Το τέλος ενός τριακονταετούς πολέμου έχει αφήσει το ορεινό βασίλειο της Ναβίντια οικονομικά κατεστραμμένο. Την ίδια στιγμή, στην άλλη άκρη της Μεγάλης Κοιλάδας, το κραταιό βασίλειο της Ουθέρια έχει ανάγκη από συμμάχους για να επεκταθεί. Η συμμαχία των δύο βασιλείων πρόκειται να σφραγιστεί με το γάμο της Ναβιντιανής πριγκίπισσας Αλιένα με τον Ουθεριανό πρίγκιπα Σόρεν. Κατά τη διάρκεια όμως της μεγαλοπρεπούς τελετής εμφανίζεται ξαφνικά ένα σμήνος ναβιντιανών αερόπλοιων και πλήττει την πρωτεύουσα των παραλίγο συμμάχων τους. Καθώς γίνεται ξεκάθαρο ότι η πριγκίπισσα κινδυνεύει όσο και οι Ουθεριανοί, ξεκινά με τον Σόρεν και τους συντρόφους τους μια ριψοκίνδυνη πορεία για να φτάσουν στη Ναβίντια και να ανακαλύψουν την αλήθεια πίσω από την επίθεση. Ως δραπέτες πλέον, πρέπει να διασχίσουν τα επικίνδυνα μονοπάτια της Μεγάλης Κοιλάδας και την ανεμοδαρμένη οροσειρά Εσκόπι, ενώ ανάμεσα στα εμπόδια που έχουν να αντιμετωπίσουν είναι ένα ζευγάρι κυνηγών κεφαλών αλλά και η δυσπιστία του ενός προς τον άλλο…
Η Μαριανίνα Ζώτου γεννήθηκε το 1991 στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και ασχολείται με τη μετάφραση και τη συγγραφή. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της είναι με ένα μολύβι στο χέρι, άλλοτε γράφοντας για άλλους κόσμους κι άλλοτε ζωγραφίζοντας τους. Κάπως έτσι, ένα φθινοπωρινό πρωινό, γεννήθηκαν στο μυαλό της δυο πολιτείες χωρισμένες από βουνά. Το Πέρασμα στη Ναβίντια είναι το πρώτο της βιβλίο και το πρώτο μέρος της τριλογίας των "Ιστοριών του Έγκενθαρ". Ζει στην Αθήνα με τους γονείς της και τον αγαπημένο της σκύλο.
Εξαιρετική πλοκή, πλούσιες περιγραφές, άψογα σκιαγραφημένοι χαρακτήρες πραγματικά ένα μυθιστόρημα φαντασίας που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από αντίστοιχα του εξωτερικού!Απορώ με τη ζωηρή φαντασία της συγγραφέως πως κατάφερε να πλάσει έναν ολόκληρο δικό της κόσμο!Μόνο μείον που βρήκα είναι ότι θα ήθελα το ρομαντικό κομμάτι να εξελιχθεί κάπως διαφορετικά και ότι ένας χάρτης θα ήταν απαραίτητος αλλά αυτό μάλλον είναι λάθος του εκδοτικού.Όπως και να έχει ανυπομονώ για το επόμενο!
