What do you think?
Rate this book
Το βιβλίο της Ευδοκίας
Τη μάνα μου τη λέγανε Ευδοκία κι αυτή είναι η ιστορία της καθώς και η ιστορία των ανθρώπων που την πλαισίωναν στο τόσο σύντομο αλλά και τόσο τραγικό πέρασμά της από τον κόσμο. Αν μου ζητούσατε να περιγράψω το βλέμμα της μάνας μου με μία μόνο λέξη, αυτή που αβίαστα έρχεται στο νου μου είναι η λέξη «αντάρα». Έτσι τη θυμάμαι· ως μια μεσογειακή λυγερόκορμη καλλονή, με βλέμμα θεοσκότεινο, ανταριασμένο σαν την γκριζόμαυρη θάλασσα που μας ταξίδεψε στην Αμερική το φθινόπωρο του 1950.
Φεύγοντας, άφηνε πίσω της τα πάντα: τη μάνα της, τα δύο αδέρφια της, το σπίτι της και μια χώρα ρημαγμένη και εξαθλιωμένη από έναν παγκόσμιο πόλεμο και μια εμφύλια σύρραξη χειρότερη από τη φασιστική λαίλαπα που σάρωσε όλη την Ευρώπη. Ακολούθησε το πεπρωμένο της, που ζητούσε εκδίκηση.
Σύντομα οι πρώτες θύελλες των ανέμων που σπάρθηκαν στην Ελλάδα θα ξεσπάσουν στη Γη της Επαγγελίας, απαιτώντας αιματηρές ανθρωποθυσίες για να κοπάσει η οργή τους και να επέλθει η νηνεμία.
Όταν η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Αριστείδη, κανείς στο χωριό δεν μπορούσε να πιστέψει πως ένα κορίτσι μόλις δεκαεννιά χρονών κι από το γάργαρο νερό γαργαρότερο δόθηκε στο μαυραγορίτη Αριστείδη.
Η αλήθεια, όμως, είναι πως η μάνα μου συναίνεσε σ’ αυτή την παράταιρη ένωση. Όταν κάποτε, μικρό κοριτσάκι και γεμάτο περιέργεια όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, τη ρώτησα αν αγαπούσε τον μπαμπά, εκείνη είχε πει ένα ξερό «όχι», κι όταν επέμεινα να μάθω γιατί τότε τον παντρεύτηκε, αρκέστηκε σε ένα εξίσου ξερό «έτσι».
Είχα την εντύπωση πως πίσω από αυτή τη λακωνική απάντηση κρυβόταν μια μεγάλη ιστορία που δεν ήθελε να τη μοιραστεί με κανέναν.
Φεύγοντας, άφηνε πίσω της τα πάντα: τη μάνα της, τα δύο αδέρφια της, το σπίτι της και μια χώρα ρημαγμένη και εξαθλιωμένη από έναν παγκόσμιο πόλεμο και μια εμφύλια σύρραξη χειρότερη από τη φασιστική λαίλαπα που σάρωσε όλη την Ευρώπη. Ακολούθησε το πεπρωμένο της, που ζητούσε εκδίκηση.
Σύντομα οι πρώτες θύελλες των ανέμων που σπάρθηκαν στην Ελλάδα θα ξεσπάσουν στη Γη της Επαγγελίας, απαιτώντας αιματηρές ανθρωποθυσίες για να κοπάσει η οργή τους και να επέλθει η νηνεμία.
Όταν η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Αριστείδη, κανείς στο χωριό δεν μπορούσε να πιστέψει πως ένα κορίτσι μόλις δεκαεννιά χρονών κι από το γάργαρο νερό γαργαρότερο δόθηκε στο μαυραγορίτη Αριστείδη.
