What do you think?
Rate this book
太子 #5
รัชทายาท เล่ม 5
ต่อเมื่อได้ยินว่าหย่งซ่านยอมเข้าไปอยู่ในเรือนอาญาโดยไม่ปัดความผิดมาให้
หย่งฉีที่แสนปวดใจถึงเพิ่งตระหนักความรู้สึกของตัวเอง
ว่าแท้จริงแล้วเขาหลงรักหย่งซ่านลึกล้ำถึงเพียงนี้
ทั้งความดุดันเอาแต่ใจ ความอ่อนโยน ความทะนุถนอม และการยอมตัดใจของหย่งซ่าน
ล้วนแต่สร้างความอ่อนหวานและความอาลัยรักให้หัวใจอย่างสุดซึ้ง
หย่งซ่าน หย่งซ่าน เจ้าจะยอมรับความรักที่สายเกินไปของข้าหรือไม่?
สิ่งล้ำค่าที่สุดที่บิดาทิ้งไว้ให้เขา ไม่ใช่บัลลังก์จักรพรรดิอันสูงส่ง
หากเป็นพี่ชายผู้อ่อนโยนคนนี้ หย่งฉีคือของขวัญอันน่าปลื้มเปรม
ที่สวรรค์ประทานมาให้ชีวิตจักรพรรดิอันแสนเดียวดายของเขา
ทั้งยังเป็นของขวัญที่บิดาผู้รักเขาเหลือล้นทิ้งไว้ให้
นับจากนี้ เขาไม่ใช่รัชทายาทอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นผู้ที่อยู่เหนือผู้คนทั้งมวล
เป็นเจ้าของแผ่นดินอันไพศาลผืนนี้ ส่วนหย่งฉี...
หย่งฉีที่แสนปวดใจถึงเพิ่งตระหนักความรู้สึกของตัวเอง
ว่าแท้จริงแล้วเขาหลงรักหย่งซ่านลึกล้ำถึงเพียงนี้
ทั้งความดุดันเอาแต่ใจ ความอ่อนโยน ความทะนุถนอม และการยอมตัดใจของหย่งซ่าน
ล้วนแต่สร้างความอ่อนหวานและความอาลัยรักให้หัวใจอย่างสุดซึ้ง
หย่งซ่าน หย่งซ่าน เจ้าจะยอมรับความรักที่สายเกินไปของข้าหรือไม่?
สิ่งล้ำค่าที่สุดที่บิดาทิ้งไว้ให้เขา ไม่ใช่บัลลังก์จักรพรรดิอันสูงส่ง
หากเป็นพี่ชายผู้อ่อนโยนคนนี้ หย่งฉีคือของขวัญอันน่าปลื้มเปรม
ที่สวรรค์ประทานมาให้ชีวิตจักรพรรดิอันแสนเดียวดายของเขา
ทั้งยังเป็นของขวัญที่บิดาผู้รักเขาเหลือล้นทิ้งไว้ให้
นับจากนี้ เขาไม่ใช่รัชทายาทอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นผู้ที่อยู่เหนือผู้คนทั้งมวล
เป็นเจ้าของแผ่นดินอันไพศาลผืนนี้ ส่วนหย่งฉี...
