What do you think?
Rate this book
Latarenki #3
Śpiew jaskółki
Wakacje to miły czas, pełen beztroski i słodkiego lenistwa. Ale nie w życiu Latarenek
W Sepii znowu czai się czarna magia. W pobliżu Latarenek pojawiają się mroczne cienie, pełne zagrożeń i ostrych zębów. To na pewno klątwa tajemniczego złola, który najwyraźniej nie zamierza odpuścić.
Tego lata River, Pola i Maja wyskoczą na weekend do przyjaciółki, zgłębią największą tajemnicę swojego miasteczka i poznają całkiem nowe oblicza magii. Czy to, czego się nauczą, wystarczy, by obronić siebie i najbliższych? Co tak naprawdę czai się w tych przerażających cieniach? I co się stanie, jeśli ktoś nagle zostanie w nie wepchnięty?
W Sepii znowu czai się czarna magia. W pobliżu Latarenek pojawiają się mroczne cienie, pełne zagrożeń i ostrych zębów. To na pewno klątwa tajemniczego złola, który najwyraźniej nie zamierza odpuścić.
Tego lata River, Pola i Maja wyskoczą na weekend do przyjaciółki, zgłębią największą tajemnicę swojego miasteczka i poznają całkiem nowe oblicza magii. Czy to, czego się nauczą, wystarczy, by obronić siebie i najbliższych? Co tak naprawdę czai się w tych przerażających cieniach? I co się stanie, jeśli ktoś nagle zostanie w nie wepchnięty?
352 pages
Published August 26, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
September 10, 2026
współpraca reklamowa z Wydawnictwem Mięta
Nie obchodzi mnie to, że to książka dla dzieci - ja się bawiła FANTASTYCZNIE! Totalnie angażowałam się w fabułę, przeżywałam, śmiałam się, bałam się o Latarenki. Nie sądziłam, że naprawdę tak super będę się bawiła na książce, która skierowana jest głównie do dzieci, ale hej! Dorośli też mogą się super bawić! W każdym wieku mogą!
No i oczywiście czekam na kolejny tom, bo jak można po takiej intensywnej końcówce zakończyć i się cieszyć życiem dalej. No halo, szczególnie że w końcu dowiedziałam się kto był złolem (nie podejrzewałam, niespodziewane to było)!!
Nie obchodzi mnie to, że to książka dla dzieci - ja się bawiła FANTASTYCZNIE! Totalnie angażowałam się w fabułę, przeżywałam, śmiałam się, bałam się o Latarenki. Nie sądziłam, że naprawdę tak super będę się bawiła na książce, która skierowana jest głównie do dzieci, ale hej! Dorośli też mogą się super bawić! W każdym wieku mogą!
No i oczywiście czekam na kolejny tom, bo jak można po takiej intensywnej końcówce zakończyć i się cieszyć życiem dalej. No halo, szczególnie że w końcu dowiedziałam się kto był złolem (nie podejrzewałam, niespodziewane to było)!!
September 8, 2026
*współpraca reklamowa*
Czy mając przeszło trzydzieści lat można mieć swoją ulubioną serię dla dzieci/młodzieży? Cóż moim zdaniem tak, bo ja mam ich nawet kilka, i nawet to że są one kierowane do młodszych czytelników, nie powoduje tego, że jest mniej ciekawie czy mniej intensywnie. To trzeci tom przygód Latarenek, choć to jeszcze nie koniec ich przygód to już czuć na karku ten powiew finału, który zarysowuje się w coraz ciekawszych barwach.
Latarenki mają wakacje, a mimo to sporo czasu spędzają w bibliotece. Po niedawnych odkryciach przyjaciółki mają wiele kwestii do przemyślenia, a magiczna biblioteka, to idealne miejsce by poznać wiele odpowiedzi ale i nauczyć się więcej o magii. Latarenki znów muszą mierzyć się z czarną magią, z atakującymi je cieniami, ale tym razem już nie są z tym same. Głęboko skrywane tajemnice zaczynają wychodzić na wierzch, przez co ich życie z jednej strony jeszcze bardziej się skomplikuje, ale z drugiej zaczną zrozumieć o co chodzi i znajdą sprzymierzeńców.