Η αλήθεια, όμως, είναι πως η μάνα μου συναίνεσε σ’ αυτή την παράταιρη ένωση. Όταν κάποτε, μικρό κοριτσάκι και γεμάτο περιέργεια όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, τη ρώτησα αν αγαπούσε τον μπαμπά, εκείνη είχε πει ένα ξερό «όχι», κι όταν επέμεινα να μάθω γιατί τότε τον παντρεύτηκε, αρκέστηκε σε ένα εξίσου ξερό «έτσι».
Είχα την εντύπωση πως πίσω από αυτή τη λακωνική απάντηση κρυβόταν μια μεγάλη ιστορία που δεν ήθελε να τη μοιραστεί με κανέναν.
400 pages, Unknown Binding
First published January 1, 2015
35 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
August 14, 2015
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις τα συναισθήματα που σου αφήνει!!!Σε κρατάει σε αμείωτη ένταση ως το συγκλονιστικό τέλος του. Ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από καμιά βιβλιοθήκη!!
June 28, 2015
Η σύγχρονη λογοτεχνία, αλλά και το αναγνωστικό κοινό που την ακολουθεί, έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια πως γοητεύεται από ιστορίες που δίνουν την αίσθηση της "κλειδαρότρυπας", πως μπορούν, δηλαδή, να παρακολουθήσουν μια αληθινή ιστορία έστω και μέσα από την αφήγηση ενός τρίτου προσώπου, το οποίο την άκουσε κάπου, κάποτε, κι εμπνεύστηκε από αυτήν. Μια τέτοια ιστορία θα μπορούσε να είναι και αυτή που περιγράφεται στο "Βιβλίο της Ευδοκίας", χωρίς ωστόσο να ισχύει κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα. Πολλοί ήταν εκείνοι που ρώτησαν την συγγραφέα αν πρόκειται για την ιστορία της μητέρας της, κάτι που η ίδια αρνήθηκε, αποδεικνύοντας για μένα πως "αληθινή" κάνει μια αφήγηση το συναίσθημα και οι ρεαλιστικές εικόνες που αυτό γεννάει, και όχι μια "ταμπέλα" που πολλές φορές προστίθεται από κάποιους απλά και μόνο για να πουλήσουν και να εκβιάσουν τον αναγνώστη, συναισθηματικά και όχι μόνο.
Η ιστορία μας ξεκινά όταν η Ευδοκία, πρώιμα και με τρόπο τραγικό, χάνει τη ζωή της, και η κόρη της Ευαγγελία βρίσκει ένα μικρό, μαύρο βιβλιαράκι, που δεν είναι άλλο από το ημερολόγιο της νεκρής πια μητέρας της. Ένα ημερολόγιο που εξιστορεί τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της, γεγονότα που άλλες φορές κατεύθυνε εκείνη σύμφωνα με τα δικά της θέλω και την δική της ελεύθερη βούληση, ενώ άλλες, πάλι, κατευθύνθηκε από εκείνους που ήθελαν να ορίσουν τη ζωή της και να την ελέγξουν, ή ακόμα και από την ίδια τη μοίρα, από τα δίχτυα της οποίας δεν μπορείς πάντα να ξεφύγεις ακόμα κι αν προσπαθήσεις. Μια ζωή που ξεκίνησε σε ένα μικρό χωριό της ελληνικής επαρχίας με αυστηρούς κανόνες και καθόλου περιθώρια για αγάπες, έρωτες, ελπίδες. Μια ζωή που σημαδεύτηκε από τα γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου, και που ανάγκασαν την Ευδοκία να ακολουθήσει μια ζωή που δεν ήθελε, αναζητώντας μια καλύτερη ευκαιρία στην Αμερική και σε έναν γάμο με έναν άντρα που ποτέ δεν αγάπησε.
