What do you think?
Rate this book
Het gouden uur (De Cazalets Book 6)
462 pages, Kindle Edition
Published September 3, 2026
About the author
Louisa Young
22 books190 followersLouisa Young is a history graduate, and worked as a journalist for British national newspapers and magazines for some years. Her first book was A Great Task of Happiness (1995), the life of Kathleen Bruce, her grandmother, the sculptor and wife of Scott of the Antarctic. She followed that with her Egyptian trilogy of novels: Baby Love (which was listed for the Orange Prize), Desiring Cairo and Tree of Pearls. They were followed by The Book of the Heart, a cultural history of our most symbolic organ. She has also published the Lionboy trilogy of children’s novels, written with her then ten-year-old daughter under the pseudonym Zizou Corder and two further children's novels, Lee Raven Boy Thief and Halo. .
,
Her 2011 bestseller My Dear, I Wanted to Tell You, which was shortlisted for the Costa Novel Award 2011 and the Wellcome Book Prize, was a Richard and Judy Book Club choice, and the first ever winner of the Galaxy Audiobook of the Year. It was followed by two sequels, The Heroes' Welcome and Devotion, and a memoir, You Left Early: A True Story of Love and Alcohol, about her relationship with the composer Robert Lockhart.
Her most recent book is a novel, Twelve Months and a Day.
She lives in London.
http://www.louisayoung.co.uk/about.html
,
Her 2011 bestseller My Dear, I Wanted to Tell You, which was shortlisted for the Costa Novel Award 2011 and the Wellcome Book Prize, was a Richard and Judy Book Club choice, and the first ever winner of the Galaxy Audiobook of the Year. It was followed by two sequels, The Heroes' Welcome and Devotion, and a memoir, You Left Early: A True Story of Love and Alcohol, about her relationship with the composer Robert Lockhart.
Her most recent book is a novel, Twelve Months and a Day.
She lives in London.
http://www.louisayoung.co.uk/about.html
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
September 24, 2026
Dit was voor mij helaas geen boek dat me echt wist te pakken.
Het verhaal speelt zich af rond kerst 1962 en draait om de familie Gazelet, die samenkomt terwijl Engeland langzaam verandert en de jaren zestig hun intrede doen. De verschillende generaties kijken ieder op hun eigen manier naar die veranderingen, en vooral de familieverhoudingen en de overgang tussen het oude en het nieuwe Engeland staan centraal.
Het uitgangspunt vond ik interessant en ook de historische achtergrond sprak me aan. Toch had ik moeite om mijn aandacht bij het verhaal te houden. Er zijn verschillende personages en verhaallijnen, maar ik raakte er niet altijd voldoende bij betrokken. Ik miste iets waardoor ik steeds verder wilde lezen.
Ik heb het boek uiteindelijk vooral op karakter uitgelezen. Dat is voor mij meestal een teken dat een boek me niet helemaal weet te boeien. Het voelde regelmatig alsof ik mezelf ertoe moest zetten om verder te lezen.
Dat neemt niet weg dat het boek mooie thema's heeft en een interessant beeld geeft van een Engeland dat sterk aan het veranderen is. Alleen wist het verhaal mij persoonlijk onvoldoende vast te houden.
Een boek waarvan ik het idee en de historische setting interessant vond, maar waarvan de uitwerking voor mij niet helemaal werkte.
Het verhaal speelt zich af rond kerst 1962 en draait om de familie Gazelet, die samenkomt terwijl Engeland langzaam verandert en de jaren zestig hun intrede doen. De verschillende generaties kijken ieder op hun eigen manier naar die veranderingen, en vooral de familieverhoudingen en de overgang tussen het oude en het nieuwe Engeland staan centraal.
Het uitgangspunt vond ik interessant en ook de historische achtergrond sprak me aan. Toch had ik moeite om mijn aandacht bij het verhaal te houden. Er zijn verschillende personages en verhaallijnen, maar ik raakte er niet altijd voldoende bij betrokken. Ik miste iets waardoor ik steeds verder wilde lezen.
Ik heb het boek uiteindelijk vooral op karakter uitgelezen. Dat is voor mij meestal een teken dat een boek me niet helemaal weet te boeien. Het voelde regelmatig alsof ik mezelf ertoe moest zetten om verder te lezen.
Dat neemt niet weg dat het boek mooie thema's heeft en een interessant beeld geeft van een Engeland dat sterk aan het veranderen is. Alleen wist het verhaal mij persoonlijk onvoldoende vast te houden.
