Efter Lydias förra äventyr bor nu Sonja hos henne och har blivit adopterad av Lydias föräldrar. Sonja älskar att gå i skolan och att dela rum med sin nya syster. En natt upptäcker Lydia att Sonja går i sömnen. Hon följer efter och ser Sonja börja gräva där de en gång grävt ner tidsresearmbanden. Vad Lydia inte vet är att Fågelmannen precis blivit släppt ur fängelse och vill hämnas på henne. Han passar på när hon är på museum och knuffar in henne i en tavla målad av René Magritte. Lydia hamnar i 1942 och blir varse judeförföljelserna och blir själv tillfångatagen av SS-soldater. Hon lyckas fly genom en tavla som tar henne till 1700-talet. Sedan reser Lydia genom tid och rum och får uppleva franska revolutionen, Antikens Grekland och Shakespeares London. Även magikern Hoffman som i förra boken blev kvar i 1800-talet möter Lydia igen. Han vill hämnas, men då tar sig Sonja tillbaka i tiden till Lydia.
Stuk minder goed dan de vorige twee delen, en erg langdradig. Het concept voelt enorm herhalend en het einde was een beetje afgeraffeld voor mijn gevoel. Ik heb wel alsnog genoten van die lieve Julia en haar avonturen. Vooral haar bezoekje aan Shakespeare was erg leuk!
Leuk boek! Wel een beetje teveel verhaaltjesachtig. In het begin is er nog samenhag tussen de verschillende verhalen, maar vanf het moment dar Julia in Athene komt raakt de verbinding kwijt.
In het derde deel in de "Julia" serie probeert Julia eigenlijk geen gebruik meer te maken van haar gave. Het heeft haar al genoeg verwarring gebracht met als hoogtepunt Sonja en een verdwijning, bijna ontvoering in deel 2. Desondanks komt ze door omstandigheden toch weer in een schilderij terecht. Met dit keer een nieuwe technische impuls aan het reizen door de tijd. Weet ze dit keer weer terug te komen naar de 21e eeuw?
De Julia serie greep me aan het eind van mijn tienerjaren en dan lees je later verschijnenden boeken ook nog maar. Maar deze boeken verliezen wel langzaam aan magie. Ik word natuurlijk aan de ene kant ouder, maar ergens lijkt het ook alsof er naar manieren gezocht wordt om het verhaal te rekken. Waar haar gave steeds minder centraal staat, maar het reizen steeds 'technischer' wordt wordt het bezoeken van schilders een routine. We weten al dat ze niet lang kan blijven en dat het spannend is hoe ze terug komt. Wellicht is de spanning voor jongere kinderen wat groter met types als de vogelman. Het eerste boek blijft in mijn herinnering het leukste, maar ik zie zeker in hoe deze serie tot een mooie verfilming kan leiden!
En na het lezen: mwah wel ok, maar toch ook een gemiste kans. Op de ergernissen hieronder na wel leuk om te lezen weer, mar toch een beetje meer van hetzelfde, en hoewel ik al gewaarschuwd was toch jammer dat dit boek verder totaal geen verklaringen ofzo geeft.
Paar gedachten tijdens het lezen, om mijn irritatie van me af te schrijven. Prima als in een boek van pov geritseld wordt, mat erg raar om dat de hele tijd te doen, zonder overgang. In een gesprek tussen twee personen steeds heen er weer wisselen midden in de tekst, zelfs binnen 1 alinea, leest niet prettig. En dat steeds vooruitschaduwen vind ik ook irritant. Ik merk wel wat er nog gaat gebeuren op het moment dat dat gebeurt!
Ik zag het niet aankomen, maar dit boek viel ook mij wat tegen. In de eerste plaats beleeft Julia meer-van-hetzelfde, wat op zich leuk is: ze komt onder andere de jonge Mozart, Madam Tussauds en Shakespeare tegen. Tegelijkertijd kom je er als lezer een beetje bekaaid af: alle mysterieuze zaken uit het tweede deel worden hier evenmin afgerond. Vragen over de Vogelman, Hoffman en opa bijvoorbeeld worden niet beantwoord en het derde deel roept hoogstens meer vragen op.
Inhoudelijk is het verhaal dus prima, met meer Julia-avonturen. Als slot van een trilogie schiet het echter wat tekort.