Το μυθιστόρημα μας μιλά για τη φρίκη του ναζισμού πριν ξεσπάσει ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος, όπως τη βίωσαν μια συντροφιά από φοιτητές που σύχναζαν στον καφενέ της Νιρεμβέργης. Ποιητές και φλογεροί ιδεολόγοι, όπως ο Γιόχαν κι η Γκρέτα, οραματίζονται ένα καλύτερο αύριο! Σημαδεμένοι Εβραίοι, όπως ο Ελία κι η αδερφή του Άννα, αφήνουν την τελευταία τους πνοή σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Ανθρωπιστές, όπως ο κουτσός εισαγγελέας Τόμας, πιστεύουν πως το σώμα είναι φτιαγμένο από χώμα, όμως η ψυχή είναι θεϊκή πνοή! Οργισμένοι και φανατισμένοι, όπως ο Φριτζ κι η Φρίντα, πίνουν νερό στο όνομα του Χίτλερ και γίνονται συνένοχοι στις θηριωδίες των ναζί. Αγνοί και άσπιλοι, όπως η Μπρέντα και η Μαίρη, θυσιάζουν τη ζωή τους για το υπέρτατο ιδανικό του ανθρώπου: τον αληθινό έρωτα! Κι ο Έριχ; Άραγε πούλησε την ψυχή του στον διάβολο; Ή μήπως δεν υπάρχει διάβολος, παρά μόνο ανυποψίαστοι άνθρωποι, υποταγμένοι στο «καθήκον», και κοινωνίες που γαλουχούνται να μην έχουν υψηλά ιδανικά;
Η Δόμνα Ανδρεάδου-Κατσαμάκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Μάη 1968 από Μικρασιάτες γονείς. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το Μάρτη του 1999 με το μυθιστόρημα Τα ανθρωπάκια του ιδρώτα από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.
Έχει κάνει σπουδές στη δημιουργική γραφή, στο θεατρικό έργο, σε ξένους και Έλληνες λογοτέχνες. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Θεατρικά της έργα υπάρχουν στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Η κόκκινη μπιουίκ, Ελάτε να ροκάρουμε, Τα λαβωμένα πουλιά, Το σπίτι των αγγέλων).