Ισπανία, Ολλανδία, Βρετανία, Νότια Αφρική... Τα γεγονότα του παρελθόντος είναι πολύ έντονα και πολύ σκοτεινά - κανείς δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος. Ο Μάικ Ζάκρος, σπουδαγμένος μπάτλερ και κοσμοπολίτης, βρίσκεται εδώ και μερικά χρόνια στο Λονδίνο, στην υπηρεσία της βασιλικής οικογένειας. Όλα κυλούν ήρεμα μέχρι την ημέρα που χτυπάει το τηλέφωνο. Ο κυρ Γιώργος, ένας γνωστός του από την Ελλάδα, του ζητάει να γυρίσει στην Αθήνα για να ξεπληρώσει κάποιο παλιό του χρέος. Ο κυρ Γιώργος είναι ο πιο ισχυρός μαφιόζος της χώρας. Ο Μάικ του χρωστάει τη ζωή του (και πολλές χιλιάδες ευρώ). Αποστολή του είναι να προσληφθεί στην κατοικία του πρέσβη της Αφρικής και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Μια παλιά βεντέτα και ένα τεράστιο μίσος χωρίζει τους δύο άντρες. Ο Μάικ θα βρεθεί ανάμεσά τους, μπλεγμένος περισσότερο από όσο είχε φανταστεί. Ένα σκοτεινό μυθιστόρημα, γραμμένο με κινηματογραφικό ρυθμό, με έντονη δράση, γρήγορες εναλλαγές, πολλά πρόσωπα, αναπάντεχες ανατροπές και πολλά κρυμμένα μυστικά. Ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με φόντο τη σημερινή Αθήνα.
Ο Πέτρος Γαλιατσάτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Τέλειωσε τη Σιβιτανίδειο Σχολή, σπούδασε Τουριστικές Επιχειρήσεις στο ΤΕΙ της Αθήνας και εργάστηκε για πολλά χρόνια σε ξενοδοχεία και τουριστικούς οργανισμούς. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως ανεξάρτητος σύμβουλος τουριστικών επιχειρήσεων και παραδίδει μαθήματα σε σχολές που έχουν άμεση σχέση με την επαγγελματική του εμπειρία. Συμμετέχει στις εξετάσεις πιστοποίησης αποφοίτων ΙΕΚ ως μέλος στην Επιτροπή Ειδικών Επιστημόνων. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής. Το '"Aσπρα γάντια" είναι το πρώτο του βιβλίο.
Τα Άσπρα Γάντια του συγγραφέα Πέτρου Γαλιατσάτου είναι μια αστυνομική περιπέτεια μεθυσμένη από νότες ακριβό αλκοόλ, σκληρά ναρκωτικά , παράνομο τζόγο και ματωμένα διαμάντια.
Ο συγγραφέας μας εισάγει στον κόσμο του Μάικ Ζάκρος ,κοσμοπολίτη μπάτλερ με ζοφερό παρελθόν , το οποίο αποκαλύπτει με τμηματικά αποσπάσματα κατά την εξέλιξη της ιστορίας συνδέοντας έτσι τα "κομμάτια" της ψυχοσύνθεσης ενός πλέον άρτιου χαρακτήρα , ο οποίος έχει αναδυθεί από τις στάχτες της "σκιάς" του. Κι αυτό γιατί μέσα στο βιβλίο θίγονται ζητήματα όπως, οι λόγοι που οδηγούν ανεύθυνους ανθρώπους στον βούρκο του υποκόσμου και να γίνουν έρμαια της παρανομίας.