Kolejny tom, kolejne przygody, kolejne tajemnice, ale też w końcu sytuacja coraz bardziej się klaruje. Ten tom moim zdaniem jest przełomowy, bo tutaj wszystko wchodzi na nowy poziom, zarówno zdolności magiczne, relacje, ale i ogólne cała fabuła, staje się coraz bardziej fantastyczna. Ten tom na ten moment określę jako mój ulubiony, nawet pomimo kilku minusów. W tej historii odnalazłam to co lubię i cenię w fantastyce. Począwszy od magicznych miejsc, poprzez obserwowanie jak magiczne zdolności się rozwijają. Do tego cała masa relacji, wartości, przygód, wyzwań, ale też i odrobina niebezpieczeństwa czy dramatyzmu, no i oczywiście wciąż mamy ciekawego złola, który mąci. W tej powieści znalazły się też trudniejsze tematy, pojawiły się rozważania na temat różnych modeli rodzin, co pokazuje dzieciom i młodzieży, że każdy typ rodziny jest ważny i wyjątkowy, a w dzisiejszych czasach, stanowi coś normalnego.
Trzeci tom jest na ten moment najobszerniejszy, ale też czuć to po fabule, która jest treściwa, dużo się dzieje, bywa intensywnie, jest pełno konkretów, choć niektóre wydarzenia były moim zdaniem przeciągane, tak samo jak moment, w którym napięcie puszcza. Początek nieco mi się dłużył, bo był on bardziej młodzieżowy, bardziej taki oddający problemy naszych bohaterek, a ja już wyczekiwałam tej magicznej strony powieści, bo czułam, że tutaj w końcu będzie dużo tej magii. Ten początek zdecydowanie gdzieś tam mocniej trafi do młodzieży, do dzieci, które czasami mają problem by zrozumieć postępowanie rodziców, tam ta fabuła skupia się na trudnościach, na radzeniu sobie z nową sytuacją, to co autorka tam opisała jest ważne, może dać wskazówki zarówno dzieciom jak i rodzicom jak uniknąć błędów, czy naprawić popsutą relację. Choć to ważne i potrzebne, to moim zdaniem za bardzo przeciągnięte.
Mnie osobiście książka bardzo się podobała, jak już wspominałam ten tom na ten moment stał się moim ulubionym, bo to już nie młodzieżówka z elementami fantasy, ale już bardziej typowa fantastyka, taka którą ja bardzo lubię. Książka kierowana dla dzieci i młodzieży, sugerowany wiek 10-14 lat, zgadzam się z tym, ale i sądzę (czego jestem żywym przykładem) spodoba się ona starszym czytelnikom. Patrząc jednak ze strony tego młodszego czytelnika plusami są zdecydowanie samo wydanie twarda oprawa, piękne i kolorowe ilustracje, jak i przyjemna dla oka czcionka. Kolejnym atutem jest dynamiczna fabuła, przesiąknięta magią, wartościami, sprawami bliskimi młodym ludziom, ale i to że opowieść jest pełna konkretów i akcji, przez co czytanie się nie nudzi.
Ja ze swojej strony polecam książkę, jak i całą serię, którą moim zdaniem należy czytać po koeli, bo historia biegnie ciągiem, przez co zmiana kolejności tomów, może powodować zagubienie i niezrozumienie niektórych kwestii. Z tego co zrozumiałam przed nami ostatni tom, więc to najlepszy czas by poznać lub by nadrobić poprzednie tomy tej serii, bo wielki finał już tuż tuż.
Czy mając przeszło trzydzieści lat można mieć swoją ulubioną serię dla dzieci/młodzieży? Cóż moim zdaniem tak, bo ja mam ich nawet kilka, i nawet to że są one kierowane do młodszych czytelników, nie powoduje tego, że jest mniej ciekawie czy mniej intensywnie. To trzeci tom przygód Latarenek, choć to jeszcze nie koniec ich przygód to już czuć na karku ten powiew finału, który zarysowuje się w coraz ciekawszych barwach.
Latarenki mają wakacje, a mimo to sporo czasu spędzają w bibliotece. Po niedawnych odkryciach przyjaciółki mają wiele kwestii do przemyślenia, a magiczna biblioteka, to idealne miejsce by poznać wiele odpowiedzi ale i nauczyć się więcej o magii. Latarenki znów muszą mierzyć się z czarną magią, z atakującymi je cieniami, ale tym razem już nie są z tym same. Głęboko skrywane tajemnice zaczynają wychodzić na wierzch, przez co ich życie z jednej strony jeszcze bardziej się skomplikuje, ale z drugiej zaczną zrozumieć o co chodzi i znajdą sprzymierzeńców.