193 pages, Paperback
First published March 19, 2009
2 people are currently reading
58 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
September 13, 2015
วายเนอะ เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของพระนายที่เป็นพี่น้องต่างแม่กัน เป็นความสัมพันธ์ที่ผิดทำนองคลองธรรม และในเรื่องก็ได้หยิบประเด็นนี้เข้ามาเล่นด้วย
ใครคาดหวังเนื้อหาเข้มข้น ชิงไหวชิงพริบ หักมุมตบตีแย่งชิงกันในวังหลวง
เรื่องนี้มีบ้าง แต่ไม่มากนัก เพราะฉะนั้นถ้าใครคาดหวังแบบบรรทัดบน อาจผิดหวัง แต่ถ้าอ่านแบบไม่คาดหวัง เรื่องก็จะมีอะไรให้ลุ้นและติดตามตลอดเหมือนกัน
ถ้าได้อ่านช่วงคุยท้ายเล่มของคนเขียน จะเข้าใจว่าคนเขียนไม่ตั้งใจให้เป็นเรื่องราวเข้มข้นในวังหลวง แต่อยากแต่งเรื่องของพระนายมากกว่า
เลยจะไปเน้นที่พระนาย หย่งซ่านกับหย่งฉี ค่ะ
เป็นพระนายสไตล์จำเลยรักค่ะ ใครชอบแนวนี้คงชอบ ส่วนตัวโอไม่ค่อยจะชอบนัก
หย่งซ่าน พระเอก เป็นรัชทายาท ที่แทบจะไม่มีข้อบกพร่องอะไรเลย ยกเว้นเรื่องหย่งฉี อุปนิสัยนิ่งๆ ไม่แสดงอารมณ์ต่อผู้อื่น แต่จะมาแสดงออกมากๆ กับหย่งฉี
โอว่าหย่งซ่านเป็นบุคลิกของเด็กมีปัญหาค่ะ เข้าใจว่าพ่อแม่ไม่รัก พี่ไม่รัก อยากให้พี่หันมาสนใจ เลยพยายามทำให้ตัวเองดี สมบูรณ์ พี่ที่เฝ้ามองตลอดก็ไม่เคยสนใจตัวเอง หมอนี่เลยเก็บกด ฉันจะต้องเอา ฉันจะต้องได้ เวลาน็อตหลุด เลยหมดก็อก ดึงความสนใจจากพี่มาแบบผิดที่ผิดทาง ถ้าทำให้เขารักไม่ได้ก็ทำให้เขาเกลียดละกัน อย่างน้อยก็อยู่ในสายตา ประมาณนั้น
หย่งฉีเปรียบเหมือนผลไม้ต้องห้ามที่หย่งซ่านได้แต่มอง พออยู่ๆ ตัวเองมีอำนาจ มีความสามารถ ก็กัดกินไม่ทะนุถนอม
มาที่นายเอก หย่งฉี เป็นพี่คนโตของเหล่าองค์ชายทั้งหมด แต่เนื่องจากตอนคลอด มารดารัดหน้าท้อง อยากให้เด็กคลอดก่อนกำหนดจะได้เกิดก่อนลูกของสนมซูเฟย เด็กเลยอ่อนแอไม่สมบูรณ์ หย่งฉีจึงมีเรี่ยวแรงน้อย ป่วยบ่อย แต่นิสัยใจคอดี หัวอ่อน ไม่เคยคิดร้ายกับใคร หน้าตาดีที่สุดในหมู่พี่น้อง
หย่งฉีเป็นนายเอกประเภทอ้อนแอ้นบอบบางค่ะ อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้องไห้ อ้อนวอน ช่วยเหลือตัวเองแทบไม่ได้ เรื่องจะให้คิดแข็งขืนนี่ไม่มีเลย โอเองไม่ชอบนายเอกประเภทนี้ค่ะ โอชอบนายเอกที่จิตใจเข้มแข็งและสมเป็นผู้ชาย ฉลาดและไม่งี่เง่า หย่งฉีตรงข้ามสเป็กโอโดยสิ้นเชิง ฮ่าๆ ข้อดีของหย่งฉีคือเป็นคนที่ไม่เคยเกลียดใครเลย ใครเขาจะทำอย่างไรกับตัวเองก็ไม่เคยเกลียด แม่พระสุดๆ และแม้จะไม่ได้ฉลาดนัก แต่ก็ไม่ถึงกับงี่เง่าค่ะ