Ο Μάικ έχοντας αντιμετωπίσει τους προσωπικούς "Δαίμονες του Παρελθόντος " έχει προσληφθεί στην υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας, χαράζοντας νέα πορεία στην ζωή του. Ένα τηλεφώνημα από τον κ.Γιώργο Αλάστρη, μέντορα του αλλά και ισχυρότερο μαφιόζο της ,ταράζει τις ισορροπίες της καθημερινότητας του . Λόγος μια παλιά βεντέτα με ρίζες στον πυρετό του χρυσού κι τις εξαγωγές διαμαντιών . Δυστυχώς ο Μάικ καλείται να συμμετέχει στο ξεκαθάρισμα λογαριασμών σαν ανδρείκελο του τοκογλύφου Αλάστρη μιας κι πρέπει να του ξεπληρώσει το τεράστιο χρέος που του οφείλει με διείσδυση στην οικεία του Πρέσβη της Νοτίου Αφρικής, κου Κρούγκερ. Από εκείνη την στιγμή τα νύχια της Μαφίας δεν αφήνουν κανέναν εμπόδιο να σταθεί μπρος το σχέδιο του, αλλά και ο ίδιος παγιδεύεται ψυχολογικά ακόμη περισσότερο από τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Θα κριθεί να επιλέξει ανάμεσα στην λογική και την εκδίκηση.
Ένα συγγραφικό έργο διόλου κουραστικό , με κινηματογραφική ροή την οποία δεν θα την αποκαλούσα βιαστική, μα ηθελημένη από την πένα του συγγραφέα καθώς και δίνεται ιδιαίτερη έμφαση- περιγραφή στα κείμενα που αναφέρονται στην Ιστορία των Μπόερς και των πολέμων τους εναντίον των Βρετανών. Κάτι που παρουσιάζει ο κος Γαλιατσάτος με πολύ όμορφο κι έξυπνο τρόπο,ώστε να εισάγει τους αναγνώστες από τον πρώτο αποικισμό του Πορτογάλου εξερευνητή, Βαρθολομαίο Ντιάζ , στις μάχες της Νοτίου Αφρικής για την δημιουργία του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης, το Τράνσβααλ (Δημοκρατίες των Μπόερς) Οι σκηνές δράσεις είναι κοφτές, εμποτισμένες με δράση τόσο χαρακτηριστική όσο η ριπή μιας σφαίρας ενός αυτόματου όπλου. Κι όσο τα πλάνα εναλλάσσονται όλο και περισσότερα πρόσωπα καταλαμβάνουν μια θέση στην πλοκή. Παρόλα αυτά ο συγγραφέας δύσκολα μας αφήνει να εμβαθύνουμε το ταξίδι μας στις προσωπικότητες των χαρακτήρων παρότι κατανοούμε μέσω της ανάγνωσης τους λόγους που οδήγησαν την αντιπαράθεση των δυο αντίπαλων στρατοπέδων.
Για παράδειγμα "ακούω" τις σκέψεις του Μάικ μέσα από τον πλάγιο λόγο αλλά μέχρι να καταλάβω πως συμπεριφέρεται χρειάστηκαν να περάσουν κάποια κεφάλαια. Η αρχική εντύπωση δεν μου θύμιζε σε τίποτα τα χαρακτηριστικά ενός μπάτλερ αλλά στην πορεία όταν πέρασε η πρώτη φάση δοκιμών του σχεδίου του Αλάστρη -(μοιραίου άνδρα κατασκοπικών ταινιών) και εισχώρησε στην έπαυλη Κρούγκερ αποκαλύφθηκε η ευγενή φύση του στις σχέσεις με το προσωπικό αλλά και τα μέλη της οικογένειας παρά τις αρχικές δυσκολίες αποδοχής σαν νέο οικονόμο κι επιτηρητή του απασχολούμενου δυναμικού. Βέβαια σκέφτομαι πως αυτή η αντίθεση είναι στοχευμένη μιας κι η απρόσιτη φύση προεικονίζει ένα εκπαιδευμένο εκτελεστή που απαρνείται την προδοσία από τους οικείους του κι με αυτοθυσία προστατεύει αθώες ψυχές και βάζει τέλος στα σχέδια των αδίστακτων μαφιόζων .