Een boek waarvan ik het idee en de historische setting interessant vond, maar waarvan de uitwerking voor mij niet helemaal werkte.
October 6, 2026
Heerlijk om weer tijd met de Cazalets door te brengen. Best spannend of het overeind blijft met een andere auteur, maar wat mij betreft is ze geslaagd.
October 19, 2026
Ken jij de serie boeken over de familie Cazalet nog? Elizabeth Jane Howard schreef tussen 1990 en 2013 vijf delen over deze familie. Ik heb deze boeken verslonden en heb met een traan afscheid genomen van de hoofdpersonages. Het voelde alsof ‘mijn familie’ ging emigreren naar een ver en onbereikbaar oord en ik ze nooit meer zou zien.
Dan is er nu Louisa Young, schrijfster en een nicht van Elizabeth Jane Howard. Zij wil graag een vervolg gaan schrijven op de serie boeken van Elizabeth Jane Howard. Louisa Young in niet zomaar een schrijfster. Ze debuteerde in 1995 met A great task of happiness. Haar werk is in verschillende talen vertaald en is genomineerd voor diverse prijzen. Daarnaast werkt ze als journaliste voor Britse kranten en tijdschriften. Ik ben licht sceptisch, een boek schrijven als vervolg op een serie van een andere schrijver of schrijfster pakt niet altijd goed uit. Mijn nieuwsgierigheid wint het en ik kijk er naar uit om weer te lezen over de familie Cazalet.
Het (tot nu toe) laatste en vijfde deel Veranderingen speelde zich af halverwege 1950. Het gouden uur begint met kerst 1962. De familie Cazalet komt bij elkaar om kerst te vieren. Het is een feest van herkenning. De broers Hugh, Edward en Rupert en hun zus Rachel en natuurlijk hun kinderen. Ik noem Polly, Louise en Clary. Wanneer je de verhalen leest, komen de herinneringen vanzelf weer boven. Dat maakt zeker het eerste stuk van het boek erg leuk. Gelukkig is er een stamboom en een uitgeschreven overzicht van personages, dat maakt het allemaal wat makkelijker.
Het boek is opgedeeld in zeven delen die ieder een tijdsperiode vanaf Kerstmis 1962 tot en met herfst 1965-voorjaar 1966 behandelen. De hoofdstukken in ieder deel zijn vrij lang en zetten steeds een persoon van de familie centraal. De schrijfstijl is eenvoudig en leest makkelijk.
Ik heb zelf dus heel erg genoten van zeker het eerste deel van dit boek, het voelde als een traktatie, slagroom op de appeltaart zeg maar. Ik denk dat dit vooral komt omdat ik de eerste vijf delen van Elizabeth Jane Howard had gelezen. Ik vraag me af of je dezelfde gevoelens hebt, wanneer je Het gouden uur als eerste deel leest. De magie zit voor mij in de herinneringen.
Wanneer we uiteindelijk uitkomen bij de jongere generatie, de generatie die geen stem had in de delen van Elizabeth Jane Howard, merk ik dat mijn aandacht begint af te nemen. Of het nu aan de onderwerpen ligt waar het over gaat of aan de schrijfstijl, vind ik lastig om de vinger op te leggen. De schrijfstijl is vrij eenvoudig, er is voor mij weinig spanning of romantiek of iets waarvan ik zou willen weten hoe het verder gaat. Een onderwerp zoals de ontwikkelingen van de vrouwenemancipatie is een best interessant onderwerp, dat zeker mijn interesse heeft, maar het kwam hier naar mijn mening niet echt uit de verf. Ik miste de spagaat van de vrouwen in die tijd die aan de ene kant zich willen ontwikkelen, maar aan de andere kant nog vastzitten in de vaste patronen, zoals het hoort. Daardoor blijft het voor mij wat op een afstand, ik word er niet door geraakt.
Ik merk dat er weinig mensen in mijn omgeving zijn die deze serie kennen. Het is echt wel een hele uitgebreide familie, ik kan voorstellen dat het wat overweldigend is wanneer het voor jou de eerste keer is dat je iets leest over deze familie en ik denk dat de beleving dan heel anders is. Maar misschien waren mijn verwachtingen ook te groot na het lezen van de vijf delen van Elizabeth Jane Howard.
Ik vind het een boek met twee gezichten en ik weet niet of ik de volgende delen, die Louisa Young van plan is te schrijven, ga lezen. Ik heb vooral van het begin van Het gouden uur genoten, maar dat is echt gebaseerd op de herinneringen die ik had. Ik geef daarom 3 sterren.
