"ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑΜΜΕΝΟΥ ΦΟΡΕΜΑΤΟΣ" Λονδίνο 1821. Ο νεαρός Έντγκαρ φαίνεται να απολαμβάνει την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της πόλης με τους φρικιαστικούς θρύλους που του εξάπτουν τη φαντασία. Ένα βράδυ, εμφανίζεται στο δωμάτιό του ένας απρόσμενος επισκέπτης και του ζητάει μια παράξενη χάρη. Ενώ ο Έντγκαρ ψάχνει τρόπο για να εκπληρώσει την επιθυμία του επισκέπτη, ένα μικρό κορίτσι δολοφονείται στο παζάρι. - Ποιος διέπραξε το αποτρόπαιο έγκλημα και γιατί; - Τι συμβαίνει στη Γειτονιά της Καταχνιάς και τι είδους δυνάμεις έχει ο Αφυπνιστής; - Πως θα βοηθήσει η μυστηριώδης Ελίφ και το κοράκι της με τις μαγικές δυνάμεις ώστε να αποκαλυφθεί το μυστικό του θαμμένου φορέματος;
Η Αγγελική Ράδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979, όπου σπούδασε δημοσιογραφία. Εργάστηκε στα περιοδικά God&Religion και Press των εκδόσεων Τερζόπουλου και αργότερα στα έντυπα Strange και Μυστική Ελλάδα. Με κείμενα της έχει συμμετάσχει στο βιβλίο Φαντάσματα (Εκδόσεις Άγνωστο) και Αορατότητα (Εκδόσεις Αρχέτυπο). Από τις εκδόσεις Polaris κυκλοφορούν οι δύο πρώτοι τόμοι της εφηβικής σειράς, "Οι Σκοτεινές Ιστορίες του Νεαρού Πόε". Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται σταθερά με τις εκδόσεις Momentum από τις οποίες κυκλοφορούν τα βιβλία, "Φάντασμα στο Χιόνι:Πνεύματα, θρύλοι και ταφικά έθιμα στην Ιαπωνία" , "Το Κορίτσι δίχως χέρια και άλλα ιαπωνικά παραμύθια" καθώς και ο τρίτος τόμος της σειράς, "Οι Σκοτεινές Ιστορίες του Νεαρού Πόε: Η κατάρα του Κόμη Πρόσπερο". Η ιστορία της "The Binding of Chrysanthoula" έχει συμπεριληφθεί στην ανθολογία "The Lost Librarian's Grave" που κυκλοφορεί στην Αμερική από τις εκδόσεις Redwood Press.
Πιάνοντας τον Πόε, γυρίζοντας τον πίσω στην παιδική του ηλικία και εξερευνώντας τις περιπέτειες του, η Αγγελική Ράδου πετυχαίνει ταυτόχρονα 2 πράγματα: Να δώσει σε παιδιά μια σωστή δόση υπερφυσικού, τρόμου και δράσης και να εξερευνήσει μια εξέχουσα μορφή της λογοτεχνίας για τους μεγαλύτερους, με τρόπο που νομίζω πως δεν έχει ξαναγίνει.
Όλα αυτά συμβαίνουν όσο βρισκόμαστε σε meta επίπεδο: Ο Πόε μετατρέπεται από δημιουργό σε ήρωα, στοιχεία της πραγματικής του ζωής και των έργων του κλείνουν το μάτι σε όσους τα γνωρίζουν και αυτό ακριβώς είναι που θα τραβήξει πολλούς από τους μη-εφήβους που θα κρατήσουν το βιβλίο στα χέρια τους. Σε αυτό το κομμάτι νομίζω πως έχει γίνει εξαιρετική δουλειά. Αυτός ο Πόε θα μπορούσε να είναι πραγματικά ο 12χρονος Πόε του 1821.
Οι χαρακτήρες έχουν στηθεί όπως θα έπρεπε για να κρατηθεί το ενδιαφέρον, η πλοκή [που θα ήθελα όμως να αναπτύσσεται βαθύτερα] κυλά σα μια παιδική ντετεκτιβίστικη ιστορία της Enid Blyton, με κορυφή όμως το υπερφυσικό στοιχείο του κόσμου του Πόε, που δίνει στην ιστορία μια αγωνία και ένα ύφος που μου φάνηκαν πραγματικά επιτυχημένα.
