เพลงสุดท้ายของนางเงือก เล่ม 3

Mermaid Rhapsody #3

by V.Rondell

ในที่สุด ช่วงเวลาที่ ไคอา รอคอยมานานก็มาถึง เมื่อราชาเงือก แวนเทอริส ยินดีสนับสนุนกำลังคนและอุปกรณ์ให้เขาออกตามหาคนสำคัญที่สาบสูญมานานถึงสิบสองปีเต็ม

ขณะภารกิจหลักของเขากำลังทวีความเข้มข้นขึ้น เขากลับหักห้ามใจจากควอเรียได้ยากขึ้นทุกที เธอคือคนสำคัญอีกคนหนึ่งที่เขาพร้อมจะสู้เพื่อปกป้องโดยไม่มีเงื่อนไข

เรื่องราวจะออกมาเป็นอย่างที่หวังไหม ไคอาก็ไม่อาจรู้ เขารู้อย่างเดียวว่า เขาต้องสู้เพื่อคนที่เขารักและห่วงใย ไม่ว่าจะกับคนที่รัก และรักเขา หรือไม่เคยรักตอบเขาเลยก็ตามที

240 pages, Paperback

First published November 1, 2013

Reviews

[Allukah · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวบยอดเล่ม 1-5

Mermaid Rhapsody เป็นเรื่องของควอเรีย เจ้าหญิงเงือกที่ต้องขึ้นบกไปตามหาพี่สาว ผู้หายตัวไปก่อนงานเสกสมรส และยังมีภารกิจสำคัญอื่นๆ ที่บิดามอบหมายให้ทำ แม้ตอนแรกเธอจะไม่เต็มใจนัก แต่เพราะเป็นเงือกที่กลมกลืนกับมนุษย์ได้มากที่สุด เรียกง่ายๆ คือปรับตัวกับสภาพแวดล้อมเก่งกว่าพี่สาวคนอื่น จึงจำต้องรับหน้าที่นี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ การเดินทางของควอเรียนำพาไปพบกับเรื่องราวต่างๆ มากมาย รวมถึงไคอา พระเอกของเรื่องที่ปรากฏตัวในช่วงตอนต้น รับจ๊อบช่วยนางเอกและเหล่าองค์รักษ์ ตามข้อตกลงบางอย่างกับราชาเงือก เป็นที่รู้จักกันในหลายฉายาจากอาชีพที่ตนทำ นับแต่นายหน้าจนถึงราชาร้อยสมบัติ

ด้วยที่เป็นนิยายแฟนตาซียุคเก่าหน่อย world building จึงไม่แปลกใหม่เท่าไร คล้ายๆ กับหยิบยกความเชื่อ ตำนานและเทพนิยายมาผสมผสานกันจนเป็นยูนิเวิร์สหนึ่ง แต่เนื่องจากเรื่องนี้เน้นเงือก จึงเหมือนกับว่าผู้เขียนเน้นใส่องค์ประกอบใหม่ๆ ให้กับโลกใต้บาดาลมากกว่า ซึ่งเป็นรายละเอียดที่พบเห็นไม่บ่อยนัก นับว่าทดแทนชดเชยความซ้ำซากได้ดีประมาณหนึ่ง แม้จะมีการ dump info ประปรายและไม่ค่อยจำเป็นกับเนื้อหา แต่ก็เว้นช่วงเหล่านั้นอยู่ จึงไม่ได้หนักหัวหรืออ่านแล้วรู้สึกอึดอัดจนเกินไป ส่วนตัวชอบการแทรกทัศนคติ ข้อคิดต่างๆ ซึ่งถึงจะเป็นประเภทแฟนตาซีแต่ก็สะท้อนสังคมจริงได้เป็นอย่างดี แต่หากถามว่าไม่ชอบส่วนไหนบ้าง ก็คงจะเป็นบทร่ายคาถา เพราะรู้สึกว่าถอดมาจากภาษาอังกฤษได้เป๊ะคำต่อคำเกินไป อ่านแล้วสะดุดในใจ ถ้าผู้เขียนดัดแปลงให้เป็นภาษาอื่นน่าจะดีกว่านี้ อีกเรื่องที่แอบขัดใจคือตัวละครหญิงบางตัวที่เหมือนจะนิสัยคล้ายๆ กันไปหน่อย ในด้านของความเถรตรง ซ่า ขี้แกล้ง แอบเจ้าเล่ห์เทือกนั้น แต่หากเป็นตัวละครที่ไม่เด่นมากนิสัยจะต่างกันซะงั้น งงกับจุดนี้อยู่เหมือนกัน ฉากต่อสู้และฟาดฟันกันอ่านแล้วไม่ติดขัด เข้าใจง่ายดี ฉากบนเรือที่นางเอกยืมพลังจากมังกรโดยลดอายุขัยตัวเองเพื่อปกป้องพระเอกจากไซเรนนี่เท่สุดๆ ไปเลย

