Każda rodzina ma swoje tajemnice. Niektórzy są gotowi zabić, by ich strzec.
Kiedy Nika zaczyna poznawać kolejne sekrety swoich najbliższych, szybko przekonuje się, że kłamstwo jest walutą, manipulacja w tym świecie to codzienność, a prawda potrafi zabijać. Lista osób, którym może zaufać, z każdym kolejnym odkryciem staje się coraz krótsza. Bo największe zagrożenie czai się tam, gdzie powinno być najbezpieczniej – we własnym domu.
Gdy pojawia się książka Karoliny Wójciak, od razu wiadomo, że będzie dobra historia. Z jej książkami jest tak, że siadasz tylko na chwilę… i nagle przepadasz. 🤣📖
Władza, pieniądze i poczucie bycia lepszym od innych. Kto jest po czyjej stronie, a kto tylko czeka na czyjąś porażkę? Morderstwa tłumaczone dobrymi intencjami. Pieniądze, które potrafią kupić niemal każdego. Do tego zemsta, manipulacja i przekonanie, że można pozostać nietykalnym.
To jedna z tych historii, które wciągają od pierwszych stron i nie dają o sobie zapomnieć. Im dalej, tym więcej pytań, napięcia i odkrywania tego, co kryje się za pozorami.
„Cena milczenia” to książka, którą zdecydowanie warto poznać. Tylko ostrzegam — jeśli już zaczniecie, możecie mieć problem z jej odłożeniem. 😉📚
4.5 Podobała mi się. Spędziłam z nią naprawdę dobry czas. Duża liczba bohaterów sprawiała, że momentami nie do końca wiedziałam, o co chodzi, ale wszystko powoli zaczęło układać się w całość, jak najlepsze puzzle. I właśnie to było w tym wszystkim najlepsze. Świetna zabawa!
Odłożyłam książkę w momencie, gdy byłam już przy końcówce. Dlaczego? Tylko Karolina potrafi sprawić, że nie chcę poznawać, kto, co i jak, ponieważ wiem, że po przeczytaniu będę musiała czekać na jej kolejną powieść, co naprawdę mnie frustruje. Kochani, podkreślam, że to właśnie za to uwielbiam książki Karoliny Wójciak i zawsze tak będzie. Dzięki nim przeżywam emocje, które trudno opisać-od zaskoczenia, przez radość, aż po panikę i strach. To prawdziwy wachlarz uczuć, którego nie da się powstrzymać. Na te emocje czekasz z wytęsknieniem, żeby znowu poczuć ten rollercoaster emocjonalny, bez obaw, że domownicy wymeldują ciebie z przestrzeni publicznej do piwnicy. 😂 Nie przesadzę, jeśli napisze, że powinna do swoich książek dołączać formularz „Czy zgadzasz się na publiczne ośmieszenie swoich zdolności detektywistycznych?”. Ja podpisuję w ciemno. Potem oczywiście próbuję rozwiązać zagadkę, bo najwyraźniej ambicji mam więcej niż instynktu samozachowawczego. Dzisiejsza recenzja dotyczy książki Karoliny Wójciak pt. „Cena milczenia”. Co spotyka nas tym razem? Rodzinne tajemnice, manipulacje i odkrywanie, że bliskość wcale nie daje gwarancji bezpieczeństwa. Poznajemy Nikę, która zaczyna odkrywać rzeczy podważające jej zaufanie do najbliższych. Każda kolejna informacja sprawia, że coraz trudniej ustalić, przy kim może czuć się spokojnie. Wyobraźcie sobie ten moment-chcecie porozmawiać z kimś zaufanym o tym, co właśnie odkryliście, ale zaczynacie się zastanawiać, czy przypadkiem nie opowiecie wszystkiego niewłaściwej osobie. No cudownie. Rodzinne wsparcie nagle wymaga weryfikacji. Najbardziej przemawia do mnie samo odbieranie bohaterce pewności. Nikę zaczyna dowiadywać się rzeczy podważających jej zaufanie do najbliższych. Sekrety wychodzą na jaw, a dom, który powinien dawać schronienie, staje się miejscem zagrożenia, bo można bać się tego, co nieznane, ale odkryć, że nie znało się ludzi, z którymi dzieliło się codzienność? To już zupełnie inny poziom niepokoju. Rodzinne tajemnice, manipulacje i odkrywanie, że bliskość wcale nie daje gwarancji bezpieczeństwa. Pewnie znacie osoby, które tkwiły lub tkwią w związku z osobami, które okazały się kimś innym, niż myśleliśmy? Tu przyznaje, że mnie zamurowało. Autorka porusza tutaj temat tego, ile można poświęcić, żeby utrzymać wygodny obraz własnego życia. Jak długo da się usprawiedliwiać cudze zachowanie? Kiedy lojalność wobec bliskich zaczyna oznaczać krzywdzenie samej siebie? Czy naprawdę chcemy poznać prawdę, jeśli wiemy, że po jej usłyszeniu trzeba będzie coś zmienić? Dla mnie właśnie takie pytania sprawiają, że rodzinna tajemnica przestaje być tylko ciekawą zagadką. Zaczyna uwierać. Karolina prowadzi też wątki aktorki teatralnej zazdrosnej o wymarzoną rolę, policjanta zajmującego się dawnym zaginięciem oraz kobiety nieszczęśliwej w małżeństwie. Początkowo te historie wydają się odrębne, z czasem jednak ujawniają się ich powiązania. Mamy więc różne perspektywy, cudze ambicje, prywatne dramaty i przeszłość, która najwyraźniej nie zamierza grzecznie siedzieć w kącie. Nie brakuje tu wątków i zależności, dlatego uwierzcie mi, warto czytać uważnie. To historia dla tych, którzy lubią zestawiać informacje, przyglądać się motywacjom i zastanawiać, co jeszcze nie zostało powiedziane. Polecam zaopatrzyć się w tablicę korkową i czerwoną nitką łączyć wspólne elementy-kto, co i dlaczego. Należę do tych osób, które do książek tej autorki przyciąga perspektywa solidnego zamieszania w głowie. Skoro już mam bawić się w śledczą, poproszę sprawę, przy której moje kwalifikacje zostaną boleśnie zweryfikowane. 😂 „Cena milczenia” polecam miłośnikom thrillerów, w których największe emocje wynikają z relacji między ludźmi. Z tego, co potrafią sobie zrobić, co ukrywają i jak przekonująco udają, że wszystko jest w porządku. Mnie taka mieszanka rodzinnych sekretów i nieufności kupuje bez negocjacji. Zdolności detektywistyczne chwilowo schowałam. Zachwyt został. ❤️ Ciekawa jestem, czy wolelibyście poznać najgorszą prawdę o swoich bliskich, czy żyć spokojnie, wierząc w ich najlepszą wersję?
Książki Karoliny biorę w ciemno. Trafia do mnie jej styl opowiadania i bez względu na gatunek, znajduję zawsze coś, co mnie wciągnie. "Cena milczenia" nie trafia co prawda do najulubieńszych, ale i tak nie żałuję ani minuty po święconej na ten tytuł. Mnogość wątków jest w pewnym momencie wręcz przytłaczająca, wszystko dzieje się jednocześnie, by na koniec zostawić czytelnika z poczuciem, że nieźle się tam porobiło.
Mocno pogmatwane. Ciężko się jest w tym wszystkim połapać. Do tego dochodzą bohaterowie o takich samych albo bardzo zbliżonych imionach. To chyba celowy zabieg żeby czytelnik już zupełnie się pogubił.