Τέλος να πω πως θεωρώ αυτό το βιβλίο ένα καλό gateway ανάγνωσμα, ένα σύντομο βιβλίο δηλαδή που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να μπει ένα παιδάκι των 10-12 ετών στη διαδικασία του να σκεφτεί τα βιβλία σαν μια ευχάριστη, όμορφη δραστηριότητα.
Αναρωτιέμαι πως θα αναπτύσσεται ο χαρακτήρας του νεαρού Πόε στο 2ο μέρος της σειράς, Το ξύπνημα του Γκόλεμ. Θα έχει ενδιαφέρον.
Ο Έντγκαρ και το μυστικό του θαμμένου φορέματος: ★★★½
Υπάρχει μία μικρή περίοδος στη ζωή των αναγνωστών, όπου για κάποιο λόγο δυσκολεύονται να διαβάσουν ή να συγκεντρωθούν στο εκάστοτε βιβλίο που έχουν στα χέρια τους, όσο και αν το επιθυμούν ή τους γοητεύει ιδιαίτερα η θεματολογία του. Μία τέτοια περίοδος υπήρξε και για εμένα το περασμένο δίμηνο, μέχρι που αποφάσισα να ξεκινήσω το πρώτο βιβλίο μίας πολλά υποσχόμενης, πρωτότυπης και ενδιαφέρουσας σειράς με το γενικό τίτλο “Οι σκοτεινές ιστορίες του νεαρού Πόε” της Αγγελικής Ράδου. Η συνέχεια παρακάτω : http://spoileralert.gr/oi-skoteines-i...
Τα φαντάσματα, το κοράκι και ο δωδεκάχρονος Εντγκαρ Αλαν Πόε
Μια ελληνίδα συγγραφέας τολμά να φανταστεί τον Αρχοντα του Μακάβριου ως παιδί που μπλέκει σε περιπέτειες φαντασίας και τρόμου
Τον Εντγκαρ Αλαν Πόε οι περισσότεροι τον ανακαλύπτουν στην εφηβεία τους, κυρίως χάρη στα διηγήματά του, τα οποία, ακόμη και σήμερα, 166 χρόνια από τον θάνατό του, προκαλούν ανατριχίλες στους αναγνώστες. Αρχοντας του Μακάβριου και Πατέρας της Αστυνομικής Λογοτεχνίας είναι μόνο δύο από τους τίτλους που έχουν αποδοθεί στον δημοσιογράφο, πεζογράφο και ποιητή, του οποίου το λογοτεχνικό έργο αποτέλεσε θεμέλιο λίθο για την εξέλιξη σύγχρονων λογοτεχνικών ειδών, όπως το νουάρ ή οι ιστορίες φρίκης και φαντασίας.
Πώς να ήταν όμως ο Πόε όταν ήταν μικρός; Ο ίδιος θεωρούσε την παιδική του ηλικία αφετηρία για όσα σημάδεψαν το έργο του. «Δεν ήμουνα ποτέ παιδί σαν τ' άλλα, ποτέ δεν είδα με το δικό τους βλέμμα» γράφει στις πρώτες γραμμές του ποιήματος «Μονάχος». Η 36χρονη Αγγελική Ράδου τολμά να τον φανταστεί. Και όχι μόνο αυτό: να τον κάνει πρωταγωνιστή σε μια παιδική σειρά φαντασίας, τρόμου και αστυνομικής πλοκής. Εκδικητικά φαντάσματα, στοιχειωμένα σπίτια, ανατριχιαστικά όνειρα, φρικιαστικοί θρύλοι που εξάπτουν τη φαντασία ξεπηδούν από τις σελίδες του «Μυστικού του θαμμένου φορέματος», της πρώτης ιστορίας των περιπετειών του δωδεκάχρονου Εντγκαρ.