Οι ανατροπές δεν λείπουν από αυτό το συγγραφικό έργο. Καθώς το διαβάζετε , να θυμάστε ότι τα δίχτυα των νονών της Μαφίας απλώνονται παντού… Από την παλιά γειτονιά ,τα νεανικά λημέρια ,την προστασία νυχτερινών κέντρων, οίκους ανοχής και φυσικά τα πολιτικά και διπλωματικά αξιώματα. Ίντριγκα και δολοπλοκίες ορίζουν την μοίρα των χαρακτήρων του βιβλίου . Για να επιτύχουν τον σκοπό τους , δεν θα διστάσουν να θυσιάσουν οτιδήποτε κι οποιονδήποτε στο βωμό της εξουσίας και του κέρδους. Προσέχετε λοιπόν ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός και ποιος φίλος, εφόσον οι διαπροσωπικές σχέσεις δοκιμάζονται και η αλήθεια θριαμβεύει στο τέλος .
Εξαιρετικό εξώφυλλο και καλοδουλεμένη πλοκή. Θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα σε όσους αγαπούν τις γρήγορες εναλλαγές ,την έντονη δράση και φυσικά την γκανγκστερική λογοτεχνία . Δεν έχετε παρά να διαβάσετε τα " Άσπρα Γάντια" κι θα με θυμηθείτε!
Ο Μάικ Ζάκρος, απόφοιτος της Διεθνούς Ακαδημίας Μπάτλερ στην Ολλανδία, εργάζεται στο Λονδίνο εγκαταλείποντας απότομα την Ελλάδα. Ύστερα από εννιά χρόνια ο Γιώργος Αλάστρης του ζητά να επιστρέψει για να εκπαιδεύσει το προσωπικό του Στέφαν Κρούγκερ που αναλαμβάνει πρέσβης της Νότιας Αφρικής. Ο νέος πρέσβης είναι απόγονος του αρχηγού των Μπόερς και ισχυρού αντιπάλου των βρετανικών επεκτατικών τάσεων στην Αφρική. Ο Αλάστρης θέλει ο Ζάκρος να είναι τα μάτια του και τ’ αυτιά του για όσο διάστημα θα δουλεύει εκεί. Για ποιο λόγο; Γιατί ο Αλάστρης συνεργάστηκε με τον Ζάκρο και πώς τον έσωσε από τη ζωή που έκανε ως τότε; Διάφορα αναπάντεχα γεγονότα δείχνουν τις πραγματικές διαστάσεις της όλης ιστορίας, ανατρέποντας την πορεία της πλοκής.
Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα αστυνομική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές και εκπλήξεις. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Ζάκρου εναλλάσσεται με την τριτοπρόσωπη του Παύλου Βιγκράτου, δημιουργώντας ενδιαφέρουσες εναλλαγές, μιας και ο δεύτερος είναι το παρελθόν του πρώτου. Ο Παύλος έμπλεξε με ναρκωτικά και υπόκοσμο, δημιουργώντας φιλίες και έχθρες, ώσπου ο Αλάστρης του έδωσε νέα ζωή. Τώρα ο Μάικ Ζάκρος, δουλεύοντας στην υπηρεσία του Κρούγκερ για λογαριασμό του Αλάστρη, προσπαθεί να φέρει σε πέρας την τελευταία αποστολή για να ξεχρεώσει οριστικά με το παρελθόν. Μόνο που τα πραγματικά σχέδια είναι πιο σκοτεινά απ’ όσο περίμενε κι έτσι σταδιακά αρχίζει να βγαίνει μια άλλη πλευρά, αυτή που είναι απαραίτητη για να σώσει και τη δική του ζωή στο επικίνδυνο αυτό παιχνίδι.