Kolejny tom, kolejne przygody, kolejne tajemnice, ale też w końcu sytuacja coraz bardziej się klaruje. Ten tom moim zdaniem jest przełomowy, bo tutaj wszystko wchodzi na nowy poziom, zarówno zdolności magiczne, relacje, ale i ogólne cała fabuła, staje się coraz bardziej fantastyczna. Ten tom na ten moment określę jako mój ulubiony, nawet pomimo kilku minusów. W tej historii odnalazłam to co lubię i cenię w fantastyce. Począwszy od magicznych miejsc, poprzez obserwowanie jak magiczne zdolności się rozwijają. Do tego cała masa relacji, wartości, przygód, wyzwań, ale też i odrobina niebezpieczeństwa czy dramatyzmu, no i oczywiście wciąż mamy ciekawego złola, który mąci. W tej powieści znalazły się też trudniejsze tematy, pojawiły się rozważania na temat różnych modeli rodzin, co pokazuje dzieciom i młodzieży, że każdy typ rodziny jest ważny i wyjątkowy, a w dzisiejszych czasach, stanowi coś normalnego.
Trzeci tom jest na ten moment najobszerniejszy, ale też czuć to po fabule, która jest treściwa, dużo się dzieje, bywa intensywnie, jest pełno konkretów, choć niektóre wydarzenia były moim zdaniem przeciągane, tak samo jak moment, w którym napięcie puszcza. Początek nieco mi się dłużył, bo był on bardziej młodzieżowy, bardziej taki oddający problemy naszych bohaterek, a ja już wyczekiwałam tej magicznej strony powieści, bo czułam, że tutaj w końcu będzie dużo tej magii. Ten początek zdecydowanie gdzieś tam mocniej trafi do młodzieży, do dzieci, które czasami mają problem by zrozumieć postępowanie rodziców, tam ta fabuła skupia się na trudnościach, na radzeniu sobie z nową sytuacją, to co autorka tam opisała jest ważne, może dać wskazówki zarówno dzieciom jak i rodzicom jak uniknąć błędów, czy naprawić popsutą relację. Choć to ważne i potrzebne, to moim zdaniem za bardzo przeciągnięte.
Mnie osobiście książka bardzo się podobała, jak już wspominałam ten tom na ten moment stał się moim ulubionym, bo to już nie młodzieżówka z elementami fantasy, ale już bardziej typowa fantastyka, taka którą ja bardzo lubię. Książka kierowana dla dzieci i młodzieży, sugerowany wiek 10-14 lat, zgadzam się z tym, ale i sądzę (czego jestem żywym przykładem) spodoba się ona starszym czytelnikom. Patrząc jednak ze strony tego młodszego czytelnika plusami są zdecydowanie samo wydanie twarda oprawa, piękne i kolorowe ilustracje, jak i przyjemna dla oka czcionka. Kolejnym atutem jest dynamiczna fabuła, przesiąknięta magią, wartościami, sprawami bliskimi młodym ludziom, ale i to że opowieść jest pełna konkretów i akcji, przez co czytanie się nie nudzi.
Ja ze swojej strony polecam książkę, jak i całą serię, którą moim zdaniem należy czytać po koeli, bo historia biegnie ciągiem, przez co zmiana kolejności tomów, może powodować zagubienie i niezrozumienie niektórych kwestii. Z tego co zrozumiałam przed nami ostatni tom, więc to najlepszy czas by poznać lub by nadrobić poprzednie tomy tej serii, bo wielki finał już tuż tuż.
September 3, 2026
Znacie już Latarenki?
Jeśli z jakiegoś powodu jeszcze nie, to prędziutko do biblioteki, księgarni, na platformy z ebookami.
Ja nie wiem, jak Pani Klaudia to robi, ale za każdym razem, kiedy myślę: „WOW, no nic lepszego nie wymyśli”, ona mówi: „Tak? To patrz teraz” (nie mówi dosłownie, ale tak czuję).
W ramach szybkiego przypomnienia. Kim są latarenki? Trzy wyjątkowe dziewczynki:
River – bystra jak mało kto, książki pochłania jedna za drugą.