Βρισκόμαστε στο 1821 και ο νεαρός Πόε ζει εσωτερικός σε ένα εγγλέζικο σχολείο, όταν ένα φάντασμα εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά του και του ζητά βοήθεια. Την ώρα που ο Εντγκαρ αναζητά τρόπο για να εκπληρώσει την επιθυμία του, στο παζάρι της πόλης ένα κορίτσι δολοφονείται. Ο κολλητός του Εντγκαρ, Γουίλιαμ, και η νεαρή Ελίφ με το κοράκι της αναλαμβάνουν να συμβάλουν στην εξιχνίαση της υπόθεσης, το ίδιο και το φάντασμα. Οι ήρωες οδηγούνται στη Γειτονιά της Καταχνιάς αναζητώντας τον μυστηριώδη Αφυπνιστή με τις μαγικές δυνάμεις για να ανακαλύψουν την τρομακτική αλήθεια που κρύβεται σε ένα φόρεμα θαμμένο σε ένα χωράφι κάτω από μια μεγάλη φλαμουριά.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αγγελική Ράδου ασχολείται με το φανταστικό· κείμενά της έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε πολλά ελληνικά έντυπα που ασχολούνται με το μεταφυσικό καθώς και σε σχετικές συλλογές διηγημάτων. Η απόπειρά της να γράψει μία σειρά βιβλίων τρόμου και φαντασίας για παιδιά με ήρωα τον Πόε είναι επιτυχημένη. Στην πρώτη αυτή σκοτεινή ιστορία που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό (και την οποία ελπίζω να ακολουθήσουν σύντομα άλλες), η Ράδου εντάσσει ως μέρος της πλοκής πολλά από τα στοιχεία που χαρακτήρισαν τα έργα του ενήλικου συγγραφέα. Θα μπορούσε να πει κανείς - και γιατί όχι; - πως εν μέρει ο Πόε είχε ζήσει όσα έγραψε μετά. «Το μυστικό του θαμμένου φορέματος» είναι ιδανικό για - λίγο ψαγμένα - δεκάχρονα και μια ενδιαφέρουσα εισαγωγή στη λογοτεχνία τρόμου. Και μη φοβηθείτε καθόλου ένα παιδικό βιβλίο φαντασίας. Η πραγματικότητα στην οποία εκτίθενται τα παιδιά μέσα από την τηλεόραση και το Διαδίκτυο είναι, πολλές φορές, πολύ πιο τρομακτική.
Πω, αυτό μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια, τότε που καταβρόχθιζα με την κουτάλα τις ιστορίες της σειράς βιβλίων "Τρεις ντετέκτιβ". Βέβαια, εδώ η ιστορία είναι κάπως πιο νοσηρή και μακάβρια σε σχέση με εκείνες, αλλά και πάλι η συγγραφέας με πήγε πολλά χρόνια πίσω (και όχι μόνο αναγνωστικά). Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω διαβάσει σχεδόν καθόλου Έντγκαρ Άλαν Πόε (μονάχα το πολύ καλό διήγημα "Ο χρυσός σκαραβαίος"), οπότε ίσως και να μην έπιασα όλα τα easter eggs που υπάρχουν διάσπαρτα στην πλοκή, όπως και να'χει όμως πέρασα όμορφα την ώρα μου, έστω και αν δεν κράτησε όσο θα ήθελα. Κάποιος μπορεί να πει ότι η ιστορία είναι αρκετά σκοτεινή και αιματηρή για πιτσιρίκια, αλλά και αρκετά απλοϊκή για μεγαλύτερους σε ηλικία αναγνώστες, προσωπικά όμως πολύ θα ήθελα να είχα διαβάσει μια τέτοια ιστορία στα δέκα ή τα δώδεκά μου, αλλά ακόμα και τώρα που είμαι κοτζάμ μαντράχαλος, δεν μπορώ να πω ότι με χάλασε η απλοϊκότητα της πλοκής ή της γραφής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ατμόσφαιρα με κράτησε δέσμιο της ιστορίας, ενώ συμπάθησα και τους χαρακτήρες. Μέσα στη χρονιά θα διαβάσω και το επόμενο βιβλίο της σειράς, το οποίο ανήκει στη συλλογή μου. (7.5/10)
Γνωρίζατε πως το Αγγελική Ράδου είναι αναγραμματισμός του Έντγκαρ Άλαν Πόε?
Έχετε πιάσει ποτέ το παιδί σας να μιλάει μόνο του και κάποιοι σας ηρέμησαν λέγοντάς σας πως σε αυτή τη φάση τα παιδιά έχουν "φανταστικούς φίλους"?
