entire review has been hidden because of spoilers.
So Blooms the Dawn by Julie C. Dao is a retelling of Dracula through the eyes of Lucy Westenra and the sequel to Now Comes the Mist. Lucy is fairly freshly turned by the Count and has been ordered to travel to his castle from England. Along her way she deals with fighting her new bloodlust, the guilt of her decision leading to her curse, and Dr. Van Helsing and the gun toting Quincey Morris on her tail. The journey involves train, ferry, and a haunting carriage with a quick stop in Paris. Throughout the scenes perfectly encapsulate the eloquence of the times wealthy while oozing the Victorian Gothic atmosphere along the way. The balance of beauty and horror is classic Dracula turned up to eleven, seeing the events unfold through the eyes of a vampire fighting the urge ups the stakes of every situation. (No pun intended) Everywhere Lucy goes she is tempted to feed and often encouraged by Vlad through their connection. The double edged sword that is Vlad has you constantly guessing how he will react and creates a real looming threat without him even needing to be present. The story itself really focuses on what it is to be a woman in the peak of the world changing. Lucy is expected to stay living in a traditional world, both in her life alive and now undead in Vlad's world, but longs for the freedom of a woman in the modern world. It's a tale of dealing with your regrets and finding the strength to be your strongest self. It also shows us that in order to grow sometimes you have to look past the love you so desperately want to see it for what it really is and stake it in the heart. Any fan of the classic Dracula will feel right at home with So Blooms the Dawn. There are small glimpses of the classics journal entries and news stories that show up as we move through the world with new eyes that really connect the retelling with the original in a fantastic way while incorporating new pieces that add to the narrative. The journey on the ferry is reminiscent of the Demeter voyage that the Count uses on his way to England. The whole thing is a love letter to the classic Dracula that captures all of the romance, danger, and rage that any vampire lover will appreciate making it an absolute must read.
Bardzo byłam ciekawa dalszych losów naszej pięknej i wolnej duchem Lucy. W tym tomie wracamy do przemienionej niedawno kobiety, która w podróży do nowego domu, stara się zrozumieć swoje nowe położenie oraz zaakceptować to, jak będzie wyglądać jej dalsze życie. Postanawia udowodnić się od swojego oprawcy i zdobyć wymarzoną wolność.
Ta część podobała mi się bardziej od poprzedniego tomu, bo zauważamy tutaj realną przemianę głównej bohaterki, jej zwątpienie we wcześniejsze decyzje i próbę naprawy swojego życia. Możemy tutaj przeczytać o naprawdę wielu głębszych przemyśleniach na temat swojego życia, które tak bardzo chciała Lucy, a teraz równie mocno za tym starym tęskni.
Nie jest to książka, która skupia się mocno na fantastyce. Jest ona jak najbardziej obecna, bo nadal głównymi bohaterami w tej historii są wampiry, jednak skupiamy się tutaj głównie na życiu kobiety, która w czasach, gdzie jej celem powinno być bycie idealną żoną i matką, ona szuka wolności i szczęścia na swój własny sposób.
Jedyna rzeczą, która przeszkadzała mi w tej książce to była scena zbliżenia, która była na swój dziwny sposób wyjątkowo wulgarna i nieprzyjemna dla mnie w odbiorze, a przy tym kompletnie zbędna.
Całą historią Lucy jestem zachwycona i żałuję, że nie będę miała już okazji poznać dalszej historii tej wyjątkowej kobiety.
Warto było czekać na wydanie drugiej części w Polsce, choć nie ukrywam, że minimalnie bardziej podobała mi się pierwsza. Niemniej tej części również nie można niczego odmówić - nadal klasyfikuje się jako bardzo dobra. Mam jednak wrażenie, że nieco odebrano jej gotyckiej stylistyki, szczególnie w opisach architektury, które w pierwszej części budowały niezwykły klimat. Lucy jest tutaj zupełnie inna. Przez całą książkę obserwujemy, jak mieszają się w niej emocje, do tego stopnia, że sama przestaje rozróżniać miłość od pożądania czy nienawiści. Po przeczytaniu całości nadal nie jestem pewna, czy w którymkolwiek momencie rzeczywiście mówiła to, co czuła w głębi serca, ani czy była jeszcze w stanie rozpoznać prawdziwą miłość. Vladimir został natomiast wykreowany perfekcyjnie - kanonicznie i brutalnie. Kolejny raz dziękuję autorce za trzymanie się pierwotnej wersji tej postaci, zamiast łagodzenia jej charakteru. Mroczna, niepokojąca historia, która zdecydowanie ma swój klimat. Mogę śmiało polecić.