Pola – zadziorna i wygadana, prawdziwa mistrzyni wrotek.
Maja – cicha i nieśmiała, ale obdarzona wyjątkowym talentem do muzyki… i magii.
Są zupełnie inne, lubi co innego, każda ma inny talent ale razem uzupełniają się i tworzą zgraną drużynę, walczą ze złem, które czai się w cieniu. Sepia, to miasteczko, w którym niby nic się nie dzieje, okazuje się, że mam tu siedzibę największa magiczna biblioteka.
Dla dziewczyn nastał długo wyczekiwany czas wakacji. Tylko jak to bywa, nie spędza ich beztrosko. W Sepii pojawiła się czarna magia, ktoś, kto nią włada, bardzo chce im zaszkodzić. Tym razem to najbardziej magiczna z nich, Maja, musi mieć się na baczności. Mimo że w ostatniej przygodzie otrzymała „magicznego kopa”, wciąż nie panuje nad zaklęciami. A powinna, bowiem cień coraz częściej się pokazuje, i zagraża. Nie mogę zdradzić nic więcej z fabuły, żeby Wam nie odebrać przyjemności czytania. Chcę jednak, żebyście wiedzieli, że to nie jest tylko przygoda i magia. Autorka przemyca wiele ważnych i trudnych tematów: lęk przed odrzuceniem, brak zrozumienia, lęk przed brakiem wsparcia ze strony dorosłych.
Ta cudowna, ciepła opowieść przygodowa udowadnia, że dobro zawsze zwycięża, warto czasem zaufać dzieciom, a czasem posłuchać starszych.
Bardzo czekam na czwarty i finałowy tom, w którym, mam nadzieję, dowiemy się więcej o tacie Poli (czuję, że namiesza).
Komu się spodoba ta historia? Wszystkim! Młodzieżówka, którą pokochają też rodzice. Bardzo polecam!
Jeśli z jakiegoś powodu jeszcze nie, to prędziutko do biblioteki, księgarni, na platformy z ebookami.
Ja nie wiem, jak Pani Klaudia to robi, ale za każdym razem, kiedy myślę: „WOW, no nic lepszego nie wymyśli”, ona mówi: „Tak? To patrz teraz” (nie mówi dosłownie, ale tak czuję).
W ramach szybkiego przypomnienia. Kim są latarenki? Trzy wyjątkowe dziewczynki:
River – bystra jak mało kto, książki pochłania jedna za drugą.
Pola – zadziorna i wygadana, prawdziwa mistrzyni wrotek.
Maja – cicha i nieśmiała, ale obdarzona wyjątkowym talentem do muzyki… i magii.
Są zupełnie inne, lubi co innego, każda ma inny talent ale razem uzupełniają się i tworzą zgraną drużynę, walczą ze złem, które czai się w cieniu. Sepia, to miasteczko, w którym niby nic się nie dzieje, okazuje się, że mam tu siedzibę największa magiczna biblioteka.
Dla dziewczyn nastał długo wyczekiwany czas wakacji. Tylko jak to bywa, nie spędza ich beztrosko. W Sepii pojawiła się czarna magia, ktoś, kto nią włada, bardzo chce im zaszkodzić. Tym razem to najbardziej magiczna z nich, Maja, musi mieć się na baczności. Mimo że w ostatniej przygodzie otrzymała „magicznego kopa”, wciąż nie panuje nad zaklęciami. A powinna, bowiem cień coraz częściej się pokazuje, i zagraża. Nie mogę zdradzić nic więcej z fabuły, żeby Wam nie odebrać przyjemności czytania. Chcę jednak, żebyście wiedzieli, że to nie jest tylko przygoda i magia. Autorka przemyca wiele ważnych i trudnych tematów: lęk przed odrzuceniem, brak zrozumienia, lęk przed brakiem wsparcia ze strony dorosłych.
Ta cudowna, ciepła opowieść przygodowa udowadnia, że dobro zawsze zwycięża, warto czasem zaufać dzieciom, a czasem posłuchać starszych.
Bardzo czekam na czwarty i finałowy tom, w którym, mam nadzieję, dowiemy się więcej o tacie Poli (czuję, że namiesza).
Komu się spodoba ta historia? Wszystkim! Młodzieżówka, którą pokochają też rodzice. Bardzo polecam!