Μήπως τώρα τελευταία σαν πολλά κοράκια δεν μαζεύονται στα δέντρα γύρω από το σπίτι σας?
Νιώσατε ένα ψυχρό αεράκι στον αυχένα σας την ώρα που κοιμόσασταν, ενώ η θέρμανση ήταν στο φουλ?
Μήπως το παιδί σας σκάβει αυτή την στιγμή έξω στον κήπο?
Το πρώτο μέρος της σειράς ήταν εξαιρετικό. Οι ιστορίες του νεαρού Πόε. Μου θύμισε δύο σειρές που λάτρευα σαν παιδί. Τους τρεις ντετέκτιβ του Χίτσκοκ και τις Ανατριχίλες. Αν έχετε πάψει από καιρό να νιώθετε παιδιά, ρίξτε του μια ματιά και οι όμορφες αναμνήσεις των παιδικών σας χρόνων θα έρθουν στην επιφάνεια. Αν έχετε παιδιά είναι ένα καλό bed time story που φέρνει ανατριχίλες...
Mια σειρά βιβλίων για τις νεανικές περιπέτειες του Έντγκαρ Άλλαν Πόε είναι σίγουρα μια πρωτότυπη όσο και ιντριγκαδόρικη ιδέα –δεν γνωρίζω να υπάρχει κάτι σχετικό στη διεθνή βιβλιογραφία– πόσο μάλλον όταν εμφανίζεται στη δική μας, νεόκοπη ακόμη, σκηνή της φανταστικής λογοτεχνίας. Αυτό όμως είναι το εγχείρημα που έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας η Αγγελική Ράδου –που διαθέτει προϋπηρεσία στη δημοσιογραφία και την ειδική αρθρογραφία– με το πρώτο της βιβλίο «Οι σκοτεινές ιστορίες του νεαρού Πόε. Το μυστικό του θαμμένου φορέματος» να αποτελεί ένα ιδιαίτερα καλογραμμένο και απολαυστικό μυθιστόρημα.
Σύμφωνα με την υπόθεση, λοιπόν, βρίσκουμε τον μικρό Έντγκαρ Πόε οικότροφο στο Μέινορ Χάουζ, ένα ιδιωτικό σχολείο στα περίχωρα του Λονδίνου. Ο Πόε έχει χάσει τους γονείς του σε μικρή ηλικία, αφού ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια και η μητέρα του πέθανε από φυματίωση. Το εύπορο ζευγάρι των Τζων και Φράνσις Άλλαν τον έχει υιοθετήσει και, ταξιδεύοντας από τη Βοστόνη της Αμερικής στην Αγγλία, του παρέχει τα πρώτα του εφόδια στην εκπαίδευση. Σε αυτό το παλιό, γοτθικό σχεδόν σχολείο, με την περίεργη αρχιτεκτονική και τον αυστηρό διευθυντή, τον κύριο Μπράνσμπι, ο Έντγκαρ περνάει τον καιρό του με αναμνήσεις από το παρελθόν, που δεν ήταν και τόσο καλό μαζί του, αλλά και ανακαλύπτοντας σταδιακά την ιδιαίτερη κλίση του, το γράψιμο και την αφήγηση σκοτεινών, ατμοσφαιρικών ιστοριών, με τις οποίες κερδίζει την προσοχή των υπόλοιπων συμμαθητών του.
Ένα βράδυ, όμως, ένας καινούριος μαθητής που ο Έντγκαρ βλέπει για πρώτη φορά θα του χτυπήσει την πόρτα για να του διηγηθεί τη δική του ιστορία και να του ζητήσει μια χάρη. Ενώ μερικές μέρες αργότερα μια βόλτα στο παζάρι του χωριού θα φέρει τον μικρό Πόε και τον φίλο του Γουίλιαμ μπροστά σε ένα φρικτό έγκλημα – η δεκάχρονη Βερενίκη κρέμεται νεκρή από ένα δένδρο. Το τρομερό φονικό θα συγκλονίσει τον Έντγκαρ που δεν θα μπορέσει να μείνει άπραγος μπροστά σε τέτοιο κακό. Έτσι, μαζί με τους δύο φίλους του αλλά και το περίεργο κορίτσι με το μαύρο κοράκι που γνώρισε στο παζάρι, θα αποφασίσουν να λύσουν το μυστήριο. Αυτό θα τους οδηγήσει στην Γειτονιά της Καταχνιάς, στο σπίτι του μάγου Άλιστερ και της νάνου υπηρέτριάς του, και τελικά στην έπαυλη του θανόντος κοριτσιού, μπροστά σε ένα εκπληκτικό εύρημα.
