‘Bericht uit Berlijn’ is een oorlogsroman, want hij speelt zich af in 1941 aan de vooravond van Operatie Barbarossa waar de hoofdpersoon, de diplomaat Oscar Verschuur, weet van krijgt door zijn dochter Emma die met een Duitse ambtenaar getrouwd is. Maar hoe cruciaal dit gegeven ook is, het is bijna een fait-divers, de oorlog lijkt niet meer dan een reeks krantenkoppen in het bestaan van Oscar die veilig in Bern zit. ‘’Die Nation’, extra editie. ‘Bismarck vernietigd’ stond er in kapitalen over de hele voorpagina en, beneden de vouw, veel kleiner: ‘Kreta bijna zeker verloren.’ Berichten van het front, opgeschreven door een journalist, door loodzetters leesbaar gemaakt, door jongens rondgebracht, en zo achtergeltaen op een tafeltje met wit linnen erover, naast een glas wijn, op een zomerse avond. Zulke teksten zwermden de wereld over, en werden gelezen zonder dat iemand ze werkelijk kon doorgronden. Een krantekop van lege letters, bloedeloos en hol: Bismarck vernietigd, Kreta vrijwel zeker verloren. Oscar las de krant, hij wist wat daar geschreven stond, maar doel treffen deed het niet.’
En dan krijgt Oscar een geheim voorgeschoteld, zo groot dat hij de loop van de geschiedenis zou kunnen wijzigen, ware het niet dat hij voor de veiligheid van zijn dochter vreest.
Meer dan een oorlogsroman is ‘Bericht uit Berlijn’ dan ook een liefdesroman, een stille en ingetogen mijmering over datgene wat altijd de keuzes van de mens bepaalt en beinvloedt: het kind, de beschermeling, de (eerste) grote liefde… In het huwelijk van Oscar en Kate is niet veel te beleven: ‘Hun levens zaten dicht tegen elkaar aan, als mussen op een drooglijn, tamelijk tevreden, tamelijk tam. (…) aan de randen was het eenzaam, ze leken allebei min of meer ontheemd of ontstegen aan elkaar.’ Beiden worden tijdens de korte crisiperiode geconfronteerd met deze eenzaamheid en met de diepe geheimen van hun leven. Oscar wordt verliefd op een andere vrouw, in de zorg voor een jong oorlogsslachtoffer herbeleeft Kate haar eerste en enige grote liefde . ‘Het was alsof er onwaarschijnlijk ver weg in haar van alles werd uitgepakt, raadselachtige enveloppen werden opengescheurd, een gevoel alsof er diep in haar gebladerd werd in papieren die daar opgeborgen lagen.’
Oscar moet een keuze maken: zijn oversten inlichten over de ophanden zijnde Operatie Barbarossa of niet. Zijn keuze zal alle onderlinge relaties veranderen.
‘Bericht uit Berlijn’ komt langzaam op gang, het ‘pakt’ niet meteen – het is een beetje ontheemd, zoals de personages. ‘Huis? Oscar hoorde het woord, maar er kwam geen klank in.’
Wanneer de klank in het verhaal komt is het een bitterzoete, vol vergeefsheid. Een zachte, diepe toon die lang blijft nazinderen.