Ο Θωμάς Τσαλαπάτης γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Είναι ποιητής, θεατρικός συγγραφέας & κριτικός λογοτεχνίας (εφημερίδες Εποχή και Εφημερίδα των Συντακτών). Το 2007 έγραψε και συν-σκηνοθέτησε το θεατρικό έργο Όλα τα ρολόγια της πόλης ή ο γέρος και η φωτοτυπία. Από το 2009 έως το 2013 ασχολήθηκε με τη Stand Up Comedy, ανεβάζοντας παραστάσεις όπως Ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ για παιδιά και Αυνανισμός και μισαλλοδοξία: μια ιστορία έρωτα και Stand Up, σε συναυλιακούς χώρους, θέατρα, μπαρ, φεστιβάλ, καταλήψεις, κλπ.
Το πρώτο του βιβλίο ποίησης, Το ξημέρωμα είναι σφαγή Κύριε Κρακ (Εκάτη, 2011), βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (από κοινού με τη συλλογή Ιπποκράτους 15 του Θωμά Ιωάννου). Ακολούθησε η συλλογή Άλμπα (Εκάτη, 2015), που εκδόθηκε το 2017 στη Γαλλία σε μετάφραση της Nicole Chaperon (δίγλωσση έκδοση, Editions Desmos - Le Lien), διασκευάστηκε για το θέατρο και παραστάθηκε στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης. Το 2017 εξέδωσε τα θεατρικά κείμενα Πνιγμός/Ανκόρ (εκδ. Μωβ Σκίουρος), μια παραγγελία του Θ. Τερζόπουλου για το Θέατρο Άττις. Από τις εκδόσεις Εκάτη κυκλοφορεί ένα βιβλίο ποιημάτων του W.B. Yeats που μετέφρασε από τα αγγλικά μαζί με τον Μιχάλη Παπαντωνόπουλο.
Τον Μάιο του 2018 κέρδισε το πρώτο βραβείο στην κατηγορία της ποίησης του Premio InediTO - Colline di Torino για την ανέκδοτη ποιητική ενότητα Περιστατικά Circostanze σε μετάφραση στα Ιταλικά της Viviana Sebastio.
Alba è un puro suono. Il nome di una città che non esiste, in cui spazio e tempo perdono significato e le dimensioni si confondono. Alba è il nome di una donna inafferrabile che cammina sul filo del rasoio sospesa fra in un mondo che non c'è. Arrivato in traduzione italiana nel 2022, dopo essere stato pubblicato in Grecia nel 2015, Alba è una raccolta di estremo interesse e di straordinaria modernità (o forse meglio postmodernità) che indica a lettori e scrittori le tendenze migliori e più interessanti della poesia contemporanea.
... Στέγες γαλάζιες τραβούν τα κτήρια προς τον ουρανό. Συθέμελοι, καπνόμορφοι οι τοίχοι λεπταίνουνε προς τα πάνω. Εδώ το χρώμα είναι σχήμα. Και όταν το γαλάζιο ενώνεται, ο ορίζοντας παύει. Δεν είναι αυτή μια εύκολη συνόρευση. Κυρίως τις μέρες της βροχής. Τις μέρες εκείνες βρέχει κατευθείαν μέσα στα σπίτια...