Το πέρασμα στη Ναβίντια ήταν ένα βιβλίο που θα ήθελα πολύ να μου άρεσε, αλλά δε μου έκανε κλικ. Το setting ξεφεύγει πολύ από τα κλασικά ψευδομεσαιωνικά πρότυπα του φάνταζυ και το πώς μπλέκει μαγεία και "τεχνολογία" θυμίζει πολύ τα παιχνίδια ρόλων Final Fantasy και ιαπωνικά manga. Βοηθάνε πολύ και σε αυτό οι χαρακτήρες, που είναι όλοι τους "αρχετυπικοί" με τον τρόπο τους, έχοντας κάποιο έντονο στοιχείο στο χαρακτήρα που χρωματίζει την προσωπικότητά τους αλλά και σταδιακά αποκτούν βάθος (χαρακτηριστικό των Ιαπωνικών κόμιξ) Στα θετικά, πέρα από τους διασκεδαστικούς χαρακτήρες και το καινοτόμο της κοσμοπλασίας είναι και το ότι όλα τα κλισέ του επικού φάνταζυ απουσιάζουν, ενώ πχ υπάρχει το ταξίδι και η συντροφία ξεφεύγουμε πολύ από όλα τα γεγονότα που μας άφησε κληρονομιά ο Tolkien. Χλιαρή βρήκα την πλοκή. Το πρώτο μισό ένιωσα να τραβάει κάπως σε μήκος, το δεύτερο μισό είχε μία σειρά από ανατροπές που δε με έπεισαν, οι τελευταίες 100 σελίδες όμως είχαν καταιγιστική δράση και κινηματογραφικότητα που με έπεισε και με έψησε. Η γραφή, χωρίς να με χαλάει, δε με ενθουσίασε: το βιβλίο, από όσο ξέρω, αρχικά είχε γραφεί στα Αγγλικά και, ειδικά στην αρχή, υπάρχουν κομμάτια που θυμίζουν μετάφραση. Καθώς όμως η αφήγηση μπαίνει σε ρυθμό σταματάει και η αφήγηση να σκοντάφτει. Κάτι το τρανταχτά αρνητικό δε βρίσκω να πω (πέρα από το ότι στο τέλος μας πετάει το δόλωμα ότι συνεχίζεται), το βιβλίο είναι σαφώς καλό. Δεν είναι όμως το στυλ μου, για αυτό και δεν εντυπωσιάστηκα. Φαντάζομαι, αν κάποια από τα παραπάνω που σας ανέφερα σας κάνουν κλικ θα περάσετε καλά.
"Όταν είσαι παιδί, πιστεύεις στα θαύματα και τα παραμύθια, Πιστεύεις πως έχεις τη δύναμη να αλλάξεις τον κόσμο και προσπαθείς να το κάνεις... Όμως, όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις να χτίζεις, να πραγματοποιείς τα θαύματα που έχεις ονειρευτεί με τα ίδια σου τα χέρια. Νομίζω ότι, αφότου αναπτύξαμε αρκετά την τεχνολογία, απλώς σταματήσαμε να νοιαζόμαστε για την μαγεία, μέχρι που σβήστηκε εντελώς από τη συνείδηση μας, Κάποια στιγμή, απλώς χάσαμε τη σπίθα"
Το αγάπησα αυτό το βιβλίο. Αγάπησα αυτόν τον κόσμο, με την ιστορία του, τους μύθους, τη μαγεία του! Έναν κόσμο που γνωρίζεις όλο και καλύτερα σε κάθε σελίδα. Έναν κόσμο που μέχρι το τέλος του βιβλίου έχει γίνει τόσο αληθινός που μπορείς να δεις τον εαυτό σου μέσα σ' αυτόν. Αγάπησα τους ήρωες, τον καθένα για διαφορετικούς λόγους!
Και αγάπησα την κάθε λέξη σε κάθε σελίδα! Ο τρόπος γραφής είναι εξαιρετικός και είμαι περήφανη που μια Ελληνίδα συγγραφέας χάρισε μια τέτοια ιστορία στη φανταστική λογοτεχνία! Ανυπομονώ για το επόμενο βιβλίο.
Δύο πράγματα απόλαυσα πιο πολύ από όλα σε αυτό το βιβλίο. Πρώτον, τους γυναικείους χαρακτήρες, ένα μάτσο από γυναίκες κάθε τάξης, δυναμικής, κλίσης και φιλοδοξίας με ανάλογες σκέψεις και πράξεις. Δεύτερον, τη δράση που κατακλύζει κάθε κεφάλαιο και πτυχή της ιστορίας. Οι πρωταγωνιστές δεν είναι τύποι που θα ηττηθούν χωρίς να πολεμήσουν και μας συνοδεύουν σε μια ιστορία περιπέτειας, ίντριγκας και plot twist.