สไตล์จำเลยรักเนอะ โดนกระทำต่างๆ นานา ก็หย่งฉีก็ใจอ่อน เห็นความดีหย่งซ่านค่ะ ความรักคู่นี้
ถ้าจะให้นึกภาพออก หย่งซ่านรักหลงหย่งฉีแบบยอมตายถวายหัวค่ะ
ต่อที่น้องชายฝาแฝดของพระเอก หย่งหลิน อะฮ้า ในที่สุดก็ได้อ่านนิยายจีนเรื่องที่มีแฝดแล้วค่า
หย่งหลินแตกต่างจากหย่งซ่านมาก เพราะเป็นคนเข้ากับคนง่าย ยิ้มเก่ง ประจบเอาใจเก่ง แม่ก็เลยจะรักหย่งหลินมากกว่าหย่งซ่าน จะแสดงออกว่าหวงห่วงมากกว่า แต่กับหย่งซ่าน แม่ก็ไม่ได้ไม่รักนะคะ แต่เพราะลักษณะของลูกที่ตนเข้าหายาก หย่งซ่านดูแลตัวเองได้ดี สนมซูเฟยก็เลยไม่ได้เข้าไปดุสั่งสอน เลยไม่ใกล้ชิดกัน
หย่งหลินซุกซน เป็นจอมก่อเรื่องประจำวังหลวง หย่งซ่านก็จะอิจฉาน้องคนนี้ตลอดที่ใครๆ ก็รัก ไม่ว่าแม่หรือแม้กระทั่งหย่งฉีที่เขาหมายปอง แต่ลึกๆ แล้วหย่งซ่านก็ห่วงน้องคนนี้อยู่ค่ะ น้องชายฝาแฝดคนเดียวนี่นา แถมเหมือนเด็กที่ไม่มีวันโตด้วย ต้องดูแล ดุด่าบ่อยๆ
โอชอบความสัมพันธ์ของหย่งซ่านกับหย่งหลินในเรื่องมากกว่าคู่พระนายอีกค่ะ ตลอดห้าเล่มที่อ่าน คู่นี้ทะเลาะตบตีต่อยกันบ่อยมาก ได้แผลประจำ แต่ถึงจะทะเลาะกันอย่างไร หย่งซ่านก็ห่วงหย่งหลิน หย่งหลินถึงจะโกรธพี่ยังไง โดนลงโทษยังไง แต่แป๊บๆ ก็หายโกรธ กลับมาซนให้พี่ดุด่าได้ใหม่
บางครั้งโอรำคาญหย่งหลินอยู่เหมือนกันค่ะ ในเรื่องเขาเป็นจอมก่อเรื่อง มุทะลุด้วย แต่ก็รำคาญได้ไม่นานก็ได้ยิ้มให้กับเขาใหม่ โอคิดว่าหย่งซ่านก็คงรู้สึกแบบเดียวกับโอ ถึงจะรำคาญ แต่ก็เกลียดไม่ลงหรอกค่ะ
ยิ่งเล่มห้าเล่มสุดท้าย หย่งหลินเป็นตัวฮาในเรื่องและทำให้เรื่องมีสีสันมากขึ้นค่ะ ขาดเขาไปเรื่องนี้อาจอ่านไม่สนุกเลย
นิสัยและการตัดสินใจของเหล่าองค์ชายในเรื่องจะดูเด็กๆ หน่อยค่ะ เพราะเรื่องเกิดเมื่อพวกเขาอายุแค่สิบหก อ่านไปบางครั้งก็เพลียกับความหุนหันพลันแล่น ไม่ได้ดั่งใจบ้าง ถ้าจะมีอะไรให้ลุ้น จะอยู่ที่เรื่องของบรรดาพ่อแม่แล้วละค่ะ โอชอบเนื้อหาที่นำเสนอในส่วนของเหล่าแม่ๆ ขององค์ชาย และจักรพรรดิ เพราะมีอะไรให้ลุ้น ให้ติดตามดี
ส่วนเหล่าเด็กๆ คงต้องปล่อยเขาเล่นกันไปนะคะ ฮ่าๆ
ตอนอ่านช่วงเล่มหนึ่งกับสอง โอเปรียบเทียบขำๆ ให้หย่งซ่านกับหย่งฉีเป็นเสือกับกระต่าย อ่านๆ ไป เอ๊า คนเขียนเปรียบเทียบจริงๆ ในเล่มซะนี่ แสดงความคู่นี้ภาพลักษณ์ชัดเจนค่ะ คนอ่านรู้สึกได้ ฮ่าๆ
