Journalist Mark van der Werf gaat op zijn 35e lesgeven op een basisschool, maar houdt het binnen twee jaar voor gezien. Het boek over zijn kortstondige carrièreswitch, Meester Mark draait door, maakt een storm aan reacties los.
Talloze leraren storten hun hart uit. Ook zij worden gedwongen om toetsen eindeloos te analyseren en elke scheet van hun leerlingen in drievoud te notuleren. Dreigen ze allemaal te bezwijken, of fietsen er in het onderwijs ook nog mensen fluitend naar hun werk?
In Meester Mark vraagt door gaat de auteur langs bij meer dan honderd leerkrachten van basis- en middelbare scholen die wél overleven in het onderwijs. Ze beschrijven wat hen dwars zit, maar laten vooral zien hoe zij overeind blijven.
Met veel humor vertellen de docenten hoe ze ontsnappen aan de vergadermanie, verantwoordingsdrift en inspectiestress; hoe ze brutale leerlingen onder de duim houden, onbeschofte ouders de mond snoeren en buitenstaanders de les lezen die denken dat leraren slechts ontspannen achterover leunen tot het alweer vakantie is.
Samen geven ze antwoord op de vraag die leraren zich vaak vertwijfeld stellen: Hoe houd ik het hoofd in hemelsnaam boven water?
Mark van der Werf (1976) ging na de school voor journalistiek aan het werk bij de regionale krant Rijn en Gouwe. Daar speurde hij naar nieuwtjes in gemeenten die hij even op de kaart moest opzoeken: Reeuwijk en Vlist. Later werd hij verslaggever in Bodegraven en Alphen aan den Rijn.
In 2005 stapte Mark over naar het Algemeen Dagblad. Eerst bracht hij een aantal jaren door op het Binnenhof, bij de parlementaire redactie. Daarna ging hij aan de slag op de redactie economie. Kabinetsformaties, vliegrampen, voetbalplaatjes, en ‘50 jaar frikadel’; noem een onderwerp, en Mark heeft er een stukje over getikt.
In 2011 vond hij het mooi geweest en gooide hij het roer om. Mark werd leerkracht op een basisschool. Over die carrièreswitch gaat zijn boek: Meester Mark draait door.
Daarna verschenen Meester Mark vraagt door en Meester Mark graaft door. In Meester Mark rekent het goed en Een dikke tien van Meester Mark bundelde hij de leukste kinderlogica; grappige foutjes en creatieve ingevingen die rechtstreeks uit de werkboekjes en schriften van leerlingen komen.
Marks nieuwste boek heet Schoolpleinmoeders en gaat over alles wat ouders meemaken als hun kind op de basisschool zit
Net zo herkenbaar als het eerste boek. Het was iets minder gericht omdat het meerdere verhalen van verschillende mensen, maar nog steeds heel goed geschreven.
Interessant om de onderwijservaringen van anderen te horen. De negatieve verhalen gingen mij op den duur wel tegenstaan. Werkdruk, salaris, gedragsproblemen, grote klassen, die verhalen kennen we wel. Ik had graag gelezen waarom mensen toch de drive houden om in het onderwijs te blijven. Idee voor een volgend boek? Ik werk graag mee!
Weer een geweldig boek over het onderwijs. Dit keer voornamelijk vanuit het zichtpunt van andere leraren/leraressen en wat zij meemaken.
Ik wist eerst niet dat er een nieuw boek uit was (bol.com is best onmogelijk om mee te werken af en toe en ik had niet bedacht om te kijken op Twitter (niet alle schrijvers hier hebben dat immers of hebben het en gebruiken het niet)). Maar een check op Twitter en ik vond uit dat deze schrijver zijn account wel gebruikte en ook nog eens een nieuw boek had.
Nu naar het boek. Integenstelling tot het vorige boek, waar we voornamelijk Mark's ervaringen in het onderwijs, over waar hij tegen aan botst, over het PABO, over de kinderen, over collega's en nog veel meer, is dit boek grotendeels over andere onderwijzers, hun ervaringen, hun ideeën en hun opinie op het onderwijs.
Het boek is opgesplitst in verschillende thema's en ik was blij om dat te zien. Het was heerlijk overzichtelijk, en ik kon in één opslag zien waar het overging (of in ieder geval een gok wagen). Tussen veel van de interviews verteld Mark ook nog wat en ook over zijn ervaringen of wat hij ervan vindt.
Het boek is, net zoals het vorige, met best wat humor geschreven. Natuurlijk is een groot deel van het boek nog best heftig (want onderwijzer zijn is wel leuk, maar je loopt tegen best wat dingen aan (zoals die grote muur van onbegrip of administratie)) of niet altijd heel vrolijk, maar toch weet Mark er iets van te maken dat je toch even een lachje op je gezicht krijgt zelfs al lees je over iets minder leuks. Ik moet zeggen dat dat een talent is dat hij dat kan, ik heb genoeg boeken gelezen die dit soort onderwerpen droog en saai brengen, maar in dit boek leer je, lach je, huil je en blijf je gewoon geinteresseerd.