แวบแรกที่อ่านรู้สึกเหมือนเป็นวรรณกรรมเด็ก อาจด้วยสไตล์การเขียนที่เนิบนาบ เรียบๆ ไม่รุนแรงของผู้เขียน ซึ่งอาจจะไม่ดึงดูดให้ผู้อ่านติดหนึบได้ในทันที แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆ กลับยิ่งรู้สึกว่าน่าค้นหา ทั้งในแง่ของภูมิหลังตัวละครต่างๆ โดยเฉพาะประวัติความเป็นมาของพระเอก ที่ภายหลังกลายเป็นตัวละครโดดเด่นพอๆ นางเอกผู้เปิดเรื่อง ผู้มีรอยยิ้มบนใบหน้าเสมอ แต่ภายใต้คราบคนใจดี มีเมตตาต่อทุกสิ่งมีชีวิต กลับซ่อนอดีตอันเจ็บปวดรันทดไว้มากมายอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งยังต้องเดินบนเส้นทางแห่งความเจ็บปวดยันจบเรื่องทีเดียว

ถึงผู้เขียนจะไม่ได้ใช้ภาษาหรูหรา ค่อนข้างธรรมดา เป็นกันเองและเบาสบาย ซึ่งขัดกับตัวเนื้อหาที่หนักหน่วงรุนแรงเอาการ เล่นกับประเด็นอ่อนไหวเช่นครอบครัวและความรัก แต่กลับสื่ออารมณ์ ความนึกคิด ความรู้สึกออกมาได้อย่างชัดเจน ตัวละครมีมิติและความเป็นมนุษย์สูง อ่านแล้วอิน เข้าถึงได้ ทำเราเสียน้ำตาไปหลายบ่อ (ปกติไม่ร้องไห้เพราะนิยายนะ อดไม่ไหวจริงๆ กับเรื่องนี้) ไม่ได้อ่านนิยายที่เอาใจช่วยคู่พระนางสุดตัวมานานมากแล้ว ส่วนมากจะเฉยๆ ถึงขั้นไม่สนใจ ต่างจากเรื่องนี้สุดขั้ว รู้สึกสนุกแกมขำเวลามีฉากคืบหน้าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด คือประทับใจในสิ่งที่ควอเรียและไคอาทำเพื่อกันและกัน ซึ่งแสดงถึงความรักและห่วงใยอย่างลึกซึ้ง ถึงขั้นที่คนอ่านอย่างเราสัมผัสถึงมันจริงๆ คู่นี้ต้องผ่านการสูญเสียไปมากมายกว่าจะลงเอยกันได้

จุดที่เริ่มประทับใจคือช่วงเล่ม 2-3 ผู้เขียนขยี้ความเจ็บปวดของพระเอกได้โหดร้ายมาก นางเอกช้ำตามไม่พอ คนอ่านยังปวดใจตามอีก เล่มสุดท้ายยิ่งรวดร้าวเข้าไปใหญ่ แต่อย่างน้อยในความทรมานก็มีเรื่องดีๆ ซ่อนอยู่นะ เอาเป็นว่าซาบซึ้งนิยามความรักของคู่นี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มันดูไม่เห็นแก่ตัว ไม่น้ำเน่าหรือแข็งทื่อเป็นสาก แต่ก็ไม่ได้ก้มหน้ายอมจนโง่ เน้นย้ำหลายประเด็น ทั้งการเสียสละเพื่อคนที่เรารักและอีกหลายอย่าง แต่ topic ที่เราชอบที่สุด คือการรักคนๆ หนึ่ง เราจะรักทุกอย่างที่เขาเป็น ไม่ใช่แค่ข้อดีอย่างเดียว แต่เพราะรักจึงยอมรับข้อเสียของอีกคนไปด้วย เรียกว่าเพราะรัก...เขาถึงสมบูรณ์แบบนั่นแหละ เป็นความรักในอุดมคติที่หาพบได้ยาก (ทั้งในนิยายทั้งในชีวิตจริง) แต่ก็ตราตรึงใจมากที่สุดอยู่ดี

ในแง่ของการซ่อนปมต่างๆ ถือว่าแยบแคบมาก โดยเฉพาะเรื่องของบ้านพระเอกที่คลี่คลายลงด้วยดี รู้สึกว่าผู้เขียนวางแผนมาดีมาก ถึงตอนจบจะเคลียร์ปมได้ไม่ครบทุกคน แต่เข้าใจว่าจะมีภาคต่อจากเพลงสุดท้ายของนางเงือกด้วย ก็เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อต่อไป

ส่วนตัวยกให้เป็นนิยายแฟนตาซีคนไทยเขียนเล่มโปรดเลย แม้จะไม่ดังเท่าเรื่องอื่นหรือมีจุดแปลกๆ ไปบ้าง แต่ความประทับใจเกินร้อย มีครบทุกรส ทั้งมัน ฮา โศก ซึ้ง อ่านแล้วรู้สึกเต็มอิ่มค่ะ

[Namtarn Chawanrat · Rating 4 out of 5]

เป็นไคอามันลำบากจังเลย ทั้งน้องทั้งแฟน โว้ยอีรุงตุงนัง 😂 มันสนุกน้า แต่พอเอ๊ะมีเรื่องให้แบกอีกล่ะ ก็ชักรำคาญ แต่อ่านไหม อ่านจ้ะ เพราะติดไปแล้ว

เล่มนี้คือไปช่วยคาริน่า รำคาญคาริน่า วันๆร้องไห้ให้พี่มาช่วยอย่างเดียว (จริงๆฟูมฟายสองปีพี่ไม่มา น่าจะทำๆใจได้นะสาว) ยังดีน้าที่รู้จักฟาดลูกเจ้าบ้าน ถือว่าไม่เสียชาติเกิดค่ะหญิง 😂