De mythe gaat zo: De Fenicische prinses Europa wordt ontvoerd door Zeus, in de gedaantevan een stier, en over de zee naar Kreta meegenomen. Daar brengt ze een dynastie van drie zonen voort, onder wie Minos, de legendarische koning die later het labyrint voor de Minotaurus zal bouwen. Zijn naam leeft voort in die van de bronstijd-beschaving de Minoërs.
Sinds de opgravingen in Knossos aan het einde van de negentiende eeuw vormen de Minoërs een bron van blijvende fascinatie. Op Kreta kwam een hoogontwikkelde beschaving aan het licht die indrukwekkende paleizen bouwde, een verfijnde bureaucratie ontwikkelde - inclusief schrift - en schitterende kunst voortbracht. Al voor de oude Grieken was dit 'verloren' volk een bron van verwondering en invloed.
Ondanks dat er zoveel goedbewaarde Minoïsche vondsten beschikbaar zijn, hangen er veel mysteries rondom de Minoïsche wereld. Ellen Adams, hoogleraar klassieke archeologie en museologie aan King's College London, ontrafelt deze mysteries en schetst een zo compleet mogelijk beeld van de Minoërs. Ze beschrijft hoe zij werden ontdekt, hoe ze leefden, en waarom zij ook vandaag nog van belang zijn.
In een goede tweehonderd bladzijdes bespreekt Ellen Adams wat er geweten is over de Minoïsche beschaving op Kreta, ver voor onze jaartelling, toen de dieren nog spraken. Het is de moeite waard om wat dat betreft goed aandacht te besteden aan het tijdschema met de verschillende indelingen die gehanteerd worden en die vooraan in het boek staat. Dan zul je namelijk merken dat de hele geschiedenis van 'de Minoërs' pakweg twee millennia beslaat. Om alles even in perspectief te zetten... Laat ik je ook alvast waarschuwen: ik zeg wel 'wat er geweten is', maar eigenlijk is dat bitter weinig. Het gaat natuurlijk wel over een heel oude beschaving, maar het was voor mij verrassend hoe dikwijls de auteur alles moet nuanceren, de dingen open moet laten, allerlei verschillende hypotheses moet geven enzovoorts. Op mij komt het over alsof er meer geweten is over de oude Mesopotamische culturen dan over deze, ook al waren de Mesopotamische nog eerder. Dat is wel jammer, al kan Adams zelf daar natuurlijk niks aan doen.
Wat er dan wel staat, is voldoende voorzichtig geformuleerd om de lezer niet op het verkeerde been te zetten en de foute conclusies te (laten) trekken. Het is nog steeds erg interessant, temeer omdat de auteur duidelijke verschillen maakt tussen onze en de oude Minoïsche tijd en het mogelijke andere gedachtegoed dat er heerste. Dat er zo weinig geweten is, maakt het allemaal enkel en alleen intrigerender. De tekst wordt ondersteund door heel veel kaarten, schema's en afbeeldingen. Jammer dat die niet in kleur zijn afgedrukt in een aparte katern, maar dan was het wel een heel grote katern geweest in verhouding tot de rest van het boekje.
Zo ongeveer alle onderwerpen die in een boek als dit aan bod komen, doen dat ook: de geschiedenis zelf, politiek, religie, architectuur, samenleving, invloed van en op andere beschavingen, noem maar op. Er wordt ook aandacht besteed aan de opgravingen en de archeologen en hoe dat allemaal geëvolueerd is. Natuurlijk wordt Knossos vernoemd, met zijn zogenaamde labyrint en de Minotaurus, maar daarnaast zijn er nog een hele resem andere interessante sites die onder de loep genomen worden. Enige groter nadeel: er zit ook een hoofdstuk in over de (re)presentatie van de Minoërs in hedendaagse museums, en dat vond ik eerlijk gezegd doodsaai. En het deed ook niet echt ter zake, wat mij betreft.
De vertaling is van Roelof Posthuma, die ik ondertussen ken en waar ik erg tevreden van ben. De auteur heeft een duidelijke - heldere, aangename! - stijl die ook in het Nederlands doorschemert, de namen en termen enzovoorts zijn zo te merken correct vertaald en het taalgebruik is erg vlot.
Mijn liefde voor Griekenland begon lang geleden op Kreta. Dankzij mijn ouders kwam ik daar als kind bijna ieder jaar en sindsdien kom ik er ook met mijn vriend. Tijdens ons bezoek aan Knossos werd mijn interesse voor de Minoërs opnieuw aangewakkerd.