"Το βιβλίο της Ευδοκίας" είναι ένα μυθιστόρημα αριστοτεχνικά γραμμένο, που καταφέρνει μέσα στην πολυπλοκότητά του να δημιουργήσει μια καθόλα δικιά του ταυτότητα και να την υποστηρίξει από την αρχή μέχρι το τέλος. Χωρισμένο σε δύο μέρη και με την αφήγηση να είναι μοιρασμένη ανάμεσα σε ποικίλα πρόσωπα -αλλά και αφηγηματικές προσεγγίσεις-, θα μπορούσε πολύ εύκολα να οδηγήσει την συγγραφέα σε λάθη, ή ακόμα και σε δημιουργία κενών ή περιττής πολυπλοκότητας που θα είχε ως αποτέλεσμα να μπερδέψει τον αναγνώστη. Κι όμως, η κυρία Τζόκα καταφέρνει να διατηρήσει τις ισορροπίες και να χειριστεί την εξαιρετικά απαιτητική αφηγηματική τεχνική που επέλεξε με τρόπο μοναδικό, που προκαλεί ένταση, αγωνία, αλλά και εντείνει τα ένστικτα του αναγνώστη που δεν μπορεί να σταματήσει την ανάγνωση, αφού θέλει απεγνωσμένα να μάθει τι συμβαίνει στη συνέχεια.
Βέβαια, για μένα, ο πιο ουσιαστικός λόγος για να διαβάσει κανείς το εν λόγω μυθιστόρημα, είναι τα συναισθήματα τα οποία γεννάει, αλλά και το υπέροχο ψυχογράφημα της Ευδοκίας, καθώς και το πως αυτό αντανακλάται στους υπόλοιπους ήρωες, όχι μόνο διαβάζοντας την ιστορία της, αλλά συγκρίνοντας κατά κάποιον τρόπο την αλήθεια που έγραψε, με την αλήθεια που έζησε και έδειξε στους γύρω της όσο ήταν ζωντανή. Η Ευδοκία υπήρξε ένα πλάσμα μοναδικό, που δεν δίστασε να ζήσει αλλά και να πάρει σκληρές αποφάσεις, ακόμα και για την ίδια, όταν αυτό κρίθηκε απαραίτητο. Η Ευδοκία, που ακόμα κι αν μέσα την πονούσε δεν άφηνε το αίσθημα αυτό να την λυγίσει παρά μονάχα συνέχιζε να παλεύει ακόμα και όταν όλα έδειχναν να είναι εναντίον της. Μια ζωή σαν παραμύθι, που άλλοτε αντιμετωπίζοντας δράκους και άλλοτε, πάλι, απολαμβάνοντας την γλύκα της ελπίδας που μόνο στην καρδιά γεννιέται, έζησε μέχρι το τέλος χωρίς να την μετανιώνει.
Εν κατακλείδι, η Θεοδώρα Τζόκα μας προσφέρει ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, πολυσχιδές μυθιστόρημα, που μέσα από την πολυπλοκότητά του αποδεικνύεται εύκολο στην ανάγνωση, παρακολούθηση και κατανόησή του. Το χρονικό μιας γυναίκας που δεν γίνεται να μην θαυμάσεις, που άλλοτε μέσα από τα μάτια της Ευαγγελίας και του Αριστείδη, άλλες πάλι μέσα από τα δικά της, έτσι όπως εκείνη αποτύπωση τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες της στο χαρτί, και άλλες μέσα από τα μάτια ενός άγνωστου, τρίτου αφηγητή που σαν να εμπνέεται από τα διάφορα στοιχεία του ημερολογίου της, μας αφηγείται την δική της αλήθεια. Ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα, πολυεπίπεδο και πολυδιάστατο, όχι μόνο αφηγηματικά αλλά και συναισθηματικά, που μας ταξιδεύει σε χρόνους περασμένους και εποχές σχεδόν λησμονημένες, σε τόπους που ποτίστηκαν με δάκρυα και πόνο, αλλά και με μια κρυφή ελπίδα που μονάχα στις ψυχές των ανθρώπων ζει.
