Януш Вишневский рассказывает нам волнующие истории самых обычных людей, столкнувшихся с болью, предательством, трагедией и любовью. Вопреки распространенному мнению, любовь побеждает не всегда. Порой глубочайшие разочарования подстерегают нас сразу же за моментами ослепительного счастья. Но у рассказчика есть для нас одно утешение. Он точно знает: жизнь не дает второго шанса лишь тому, кто перестал надеяться.
Janusz Leon Wiśniewski (ur. 18 sierpnia 1954 w Toruniu) – naukowiec i pisarz polski, magister fizyki (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), magister ekonomii (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), doktor informatyki (Politechnika Warszawska), doktor habilitowany chemii (Politechnika Łódzka).
Wiśniewski pracował w latach 1979–1987 w Ogólnouczelnianym Ośrodku Obliczeniowym UMK. Na stałe mieszka we Frankfurcie nad Menem, gdzie pracuje w międzynarodowej firmie informatycznej zajmującej się tworzeniem oprogramowania dla chemików. Współautor pierwszego w świecie programu komputerowego AutoNom do automatycznego tworzenia systematycznych nazw organicznych związków chemicznych na podstawie ich wzorów strukturalnych. W latach 1999–2007 pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku.
Ojciec dwóch córek: Joanny i Adrianny.
Jako pisarz zadebiutował w roku 2001 powieścią S@motność w Sieci, na podstawie której powstał film oraz serial telewizyjny wyprodukowany przez TVP. Kinowa premiera filmu odbyła się 7 września 2006 roku w Warszawie. Film na nośniku DVD dostępny w Polsce od 5 grudnia 2006 roku.
Teatr Baltijskij Dom w St. Petersburgu w Rosji zaadaptował i wystawił spektakl na podstawie S@motności w Sieci (premiera 20 lutego 2009).
S@motność w Sieci, Molekuły emocji i Bikini ukazały się w Polsce także w postaci książek mówionych.
W 2002 roku wydał Martynę – nowelę napisaną wspólnie z internautami. Książka składa się z trzech opowiadań o losach młodej studentki i grona jej przyjaciół. Początki każdego z opowiadań zostały napisane przez Wiśniewskiego. Stały się punktem wyjścia i inspiracją dla dalszych poczynań tysięcy internautów. Pisarz spośród nadesłanych propozycji wybrał najlepsze jego zdaniem zakończenia. Zostały one dołączone do opowiadania i razem wydane. Pierwszy nakład książki to 35 tysięcy egzemplarzy.
Tłumaczenia jego książek jak dotychczas ukazały się w Rosji, Chorwacji, Czechach, na Ukrainie, w Bułgarii, Albanii, Wietnamie i na Litwie.
Jest także stałym felietonistą miesięcznika Pani. Książki: Intymna teoria względności, Molekuły emocji i Sceny z życia za ścianą są zbiorami tekstów drukowanych na łamach tego czasopisma. Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał) i gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił czwartą z serii "Katarzynek" - podpisów słynnych torunian.
Zbiór krótkich opowiadań, które ukazywały się kiedyś w popularnym czasopiśmie dla kobiet. Lektura łatwa i dość przyjemna, okazyjnie wchodzą trudniejsze tematy. Wszystko jednak toczy się wokół różnorakich odcieni miłości.
Jedno z opowiadań dotknęło moich czułych strun, ale które - to zachowam dla siebie. Wiem, że cytaty z niego będę musiała sobie zapisać.
Jeśli chcesz coś poczuć, bo czujesz się w środku pusto, to ta lektura może być dobrym punktem wyjścia.
Kolejny tomik opowiadań Janusza Leona Wiśniewskiego. Jego niezaprzeczalnym atutem jest to, że wszystkie zawarte w nim historie są nowe, "nieprzemycone" do innych opracowań. Jednakże jeżeli ktoś regularnie czyta miesięcznik "Pani" to znów się rozczaruje ponieważ wszystkie te teksty ukazywały się tam w latach 2012-14.
Основную мысль читатель вынес. И эта мысль достойна одобрения. Необходимо сохранять положительный настрой в любых ситуациях. Пускай, твои поступки изначально направлены на разрушение моральных норм. Это не повод для упаднических мыслей. Стоит выше поднять нос, так целее будет череп при падении. И падают герои Вишневского по разным причинам: кто-то сам наступил на грабли, а кто-то пострадал по чужой вине. Выбираться из сложившихся обстоятельств всё равно придётся. Как бы ты не хотел уничтожить свою суть, то, если не ради себя, жить стоит ради других, какими бы окружающие тебя люди не были. Может ты им не нужен, но чаще более нужен, нежели наоборот. Из этого и проистекает философия современности — человек должен жить, не думая о смысле существования.
Це просто приголомшливо зворушлива збірка оповідань. Ця книга змушує серце битися частіше і подумати про несправедливість, якої часом у нашому житті занадто багато... Було кілька оповідань, від яких аж сльози в очах стояли і серце стискалося. Особливо мене зворушили оповідання "Любов сліпа", "Забування" і останнє "Колискова для Оуена"... неймовірно чуттєві оповідання, про важливе і головне.