Dan is er nu Louisa Young, schrijfster en een nicht van Elizabeth Jane Howard. Zij wil graag een vervolg gaan schrijven op de serie boeken van Elizabeth Jane Howard. Louisa Young in niet zomaar een schrijfster. Ze debuteerde in 1995 met A great task of happiness. Haar werk is in verschillende talen vertaald en is genomineerd voor diverse prijzen. Daarnaast werkt ze als journaliste voor Britse kranten en tijdschriften. Ik ben licht sceptisch, een boek schrijven als vervolg op een serie van een andere schrijver of schrijfster pakt niet altijd goed uit. Mijn nieuwsgierigheid wint het en ik kijk er naar uit om weer te lezen over de familie Cazalet.
Het (tot nu toe) laatste en vijfde deel Veranderingen speelde zich af halverwege 1950. Het gouden uur begint met kerst 1962. De familie Cazalet komt bij elkaar om kerst te vieren. Het is een feest van herkenning. De broers Hugh, Edward en Rupert en hun zus Rachel en natuurlijk hun kinderen. Ik noem Polly, Louise en Clary. Wanneer je de verhalen leest, komen de herinneringen vanzelf weer boven. Dat maakt zeker het eerste stuk van het boek erg leuk. Gelukkig is er een stamboom en een uitgeschreven overzicht van personages, dat maakt het allemaal wat makkelijker.
Het boek is opgedeeld in zeven delen die ieder een tijdsperiode vanaf Kerstmis 1962 tot en met herfst 1965-voorjaar 1966 behandelen. De hoofdstukken in ieder deel zijn vrij lang en zetten steeds een persoon van de familie centraal. De schrijfstijl is eenvoudig en leest makkelijk.
Ik heb zelf dus heel erg genoten van zeker het eerste deel van dit boek, het voelde als een traktatie, slagroom op de appeltaart zeg maar. Ik denk dat dit vooral komt omdat ik de eerste vijf delen van Elizabeth Jane Howard had gelezen. Ik vraag me af of je dezelfde gevoelens hebt, wanneer je Het gouden uur als eerste deel leest. De magie zit voor mij in de herinneringen.
Wanneer we uiteindelijk uitkomen bij de jongere generatie, de generatie die geen stem had in de delen van Elizabeth Jane Howard, merk ik dat mijn aandacht begint af te nemen. Of het nu aan de onderwerpen ligt waar het over gaat of aan de schrijfstijl, vind ik lastig om de vinger op te leggen. De schrijfstijl is vrij eenvoudig, er is voor mij weinig spanning of romantiek of iets waarvan ik zou willen weten hoe het verder gaat. Een onderwerp zoals de ontwikkelingen van de vrouwenemancipatie is een best interessant onderwerp, dat zeker mijn interesse heeft, maar het kwam hier naar mijn mening niet echt uit de verf. Ik miste de spagaat van de vrouwen in die tijd die aan de ene kant zich willen ontwikkelen, maar aan de andere kant nog vastzitten in de vaste patronen, zoals het hoort. Daardoor blijft het voor mij wat op een afstand, ik word er niet door geraakt.
Ik merk dat er weinig mensen in mijn omgeving zijn die deze serie kennen. Het is echt wel een hele uitgebreide familie, ik kan voorstellen dat het wat overweldigend is wanneer het voor jou de eerste keer is dat je iets leest over deze familie en ik denk dat de beleving dan heel anders is. Maar misschien waren mijn verwachtingen ook te groot na het lezen van de vijf delen van Elizabeth Jane Howard.
Ik vind het een boek met twee gezichten en ik weet niet of ik de volgende delen, die Louisa Young van plan is te schrijven, ga lezen. Ik heb vooral van het begin van Het gouden uur genoten, maar dat is echt gebaseerd op de herinneringen die ik had. Ik geef daarom 3 sterren.
September 15, 2026
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Absolute aanrader voor liefhebbers van historische familiesaga's die je in één adem wilt uitlezen.
Het is kerst 1962. Home Place is inmiddels allang verkocht en de familie Cazalet verzamelt zich dit keer in het statige landhuis van Polly en Gerald. In dit zesde deel van de geliefde De Cazalets-serie neemt Louisa Young de lezer mee naar een turbulente periode waarin de wereld in hoog tempo verandert: de opkomst van de swinging sixties.
De personages zijn heel verschillend. Het is een enorme cast aan perspectieven, van de oudste generatie (die nog vocht in de Eerste Wereldoorlog) tot de rebelse kleinkinderen in een tijd van popmuziek en minirokken.