Η ιστορία μας ξεκινά όταν η Ευδοκία, πρώιμα και με τρόπο τραγικό, χάνει τη ζωή της, και η κόρη της Ευαγγελία βρίσκει ένα μικρό, μαύρο βιβλιαράκι, που δεν είναι άλλο από το ημερολόγιο της νεκρής πια μητέρας της. Ένα ημερολόγιο που εξιστορεί τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της, γεγονότα που άλλες φορές κατεύθυνε εκείνη σύμφωνα με τα δικά της θέλω και την δική της ελεύθερη βούληση, ενώ άλλες, πάλι, κατευθύνθηκε από εκείνους που ήθελαν να ορίσουν τη ζωή της και να την ελέγξουν, ή ακόμα και από την ίδια τη μοίρα, από τα δίχτυα της οποίας δεν μπορείς πάντα να ξεφύγεις ακόμα κι αν προσπαθήσεις. Μια ζωή που ξεκίνησε σε ένα μικρό χωριό της ελληνικής επαρχίας με αυστηρούς κανόνες και καθόλου περιθώρια για αγάπες, έρωτες, ελπίδες. Μια ζωή που σημαδεύτηκε από τα γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου, και που ανάγκασαν την Ευδοκία να ακολουθήσει μια ζωή που δεν ήθελε, αναζητώντας μια καλύτερη ευκαιρία στην Αμερική και σε έναν γάμο με έναν άντρα που ποτέ δεν αγάπησε.
"Το βιβλίο της Ευδοκίας" είναι ένα μυθιστόρημα αριστοτεχνικά γραμμένο, που καταφέρνει μέσα στην πολυπλοκότητά του να δημιουργήσει μια καθόλα δικιά του ταυτότητα και να την υποστηρίξει από την αρχή μέχρι το τέλος. Χωρισμένο σε δύο μέρη και με την αφήγηση να είναι μοιρασμένη ανάμεσα σε ποικίλα πρόσωπα -αλλά και αφηγηματικές προσεγγίσεις-, θα μπορούσε πολύ εύκολα να οδηγήσει την συγγραφέα σε λάθη, ή ακόμα και σε δημιουργία κενών ή περιττής πολυπλοκότητας που θα είχε ως αποτέλεσμα να μπερδέψει τον αναγνώστη. Κι όμως, η κυρία Τζόκα καταφέρνει να διατηρήσει τις ισορροπίες και να χειριστεί την εξαιρετικά απαιτητική αφηγηματική τεχνική που επέλεξε με τρόπο μοναδικό, που προκαλεί ένταση, αγωνία, αλλά και εντείνει τα ένστικτα του αναγνώστη που δεν μπορεί να σταματήσει την ανάγνωση, αφού θέλει απεγνωσμένα να μάθει τι συμβαίνει στη συνέχεια.
Βέβαια, για μένα, ο πιο ουσιαστικός λόγος για να διαβάσει κανείς το εν λόγω μυθιστόρημα, είναι τα συναισθήματα τα οποία γεννάει, αλλά και το υπέροχο ψυχογράφημα της Ευδοκίας, καθώς και το πως αυτό αντανακλάται στους υπόλοιπους ήρωες, όχι μόνο διαβάζοντας την ιστορία της, αλλά συγκρίνοντας κατά κάποιον τρόπο την αλήθεια που έγραψε, με την αλήθεια που έζησε και έδειξε στους γύρω της όσο ήταν ζωντανή. Η Ευδοκία υπήρξε ένα πλάσμα μοναδικό, που δεν δίστασε να ζήσει αλλά και να πάρει σκληρές αποφάσεις, ακόμα και για την ίδια, όταν αυτό κρίθηκε απαραίτητο. Η Ευδοκία, που ακόμα κι αν μέσα την πονούσε δεν άφηνε το αίσθημα αυτό να την λυγίσει παρά μονάχα συνέχιζε να παλεύει ακόμα και όταν όλα έδειχναν να είναι εναντίον της. Μια ζωή σαν παραμύθι, που άλλοτε αντιμετωπίζοντας δράκους και άλλοτε, πάλι, απολαμβάνοντας την γλύκα της ελπίδας που μόνο στην καρδιά γεννιέται, έζησε μέχρι το τέλος χωρίς να την μετανιώνει.
