Als Anneloes Beekman ontdekt dat haar echtgenoot vreemdgaat, verlaat ze hem én hun luxe leventje in Wassenaar. In een opwelling koopt ze een vervallen huis met blauwe luiken in midden-Frankrijk om er een chambres d'hôtes in te beginnen. Zelf kan Anneloes amper een schroef van een spijker onderscheiden, maar gelukkig maakt ze gemakkelijk vrienden. Met hulp van de Nederlandse klusjesman Sjoerd, de Franse kokkin Georgette en nog meer kleurrijke streekgenoten, krijgt haar Franse droom langzaam vorm.
In de zomervakantie komen haar ouders en vriendinnen uit Nederland logeren, en dan beseft ze pas goed hoe ingrijpend haar leven is veranderd. het Franse platteland vraag om aanpassing en soms is het lastig om de charme te blijven inzien van de stilte en eenzaamheid, de elektriciteit die regelmatig uitvalt, en grote spinnen in huis. Lukt het Anneloes om een nieuw bestaan op te bouwen, of was haar vertrek uit Nederland een grote vergissing?
Boeken en geschiedenis zijn al zolang ik mij kan herinneren vaste pijlers in mijn bestaan. Ik probeer mijn passie voor historie via mijn eigen romans te delen met andere lezers. Zelf ben ik een fan van historische fictie en non-fictie, onder meer van de schrijvers John Boyne, Ken Follett, Simone van der Vlugt, Geert Mak en Suzanna Jansen.
(Omdat ik mij als schrijver zijnde op internet niet negatief wil uiten over andermans schrijfwerk, noteer ik op goodreads alleen de gelezen boeken die ik met drie sterren of hoger beoordeel.)
Dit boek leest als een aflevering van "Ik vertrek". Een programma wat ik graag kijk, maar ik sla altijd het werkelijke vertrekken over (vanwege de huilende en/of boze familieleden). In dit boek blijft je het drama van het vertrekken bespaard - net als enige andere vorm van drama.
Dit boek is voor iedereen die graag een luchtig verhaal wilt lezen over een verbouwing van een huis - met blauwe luiken! - in Frankrijk.
Nog nooit eerder had ik een boek van Michelle Visser gelezen. Dit vond ik een heerlijk boek om te lezen. Erg fijn om zo tussendoor te lezen en je voelt je helemaal in deze Franse omgeving thuis.
Het is een lekker luchtig verhaal waarbij je niet veel hoeft na te denken. Dat komt ook door het makkelijke taalgebruik. De karakters blijven wel oppervlakkig en dat is jammer. Sommige personages vind ik persoonlijk zelfs onnodig. Leuk dat er enkele dorpsgenoten worden omschreven, maar als zij verder geen grote rol in het verhaal spelen, zie ik er niet echt de meerwaarde van om ze aan het verhaal toe te voegen. Visser probeert door show don't tell het Franse landschap over te brengen naar de lezer, wat aardig lukt, maar wat waarschijnlijk nog veel beter kan. Dat zit vooral in de variatie. Ik las meerdere malen de omschrijven van de lucht, van de (soorten) wolken. Als dat bijna elke dag door de schrijfster wordt gedaan, dan valt dat wel op en is het een beetje eentonig. En hoewel ik dol ben op Frankrijk, kreeg ik niet meteen de behoefte om in de auto te springen en naar het zuiden te rijden. Desalniettemin ga ik het vervolg 'Een lucht vol Franse dromen' zeker lezen, omdat ik benieuwd ben hoe het verhaal verder loopt en omdat ik hoop dat de personages daarin nog iets verder worden uitgewerkt.