Παρ’ όλο που η αφήγηση είναι σχετικά αργή και δίνει έμφαση σε αρκετές διαδικαστικές κινήσεις κυρίως του αφηγητή (περιγράφει πολλά στάδια από το ντύσιμό του, το στρώσιμο του τραπεζιού, τους ρόλους που μοιράζει στο προσωπικό του Κρούγκερ, τι κάνει στον ελεύθερο χρόνο του κλπ.), παρ’ όλο που η ιστορία της εξέγερσης των Μπόερς παρατίθεται λεπτομερώς, αν και ευσύνοπτα, ώστε να καταλάβουμε τον ρόλο που παίζουν κάποια πρόσωπα στο μυθιστόρημα ως απόγονοι αυτών των ανθρώπων, όλα αυτά καθυστερούν αρκετά το δέσιμο της ιστορίας και χαλαρώνουν τους ρυθμούς των εξελίξεων. Ο χαρακτήρας του Ζάκρου είναι προσεγμένος: έχει βουτήξει σε πολλές δυσκολίες όμως οι νέες συνθήκες αρχίζουν να ξυπνούν μέσα του ό,τι στερήθηκε τόσα χρόνια για να επιβιώσει, κυρίως ανθρωπιά και καλοσύνη. Στο μυθιστόρημα υπάρχουν εφήμερες σχέσεις, ναρκωτικά, γυναίκες και παράνομα συμφέροντα καθώς και ένα συναρπαστικό τέλος, με ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών που με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο και μου έδωσε να καταλάβω πολλά γύρω από σημαντικές ηθικές αξίες που, όσο βαθιά και να είσαι χωμένος, δεν εξαλείφονται.
Από το βιβλίο αυτό έμεινα απογοητευμένος. Όχι γιατί δεν ήταν «καλό», ό,τι και αν μπορεί να σημαίνει αυτό για κάποιον, αλλά επειδή θα μπορούσε να είναι ΠΟΛΥ καλύτερο. Τι εννοώ:
Η πλοκή είναι πρωτότυπη, σύνθετη, και σχετικά απρόβλεπτη. Θυμίζει λίγο Γιάννη Μαρή, τον πατέρα του ελληνικού νουάρ. Στο τέλος κουράζει λίγο, μπερδεύεσαι με το ποιος την φέρνει σε ποιον κτλ. Θα μπορούσαν οι τελευταίες 20-30 σελίδες να ήταν πιο προσεγμένες. Σίγουρα πάντως είναι το δυνατό σημείο του βιβλίου.
Η γλώσσα είναι επιεικώς μέτρια. Νιώθω άσχημα που τη χαρακτηρίζω έτσι, αλλά το λεξιλόγιο και η αφήγηση είναι η αχίλλειος πτέρνα του βιβλίο και του στερεί μια ψηλότερη θέση στα ράφια των βιβλιοπωλών. Το λεξιλόγιο είναι περιορισμένο και το εύρος του, ή μάλλον η απουσία αυτού, θυμίζει γλωσσικές ικανότητες αποφοίτου γυμνασίου. Είμαι σίγουρος πως ο συγγραφέας δεν είναι απόφοιτος γυμνασίου, παρ' όλα αυτά το λεξιλόγιο σε συνδυασμό με το ύφος χωλαίνουν. Μικρές, κοφτές φράσεις. Ελάχιστες περιγραφές και αυτές λιλιπούτιες. Άλματα νοήματος από πρόταση σε πρόταση.
Πολλοί χαρακτήρες είναι καρικατούρες. Σχεδόν όλοι οι διαλόγοι χαρακτηρίζονται από αφυσικότητα - μιλάμε τόσο περίεργα στην πραγματική ζωή; Η απουσία ρημάτων και περιγραφών αν��μεσα στα λεγόμενα (π.χ. «Ναι». Έξυσε το κεφάλι του, σαν να σκεφτόταν τι να απαντήσει. «Έχεις δίκιο, θα του μιλήσω».) ήταν εμφανής και οι διάλογοι έμοιαζαν σαν ξερές αποτυπώσεις που, σε συνδυασμό με την προαναφερόμενη απουσία, τους καθιστούσαν βαρετούς και ξερούς. Όμως, προχωρούσαν την ιστορία και έτσι τους διάβαζα γρήγορα.
Τέλος, κάτι που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι τα συναισθήματα εκφράζονται «περίεργα». Σημαντικά γεγονότα αντιμετωπίζονται ψυχρά ή «αργότερα». Δεν θέλω να ««σποιλάρω» πολύ, οπότε δεν θα δώσω παραδείγματα. Το σίγουρο είναι ότι ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας χρειάζεται να δουλέψει στην αφηγηματική του τεχνική. Και ελπίζω να δω και άλλα βιβλία του, μιας και αυτό το«ρούφηξα» σε τρεις μέρες.