Εν κατακλείδι, η Θεοδώρα Τζόκα μας προσφέρει ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, πολυσχιδές μυθιστόρημα, που μέσα από την πολυπλοκότητά του αποδεικνύεται εύκολο στην ανάγνωση, παρακολούθηση και κατανόησή του. Το χρονικό μιας γυναίκας που δεν γίνεται να μην θαυμάσεις, που άλλοτε μέσα από τα μάτια της Ευαγγελίας και του Αριστείδη, άλλες πάλι μέσα από τα δικά της, έτσι όπως εκείνη αποτύπωση τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες της στο χαρτί, και άλλες μέσα από τα μάτια ενός άγνωστου, τρίτου αφηγητή που σαν να εμπνέεται από τα διάφορα στοιχεία του ημερολογίου της, μας αφηγείται την δική της αλήθεια. Ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα, πολυεπίπεδο και πολυδιάστατο, όχι μόνο αφηγηματικά αλλά και συναισθηματικά, που μας ταξιδεύει σε χρόνους περασμένους και εποχές σχεδόν λησμονημένες, σε τόπους που ποτίστηκαν με δάκρυα και πόνο, αλλά και με μια κρυφή ελπίδα που μονάχα στις ψυχές των ανθρώπων ζει.
May 14, 2016
Αλήθεια εάν οι αποφάσεις είναι διαφορετικές θα επηρεάσουν την μετέπειτα ζωή μας ή η μοίρα του καθενός κρατά τον πρωταρχικό ρόλο?
Μέσα από τις σελίδες ενός ημερολογίου εκτυλίσσεται μία ιστορία αγάπης γεμάτη απόγνωση,ανασφάλεια,αναποφασιστικότητα βάζοντας ασπίδα την προτεραιότητα άλλων παραγόντων και μέσω διλημμάτων να παραμερισθεί και να παίρνει την αναβολή της καρποφορίας.
Πρόσωπα που μάχονται για τον δικό τους έρωτα ο καθένας χωρίς να βγουν νικητές είτε από εξωτερικούς παράγοντες αλλά και από τις εσωτερικές τους διακυμάνσεις μέσα από γεγονότα,συγκρούσεις,εξάρσεις συναισθηματικές,μυστικά που σημαδεύουν,ακραίες επιλογές με δραματικά αποτελέσματα.
Βιβλίο σε ένα ταξίδι που έχει αμείωτη ένταση,μελαγχολικό με πολλά μηνύματα ,διαφορετικού χρόνου και τόπου ,χωρισμένο σε δύο μέρη με αφήγηση α'προσώπου και γ'προσώπου ,με ανατροπές που ορισμένες τις θεωρώ λίγο υπερβολικές και μία ευχάριστη και ωραία γραφή.
Τελικά στο τέλος έρχεται η δικαίωση και για ποιούς? και έχουμε όλοι μας την μεγαλοψυχία της συγχώρεσης?
Συγχαρητήρια στην κυρία Τζόκα για το ταξίδι που έκανα και ευχαριστώ την φίλη μου που μου το πρότεινε και σίγουρα θα την ακολουθήσω και στο επόμενό της.
Μέσα από τις σελίδες ενός ημερολογίου εκτυλίσσεται μία ιστορία αγάπης γεμάτη απόγνωση,ανασφάλεια,αναποφασιστικότητα βάζοντας ασπίδα την προτεραιότητα άλλων παραγόντων και μέσω διλημμάτων να παραμερισθεί και να παίρνει την αναβολή της καρποφορίας.