In ‘Het huis met de blauwe luiken’ gaat Michelle Visser nergens de diepte in. Het verhaal blijft luchtig en kabbelend. Er wordt af en toe teruggeblikt op het verleden van Loes, maar dat zijn dan een paar regels en dan schakelt de auteur weer terug naar het heden
Heerlijk eerste deel van een gezellig lezende feelgood. Je waant je in het Franse dorpje en je leeft mee met Loes die met vallen en opstaan haar luxueuze verleden omgeruild heeft voor een klein maar vooral charmant stulpje. Je leert enkele dorpsgenoten kennen. Vrij eenvoudig geschreven maar als lezer heel onderhoudend. Voor je het weet sla je de laatste bladzijde om en wil je meer van het Loes- verhaal. Op naar deel 2
4 sterren - Nederlandse paperback Een boek met een zomerse fibe. Heb hem dan ook op terrassen gelezen. De schrijfster heeft een fijne schrijfstijl. Vedere recensie volgt later. Zal de aantekeningen opzoeken.
Het hing van clichés en rolpatroonbevestiging aan elkaar, doch was het vermakelijk genoeg om door te lezen.
Tegen het einde (pagina 291) wist deze zin het dan toch echt definitief te verpesten: "Elke andere man zou dat verwijfd staan, Dieter geeft het een sportieve surflook."
Over een man met een kralenelastiekje in zijn haar. Tsja.
Ik had zin in iets makkelijks - wat je ook krijgt - en ben dus niet echt verrast, maar had ergens wel gehoopt op iets minder bekrompenheid.
Het is een prima boek. Naar mijn gevoel een kort verhaal dat vervolgens is uitgebreid dat een boek. Hierdoor miste ik een beetje diepgang en gebeurde er eigenlijk niet zoveel. Sommige dingen voelde voor mij echt als opvulling. Des ondanks is het wel gewoon een lekker boek voor even tussendoor. De omschrijvingen zijn echt heerlijk en het voele heel even alsof ik zelf in Frankrijk zat. Lekker gedaan. 3 sterren.
Het huis met de blauwe luiken van Michelle Visser is een heerlijk zomerboek
Zon, zee, strand en een lekker boek? Dan ben je bij ‘Het huis met de blauwe luiken’ van Michelle Visser aan het goede adres. Een typisch Libelleboek, zonder literaire pretenties, maar fijn voor op vakantie. Dit derde boek van Visser speelt zich dan ook af in Pommiers, een zonnig dorpje in Frankrijk. Van deze gezellige roman word je vrolijk, of het nu dertig graden is of niet.
Als Anneloes Beekman erachter komt dat haar man vreemdgaat, vertrekt ze onmiddellijk. In het zonnige Frankrijk besluit ze een chambres d’hôtes te beginnen. Alle luxe die ze gewend is levert ze al snel in voor een huis waar veel aan gedaan moet worden en de rotzooi van klusjesmannen Sjoerd en Dieter. Anneloes blijft dromen van haar eigen paleisje.
Feelgood roman Als je een fan bent van literaire constructies en ingewikkelde verhaallijnen ben je bij ‘Het huis met de blauwe luiken’ dus niet aan het goede adres, maar het verhaal van Anneloes heeft die opsmuk ook niet nodig. Visser schrijft in een vlot proza over het Franse dorpje Pommiers, het huis waar Anneloes gaat wonen en de omgeving. Hierdoor waan je je als lezer eventjes in Zuid-Frankrijk.
Sfeer De sfeer die Visser in haar boek weet te vangen is dus precies goed. Voor de balans had er meer aandacht besteed kunnen worden aan het persoonlijke verhaal van Anneloes. Het grootste gedeelte van het boek gaat nu over het huis in Frankrijk en hoe dat opgeknapt wordt. ‘Bert en Ria blijven nog een week op de camping in Pommiers en helpen hun dochter met het inrichten van haar huis. Na een paar nachten lekker geslapen te hebben in haar nieuwe bed, heeft Loes soortgelijke bedden voor haar gastenkamers besteld […].’
Voor iedereen die ervan droomt zelf naar Frankrijk te vertrekken of graag in Frankrijk op vakantie gaat is dit een heerlijk herkenbaar en sfeervol boek. Als je deze zomer niet op vakantie gaat, kan je naar Frankrijk vanuit je luie stoel.