Όπως αναφέραμε και στην αρχή, το μυθιστόρημα της Ράδου χαρακτηρίζεται από μία όμορφη γραφή, που ρέει φυσικά και αβίαστα, ενώ διαθέτει και μια έξυπνα δεμένη πλοκή που ξετυλίγεται σταδιακά κερδίζοντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η συγγραφέας έχει δουλέψει την ιστορία της ώστε να είναι αρκούντως σύνθετη και πλούσια, όχι όμως πολύ δύσκολη και πολύπλοκη, αφού το βιβλίο απευθύνεται καταρχήν σε έφηβους και νέους αναγνώστες, ενώ διαθέτει και εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά ώστε να διαβάζεται με ενδιαφέρον και από μεγαλύτερους.
Ένα ακόμη στοιχείο που καθιστά το βιβλίο ξεχωριστό, κατά τη γνώμη μας, είναι και η επιτυχημένη διείσδυση στον εσωτερικό κόσμο του μικρού Έντγκαρ Πόε. Η συγγραφέας παρουσιάζει με πειστικό τρόπο όλα τα πρόσωπα του βιβλίου αλλά αντιμετωπίζει ιδιαίτερα τον ήρωά της ως ένα φυσιολογικό, ρεαλιστικό και ζωντανό πρόσωπο, που οι σκέψεις και οι διαθέσεις του έχουν συγκεκριμένα κίνητρα και ακολουθούν μια αληθοφανή ψυχολογία – γενικά πιστή στη βιογραφία του συγγραφέα.
Με επιτυχημένο τρόπο το βιβλίο διαθέτει αρκετά ευρήματα και εμβόλιμες χιουμοριστικές σκηνές. Γενικά, υπάρχει ένας ευτυχής συνδυασμός του μυστηριώδους και του τρομερού στοιχείου μαζί με την ανάλαφρη χάρη και την αυθόρμητη συμπεριφορά της παιδικής ηλικίας. Η Αγγελική Ράδου καταφέρνει με την αφήγησή της να αποπνεύσει ορισμένες πολύ ενδιαφέρουσες και παράξενες ατμόσφαιρες, χωρίς όμως να ξεχνά τον κοινωνικό περίγυρο, τα χαρακτηριστικά της καθημερινότητας και τα πραγματικά προβλήματα της ζωής.
Καταλήγοντας, θα λέγαμε ότι «Οι σκοτεινές ιστορίες του νεαρού Πόε. Το μυστικό του θαμμένου φορέματος» αποτέλεσε για εμάς ένα πολύ ευχάριστο αναγνωστικό διάλειμμα που συστήνεται ανεπιφύλακτα σε νέους αλλά και πιο ώριμους αναγνώστες. Προσωπικά μας άφησε πολύ καλές εντυπώσεις, αρκετές για να περιμένουμε με ενδιαφέρον και τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς.
Το ‘’ποτέ ξανά’’ σύντομα θα τριτώσει! (κάποιες σκέψεις για ‘’Ο Έντγκαρ και το μυστικό του θαμμένου φορέματος’’ της Αγγελικής Ράδου)
Δεύτερη επαφή με την πένα της Αγγελικής Ράδου (η πρώτη ήταν με το ‘’Φάντασμα στο Χιόνι’’) και ήταν περίεργο το τάιμινγκ, εφόσον, σχεδόν με το που το αγόρασα ανακοίνωσε το τρίτο βιβλίο της σειράς, με το τρομερό εξώφυλλο από τον Νίκο Γαϊτανόπουλο. Ομολογώ, ότι ήθελα πολύ καιρό τώρα να την διαβάσω αυτή την σειρά, μα… δεν μπορούσα να την βρω! Για κάποιο λόγο, έφαγα την γη να τ’ αναζητάω (που λέει και το άσμα)!
Το διάβασα μονορούφι στο μετρό και η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε κάπως.