Πρόσωπα που μάχονται για τον δικό τους έρωτα ο καθένας χωρίς να βγουν νικητές είτε από εξωτερικούς παράγοντες αλλά και από τις εσωτερικές τους διακυμάνσεις μέσα από γεγονότα,συγκρούσεις,εξάρσεις συναισθηματικές,μυστικά που σημαδεύουν,ακραίες επιλογές με δραματικά αποτελέσματα.
Βιβλίο σε ένα ταξίδι που έχει αμείωτη ένταση,μελαγχολικό με πολλά μηνύματα ,διαφορετικού χρόνου και τόπου ,χωρισμένο σε δύο μέρη με αφήγηση α'προσώπου και γ'προσώπου ,με ανατροπές που ορισμένες τις θεωρώ λίγο υπερβολικές και μία ευχάριστη και ωραία γραφή.
Τελικά στο τέλος έρχεται η δικαίωση και για ποιούς? και έχουμε όλοι μας την μεγαλοψυχία της συγχώρεσης?
Συγχαρητήρια στην κυρία Τζόκα για το ταξίδι που έκανα και ευχαριστώ την φίλη μου που μου το πρότεινε και σίγουρα θα την ακολουθήσω και στο επόμενό της.
July 17, 2015
Πριν ακόμα πιάσω στα χέρια μου το νέο λογοτεχνικό πόνημα της Θεοδώρας Τζόκα Το βιβλίο της Ευδοκίας, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη, τολμώ να παραδεχτώ πως είχα ακούσει μόνο θετικές κριτικές. Θέλησα λοιπόν να διαμορφώσω κι εγώ άποψη, αλλά κυρίως να καταλάβω εάν το ενδιαφέρον που μου γέννησε η ανάγνωση της περίληψης του οπισθόφυλλου ήταν δικαιολογημένο.
Το βιβλίο μας διηγείται την ιστορία της Ευδοκίας, μιας γυναίκας που έζησε τη δίνη του πολέμου, ανδρώθηκε την περίοδο της Κατοχής και μετανάστευσε στην Αμερική ώστε να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη. Επίκεντρο στη ζωή της Ευδοκίας υπήρξε ο έρωτας, ή μάλλον η έλλειψή του μέσα στο γάμο της. Διαβάζοντας το προσωπικό ημερολόγιο της μητέρας της, η Ευαγγελία αναζητά την αλήθεια για τη μητέρα της, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει και να κατανοήσει το ότι τελικά η μητέρα της υπήρξε πολλά περισσότερα από όσα είχε φανταστεί.
Η Θεοδώρα Τζόκα γράφει ένα, κατά τη γνώμη μου, υπέροχο βιβλίο. Μέσα από την πρωταγωνίστρια της -την Ευδοκία- αλλά και τον οικογενειακό και επαγγελματικό της περίγυρο μαθαίνουμε την ιστορία της Ελλάδας με έναν προσωπικό και αληθινό τρόπο. Τα ήθη και τα έθιμα, οι συνήθειες και οι πολιτισμικές διαφοροποιήσεις αποτυπώνονται αριστοτεχνικά στο Βιβλίο της Ευδοκίας, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως μια ιστορική ηθογραφία. Αγάπησα και δέθηκα ιδιαιτέρως με την Ευαγγελία, η οποία αντιπροσωπεύει όλα τα παιδιά που κάποια στιγμή καλούνται να συνειδητοποιήσουν πως οι γονείς τους υπήρξαν και πριν από την γονεϊκή τους ταυτότητα. Πως δεν είναι θεοί αλλά απλοί, καθημερινοί άνθρωποι με λάθη και πάθη. Με κέρδισε ο τρόπος που αποτυπώνονται οι γυναικείες ταυτότητες και οι ρόλοι του θηλυκού και του αρσενικού μέσα στην κοινωνία και την οικογένεια. Ο άρρητος τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας περιγράφει την ηγεμονική αρρενωπή κυριαρχία και την φέρνει σε αντιπαράθεση με την υποτιθέμενη αδύναμη θηλυκή πλευρά της εποχής.