September 14, 2026
Dla nas jest właśnie po wakacjach, powroty do szkoły i codziennej rutyny wdzierają się naszą codzienność, a Latarenki swoje wakacje właśnie zaczynają.
Ale co dziwne Pola, która jest najmniej entuzjastycznie nastawiona do nauki, coś jest nie w sosie. Tajemnice i nieporozumienia z mamą kładą się cieniem na jej dobrym humorze. W dodatku Maja wydaje się jakaś zmartiowna i wycofana. Wspólna wycieczka dobrze im zrobi, a problemy podzielone na 3, a nawet na 4 stajną się jakby znośniejsze. I choć cienie, pełne gryzących oślizgłych stworzonek nadal będą straszne i niebezpieczne, to razem jakoś łatwiej stawia się im czoła. Czy jesteście gotowi na wizytę w magicznej bibliotece? I na odkrywanie kolejnych tajemnic ktore skrywa Sepia? Bo oprócz tych czarnomagicznych tajemnic, trzeba tez będzi erozwiązać pewną sprawę kryminalną! No i pomóc Karolinie i Robertowi w przygotowaniach do ślubu. To na pewno nie będą nudne wakacje!
Wiecie co? Od pierwszego tomu bardzo polubiłam trójkę głównych bohaterek. Są przesympatycznymi nastolatkami, które nieustannie pakują sie w różnego rodzaju kłopoty (nie zawsze świadomie, to im trzeba oddać!). Dziewczyny, obok tych zupełnie niesamowitych i magicznych problemów, mają też typowe dla nastolatek rozterki. Muszą się jakoś dogadać z rodzicami, muszą sobie radzić w szkole, muszą stawiać czoła niesympatycznym rozrabiakom. Każda z nich ma swoją pasję, którą rozwija, i każda wnosi do ich paczki swój unikalny element.
Bardzo podoba mi się świat, który stworzyła Klaudia, tak podobny do naszego, ale nasycony magią. Świetnie też przedstawiona jest więź pomiędzy przyjaciółkami, tak prawdziwa i namacalna. I po raz kolejny Klaudia zagrała na moim osobistym sentymencie… Przywołany jest tutaj serial Firefly, który była absolutnie fantastyczny! Kto to jeszcze pamięta?!
Co ja tu będę dużo gadać, czytajcie bo warto, a ja idę podrzucić książkę na półkę moich dzieciaków;-).
Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Mięta.
Ale co dziwne Pola, która jest najmniej entuzjastycznie nastawiona do nauki, coś jest nie w sosie. Tajemnice i nieporozumienia z mamą kładą się cieniem na jej dobrym humorze. W dodatku Maja wydaje się jakaś zmartiowna i wycofana. Wspólna wycieczka dobrze im zrobi, a problemy podzielone na 3, a nawet na 4 stajną się jakby znośniejsze. I choć cienie, pełne gryzących oślizgłych stworzonek nadal będą straszne i niebezpieczne, to razem jakoś łatwiej stawia się im czoła. Czy jesteście gotowi na wizytę w magicznej bibliotece? I na odkrywanie kolejnych tajemnic ktore skrywa Sepia? Bo oprócz tych czarnomagicznych tajemnic, trzeba tez będzi erozwiązać pewną sprawę kryminalną! No i pomóc Karolinie i Robertowi w przygotowaniach do ślubu. To na pewno nie będą nudne wakacje!
Wiecie co? Od pierwszego tomu bardzo polubiłam trójkę głównych bohaterek. Są przesympatycznymi nastolatkami, które nieustannie pakują sie w różnego rodzaju kłopoty (nie zawsze świadomie, to im trzeba oddać!). Dziewczyny, obok tych zupełnie niesamowitych i magicznych problemów, mają też typowe dla nastolatek rozterki. Muszą się jakoś dogadać z rodzicami, muszą sobie radzić w szkole, muszą stawiać czoła niesympatycznym rozrabiakom. Każda z nich ma swoją pasję, którą rozwija, i każda wnosi do ich paczki swój unikalny element.
Bardzo podoba mi się świat, który stworzyła Klaudia, tak podobny do naszego, ale nasycony magią. Świetnie też przedstawiona jest więź pomiędzy przyjaciółkami, tak prawdziwa i namacalna. I po raz kolejny Klaudia zagrała na moim osobistym sentymencie… Przywołany jest tutaj serial Firefly, który była absolutnie fantastyczny! Kto to jeszcze pamięta?!