Είναι μια ιστορία που χάνει το ενδιαφέρον της καθώς προχωράει. Οι πρώτες 30 σελίδες ήταν μαγευτικές με έναν γάμο που γρήγορα μετατρέπεται σε πεδίο μάχης. Μετά από αυτό ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα αποφασίζουν να διασχίσουν τα βουνά με κάτι άλλους που εντελώς τυχαία συναντήσανε στο διάβα τους και αρχίζω να χάνω το ενδιαφέρον μου γιατί ήταν κάπως χύμα η κατάσταση. Γεια σας, τι κάνετε, πάμε παρέα πάνω στα επικίνδυνα βουνά.
Γιατί δεν στείλανε κάποιους άλλους πιο πεπειραμένους; Γιατί όχι περισσότερους; Γιατί απλά δεν πετάξανε με αερόπλοιο να γλυτώνανε πόσες φασαρίες; Ναι, καλά, θέλουμε μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια και κάτι για να γεμίσει το βιβλίο, αλλά δώσε και κάνα καλύτερο λόγο από «γιατί έτσι». Και η περιπέτειες τους στα βουνά καλές ήταν, δε λέω, αλλά στην τελική θα μπορούσες να τις αφαιρέσεις παντελώς και δε θα άλλαζε το παραμικρό.
Τα δύο τρίτα της ιστορίας είναι μια σειρά από δοκιμασίες που δεν προσφέρανε απολύτως τίποτα στους ήρωες. Η ομάδα τους σχηματίστηκε με το που ξεκινήσανε, δεν άλλαξε με το που φτάσανε στο άλλο βασίλειο, και δεν αποκτήσανε κάτι στον δρόμο που να άξιζε την φασαρία. Καλά, βρήκανε μια χνουδωτή μασκότ, ευχαριστώ πολύ, δεν ήταν χρήσιμη, ήταν απλά για να χαίρονται τα παιδάκια που διαβάζουν το βιβλίο.
Το τρίτο μέρος με την όλη συνομωσία περί ποιος επιτέθηκε στη πόλη και δολοφόνησε τον ευγενή είχε την φάση του, άλλα η δράση και η πλοκή ήταν τόσο σούπα που δεν με ενδιέφερε ότι κι αν κάνανε. Οι σκηνές μάχης ήταν πολύ μικρές και τζούφιες, δεν περιμένω λεπτομερείς περιγραφές με όπλα και πολεμικές τέχνες αλλά σίγουρα θέλω παραπάνω ψαχνό πέρα από «και ρίξανε τον πυρόλιθο και πράματα κάνανε μπαμ, και η ζωή συνεχίζεται». Μα σοβαρά τώρα, πάνω από μια ντουζίνα σκηνές με βία και σκοτωμό που διαβάζουν σαν αγγελίες σε εφημερίδα.
Η σκιαγράφηση των χαρακτήρων μου άρεσε πολύ όσο αφορά τους κεντρικούς τέσσερεις. Αυτό που με χάλασε ήταν τα χαζούλικα σεξο-αστεία που κάνανε συνέχεια μεταξύ τους λες και έβλεπα κάποια σαχλή ερωτική κωμωδία των 90ς. Εντάξει, το καταλάβαμε, έχουν ορέξεις οι άνθρωποι, μη το ξεφτιλίζουμε τόσο πολύ.
Οι περιγραφές των περιοχών επίσης πολύ καλές, αν και στην ουσία ήταν λίγο απλοϊκό το όλο σκηνικό με μια επικράτεια τεχνολογίας, μια μαγείας, και να στο κέντρο κάτι βουνά να τις χωρίζουν. Μέχρι και η διαδρομή των χαρακτήρων ήταν ουσιαστικά μια απλή ευθύγραμμη πορεία από την μια πρωτεύουσα στην άλλη.