Στην πραγματικότητα λάτρεψα το βιβλίο πολύ πριν το τέλος του, γιατί υπήρξαν δύο πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του τα οποία με οδήγησαν στο να το θεωρήσω ένα συγγραφικό αριστούργημα. Το πρώτο είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας. Προσαρμοσμένη πλήρως στην εποχή, οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στους χωροχρόνους που τοποθετούνται οι ήρωες, χωρίς καμία διδακτική ή ακαδημαϊκή ψυχρότητα. Το δεύτερο και σημαντικότερο χαρακτηριστικό είναι ο πρωτότυπος τρόπος με τον οποίο ξετυλίγεται η ιστορία της Ευδοκίας και πως καταφέρνει η συγγραφέας, τοποθετώντας τις λέξεις πάνω στο χαρτί, να βοηθήσει τον αναγνώστη στο να γνωρίσει καλύτερα τους ήρωες.
Ένα βιβλίο ανθρώπινο, αληθινό με μια όμορφη λυρική απλότητα, χωρίς τίποτα το απλοϊκό. Ένα βιβλίο στο οποίο το καλό και το κακό δεν είναι ξέχωρα και η ηθική αναδεικνύεται έτσι ακριβώς όπως είναι. Κοινωνικά κατασκευασμένη και προσωπική, με τα λάθη και τα σωστά του ανθρώπινου είδους.
Το βιβλίο μας διηγείται την ιστορία της Ευδοκίας, μιας γυναίκας που έζησε τη δίνη του πολέμου, ανδρώθηκε την περίοδο της Κατοχής και μετανάστευσε στην Αμερική ώστε να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη. Επίκεντρο στη ζωή της Ευδοκίας υπήρξε ο έρωτας, ή μάλλον η έλλειψή του μέσα στο γάμο της. Διαβάζοντας το προσωπικό ημερολόγιο της μητέρας της, η Ευαγγελία αναζητά την αλήθεια για τη μητέρα της, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει και να κατανοήσει το ότι τελικά η μητέρα της υπήρξε πολλά περισσότερα από όσα είχε φανταστεί.
Η Θεοδώρα Τζόκα γράφει ένα, κατά τη γνώμη μου, υπέροχο βιβλίο. Μέσα από την πρωταγωνίστρια της -την Ευδοκία- αλλά και τον οικογενειακό και επαγγελματικό της περίγυρο μαθαίνουμε την ιστορία της Ελλάδας με έναν προσωπικό και αληθινό τρόπο. Τα ήθη και τα έθιμα, οι συνήθειες και οι πολιτισμικές διαφοροποιήσεις αποτυπώνονται αριστοτεχνικά στο Βιβλίο της Ευδοκίας, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως μια ιστορική ηθογραφία. Αγάπησα και δέθηκα ιδιαιτέρως με την Ευαγγελία, η οποία αντιπροσωπεύει όλα τα παιδιά που κάποια στιγμή καλούνται να συνειδητοποιήσουν πως οι γονείς τους υπήρξαν και πριν από την γονεϊκή τους ταυτότητα. Πως δεν είναι θεοί αλλά απλοί, καθημερινοί άνθρωποι με λάθη και πάθη. Με κέρδισε ο τρόπος που αποτυπώνονται οι γυναικείες ταυτότητες και οι ρόλοι του θηλυκού και του αρσενικού μέσα στην κοινωνία και την οικογένεια. Ο άρρητος τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας περιγράφει την ηγεμονική αρρενωπή κυριαρχία και την φέρνει σε αντιπαράθεση με την υποτιθέμενη αδύναμη θηλυκή πλευρά της εποχής.