This was a delight of a conclusion. I really enjoyed how this ended.
I did feel like the pacing was a bit off - the journey over to France just felt like it went on a bit too long - and I did miss some of the other characters that were more prominent in the first book - especially Arthur.
I also felt like there were a few details that were glossed over - like, how was Lucy able to eventually defy Vlad’s compulsion, it felt just too convenient. I also felt like there goings on at the asylum were mostly ignored and had no real resolution.
Overall, tho, I loved everything about Lucy and her journey to surviving Vlad and how she grew into herself. I would have loved more of the other wives because they were delightful.
„A z mgły rodzi się świt” to drugi tom „Kiedy nadciąga mgła”, który opowiada o kobiecie świeżo co przemienionej w wampira.
Historia jest w klimacie Draculi, więc jeśli lubicie tego klasyka to myślę, że warto zwrócić uwagę na tę dylogię 🧛🏻🖤
Lucy zwiedziona przez Vlada staje się jego własnością. Kobiecie nie podoba się to i planuję wyrwać się spod jego władzy. Chciałaby wrócić do dawnego życia i swoich ludzi, ale wie że już nie jest ta sama osoba co wcześniej.
Historia nie jest długa i zdecydowanie jest to idealna pozycja na jesienne wieczory. Czyta się bardzo szybko i płynnie, zakończenie mi się podobało. Fajnie było zajrzeć do głowy Lucy i być razem z nią w tych przemyśleniach i odkrywaniu siebie.
Read this sequel in one sitting. The first book was a surprise to me and instantly pulled me into its world. It has been a long time since I fell in love with a story as much as I did with this one.
I can confidently say the second book is just as great as the first. A very satisfying ending for Lucy Westenra. My only qualm is I wish the book were longer, but it was a journey well spent.
The first book just manifested itself in my life and here I am thinking about it months later. So Blooms the Dawn will be another book I can’t stop thinking about and comparing to future readings.
A highly subjective 4.75 out of 5 stars. I love adaptations of Dracula, and I am obsessed with this take, from the perspective of Lucy Westenra, but also functioning as a take on vampire tales and historical tales, on who gets to be a hero, on who is villainized, on who is allowed or not allowed to be a victim, on how sufferers can become survivors.
This conclusion to the duology is action-packed, gory, romantic, complex, reflective, and everything I needed it to be. It makes a lot of sense viewing it in dialogue with the original novel and subsequent adaptations. I would love to be a professor and use this duology as part of the syllabus for greater discussion.
This duology brings a fresh, feminist and anti-colonialist perspective to the classic story of Dracula, and examines the inner lives and motivations of the female characters that don’t get much attention in the original novel. In So Blooms the Dawn, we get to see the main character and narrator Lucy step further away from the original storyline and have more of an arc of her own. There’s a lot of gothic horror, action, and definitely some steamy parts in this one!
Bardzo się cieszyłam na dalszą część książki ale jak dla mnie wszystko za szybko się działo. Czytając ją miałam wrażenie jakby wszystko było biegiem. Czy mi się podobała? Owszem, nawet zaskoczyłam się, że ktokolwiek kiedykolwiek sprawi, że tak znienawidzę postać Vlada, a jednak. Fajniej by jednak było gdyby cała akcja działa się trochę wolniej.
Pierwszy tom nie był idealny, ale był ciekawy i miał sens. Jednak ten tom jest nieporozumieniem, straszny wattpadowy styl, dużo żenujących scen i bardzo płaskie przedstawienie relacji. Może, gdyby autorka spędziła więcej czasu nad pisaniem i dała więcej znaczących scen, a nie mnóstwo powtórzeń to może jeszcze dałoby się to uratować. Śliczne okładki i wklejki w Polsce za to wybrano.
I found I didn't enjoy this as much as the first, although I did like the ending for this one. Maybe it has to do with me listening to the audiobook for this one vs reading the physical book for the first one. I did find the narrator's laugh bothered me enough to throw me out of the story.
3,5 ⭐️ Trochę jestem rozczarowana, zwłaszcza że pierwszy tom bardzo mi się podobał. Liczyłam po prostu więcej przepychanek między Vladem i Lucy, myślałam, że będzie bardziej elektryzujący, jak pierwszy tom
O wiele lepsza część, niż poprzednia. Świetne zakończenie, ale ogółem i całość! Cieszę się, że jednak sięgnęłam po nią, bo początkowo pierwsza nie dała mi chęci do jej kontynuacji. Mimo wszystko idealna na jesień, chłodne wieczory i klimat Halloween!