تاریخچه و رفتار انسان در نگاهی کلی و از طریق دادههای متنوع، الگوریتمهایی را تشکیل میدهند که با در اختیار داشتن مقدار کافی از دادههای مرتبط، میتوان پیشبینی دقیقی از آینده انجام داد. این تئوریای است که آیزاک آسیموف در رمان بنیاد (Foundation) در سال ۱۹۵۱ مطرح کرد تا قدرت الگوریتمها در پیشبینی رویدادهای اساسی نسل بشر را نشان دهد. در طول هزاران سال، انسانها الگوریتمهایی را برای رسیدن به آرزوها و اهداف خود، چه آگاهانه یا ناآگاهانه، دنبال یا ایجاد کردهاند. این الگوریتمها در حوزههای مختلفی مانند سیاست، علم، مهندسی، کشاورزی، جنگ، هنر و مدیریت جامعه قابل مشاهدهاند. آنها ساختار فکری انسان را تشکیل میدهند تا ما را قادر سازند منطقی، خلاقانه، هدفمند و گروهی عمل کنیم. همانند استفاده ناخودآگاه وینسنت ون گو از الگوریتمهای ریاضی برای بیان هنری آثارش. با این حال، این نگاه به تاریخ و الگوهای رفتار انسانی، بدون چالش، محدودیت و نقاط تاریک نمیباشد؛ قضیههای ناتمامی گودِل نشان میدهند که فرمولها برای توضیح پیچیدگی و تنوع تجارب انسانی کامل نیستند. انسانها ماشینهایی نیستند که از قوانین از پیش تعیینشده پیروی کنند، بلکه دارای ارادهای آزاد، احساسات و ارزشهای خاص خود هستند که میتوانند بطور غیرمنطقی و خودانگیخته عمل کنند و الگوریتمها را تغییر دهند. الگوریتمها مانند هر ابزار دیگری، حتی در قامت هوش مصنوعی و هرگونه تنوعی از آن میتوانند سازنده یا مخرب باشند و پیامدهای منفی یا ناخواستهای مانند ستم، بیعدالتی یا خشونت به همراه داشته باشند که به کرامت و رفاه انسانی آسیب میرساند. دلیل وجودی این الگوها و الگوریتمها افزایش دانش و درک ما از بشریت و آثار آن است تا همانگونه که آسیموف مطرح میکند، با نگاهی وسیعتر و بلندمدتتر به عادتهای فردی، خلاقیتها، طمعها، جسارتها، ترسها و شکستن نرمهای اجتماعی، الگوهایی به دست آید که قابلیت تکرار و پیشبینی دارند. بنابراین، الگوریتم دلیل وجودی انسان و وجود انسان است، هنری که ما و دیدگاه ما را منحصربهفرد میکند و در عین حال، جامعهای را میسازیم که در آن به دیگران اهمیت میدهیم، بنابراین به بقا امید داریم. در «تراژدی کسبوکار و کمدی موفقیت» برای بررسی تئوری آیزاک آسیموف، این الگوریتمها از زاویههای گوناگونی نگاه شدهاند تا تکرارپذیری آنها در طول تاریخ را مشاهده، آنالیز و تحلیل کنیم تا متوجه شویم در برهههایی که مقدار کافی از دادههای مرتبط جمعآوری شده است، آیا به سازماندهی موثر و نتیجه دلخواه هم منجر شده است؟