Πολύ καλή προσπάθεια για ελληνικό φάνταζι που δεν προσπαθεί να μιμηθεί τον Τόλκιν, αλλά δεν είναι και τόσο διαφορετικό από τόσα και τόσα παραμύθια της νεότερης εποχής όπου οι πριγκίπισσες ρίχνουν ξύλο αντί να είναι μονίμως φυλακισμένες και να θέλουν τον πρίγκιπα να τις σώσει. Έχει μια επιφανειακή χάρη αλλά σκοντάφτει σε ας το πούμε αληθοφάνεια κι ας είναι ιστορία με μαγεία και αερόπλοια. Τα πάντα είναι όμορφα παρουσιασμένα αλλά πολύ βασικά σε πλοκή και ανατροπές, σε σημείο που τα βλέπεις καλύτερα σαν πίνακες ζωγραφικής αντί για ταινίες με ενδιαφέρουσα αλληλουχία γεγονότων.
Πολύ ωραίο ανάγνωσμα! Υπέροχη εξέλιξη της πλοκής και ανάπτυξη των χαρακτήρων και εξαιρετική ιστορία! Οι χαρακτήρες ήταν αληθινοί και όχι στημένοι και "ξύλινοι" και αυτό έδωσε ζωή στο βιβλίο! Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο!!!!!
*Spoiler* Υ.Γ.: Ένα στοιχείο της ιστορίας που μου έκανε μεγάλη (θετική) εντύπωση είναι η εναλλακτική παρουσίαση ενός κράτους με ανεπτυγμένη χρήση μαγείας ως μαχητικού, επεκτατικού έως και βάρβαρου ενώ το πιο τεχνολογικά προηγμένο κράτος ως πιο εκλεπτυσμένο και εξελιγμένο.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Καλογραμμένο με εξαιρετική πλοκή. Σε κρατάει σε ενδιαφέρον συνεχώς. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τα αντίστοιχα ξενων συγγραφέων! Ελπιζω και τα αλλα δυο να ειναι εξισου καλα!
Είναι ένα καλό βιβλίο, με χαρακτήρες που αποφεύγουν τα κλισέ. Η πλοκή είναι συνεχόμενη και εξελίσσεται. Έχει σκηνές που θα ταίριαζαν και σε σειρά και ένα πλοτ τουίστ που μου άρεσε πολύ.
Στην μακρινό κόσμο του Έγκενθαρ, στην λαμπερή χώρα της Ουθέρια, ο πρίγκιπας Σόρεν ετοιμάζεται να ενωθεί με τα ιερά δεσμά του γάμου, με την Ναβιντιανή πριγκίπισσα Αλιένα. Σκοπός αυτής της ένωσης είναι η σύναψη συμμαχίας ανάμεσα στις δυο χώρες ώστε να μπορέσουν και οι δύο να επωφεληθούν από αυτήν, με τον δικό τους τρόπο η κάθε μια. Όμως αμέσως μετά το τέλος της τελετής, ο ιερός ναός της Ιβάλα, στον οποίο διεξαγόταν ο γάμος, αλλά και η πρωτεύουσα της Ουθέρια, Μαλγκάρις, δέχονται επίθεση από Ναβιντιανά αερόπλοια, θέλοντας να εξαφανίσουν την πρωτεύουσα αλλά και την πριγκίπισσα Αλιένα. Οι ουθεριανοί μετά από την αναίτια εισβολή φυλακίζουν την πριγκίπισσα θεωρώντας την υπεύθυνη για την επίθεση.
Μέσα στα μπουντρούμια η Αλιένα προσπαθεί να βάλει τις σκέψεις της σε τάξη όταν ο σύζυγος της, πρίγκιπας Σόρεν, την βοηθάει να δραπετεύσει από την φυλακή. Οι δύο τους, μαζί με την Σαφίρα, μια παράξενη νεαρή κοπέλα, τον Τομά, έναν ιερέα της Ιβάλα και τον Ρέκβις Σειφάντ, αρχιστράτηγο και μέντορα της Αλιένα, θα ταξιδέψουν πέρα από το Μαλγκάρις, στην Μεγάλη Κοιλάδα, διασχίζοντας την επικίνδυνη ζούγκλα της για να φτάσουν στα όρη Εσκόπι και στην Ναβίντια.