In De Minoërs neemt Ellen Adams je mee in de wereld van de Minoïsche beschaving. Ze laat zien hoe deze bronstijdbeschaving werd ontdekt, hoe de mensen leefden, welke rol hun paleizen, kunst en schrift speelden en waarom de Minoërs nog altijd tot de verbeelding spreken. Tegelijkertijd maakt Ellen Adams duidelijk hoeveel vragen er nog onbeantwoord zijn en hoe archeologen proberen die puzzel stukje bij beetje op te lossen.
In het begin vloog ik redelijk makkelijk door het boek heen. De uitleg was helder en ik had het gevoel dat ik steeds meer leerde over een beschaving waar ik eigenlijk verrassend weinig vanaf wist. Naarmate het boek vorderde, werd de terminologie wel steeds specialistischer. Juist daarom vond ik het jammer dat sommige archeologische begrippen niet werden uitgelegd, terwijl andere, bekendere zaken juist wel extra toelichting kregen, zoals dat Thera Santorini is. Ik weet niet of dat een keuze van Ellen Adams of van de vertaler is, maar het haalde me soms uit mijn leesritme.
Toch heb ik ontzettend veel uit dit boek gehaald. De opbouw vond ik sterk: ieder hoofdstuk behandelt een ander onderwerp en sluit af met een korte conclusie. Dat hielp mij om te controleren of ik de informatie goed had begrepen voordat ik verder las. Je merkt aan alles dat Ellen Adams hoogleraar is. De manier waarop zij schrijft voelt academisch en deed me regelmatig meer denken aan een thesis dan aan een toegankelijke non-fictietitel. Dat maakt het boek niet per se moeilijk, maar je moet er wel de tijd en aandacht voor nemen.
Zoek je een luchtig geschiedenisboek, dan zou ik iets anders kiezen. Heb je daarentegen een grote interesse in Griekenland of wil je je verdiepen in de Minoïsche beschaving, dan is De Minoërs absoluut een aanrader.
What a delight to read some nonfiction! I always intend to read some, rarely do, and constantly surprise myself when I adore it the rare times I actually do pick it up. In the case of The Minoans, I had a great time—as the Minoans have always been one of my favorite Bronze Age civilizations. As a recent publication and an overview for general lay readers, the content is easily digestible. For someone looking to really sink their teeth in, I was a little disappointed. (I suppose I need to find some publications in archaeological journals. (Any recs from those in the know?))
Our author is excellent at providing multiple viewpoints of scholarly interpretation for all that is discussed, all without really inserting her own bias. The only exception is the cannibalism assertion, which was really the only new information to me in the entire text (—which is crazy, as many of these discoveries mentioned are from the ‘80s. Goes to show you). The book itself is an examination of how the current history of the Minoans was put together: looking at Arthur Evan’s controversial actions, analyzing the impact of Minoan history on the Greeks and modernity, as well as analyzing well known sites and artifacts. I was looking for an up to date analysis of Minoan archaeology with updated historic interpretations. There wasn’t nearly enough of that, but I still greatly enjoyed what it was, and it was a very easy historic read at least.
The exploration and contemplation of the politicization of the Minoan archaeology is a strong and fascinating discussion. The search for “European” culture, whatever that means—with the cultural appropriation of the Europa myth is incredibly problematic from a modern historical lens.
This was a nice refresher for one of my favorite Bronze Age civilizations. It did not include as much about the Santorini settlement as I was initially looking for, but it is indeed an exploration of Bronze Age Crete. I’ll have to keep looking for Ancient Akrotiri. I am detracting a star for lack of depth.
I truly love reading about ancient civilizations, and Ellen Adams has captured the Minoan civilization perfectly. With a careful and well-researched book, she lays out the evidence of the Minoan peoples, their art, religion, and much more.
These ancient folks disappeared, leaving a mystery for archaeologists and historians alike. Through careful study, there has been art, writings, and some truly astonishing marvels found on the island. But who were the Minoans? Where did they go?
Dive into the book, and learn more, and perhaps whet your appetite for an archaeological adventure (with the proper guides and tools of course).
The Minoans is well-written, scholarly book but it is very much focussed on archaeology, archaeologists and artefacts as opposed to to the actual history of the Minoan civilisation. I was expecting a general history of Minoan Crete and for that reason I did not finish this.
Nice quick overview, doesn't compromise on professional rigor. Would have been more rewarding for a more casual reader, but it was a one-night read so I can't complain