Ας πάμε όμως πρώτα στα θετικά: το μυστήριο λειτουργεί, κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο και πραγματικά δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ο ρυθμός είναι αψεγάδιαστος. Ο νεαρός Πόε, δουλεύει Α-ΠΙ-ΣΤΕΥ-ΤΑ! Αυτό ομολογώ ότι το φοβόμουν, μα έγινε με σεβασμό, έπειτα από έρευνα και οι ‘’ελευθερίες’’ που παίρνονται, θα μπορούσαν να είναι και ‘’προοικονομίες’’ για την αληθινή εργογραφία του (αν λάβουμε την πλαστή αυτή πραγματικότητα σαν κομμάτια κρυφής ιστορίας). Τα φαντάσματα ήταν συμπαθητικά και έφεραν κάτι στο νου από Λέμονι Σνίκετ και Χάρι Πότερ. Το Λονδίνο ήταν υπέροχο και μου θύμισε Ντίκενς και Σουίνι Τοντ. Την Ελίφ την λάτρεψα και θα ήθελα πολύ να δω την συνέχεια και το πώς εξελίσσεται η σχέση της με τον μικρούλη Πόε.
Όλα καλά, μα τι με προβλημάτισε;
Δεν το λες ακριβώς αρνητικό, εφόσον το βιβλίο ήταν μπόμπα γι αυτό που ήταν, μα με αποπροσανατόλισε το ηλικιακό τάργκετ γκρουπ. Δεν θεωρώ ότι είναι για τόσο μικρή ηλικία. Αν τα κεφάλαια ήταν πιο κοφτά, η εισαγωγή πιο άμεση και όχι τόσο σαν εισαγωγή ενήλικου βιβλίου και αν δεν αγρίευε όσο αγριεύει ώρες-ώρες, τότε ναι, θα το πρότεινα και στην ανιψιά μου μόλις θα έφτανε τα δέκα. Μα κάτι συνέβη εκεί. Αν έλεγε απλά ‘’εφηβική’’ λογοτεχνία, πάλι όλα κουλ, αλλά, πφφ, δεν ξέρω.
Δεν υπάρχει νόημα να γράψω γι αυτό το θέμα περισσότερα.
Η Αγγελική Ράδου, είναι πραγματικά μία μοναδική φωνή στα εγχώρια φάντασι δεδομένα και ανυπομονώ να διαβάσω κι άλλα έργα της!
Συμπαθητικό, ευανάγνωστο, με ωραία πλοκή και ατμόσφαιρα. Το μόνο μείον είναι οτι δεν κατάλαβα σε τι κοινό απευθύνεται ώστε να αξιολογηθεί αναλόγως. Το βιβλίο είναι νοσηρό και μακάβριο για ένα δεκάχρονο παιδί αλλά απλοϊκό για έναν έφηβο ο οποίος θα στραφεί σε πιο σύνθετα και βαθύτερα βιβλία του είδους.
"Δεν ήμουν ποτέ παιδί σαν τ' άλλα, ποτέ δεν είδα με το δικό τους βλέμμα".
Είναι λίγοι οι συγγραφείς που έχουν στοιχειώσει τόσο πολύ την ύπαρξή μου και έχω μελετήσει τη ζωή ,το έργο τους αλλά και οτιδήποτε έχει γραφτεί και αφορά αυτούς ξανά και ξανά.
Ο Edgar Allan Poe είναι μία πολύ μεγάλη μου αδυναμία και κατέχει μία ιδιαίτερη θέση στη βιβλιοθήκη μου. Κανένας Αμερικανός συγγραφέας δεν έχει επηρεάσει την ιστορία της λογοτεχνίας και των τεχνών περισσότερο από τον Poe. Η ζωή του ήταν αξιοθ��ήνητη κατά πολλούς τρόπους, ο θάνατος του ακόμα παραμένει μυστήριο ,όμως η αφοσίωσή του στην τέχνη του μας προκαλεί δέος.