ส่วนตัวโอว่าเรื่องเริ่มตื่นเต้นตอนท้ายเล่มสองเป็นต้นไป ช่วงระหว่างหนึ่งกับสองจะเป็นเรื่องราวความเอาแต่ใจของหย่งซ่านต่อหย่งฉีซะเยอะค่ะ ทำให้เนื้อเรื่องหลักแทบไม่กระเตื้องเลย เน้นแต่กับคู่พระนาย เล่มสามก็มีช่วงที่โอเบื่อบ้าง แต่ก็มีช่วงให้ลุ้นบ้าง เล่มสี่มีอะไรให้เดาให้คาดหมายมากขึ้น สนุกที่สุดคือเล่มห้าค่ะ
ความชอบของโอเลยเพิ่มขึ้นตามเลขที่เล่ม โอชอบเล่มห้าที่สุดค่ะ ไม่มีช่วงเนือย หรือหงุดหงิดกับตัวละคร และมีอะไรให้ติดตามตลอด
ความซับซ้อนและความลึก ไม่ค่อยเห็นค่ะ ถ้าใครคาดหวังอย่างนั้น แต่อย่างที่บอก ก็มีอะไรให้ติดตามอยู่นะคะ
นึกไม่ออกแล้ว ใครสงสัยอะไรเผื่อตัดสินใจซื้อถามได้ค่า ถ้าไม่สปอยโอจะบอกตรงนี้เลย แต่ถ้าสปอยก็หลังไมค์มาเนอะ
ในเรื่องมีคำผิดประปรายนะคะ เท่าที่เห็นมีทุกเล่ม และมีปัญหาเรื่องคำฉีกอยู่บ้างค่ะ
โดยรวมก็พอไหวค่ะ ไม่ได้ชอบมาก แต่ก็ไม่ได้ไม่ชอบ
อ่านเต็มๆ http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
ใครคาดหวังเนื้อหาเข้มข้น ชิงไหวชิงพริบ หักมุมตบตีแย่งชิงกันในวังหลวง
เรื่องนี้มีบ้าง แต่ไม่มากนัก เพราะฉะนั้นถ้าใครคาดหวังแบบบรรทัดบน อาจผิดหวัง แต่ถ้าอ่านแบบไม่คาดหวัง เรื่องก็จะมีอะไรให้ลุ้นและติดตามตลอดเหมือนกัน
ถ้าได้อ่านช่วงคุยท้ายเล่มของคนเขียน จะเข้าใจว่าคนเขียนไม่ตั้งใจให้เป็นเรื่องราวเข้มข้นในวังหลวง แต่อยากแต่งเรื่องของพระนายมากกว่า
เลยจะไปเน้นที่พระนาย หย่งซ่านกับหย่งฉี ค่ะ
เป็นพระนายสไตล์จำเลยรักค่ะ ใครชอบแนวนี้คงชอบ ส่วนตัวโอไม่ค่อยจะชอบนัก
หย่งซ่าน พระเอก เป็นรัชทายาท ที่แทบจะไม่มีข้อบกพร่องอะไรเลย ยกเว้นเรื่องหย่งฉี อุปนิสัยนิ่งๆ ไม่แสดงอารมณ์ต่อผู้อื่น แต่จะมาแสดงออกมากๆ กับหย่งฉี
โอว่าหย่งซ่านเป็นบุคลิกของเด็กมีปัญหาค่ะ เข้าใจว่าพ่อแม่ไม่รัก พี่ไม่รัก อยากให้พี่หันมาสนใจ เลยพยายามทำให้ตัวเองดี สมบูรณ์ พี่ที่เฝ้ามองตลอดก็ไม่เคยสนใจตัวเอง หมอนี่เลยเก็บกด ฉันจะต้องเอา ฉันจะต้องได้ เวลาน็อตหลุด เลยหมดก็อก ดึงความสนใจจากพี่มาแบบผิดที่ผิดทาง ถ้าทำให้เขารักไม่ได้ก็ทำให้เขาเกลียดละกัน อย่างน้อยก็อยู่ในสายตา ประมาณนั้น
หย่งฉีเปรียบเหมือนผลไม้ต้องห้ามที่หย่งซ่านได้แต่มอง พออยู่ๆ ตัวเองมีอำนาจ มีความสามารถ ก็กัดกินไม่ทะนุถนอม
มาที่นายเอก หย่งฉี เป็นพี่คนโตของเหล่าองค์ชายทั้งหมด แต่เนื่องจากตอนคลอด มารดารัดหน้าท้อง อยากให้เด็กคลอดก่อนกำหนดจะได้เกิดก่อนลูกของสนมซูเฟย เด็กเลยอ่อนแอไม่สมบูรณ์ หย่งฉีจึงมีเรี่ยวแรงน้อย ป่วยบ่อย แต่นิสัยใจคอดี หัวอ่อน ไม่เคยคิดร้ายกับใคร หน้าตาดีที่สุดในหมู่พี่น้อง