Στην πραγματικότητα λάτρεψα το βιβλίο πολύ πριν το τέλος του, γιατί υπήρξαν δύο πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του τα οποία με οδήγησαν στο να το θεωρήσω ένα συγγραφικό αριστούργημα. Το πρώτο είναι η γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας. Προσαρμοσμένη πλήρως στην εποχή, οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στους χωροχρόνους που τοποθετούνται οι ήρωες, χωρίς καμία διδακτική ή ακαδημαϊκή ψυχρότητα. Το δεύτερο και σημαντικότερο χαρακτηριστικό είναι ο πρωτότυπος τρόπος με τον οποίο ξετυλίγεται η ιστορία της Ευδοκίας και πως καταφέρνει η συγγραφέας, τοποθετώντας τις λέξεις πάνω στο χαρτί, να βοηθήσει τον αναγνώστη στο να γνωρίσει καλύτερα τους ήρωες.
Ένα βιβλίο ανθρώπινο, αληθινό με μια όμορφη λυρική απλότητα, χωρίς τίποτα το απλοϊκό. Ένα βιβλίο στο οποίο το καλό και το κακό δεν είναι ξέχωρα και η ηθική αναδεικνύεται έτσι ακριβώς όπως είναι. Κοινωνικά κατασκευασμένη και προσωπική, με τα λάθη και τα σωστά του ανθρώπινου είδους.
May 2, 2016
«Η ζωή θέλει τόλμη, σε προκαλεί να την ανακαλύψεις κι όχι να παρατηρείς ένα μόνο μικρό κομμάτι της από την ασφάλεια του σπιτιού σου»
full review to come
full review to come
October 31, 2015
Δυστυχως πριν λιγο τελειωσα ενα εξαιρετικο βιβλιο το βιβλιο της Ευδοκιας!Δεν ηθελα να τελειωσει το διαβαζα αργα κ μολις εκλεισα το βιβλιο ξεσπασα σε κλαματα μου αφησε μια ανατριχιλα στο σωμσ,μια γλυκοπικρη γευση στο στομα που δεν περιγραφονται με λογια...ενα ταξιδι μαγικο μεσα απο τα ματια της Ευδοκιας μιας ηρωιδας για μενα που περασε πολλα ,μια υπερμετρη αγαπη που ξεπερναει καθε οριο κ ανατροπες που σε βαζουν σε σκεψεις με την αδρεναλινη στα υψη!!!πραγματικα αξιζει να το γευτειτε ολοι!!!
January 10, 2025
Από τη μέση και μετά απογειώνεται. Σκληρό μερικές φορές αλλά όσο διαβάζεις θέλεις να διαβάσεις κι άλλο.
October 30, 2016
σε περιπου μιση ωρα η ζωη της μανας μου θα περνουσε στην αγραφη ιστορια των απλων ανωνυμων ανθρωπων που κανεις δε θα θυμαται ....σε λιγα χρονια οταν θα ειχαμε φυγει κι εμεις τα παιδια της θα ηταν σαν να μην εζησε ποτε σαν να μην ειχε περασει λιμους και πολεμους ξενιτιες και βασανα πικρες και φαρμακια κι μια αρρωστια που κατεφαγε τη σαρκα της ...εχει αφησει πισω της ενα ημερολογιο που θα ηταν η δικαιωση της και πηρα την αποφαση να γραψω την ιστορια της να της δωσω την αξια που κανεις δε της εδωσε οσο ζουσε....αυτη ηταν η ευδοκια που αγαπησε τον πεπη αλλα κι που την αγαπησε ο αριστειδης σαν χειμαρος και στο τελος οι χειμαροι εγιναν ορμητικα και καταστροφικα ποταμια....αξιολογο βαθια φιλοσοφικο και ιστορικο ενα βιβλιο που μας θυμιζει ποσο μικρη ειναι η ζωη γυρω μας ....
Displaying 1 - 8 of 8 reviews