Het verhaal gaat onder andere over het loslaten van het vertrouwde verleden, de worsteling met gezinnen en carrières rond de naderende veertigste leeftijd, en de spanningen tussen generaties.
Voorin het boek bevindt zich een duidelijke stamboom van de familie Cazalet, die door de vele verhaallijnen en personages meer dan eens met dankbaarheid werd geraadpleegd. Een lijst van personages is ook aanwezig.
Boven ieder hoofdstuk staat de naam van het personage dat daar de hoofdrol speelt. Soms meer dan één.
“De leraressen waren te stom om op te merken wat de meisjes deden, en mevrouw Munro kon het niet schelen omdat het blijkbaar slecht was voor de reputatie van de school als er meisjes van school werden gestuurd. En bovendien: zou St Eleanor’s haar terugnemen als ze van school was gestuurd? Het was voor hen niet nodig dat Laura ongelukkig was; ze zouden heel blij voor haar zijn als ze terugging naar haar chique school in Londen. Ze wilden haar gewoon niet hier hebben.”
Louisa Young slaagt er uitstekend in om de lezer direct bij de keel te grijpen en naadloos bij te praten over wat er inmiddels in het leven van de Cazalets speelt, zonder dat dit voelt als een geforceerde informatiestroom. De meervoudige perspectieven zorgen voor een enorme rijkdom aan context en een flinke dosis dramatische ironie.
Hoewel het even puzzelen is om te onthouden wie wiens kind is, ben je al snel volledig 'verkocht' en word je meegezogen in hun liefdes, zorgen en familiedynamiek. Het boek in zeven delen leest als een trein en eindigt met een dusdanige cliffhanger dat je na de laatste bladzijde onmiddellijk uitkijkt naar een zevende deel van deze serie.
Absolute aanrader voor liefhebbers van historische familiesaga's die je in één adem wilt uitlezen.
Het is kerst 1962. Home Place is inmiddels allang verkocht en de familie Cazalet verzamelt zich dit keer in het statige landhuis van Polly en Gerald. In dit zesde deel van de geliefde De Cazalets-serie neemt Louisa Young de lezer mee naar een turbulente periode waarin de wereld in hoog tempo verandert: de opkomst van de swinging sixties.
De personages zijn heel verschillend. Het is een enorme cast aan perspectieven, van de oudste generatie (die nog vocht in de Eerste Wereldoorlog) tot de rebelse kleinkinderen in een tijd van popmuziek en minirokken.
Het verhaal gaat onder andere over het loslaten van het vertrouwde verleden, de worsteling met gezinnen en carrières rond de naderende veertigste leeftijd, en de spanningen tussen generaties.
Voorin het boek bevindt zich een duidelijke stamboom van de familie Cazalet, die door de vele verhaallijnen en personages meer dan eens met dankbaarheid werd geraadpleegd. Een lijst van personages is ook aanwezig.
Boven ieder hoofdstuk staat de naam van het personage dat daar de hoofdrol speelt. Soms meer dan één.
“De leraressen waren te stom om op te merken wat de meisjes deden, en mevrouw Munro kon het niet schelen omdat het blijkbaar slecht was voor de reputatie van de school als er meisjes van school werden gestuurd. En bovendien: zou St Eleanor’s haar terugnemen als ze van school was gestuurd? Het was voor hen niet nodig dat Laura ongelukkig was; ze zouden heel blij voor haar zijn als ze terugging naar haar chique school in Londen. Ze wilden haar gewoon niet hier hebben.”
Louisa Young slaagt er uitstekend in om de lezer direct bij de keel te grijpen en naadloos bij te praten over wat er inmiddels in het leven van de Cazalets speelt, zonder dat dit voelt als een geforceerde informatiestroom. De meervoudige perspectieven zorgen voor een enorme rijkdom aan context en een flinke dosis dramatische ironie.
Hoewel het even puzzelen is om te onthouden wie wiens kind is, ben je al snel volledig 'verkocht' en word je meegezogen in hun liefdes, zorgen en familiedynamiek. Het boek in zeven delen leest als een trein en eindigt met een dusdanige cliffhanger dat je na de laatste bladzijde onmiddellijk uitkijkt naar een zevende deel van deze serie.
September 21, 2026
In 2018 heb ik de eerste vier delen over de familie Cazalet gelezen. Deze heb ik heel goed gewaardeerd.
In 2019 heb ik deel vijf gelezen. Dit deel was compleet anders, en had wat mij betreft achterwege kunnen blijven.