Ik vond natuurlijk niet alle onderwerpen superinteressant. Voornamelijk het loon gedeelte vond ik net iets te saai. Maar dat ligt meer aan dat ik het onderwerp in het algemeen niet al te spannend vind. Ik vond het ook een beetje vreemd dat we eerst een onderwerp hadden over onderwijzers die alles doen voor de kids, en dan switchen we naar het salaris en dat dat vaak niet genoeg is. Begrijp me niet verkeerd, maar als ik in het ene topic zie dat mensen vaak VEEL geld uitgeven aan hun klas, maar in het volgende zie ik onderwijzers praten over het weinige salaris dan vind ik dat gewoon net eventjes vreemd/krom. En ja, ik weet dat het veelal verschillende leraren waren, maar toch voelt het vreemd. Aan de ene kant heb je uitgeven, aan de andere kant is het opeens zo weinig.
Verder waren de meeste onderwerpen heel goed, en ik denk ook dat het handig is dat ouders dit boek eens moeten lezen. Vooral sommige punten zou het een openbaring zijn. Mensen hebben vaak niet door wat ze doen, misschien kunnen we ze via dit boek de ogen een beetje openen. Ik was het niet altijd eens met de onderwijzers. Zoals met de schoolreisjes en dat ze verwachten dat ouders dat doen. Ik kan me voorstellen dat het zuigt dat ouders niet vrij nemen, maar ja, niet iedereen kan dat. Het is leuk dat ze dat willen, maar je hebt meestal maar een x aantal vrije dagen. Verder was ik ook verbaasd over de onderwijzer die een aantal van de kids meenam naar de Efteling.... Het was ook heel interessant om te lezen over waar onderwijzers tegen aan botsen, maar ook om te lezen waar ze veel plezier in hebben en wat ze allemaal doen als ze ergens een probleem mee hebben.
Het is een openhartig boek, er waren een aantal leraren die niet met naam in het boek wilden, en aan de ene kant snap ik dat, maar aan de andere kant vind ik dat toch jammer. Jammer dat ze zich niet kunnen uiten zonder dat ze misschien in de problemen komen. Ik vond het ook geweldig dat het boek zich niet focust op een groep, maar ons leraren van alle scholen lieten zien. We hebben basisschool, voortgezet onderwijs, speciaal onderwijs en nog wat anderen, en ik vind dat geweldig, het laat ook duidelijk zien dat er een probleem is door het hele onderwijs, en niet alleen bij een soort school.
Ik zou dit boek zeker aanraden. Aan iedereen die nieuwsgierig is over het onderwijs, voor ouders, voor leraren zelf, voor iedereen die misschien wel leraar wilt worden, lees dit boek. Het is echt razend interessant en ik hoop maar dat Mark misschien nog wel meer boeken zal schrijven.
Erg gelachen - sta zelf net voor de klas, en o, wat een herkenbare, grappige situaties kwam ik tegen. Het boek leest supervlot weg. En ja, er wordt heus wel gemopperd door sommige leerkrachten, maar wat mij betreft altijd op een enorm humorvolle manier. En zeg nou zelf: er wordt me toch ook wat afgeklaagd in het onderwijs?:) Daar vind je hier heus wel een portie van terug, maar wees gerust: de relativering is nooit ver weg. In elk hoofdstuk trof ik juffen of meesters die zeiden: Hey, maar luister eens: ik doe het zus, of zo, en dan valt die administratie wel mee, wordt die vergadering wat korter, of valt er heus wel met die mondige ouders om te gaan. En wat een passie en gedrevenheid hebben veel leraren! Om trots op te zijn en vooral om te koesteren...
Helaas een stuk minder dan zijn voorganger. Het idee is goed en het onderwerp zeker interessant, maar het boek verzandt regelmatig in één lange klaagzang over alles wat mis is in het onderwijs. Ja, er is ook heel veel mis, maar er mag ook best wat meer gerelativeerd worden. Acht bladzijden met wat er allemaal niet goed is en één alinea met een leuke anekdote die de keerzijde van de medaille laat zien - de verhouding is erg zoek.
Dit gezegd hebbende, hoop ik wel dat het boek helpt de misstanden in het onderwijs nog wat meer onder de aandacht te brengen.
Komende week start ik met een nieuwe carrière: leerkracht basisonderwijs. En daarbij ga ik de deeltijd pabo volgen. Dit boek is denk ik niet persé de ideale voorbereiding 😅. Maar veel van de verhalen en ervaringen waren mij al bekend via gesprekken met juffen en meesters binnen mijn kennissenkring en huidige (deeltijd) studenten. Ik had iets meer van de drive van leerkrachten die al jarenlang voor de klas staan willen lezen, zoals dat op de achterflap wordt gesuggereerd.
Sommige hoofdstukken stonden vol met inspirerende verhalen waar je veel motivatie uit haalt. Andere hoofdstukken waren meer een zee aan klachten. Soms werden alleen de negatieve aspecten van een onderwerp aan bod, wat jammer os. Maar over het algemeen was het een leuk boek om te lezen.