หย่งฉีเป็นนายเอกประเภทอ้อนแอ้นบอบบางค่ะ อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้องไห้ อ้อนวอน ช่วยเหลือตัวเองแทบไม่ได้ เรื่องจะให้คิดแข็งขืนนี่ไม่มีเลย โอเองไม่ชอบนายเอกประเภทนี้ค่ะ โอชอบนายเอกที่จิตใจเข้มแข็งและสมเป็นผู้ชาย ฉลาดและไม่งี่เง่า หย่งฉีตรงข้ามสเป็กโอโดยสิ้นเชิง ฮ่าๆ ข้อดีของหย่งฉีคือเป็นคนที่ไม่เคยเกลียดใครเลย ใครเขาจะทำอย่างไรกับตัวเองก็ไม่เคยเกลียด แม่พระสุดๆ และแม้จะไม่ได้ฉลาดนัก แต่ก็ไม่ถึงกับงี่เง่าค่ะ
สไตล์จำเลยรักเนอะ โดนกระทำต่างๆ นานา ก็หย่งฉีก็ใจอ่อน เห็นความดีหย่งซ่านค่ะ ความรักคู่นี้
ถ้าจะให้นึกภาพออก หย่งซ่านรักหลงหย่งฉีแบบยอมตายถวายหัวค่ะ
ต่อที่น้องชายฝาแฝดของพระเอก หย่งหลิน อะฮ้า ในที่สุดก็ได้อ่านนิยายจีนเรื่องที่มีแฝดแล้วค่า
หย่งหลินแตกต่างจากหย่งซ่านมาก เพราะเป็นคนเข้ากับคนง่าย ยิ้มเก่ง ประจบเอาใจเก่ง แม่ก็เลยจะรักหย่งหลินมากกว่าหย่งซ่าน จะแสดงออกว่าหวงห่วงมากกว่า แต่กับหย่งซ่าน แม่ก็ไม่ได้ไม่รักนะคะ แต่เพราะลักษณะของลูกที่ตนเข้าหายาก หย่งซ่านดูแลตัวเองได้ดี สนมซูเฟยก็เลยไม่ได้เข้าไปดุสั่งสอน เลยไม่ใกล้ชิดกัน
หย่งหลินซุกซน เป็นจอมก่อเรื่องประจำวังหลวง หย่งซ่านก็จะอิจฉาน้องคนนี้ตลอดที่ใครๆ ก็รัก ไม่ว่าแม่หรือแม้กระทั่งหย่งฉีที่เขาหมายปอง แต่ลึกๆ แล้วหย่งซ่านก็ห่วงน้องคนนี้อยู่ค่ะ น้องชายฝาแฝดคนเดียวนี่นา แถมเหมือนเด็กที่ไม่มีวันโตด้วย ต้องดูแล ดุด่าบ่อยๆ
โอชอบความสัมพันธ์ของหย่งซ่านกับหย่งหลินในเรื่องมากกว่าคู่พระนายอีกค่ะ ตลอดห้าเล่มที่อ่าน คู่นี้ทะเลาะตบตีต่อยกันบ่อยมาก ได้แผลประจำ แต่ถึงจะทะเลาะกันอย่างไร หย่งซ่านก็ห่วงหย่งหลิน หย่งหลินถึงจะโกรธพี่ยังไง โดนลงโทษยังไง แต่แป๊บๆ ก็หายโกรธ กลับมาซนให้พี่ดุด่าได้ใหม่
บางครั้งโอรำคาญหย่งหลินอยู่เหมือนกันค่ะ ในเรื่องเขาเป็นจอมก่อเรื่อง มุทะลุด้วย แต่ก็รำคาญได้ไม่นานก็ได้ยิ้มให้กับเขาใหม่ โอคิดว่าหย่งซ่านก็คงรู้สึกแบบเดียวกับโอ ถึงจะรำคาญ แต่ก็เกลียดไม่ลงหรอกค่ะ
ยิ่งเล่มห้าเล่มสุดท้าย หย่งหลินเป็นตัวฮาในเรื่องและทำให้เรื่องมีสีสันมากขึ้นค่ะ ขาดเขาไปเรื่องนี้อาจอ่านไม่สนุกเลย
นิสัยและการตัดสินใจของเหล่าองค์ชายในเรื่องจะดูเด็กๆ หน่อยค่ะ เพราะเรื่องเกิดเมื่อพวกเขาอายุแค่สิบหก อ่านไปบางครั้งก็เพลียกับความหุนหันพลันแล่น ไม่ได้ดั่งใจบ้าง ถ้าจะมีอะไรให้ลุ้น จะอยู่ที่เรื่องของบรรดาพ่อแม่แล้วละค่ะ โอชอบเนื้อหาที่นำเสนอในส่วนของเหล่าแม่ๆ ขององค์ชาย และจักรพรรดิ เพราะมีอะไรให้ลุ้น ให้ติดตามดี
ส่วนเหล่าเด็กๆ คงต้องปล่อยเขาเล่นกันไปนะคะ ฮ่าๆ
ตอนอ่านช่วงเล่มหนึ่งกับสอง โอเปรียบเทียบขำๆ ให้หย่งซ่านกับหย่งฉีเป็นเสือกับกระต่าย อ่านๆ ไป เอ๊า คนเขียนเปรียบเทียบจริงๆ ในเล่มซะนี่ แสดงความคู่นี้ภาพลักษณ์ชัดเจนค่ะ คนอ่านรู้สึกได้ ฮ่าๆ
ส่วนตัวโอว่าเรื่องเริ่มตื่นเต้นตอนท้ายเล่มสองเป็นต้นไป ช่วงระหว่างหนึ่งกับสองจะเป็นเรื่องราวความเอาแต่ใจของหย่งซ่านต่อหย่งฉีซะเยอะค่ะ ทำให้เนื้อเรื่องหลักแทบไม่กระเตื้องเลย เน้นแต่กับคู่พระนาย เล่มสามก็มีช่วงที่โอเบื่อบ้าง แต่ก็มีช่วงให้ลุ้นบ้าง เล่มสี่มีอะไรให้เดาให้คาดหมายมากขึ้น สนุกที่สุดคือเล่มห้าค่ะ
ความชอบของโอเลยเพิ่มขึ้นตามเลขที่เล่ม โอชอบเล่มห้าที่สุดค่ะ ไม่มีช่วงเนือย หรือหงุดหงิดกับตัวละคร และมีอะไรให้ติดตามตลอด
ความซับซ้อนและความลึก ไม่ค่อยเห็นค่ะ ถ้าใครคาดหวังอย่างนั้น แต่อย่างที่บอก ก็มีอะไรให้ติดตามอยู่นะคะ
นึกไม่ออกแล้ว ใครสงสัยอะไรเผื่อตัดสินใจซื้อถามได้ค่า ถ้าไม่สปอยโอจะบอกตรงนี้เลย แต่ถ้าสปอยก็หลังไมค์มาเนอะ
ในเรื่องมีคำผิดประปรายนะคะ เท่าที่เห็นมีทุกเล่ม และมีปัญหาเรื่องคำฉีกอยู่บ้างค่ะ
โดยรวมก็พอไหวค่ะ ไม่ได้ชอบมาก แต่ก็ไม่ได้ไม่ชอบ
อ่านเต็มๆ http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
September 14, 2015
เล่มนี้สนุกสุดๆ ต่อเนื่องมาจากเล่มสี่เลย
ชิงไหวชิงพริบ พิสูน์รักแท้
รักพี่น้อง รักพ่อ-แม่ รักบ้านเมือง
ทำมายยยย ไม่เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เล่มแรกกกก
เราคาดว่าเล่มนี้ต้องเป็นโปรโตไทป์นิยายวายไทยแน่เลยใช่มั้ย
นิยายวายไทยจะออกสูตรนี้เลย บังคับข่มขู่ ขืนใจ แต่จริงๆแอบชอบไรงี้
สรุป บอกไม่ถูกว่าชอบหรือไม่ชอบ
อาจเป็นเพราะเราคาดไว้อย่างนึง แต่มันออกมาอีกอย่างนึง
เล่มการ์ตูนคงไม่อ่าน กลัวเป็นเหมือนเล่มพิเศษ
ซึ่งบอกเลยว่า ตอนนี้มันอยู่มุมลึกสุดในตู้หนังสืออ่ะ
(น่ากลัวมากกก) (หน้าแบ๊วสุด)
ชิงไหวชิงพริบ พิสูน์รักแท้
รักพี่น้อง รักพ่อ-แม่ รักบ้านเมือง
ทำมายยยย ไม่เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เล่มแรกกกก
เราคาดว่าเล่มนี้ต้องเป็นโปรโตไทป์นิยายวายไทยแน่เลยใช่มั้ย
นิยายวายไทยจะออกสูตรนี้เลย บังคับข่มขู่ ขืนใจ แต่จริงๆแอบชอบไรงี้
สรุป บอกไม่ถูกว่าชอบหรือไม่ชอบ
อาจเป็นเพราะเราคาดไว้อย่างนึง แต่มันออกมาอีกอย่างนึง
เล่มการ์ตูนคงไม่อ่าน กลัวเป็นเหมือนเล่มพิเศษ
ซึ่งบอกเลยว่า ตอนนี้มันอยู่มุมลึกสุดในตู้หนังสืออ่ะ
(น่ากลัวมากกก) (หน้าแบ๊วสุด)
March 26, 2022
จะสวนกระแสหรือเปล่า?
ถ้าจะบอกว่ารัชทายาทไม่ทำให้เราเศร้าหรือดราม่าได้ ทั้งๆที่ปกติเราร้องไห้กับนิยายง่ายมาก
ติดเรื่องสำนวนและคำหลายๆคำในเรื่องทำให้เวลาอ่านสะดุดเกือบทั้งเรื่อง!!
แล้วเราก็ไม่ถูกโรคกับนิยายวายที่มีนายเอกออกสาวมากเกินไปจนดูไม่เหมือนผู้ชาย
เรื่องนี้ไม่ใช่สายเรา
หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-hw
ถ้าจะบอกว่ารัชทายาทไม่ทำให้เราเศร้าหรือดราม่าได้ ทั้งๆที่ปกติเราร้องไห้กับนิยายง่ายมาก
ติดเรื่องสำนวนและคำหลายๆคำในเรื่องทำให้เวลาอ่านสะดุดเกือบทั้งเรื่อง!!
แล้วเราก็ไม่ถูกโรคกับนิยายวายที่มีนายเอกออกสาวมากเกินไปจนดูไม่เหมือนผู้ชาย
เรื่องนี้ไม่ใช่สายเรา
หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-hw
May 16, 2021
อดทนอ่านจนถึงเล่ม 5 เพราะอยากรู้ว่าอินเซสมั้ย สรุป incest จริงงงงงง เอิ่บ
คือมันไม่มีอะไรเลยยยยย โกรธสุดคือมีตั้ง 5 เล่ม ขอร้องงง เล่ม 1-4 มู้ด & โทนเดียวกันเลยไม่ต่างกันมาก เล่มนี้เหมือนจะมีอะไรแต่ก็ไม่มี เสียดายเงิน
คือมันไม่มีอะไรเลยยยยย โกรธสุดคือมีตั้ง 5 เล่ม ขอร้องงง เล่ม 1-4 มู้ด & โทนเดียวกันเลยไม่ต่างกันมาก เล่มนี้เหมือนจะมีอะไรแต่ก็ไม่มี เสียดายเงิน
August 29, 2020
(6/10) i finished this series in less than 24 hours. it’s a very quick read. i enjoyed the book although i gave it three stars. this book has so much potential, but it was paced poorly.
September 28, 2015
อืม... หลังอ่านจบรู้สึกไม่ตรึงใจเท่าองค์ชายอัปลักษณ์นะคะ
เป็นเรื่องแก่งแย่งชิงดีกันในราชวัง
ฮ่องเต้เรื่องนี้มีผลต่อความเป็นความตายมาก เอะอะมีราชโองการมาตลอด
เรื่องนี้นายเอกแทบจะเป็นอากาศ คนที่มีบทบาทที่สุดคือฮ่องเต้จริงๆ
พระเอกยึดติดกับนายเอกมาก ถ้าชอบแนวที่พระเอกรักนายเอกมากก็น่าจะชอบเรื่องนี้ค่ะ :)
เป็นเรื่องแก่งแย่งชิงดีกันในราชวัง
ฮ่องเต้เรื่องนี้มีผลต่อความเป็นความตายมาก เอะอะมีราชโองการมาตลอด
เรื่องนี้นายเอกแทบจะเป็นอากาศ คนที่มีบทบาทที่สุดคือฮ่องเต้จริงๆ
พระเอกยึดติดกับนายเอกมาก ถ้าชอบแนวที่พระเอกรักนายเอกมากก็น่าจะชอบเรื่องนี้ค่ะ :)
February 4, 2016
ฟริน...ชอบมาก ฮ่องเต้มีความคิดแยบยล ล้ำลึก ควรค่าแก่การอ่านจริงๆเรื่องนี้
Displaying 1 - 7 of 7 reviews