Ik was dus heel benieuwd naar deel zes, geschreven door Louisa Young, nicht van Howard.
Waarom wilde zij dit boek (en nog twee delen) schrijven? Kon zij nog iets toevoegen?
Het boek begint met een stamboom, opmerkingen van de auteur, een namenlijst en een voorwoord met wat achtergrondinformatie over de vorige delen.
Het zesde deel zou zo ook te lezen zijn voor nieuwe lezers. Eerlijk gezegd was ik, als “oude” lezer ook heel blij met de stamboom. Vooral in het begin heb ik hem heel vaak geraadpleegd.
Het boek begint op kerstavond 1962 en loopt door tot voorjaar 1966. Young gebruikt dezelfde schrijfstijl als Howard: korte hoofdstukken waarin steeds een ander personage centraal staat.
Zoals met name in de eerste vier delen, weet ook Young goed raad met mooie sfeerbeschrijvingen. Hoewel het verhaal zich afspeelt in de jaren zestig, lijkt die sfeer niet heel veel veranderd te zijn. De vrouwen beginnen wel langzaam maar zeker wat meer ruimte op te eisen. Er komt wat meer openheid over bv. homoseksualiteit, met name bij de jongere generatie. Helaas nog niet bij de personages die het betreft.
Veel gebeurtenissen uit het verleden hebben hun weerslag op het heden. Zoals Gerald zegt: ‘Ken uzelf, Panta rhei (alles stroomt) en Alles verandert.’ Dit zijn de belangrijkste thema’s in het boek. En Clary beseft dat zelfonderzoek nodig is om in het reine te kunnen komen met het verleden. Dat verleden komt op de laatste bladzijde onverwachts aankloppen. Alvast een voorproefje op deel zeven.
Ik heb weer genoten van dit deel over de Cazalet-familie. Het was even wennen om er weer in te komen, maar algauw voelde ik me weer helemaal thuis bij deze warme, merkwaardige familie.
In 2019 heb ik deel vijf gelezen. Dit deel was compleet anders, en had wat mij betreft achterwege kunnen blijven.
Ik was dus heel benieuwd naar deel zes, geschreven door Louisa Young, nicht van Howard.
Waarom wilde zij dit boek (en nog twee delen) schrijven? Kon zij nog iets toevoegen?
Het boek begint met een stamboom, opmerkingen van de auteur, een namenlijst en een voorwoord met wat achtergrondinformatie over de vorige delen.
Het zesde deel zou zo ook te lezen zijn voor nieuwe lezers. Eerlijk gezegd was ik, als “oude” lezer ook heel blij met de stamboom. Vooral in het begin heb ik hem heel vaak geraadpleegd.
Het boek begint op kerstavond 1962 en loopt door tot voorjaar 1966. Young gebruikt dezelfde schrijfstijl als Howard: korte hoofdstukken waarin steeds een ander personage centraal staat.
Zoals met name in de eerste vier delen, weet ook Young goed raad met mooie sfeerbeschrijvingen. Hoewel het verhaal zich afspeelt in de jaren zestig, lijkt die sfeer niet heel veel veranderd te zijn. De vrouwen beginnen wel langzaam maar zeker wat meer ruimte op te eisen. Er komt wat meer openheid over bv. homoseksualiteit, met name bij de jongere generatie. Helaas nog niet bij de personages die het betreft.
Veel gebeurtenissen uit het verleden hebben hun weerslag op het heden. Zoals Gerald zegt: ‘Ken uzelf, Panta rhei (alles stroomt) en Alles verandert.’ Dit zijn de belangrijkste thema’s in het boek. En Clary beseft dat zelfonderzoek nodig is om in het reine te kunnen komen met het verleden. Dat verleden komt op de laatste bladzijde onverwachts aankloppen. Alvast een voorproefje op deel zeven.
Ik heb weer genoten van dit deel over de Cazalet-familie. Het was even wennen om er weer in te komen, maar algauw voelde ik me weer helemaal thuis bij deze warme, merkwaardige familie.
September 26, 2026
De Club van Echte Lezers gaf me de kans om Het gouden uur te lezen, wat een mooie gelegenheid was om er meteen bij te zijn toen het uitkwam.
Ik had net de eerste vijf boeken van de Cazalets gelezen, dus ik was heel benieuwd hoe deel 6 zou uitpakken — zeker met Louisa Young, de nicht van Elizabeth Jane Howard, die nu het stokje overneemt.