Co ja tu będę dużo gadać, czytajcie bo warto, a ja idę podrzucić książkę na półkę moich dzieciaków;-).
Współpraca recenzencka z Wydawnictwem Mięta.
September 10, 2026
Trzeci tom serii "Latarenki" autorstwa Klaudii Zacharskiej czyli "Śpiew Jaskółki" to fenomenalna historia nie tylko dla dzieci. Książka została wydana nakładem Wydawnictwa Miętówka, czyli imprintu książek dla dzieci od Wydawnictwa Mięta.
Autorka zadbała o czytelnika i przypominała ważniejsze rzeczy z poprzednich części, a dzięki temu nie czuło się zagubienia i opowieść gładko była prowadzona. Od samego początku historia wciąga i oczekujemy odpowiedzi na pytania, które zostały po poprzednim tomie. Wakacyjny klimat opowieści przecinany jest momentami grozy i niepokoju. Główne bohaterki zmagają się ze strachem, niepokojem i traumami przeżytych wydarzeń. Siła przyjaźni, która jest tu ukazana napędza tą opowieść, a charaktery dziewczyn w swojej odmienność sprawiają, że każdy znajdzie swoją ulubienice.
Idea biblioteki pełnej magicznych książek bardzo mi się podobała. Fajnie, że autorka odpowiedziała na większość pytań, ale sprawiła również, że kolejne wykiełkowały i czekają aż odpowiedź na nie pojawi się w kontynuacji.
Ogromnie polecam Wam tą serię! Sama zaś czekam z niecierpliwością na ostatni tom.
Autorka zadbała o czytelnika i przypominała ważniejsze rzeczy z poprzednich części, a dzięki temu nie czuło się zagubienia i opowieść gładko była prowadzona. Od samego początku historia wciąga i oczekujemy odpowiedzi na pytania, które zostały po poprzednim tomie. Wakacyjny klimat opowieści przecinany jest momentami grozy i niepokoju. Główne bohaterki zmagają się ze strachem, niepokojem i traumami przeżytych wydarzeń. Siła przyjaźni, która jest tu ukazana napędza tą opowieść, a charaktery dziewczyn w swojej odmienność sprawiają, że każdy znajdzie swoją ulubienice.
Idea biblioteki pełnej magicznych książek bardzo mi się podobała. Fajnie, że autorka odpowiedziała na większość pytań, ale sprawiła również, że kolejne wykiełkowały i czekają aż odpowiedź na nie pojawi się w kontynuacji.
Ogromnie polecam Wam tą serię! Sama zaś czekam z niecierpliwością na ostatni tom.
September 4, 2026
Dobrze było wrócić do Sepii i sprawdzić co dzieje się w magicznym świecie Latarenek.
A dzieje się wiele. Nowe zaklęcie, nowy przeciwnik i nowe potwory. Ale tym razem Latarenki nie zostały z tym same. Mają pomoc i całkiem niezłe zaplecze naukowe.
"Śpiew Jaskółki" to już trzeci tom serii a autorka nie zwalnia tempa, wręcz je podkręca. I chociaż jest to literatura skierowana dla młodszego czytelnika, to ja bawiłam się wyśmienicie. Z
niecierpliwością wyglądam kolejnego tomu.
Polecam, bo to bardzo wartościowa seria. Pod płaszczykiem lekkiej i łatwej opowieści z gatunku urban fantasy, autorka przemyca ważne, dla młodszej młodzieży tematy.
Współpraca barterowa z Wydawnictwo Mięta
A dzieje się wiele. Nowe zaklęcie, nowy przeciwnik i nowe potwory. Ale tym razem Latarenki nie zostały z tym same. Mają pomoc i całkiem niezłe zaplecze naukowe.
"Śpiew Jaskółki" to już trzeci tom serii a autorka nie zwalnia tempa, wręcz je podkręca. I chociaż jest to literatura skierowana dla młodszego czytelnika, to ja bawiłam się wyśmienicie. Z
niecierpliwością wyglądam kolejnego tomu.
Polecam, bo to bardzo wartościowa seria. Pod płaszczykiem lekkiej i łatwej opowieści z gatunku urban fantasy, autorka przemyca ważne, dla młodszej młodzieży tematy.
Współpraca barterowa z Wydawnictwo Mięta
Displaying 1 - 6 of 6 reviews