Οι κίνδυνοι και οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν είναι πολλοί. Το ρίσκο όμως μεγάλο. Θα τα καταφέρει αυτή η ετερόκλιτη ομάδα να φτάσει στην Ναβίντια; Τι θα γίνει με τους δυο κυνηγούς κεφαλών που τους ακολουθούν; Ποιος εποφθαλμιά τον θρόνο της Ναβίντια και ποιος είναι ο προδότης ανάμεσα τους; Θα εμπιστευτούν ο Σόρεν και η Αλιένα αρκετά ο ένας τον άλλον ή θα εγκαταλείψουν την αποστολή τους με την πρώτη δυσκολία;
"Το πέρασμα στη Ναβίντια" είναι ένα βιβλίο φαντασίας που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τους μεγάλους φανταστικούς λογοτέχνες. Η συγγραφέας, Μαριανίνα Ζώτου, εξ υφαίνει την ιστορία με όμορφο και κατανοητό τρόπο, δημιουργώντας τον ολότελα δικό της κόσμο και πολιτισμό. Οι ουθεριανοί και οι ναβιντιανοί περιπλέκονται σε μια ιστορία φαντασίας που συναρπάζει τον αναγνώστη και τον κάνει να αγωνιά κάθε λεπτό που περνάει.
Η Αλιένα μια δυναμική και γενναία γυναίκα, δεν μπορεί να πιστέψει πως η χώρα της ευθύνεται για τον θάνατο τόσων αθώων ανθρώπων. Θα κάνει τα πάντα για να καταπολεμήσει τους φόβους της και να επιστρέψει πίσω στο σπίτι της για να μάθει την αλήθεια.
Ο Σόρεν, ένας ξεροκέφαλος μα θαρραλέος πρίγκιπας, θα βάλει στην άκρη την καχυποψία και τον εγωισμό του και θα την συντροφεύσει σε αυτό το επικίνδυνο ταξίδι. Δεν θα διστάσει να βάλει και την ζωή του σε κίνδυνο για να καταφέρουν τον σκοπό τους.
Μαζί τους η υπερκινητική, ετοιμόλογη Σαφίρα και ο φοβητσιάρης ιερέας με την μελωδική φωνή Τομά, που και οι δυο κάνουν το ταξίδι για δικούς τους λόγους, προσπαθώντας να ξεφύγουν από το παρελθόν τους, αλλά και ο ευγενής μυστικοπαθής στρατηγός Ρέκβις που έχει πολλά να κρύψει. Κανένας δεν είναι όπως φαίνεται μα κανένας δεν θα είναι ίδιος μετά το τέλος του ταξιδιού.
Εχθροί αλλά και φίλοι, σύμμαχοι και προδότες, καθήκον και δικαιοσύνη, είναι κάποια από τα πολλά στοιχεία του βιβλίου που θα σας ταξιδέψουν στον κόσμο του Έγκενθαρ. Δράση, περιπέτεια, αγωνιά, φόβος, αλλά και θάρρος, δύναμη, γενναιότητα είναι τα συναισθήματα που θα κατακλύσουν τον αναγνώστη διαβάζοντας αυτό το μυθιστόρημα. Αναμφίβολα το βιβλίο "Το πέρασμα στη Ναβίντια" είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία φαντασίας που έχω διαβάσει ποτέ. Αν είστε και εσείς λάτρεις των βιβλίων φαντασίας, με ατελείωτη περιπέτεια, δράση, μυστήριο και μικρές δόσεις ρομαντισμού πρέπει να το διαβάσετε.
Καλώς ήρθατε στο έπος του Έγκενθαρ. Καλώς ήρθατε στο πέρασμα της Ναβίντια!