Deel 5 vond ik al wat minder sterk dan de eerste vier, en dit deel zet die lijn een beetje door: het haalt niet het niveau van die eerste boeken en komt wat rommelig over door sommige zeer korte hoofdstukken die niet erg veel lijken bij te dragen. Maar over het geheel genomen is The Golden Hours wel een fijne aanvulling op de reeks. De schrijfstijl is duidelijk moderner, wat even wennen was, maar het past goed binnen het verhaal.
Sommige delen zijn echt boeiend en heel gedetailleerd -in Cazalet stijl- geschreven. Andere vallen wat tegen — zo vond ik de verhaallijn rond Neville en Juliet niet helemaal overtuigend. Zonder in details te treden: de manier waarop die lijn wordt opgelost voelde te “gemakkelijk” na alle aandacht en drama die er was. Het maakte dat ik me afvroeg of het misschien in de latere delen nog terugkomt.
Ik zou dit persoonlijk niet aanraden als los boek. Zonder de voorkennis uit de eerdere delen denk ik dat het erg lastig te volgen is met te veel losse eindjes van de vorige boeken die je moet zien op te pakken.
Maar als je al fan bent van de serie, is dit absoluut de moeite waard!
Ik heb ook echt bewondering voor de moed van Louisa Young om een geliefde reeks als deze op te pakken en voort te zetten — dat is geen kleine opgave. Ik kijk oprecht uit naar wat deel 7 en 8 gaan brengen.
Ik had net de eerste vijf boeken van de Cazalets gelezen, dus ik was heel benieuwd hoe deel 6 zou uitpakken — zeker met Louisa Young, de nicht van Elizabeth Jane Howard, die nu het stokje overneemt.
Deel 5 vond ik al wat minder sterk dan de eerste vier, en dit deel zet die lijn een beetje door: het haalt niet het niveau van die eerste boeken en komt wat rommelig over door sommige zeer korte hoofdstukken die niet erg veel lijken bij te dragen. Maar over het geheel genomen is The Golden Hours wel een fijne aanvulling op de reeks. De schrijfstijl is duidelijk moderner, wat even wennen was, maar het past goed binnen het verhaal.
Sommige delen zijn echt boeiend en heel gedetailleerd -in Cazalet stijl- geschreven. Andere vallen wat tegen — zo vond ik de verhaallijn rond Neville en Juliet niet helemaal overtuigend. Zonder in details te treden: de manier waarop die lijn wordt opgelost voelde te “gemakkelijk” na alle aandacht en drama die er was. Het maakte dat ik me afvroeg of het misschien in de latere delen nog terugkomt.
Ik zou dit persoonlijk niet aanraden als los boek. Zonder de voorkennis uit de eerdere delen denk ik dat het erg lastig te volgen is met te veel losse eindjes van de vorige boeken die je moet zien op te pakken.
Maar als je al fan bent van de serie, is dit absoluut de moeite waard!
Ik heb ook echt bewondering voor de moed van Louisa Young om een geliefde reeks als deze op te pakken en voort te zetten — dat is geen kleine opgave. Ik kijk oprecht uit naar wat deel 7 en 8 gaan brengen.
September 15, 2026
Het gouden uur, deel 6 van De Cazalets van Louisa Young is onderdeel van een romanreeks geënt aan de familiegeschiedenis van de schrijfster Elisabeth Jane Howard (1923-2014).
Louisa is een nicht van Elisabeth Jane Howard en dankzij haar familiebanden heeft ze unieke inzicht in en affiniteit met de leefwereld van de Cazalets. Deel 6 Het gouden uur begint met Kerstmis 1962. Het is geschreven als een kroniek van reusachtig en zeer gedetailleerd. Het is ook het eerste deel Juf een driedelige voortzetting van De Cazalets. Het gouden uur is opgedeeld in 7 hoofdstukken. De 7 ontmoetingen van de familie Cazalet vinden plaats op Kerstmis 1962, Oudjaar 1963-Zomer 1964, Zomer 1964, Herfst 1964-januari 1965, Voorjaar 1965, Zomer 1965 en Herfst 1965-voorjaar 1966. In iedere periode worden de belevenissen beschreven van een aantal familie. Zo vindt Kerstmis 1962 plaats in Fakenham Hall Norfolk en worden in een afzonderlijke paragraaf Buttercup, Clary, Louise, Polly, Georgie, Edward, Zoé, Rupert, Juf, De meisjes (Harriet, Za, Janie en Laura), Rachel, Bertie genoemd. De stamboom van de familie Cazalet geeft gedetailleerd de familiebanden weer vanaf het huwelijk van William Cazalet (de general) 1860-1946 met Kitty Barlow 1867. Het gouden uur telt ook weer 535 pagina’s met bijlagen en toch krijg je niet genoeg van het leven in al zijn facetten van de Cazalets.