De zomerse cover van ‘Het huis met de blauwe luiken’ deed me een heerlijk ontspannend verhaal verwachten. Zo één, waar je helemaal in kan wegduiken en tot rust kan komen. Ik moet echter eerlijk toegeven dat dit boek niet aan die verwachting kon voldoen.
Zo ervaarde ik het boek hoofdzakelijk als een verslag. De vaak korte zinnen gaven me het gevoel alsof een lijstje van opsommingen werd afgewerkt. In het begin deed het boek me wat denken aan ‘Under the Tuscan Sun’. Een vrouw ontdekt dat haar man haar bedrogen heeft en besluit haar verleden achter zich te laten en het geluk over de grenzen te zoeken. Ze koopt in een impuls een ‘lichtjes’ vervallen huis én knapt het beetje bij beetje op.
Tot daar toe hebben beide verhalen wel wat weg van elkaar alleen ligt de nadruk in dit verhaal wel heel erg op de verbouwingen. Loes ontmoet haar nieuwe buren wel, maar eigenlijk wordt daar niet echt op in gegaan. Het contrast met haar voormalige luxe-leventje waar niets chique genoeg kon zijn is erg groot nu ze in dit rustige afgelegen dorpje in Frankrijk is terechtgekomen. Alleen hoopte ik op basis van de samenvatting van dit boek dat het hoofdpersonage zichzelf opnieuw zou uitvinden. Dat je echt een evolutie in haar karakter zou vaststellen en dat miste ik wel wat bij dit boek.
Een leuk zomers verhaal over Anneloes die alles achter zich laat in Nederland In een klein dorpje in het midden van Frankrijk koopt een oud en vervallen huis. Met hulp van de Nederlandse timmerman Sjoerd bouwt ze het huis om tot een "chambres d’hôtes". Je hebt zin om zelf een overnachting te boeken in haar huis. De beschrijving van de omgeving en de dorpsbewoners neemt je mee in het Franse leven. Af en toe is het verhaal wat traag en gebeurd er weinig daarom geef ik dit boek 4 sterren. Er is ook een vervolg van dit boek verschenen waarin je leest hoe het Anneloes verder vergaat die wil ik ook gaan lezen. de titel van dat boek is "Een lucht vol Franse dromen".
Na de eerste twee boeken van Michelle Visser was ik blij dat er een derde verscheen. Maar helaas, wat viel 'ie tegen. De eerste twee zijn historische romans, een genre waar ik erg van houd, deze speelt in het hier en nu. Met in de hoofdrol een gefrustreerde Nederlandse die haar vaderland, echtgenoot, familie en vrienden de rug toekeert en een huisje koopt op het Franse platteland om er een b&b te beginnen. Best lekker zomerleesvoer hoor, maar zo cliché... Jammer! Ik hoop dat Michelle weer terugkeert naar haar roots.
Een 'dun', clichematig verhaal over een vrouw die na haar echtscheiding een b&b in Frankrijk begint. Ze heeft niet gedacht aan de zakelijke kant, een man moet haar helpen om verf uit te zoeken, en natuurlijke ontbreekt de gedeukte Peugeot niet. De andere boeken van deze schrijfster vond ik interessant vanwege de historische context. Jammer dat ze daar van afgestapt is, want zo blijft er te weinig over.
Het verhaal leest lekker weg, maar het taalgebruik viel me tegen. De niet mooi uitgeschreven dialogen, de verslagachtige manier van vertellen en het voorspelbare verhaal maken dit boek geen favoriet. Prima voor op vakantie, maar verwacht er niet te veel van.
Een mooi zomers verhaal, die je in eigen tuin meeneemt naar het warme Frankrijk. Loes verteld haar verhaal en je wordt meegenomen in haar eigen ontwikkeling. Over het algemeen vond ik niet dat er veel gebeurd in het verhaal en het soms een beetje langdradig, maar het geeft wel een goed beeld van Frankrijk en de omgeving.
Ik heb hem met plezier gelezen. Je waant je helemaal in frankrijk en ziet alles voor je. Wel had ik iets meer gebeurtenissen verwacht maar alsnog leuk boek om te lezen.