Έτσι λοιπόν η Αγγελική Ράδου εγκαινιάζοντας μία σειρά βιβλίων νεανικής λογοτεχνίας , συστήνει στο εφηβικό αναγνωστικό κοινό τον άρχοντα του μακάβριου. Η συγγραφέας του βιβλίου πρωτοτυπεί αλλά και τόλμα να φανταστεί τον τεράστιο αυτό συγγραφέα ως μικρό παιδί και μάλιστα να τον κάνει πρωταγωνιστή σε δύο από τα βιβλία της μεταφέροντας την αγάπη της για την σπουδαία αυτή μορφή στους μικρούς μας φίλους,σεβόμενη όμως την προσωπικότητα που σκιαγραφεί χωρίς να αλλοιώνει τα πραγματικά γεγονότα που αφορούσαν στη ζωή του.
Έχοντας προφανώς και η ίδια μελετήσει διεξοδικά την ζωής του αλλά και το αποτύπωμά του στο λογοτεχνικό στερέωμα μέσα από τις σκοτεινές ιστορίες του νεαρού Πόε μας παρουσιάζει τον Edgar σε νεαρή ηλικία με τρόπο άκρως ρεαλιστικό , χρησιμοποιώντας αρκετές φορές στοιχεία από τη βιογραφία του ,δίνοντας στους μικρούς αναγνώστες ένα ευφάνταστο, πρωτότυπο ,χιουμοριστικό, μυστηριώδες και τρομακτικό ανάγνωσμα.
Το πρώτο βιβλίο είναι ο Έντγκαρ και το μυστικό του θαμένου φορέματος και ακολουθεί το ξύπνημα του Γκόλεμ. Η Αγγελική Ράδου με μεγάλη ευαισθησία προσπαθεί να εμφυσήσει στους μικρούς μας φίλους την αγάπη για τη σπουδαία αυτή μορφή δίνοντάς τους σωστή δόση υπερφυσικού και μυστηρίου και προσπαθώντας να μυήσει τους μικρούς αναγνώστες στο βασίλειο του Έντγκαρ.
Εκδικητικά φαντάσματα, στοιχειωμένα σπίτια, ανατριχιαστικά όνειρα και ο Πόε ο βασικός πρωταγωνιστής. Μία πρωτότυπη ιδέα που με άφησε στην κυριολεξία άναυδη αφού οι μικροί αναγνώστες αλλά και εμείς οι μεγαλύτεροι που έχουμε μυηθεί στον γοητευτικό κόσμο του Poe θα ευχαριστηθούμε ιδιαίτερα την ανάγνωση της. Στο πρώτο βιβλίο της σειράς ο Έντγκαρ και το μυστικό του θαμένου φορέματος η συγγραφέας του βιβλίου μας μεταφέρει στο Λονδίνο όπου ο Πόε βρίσκεστε εσωτερικός σε σχολείο και ένα βράδυ τον επισκέπτεται ένα φάντασμα. Εκεί ξεκίνα και η περιπέτεια για τους μικρούς μας ήρωες. Το πρώτο βιβλίο της σειράς είναι πιο τρυφερό, περισσότερο αστυνομικό, με έναν αέρα μυστηρίου και με άπλετο χιούμορ. Στο δεύτερο βιβλίο που είναι το ξύπνημα του Γκόλεμ η ιστορία γίνεται ακόμα πιο ανατριχιαστική, σκοτεινή και φρικιαστική έτσι όπως ακριβώς ταιριάζει στον ήρωα του μυθιστορήματος.
Στη βαριά ατμόσφαιρα της βικτωριανής Αγγλίας μας μεταφέρει η συγγραφέας του βιβλίου μέσα από τρομακτικές εικόνες και μυρωδιές που κάνουν ακόμα πιο παραστατική και ζωντανή τη γραφή της. Η γραφή της είναι απλή, έτσι όπως αρμόζει σε παιδικά βιβλία με δόσεις υπερφυσικού, ψήγματα τρόμου,χιούμορ και σασπένς.
Μία άκρως ιδιαίτερη σειρά βιβλίων για μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Μία σειρά από τρομακτικά μυστήρια και περιπέτειες που μόνο ο Edgar θα μπορούσε να έχει ζήσει. Φυσικά από αυτή τη σειρά δεν θα μπορούσε να λείπει το περίφημο κοράκι, όπου και αυτό γίνεται κεντρικός ήρωας και αποτελεί την μεγαλύτερη κληρονομιά που μας άφησε ο Πόε Πολλά συγχαρητήρια στη συγγραφέα για αυτό το εγχείρημά της.