Louisa is een nicht van Elisabeth Jane Howard en dankzij haar familiebanden heeft ze unieke inzicht in en affiniteit met de leefwereld van de Cazalets. Deel 6 Het gouden uur begint met Kerstmis 1962. Het is geschreven als een kroniek van reusachtig en zeer gedetailleerd. Het is ook het eerste deel Juf een driedelige voortzetting van De Cazalets. Het gouden uur is opgedeeld in 7 hoofdstukken. De 7 ontmoetingen van de familie Cazalet vinden plaats op Kerstmis 1962, Oudjaar 1963-Zomer 1964, Zomer 1964, Herfst 1964-januari 1965, Voorjaar 1965, Zomer 1965 en Herfst 1965-voorjaar 1966. In iedere periode worden de belevenissen beschreven van een aantal familie. Zo vindt Kerstmis 1962 plaats in Fakenham Hall Norfolk en worden in een afzonderlijke paragraaf Buttercup, Clary, Louise, Polly, Georgie, Edward, Zoé, Rupert, Juf, De meisjes (Harriet, Za, Janie en Laura), Rachel, Bertie genoemd. De stamboom van de familie Cazalet geeft gedetailleerd de familiebanden weer vanaf het huwelijk van William Cazalet (de general) 1860-1946 met Kitty Barlow 1867. Het gouden uur telt ook weer 535 pagina’s met bijlagen en toch krijg je niet genoeg van het leven in al zijn facetten van de Cazalets.
September 29, 2026
En toen was ie daar ineens: het vervolg op de Cazalets-serie! En nee, niet door Elizabeth Jane Howard, want die overleed in 2014. Louisa Young is een nicht en besloot (na de nodige twijfels) dat er nog veel te vertellen zou kunnen zijn over de nieuwe generatie Cazalets. Kleine meisjes en jongens worden groot en de jaren ’60 is een interessante periode.
Hoe eens kan ik het daar mee zijn? Heel eens! Want ik houd van de boeken over de familie Cazalet, ook al is het alweer jaren geleden dat ik ze las. En daarnaast viel ik als een blok voor de nieuwe covers. Vol verwachting klopte dus mijn (Cazelet)hart!
Maar spannend vond ik het ook. Want eerdere ervaringen met schrijvers die het levenswerk van iemand voortzetten waren voor mij niet altijd positief. Lastig hoor, om precies dezelfde toon te pakken te krijgen, of niet, en het compleet over een andere boeg te gooien.
Louisa Young koos voor de eerste optie, en eerlijk? Ik vond het best een geslaagde poging. Net als Elizabeth Jane Howard koos ze ervoor om bij het verhaalperspectief te wisselen tussen de verschillende personages, ieder met een eigen verteltoon. Dat vond ik bij de originele boeken altijd al erg leuk en nu dus ook. Wel miste ik soms wat scherpte en humor. Ook vond ik sommige stukken wat langdradig, maar de eerlijkheid gebiedt me dat ik dat bij sommige eerdere delen ook vond. Wat ik vooral niet zo proefde en waar ik natuurlijk wel op had gehoopt was een echte jaren 60 vibe. Het is er wel maar nogal minimaal.
Ja, het is lastig om dit boek te beoordelen zonder meteen in de vergelijkingsmodus te schieten. Daar ontkom je eigenlijk niet aan, omdat ik ook denk dat als je nog nooit van de Cazalets-serie gehoord hebt, je ook niet met dit boek moet beginnen. Want ondanks de uitgebreide stamboom in het boek en een stukje inleiding mis je dan namelijk wel heel veel. Ik genoot, ondanks de puntjes van kritiek, er toch wel van om weer bij de Cazalets terug te zijn. Er volgen nog twee delen en die ga ik zeker lezen!
Hoe eens kan ik het daar mee zijn? Heel eens! Want ik houd van de boeken over de familie Cazalet, ook al is het alweer jaren geleden dat ik ze las. En daarnaast viel ik als een blok voor de nieuwe covers. Vol verwachting klopte dus mijn (Cazelet)hart!
Maar spannend vond ik het ook. Want eerdere ervaringen met schrijvers die het levenswerk van iemand voortzetten waren voor mij niet altijd positief. Lastig hoor, om precies dezelfde toon te pakken te krijgen, of niet, en het compleet over een andere boeg te gooien.
