This is an alternate cover edition for isbn: 9789025865764
'Denk jij...' Willem begint sneller te ademen. 'Denk jij dat hij het heeft gedaan... om ons?' 'Nee, natuurlijk niet,' zeg ik vlug.
Wat doe je als de jongen die jij pestte zelfmoord pleegt? Jeroen is een van de populaire jongens van de klas. Samen met zijn vrienden haalde hij wrede grappen uit met Jelmer. Na Jelmers dood is Jeroen geschokt. Is hij schuldig? Jeroen probeert zich zo normaal mogelijk te gedragen. Als niemand iets vermoedt, is er niets aan de hand. Toch?
Als dit boek geen griffel wint, koop ik een eetbare hoed! Ik kon niet stoppen met lezen. Alleen het slot vond ik niet heel sterk, maar de rest was dermate fantastisch, dat ik er toch 5 sterren aan geef.
Ik heb mensen wel horen zeggen dat ze Wie ik ben minder goed vonden dan De Wilds debuut Broergeheim. Ik heb Broergeheim niet gelezen, dus ik kan geen vergelijking maken. Ik kan alleen maar zeggen dat Wie ik ben op zichzelf overtuigende en indringende YA-literatuur is. De lezer zit voortdurend in het hoofd van een veertienjarige jongen die meent schuldig te zijn aan de zelfmoord van een klasgenoot die hij pestte. Dat is net zo beklemmend als het klinkt; De Wild schenkt de lezer geen moment van verlossing. Ik was gaandeweg even bang dat hij zich toch zou branden aan een al te gemakkelijk zoet einde, maar dat doet hij gelukkig niet. Dit boek houdt de lezer een onprettige maar zeer volwassen waarheid voor: daden hebben consequenties. En ja, die consequenties moet je dragen. Het kwellende schuldgevoel ettert nog wel even na in het hoofd van de lezer.
Een boek met best een heftig onderwerp: de zelfmoord van een jongen die gepest werd. Het verhaal beleef je door de ogen van één van de pesters: een klasgenoot uit het tweede jaar van de middelbare school. Er zitten tal van herkenningspunten in voor deze puberende leeftijd: verliefdheid, onverschilligheid, impulsiviteit, de mate van beïnvloedbaarheid. Het lijkt me een verhaal van besef voor deze leeftijdsgroep. Niet dat op iedere school deze situatie zich voordoet, maar toch goed om een stukje bewustwording te creëren voor de mogelijkheid.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Beter dan Broergeheim, vooral dan naar verhaallogica. Krachtig geschreven, nooit betuttelend (waarin nogal snel vervallen wordt bij een thema als pesten). Origineel is dat het verhaal geschreven is uit het oogpunt van 1 van de pesters. Zwaar onderwerp, waarin pijnlijke gevoelens niet uit de weg gegaan worden.
Jelmer was niet geliefd op school. Hij werd gepest. Hij was anders. Dan pleegt Jelmer zelfmoord en besteedt de school uitgebreid aandacht aan het een plekje geven. Maar wat als het schuldgevoel je te veel wordt? Lees hoe Jeroen hier mee om gaat. Tijdens het lezen was ik steeds benieuwd hoe het verder zou gaan, helaas voor mij geen bevredigend einde van het boek.
het is een erg leuk boek. ook best wel zielig. het is best een aanrader omdat het verhaal in het echt ook gebeurt kan zijn! :) En af en toe is grappig, leuk, zielig,eng. dus het varieert ook. :)
Ik vind dit een steengoed verhaal over pesten en de gevolgen van pesten, verteld vanuit de ik-persoon Jeroen. Het pesten begint vanuit een irritatie van Jeroen over Jelmer die hem achternaloopt. Jelmer is anders, beetje meisjesachtig en houdt van paardrijden. Als Jeroen vrienden wordt met Wolter en daarna zittenblijver Rico zich bij hun groepje volgt, wordt het pesten heviger. De jongens gaan zelfs zover dat ze pest-acties willen filmen en willen dit op Youtube zetten. Zover komt het niet want Jelmer pleegt zelfmoord. De vrienden zijn in eerste instantie druk met filmpjes wissen. Daarna gaat ieder van de jongens heel anders om met de dood van Jelmer. Jeroen voelt zich enorm schuldig en slaat helemaal dicht, Rico keert zich af van de vrienden en wil niets met zijn betrokkenheid bij de filmpjes te maken hebben, Willem zit tussen de 2 jongens in. Jeroen kan niet zelf dealen met zijn gevoelens en praat met zijn vader erover. Die is vooral bezig met afscherming van zijn zoon van mogelijke strafbaarstelling. Dat is niet wat Jeroen zoekt, hij wil zijn gevoelens verwerken. Hij heeft een lijntje met Anne die hem daarbij helpt. de andere 2 jongens vinden deze vriendschap bedreigend. Op een gegeven moment kiest Jeroen er toch voor om de hulp van zijn docent in te roepen. Dat is het begin van zijn verwerkingsproces. Een dapper debuut!
Wederom een fantastisch boek van De Wild. Een boek waarin je Jelmer niet aardig vindt, een boek waarin je Jeroen niet aardig wil vinden, waarin je voelt hoe killing groepsdruk is en hoe vreselijk ouders kunnen zijn in het opvoeden van hun kinderen. Het einde is redelijk open, je komt ook niet te weten om welke reden Jelmer nu echt zelfmoord pleegt, wat het boek voor mij honderd keer beter maakt om het niet vervalt in clichés, maar wel gelijk duidelijk maakt waarom dit boek echt pas vanaf de brugklas gelezen kan worden. Aanrader!
Wat een meeslepend verhaal. Weer een verhaal waarvan je de kriebels krijgt, er hangt iets heel dreigends in de lucht. Ook een verhaal waarbij je de hoofdpersoon uit het boek zou willen sleuren om te vertellen wat hij moet doen. Omdat de gevolgen van het pesten hier zeer ernstig zijn is het boek meer geschikt voor het VO. Wel een goed boek om in groep 8 voor te lezen en te bespreken.