Louisa Young koos voor de eerste optie, en eerlijk? Ik vond het best een geslaagde poging. Net als Elizabeth Jane Howard koos ze ervoor om bij het verhaalperspectief te wisselen tussen de verschillende personages, ieder met een eigen verteltoon. Dat vond ik bij de originele boeken altijd al erg leuk en nu dus ook. Wel miste ik soms wat scherpte en humor. Ook vond ik sommige stukken wat langdradig, maar de eerlijkheid gebiedt me dat ik dat bij sommige eerdere delen ook vond. Wat ik vooral niet zo proefde en waar ik natuurlijk wel op had gehoopt was een echte jaren 60 vibe. Het is er wel maar nogal minimaal.
Ja, het is lastig om dit boek te beoordelen zonder meteen in de vergelijkingsmodus te schieten. Daar ontkom je eigenlijk niet aan, omdat ik ook denk dat als je nog nooit van de Cazalets-serie gehoord hebt, je ook niet met dit boek moet beginnen. Want ondanks de uitgebreide stamboom in het boek en een stukje inleiding mis je dan namelijk wel heel veel. Ik genoot, ondanks de puntjes van kritiek, er toch wel van om weer bij de Cazalets terug te zijn. Er volgen nog twee delen en die ga ik zeker lezen!
October 3, 2026
Wat was het fijn om weer terug te keren bij de familie Cazalet. Het duurde wel een paar hoofdstukken voordat ik de familierelaties weer wist. Knap hoe Young de personages naadloos in haar vervolg laat overstappen. Dit boek draait niet om de maatschappelijke veranderingen, maar vooral om de vraag hoe de familieleden verder leven met verlies. Van een geliefde, een moeder, een vader, een status, een bedrijf. In de eerdere delen vond ik het juist de kracht dat de veranderingen in de maatschappij de gebeurtenissen mede bepaalden. Nu is het meer een psychologische familieroman tegen het decor van de jaren 1960. Het boek eindigt met een enorme cliffhanger, dus als ware Cazalet-fan moet ik natuurlijk straks ook de volgende 2 delen (ja, er komen er nog 2!) lezen. Het was geen straf om weer even bij De Cazalets te buurten, dus dat komt goed. Mijn leeservaring lees je op Harmkes Leestips.
Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact (De Club van Echte Lezers) voor het recensie-exemplaar.
Met dank aan Uitgeverij Atlas Contact (De Club van Echte Lezers) voor het recensie-exemplaar.
October 16, 2026
Helemaal verslaafd was ik aan de Cazelet serie van Elizabeth Jane Howard. Ik heb alle vijf boeken verslonden dus ik was sceptisch, enthousiast en nieuwsgierig tegelijk toen ik over dit boek hoorde.
Het gouden uur is de voortzetting van de familiegeschiedenis van de Cazelets . Het gaat verder in 1962
Ik heb eerst de stamboom en alle personages weer even doorgenomen om mijn geheugen op te frissen maar waar het Jane lukte om snel te verbinden met de verschillende personages , lukt dat in het boek van Louisa Young een stuk minder goed.
Ik blijf lange tijd een afstandelijke lezer die vooral geërgerd is door de wisselingen tussen de personages zonder dat het ergens de diepte in. gaat. Pas op twee derde gedeelte van het boek voel ik iets van de oude magie. Net op tijd om te denken dat ik het vervolg toch maar weer moet gaan lezen als ik tijd heb. Voel de urgentie minder dan bij de eerste serie.
Misschien is het vergelijken ook wel wat dit boek hindert maar daar is door de hele lancering en het onderwerp ook niet aan te ontkomen.
Het gouden uur is de voortzetting van de familiegeschiedenis van de Cazelets . Het gaat verder in 1962
Ik heb eerst de stamboom en alle personages weer even doorgenomen om mijn geheugen op te frissen maar waar het Jane lukte om snel te verbinden met de verschillende personages , lukt dat in het boek van Louisa Young een stuk minder goed.
Ik blijf lange tijd een afstandelijke lezer die vooral geërgerd is door de wisselingen tussen de personages zonder dat het ergens de diepte in. gaat. Pas op twee derde gedeelte van het boek voel ik iets van de oude magie. Net op tijd om te denken dat ik het vervolg toch maar weer moet gaan lezen als ik tijd heb. Voel de urgentie minder dan bij de eerste serie.
Misschien is het vergelijken ook wel wat dit boek hindert maar daar is door de hele lancering en het onderwerp ook niet aan te ontkomen.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews