Ragnar Jonasson is author of the award winning and international bestselling Dark Iceland series.
His debut Snowblind, first in the Dark Iceland series, went to number one in the Amazon Kindle charts shortly after publication. The book was also a no. 1 Amazon Kindle bestseller in Australia. Snowblind has been a paperback bestseller in France.
Nightblind won the Dead Good Reader Award 2016 for Most Captivating Crime in Translation.
Snowblind was called a "classically crafted whodunit" by THE NEW YORK TIMES, and it was selected by The Independent as one of the best crime novels of 2015 in the UK.
Rights to the Dark Iceland series have been sold to UK, USA, France, Germany, Italy, Canada, Australia, Poland, Turkey, South Korea, Japan, Morocco, Portugal, Croatia, Armenia and Iceland.
Ragnar was born in Reykjavik, Iceland, where he works as a writer and a lawyer. He also teaches copyright law at Reykjavik University and has previously worked on radio and television, including as a TV-news reporter for the Icelandic National Broadcasting Service.
He is also the co-founder of the Reykjavik international crime writing festival Iceland Noir.
From the age of 17, Ragnar translated 14 Agatha Christie novels into Icelandic.
Ragnar has also had short stories published internationally, including in the distinguished Ellery Queen's Mystery Magazine in the US, the first stories by an Icelandic author in that magazine.
He has appeared on festival panels worldwide, and lives in Reykjavik.
Februari 1989. In een verlaten, vervallen ziekenhuis aan de IJslandse oostkust wordt een man dood gevonden. Journalist Sunna reist naar het afgelegen dorp om uit te zoeken wat er is gebeurd. Al snel merkt ze dat de bewoners weinig loslaten en dat er iets niet helemaal lijkt te kloppen. Was het een noodlottig ongeval of zit er meer achter zijn dood?
De setting vond ik interessant. Het oude ziekenhuis, het afgelegen dorp en de zwijgzame bewoners zorgen voor een mysterieuze sfeer. Je krijgt het gevoel dat er geheimen verborgen worden gehouden en dat Sunna misschien beter niet te diep kan graven.
Ook de ontwikkelingen rondom het onderzoek vond ik zeker interessant. Toch wist het verhaal me helaas niet voortdurend te pakken. Voor mijn gevoel verliep het allemaal net wat te traag, waardoor ik niet altijd even goed in het verhaal kwam. Ik had graag gezien dat de spanning wat meer werd opgevoerd en dat de vaart er iets meer in had gezeten.
Dat neemt niet weg dat het uitgangspunt me wel aansprak en dat er interessante dingen gebeuren. Alleen was de uitwerking voor mij niet helemaal wat ik ervan had gehoopt.
Ik wil @awbrunathrillers heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar!
Qua (plaats)namen vormt het lezen van een IJslandse thriller best een uitdaging, maar de verhalen zelf zitten altijd goed in elkaar. Ik keek dus erg uit naar het lezen van dit verhaal en de mooie cover trok me meteen aan.
Nog voor ik gestart was met lezen kon ik al een eerste pluspunt noteren. Het verhaal begint met een opsomming van de belangrijkste personen in het boek. Een zeer handige lijst die houvast biedt tijdens het lezen.
Het verhaal is opgesplitst in vier delen. Aan de start van elk deel lezen we over een 8-jarig jongetje dat bij een pleeggezin woont. Hierbij krijg je een groeiend gevoel van ongemak want er is iets niet in de haak bij dit gezin. Ondanks de beknopte info voelde ik erg mee met het jongetje.
In 1989 wordt de jonge journalist Sunna naar het oosten van IJsland gestuurd voor een reportage over de visserij en de wegen. Na enkele verplichte bezoeken afgelegd te hebben, ontmoet ze per toeval Björn. Hij vertelt haar over het vervallen Franse ziekenhuis en geeft de raad om daar weg te blijven, wat Sunna natuurlijk intrigeert.
Wanneer Sunna terug thuis is, laat de historicus die ze ontmoet heeft haar weten dat Björn zelfmoord pleegde in het ziekenhuis. Ondanks de eenmalige kennismaking denkt Sunna aan moord. Ze overhaalt haar hoofdredacteur en mag een nieuw bezoek inplannen.
Terug aangekomen in het oosten gaat Sunna meteen aan de slag. Hoewel ze iets meer over Björn te weten komt, duiken er niet echt verdachte aanwijzingen op. Wel wordt ze op de hoogte gebracht van een mogelijks verdacht overlijden in de jaren '50.
Zo lang het bij oppervlakkige gesprekken blijft, zijn de inwoners vriendelijk. Komt Björn ter sprake, dan zijn ze heel wat zwijgzamer en wordt er zelfs neerbuigend gedaan. Dat maakte me toch wel achterdochtig naar sommige personages toe.
Vanaf het derde deel worden er bij de stukken over het pleeggezin namen gebruikt en dat verklaart een aantal dingen. Ik voelde dat Sunna dichter bij de waarheid kwam, maar zag nog niet hoe de puzzelstukjes in elkaar zouden passen.
Met 268 pagina's is dit een eerder dunne thriller. Het tempo lag daarom vrij hoog. Bij deze dikte bestaat het risico dat het verhaal erg oppervlakkig blijft, maar dat gevoel had ik niet. Dat kwam denk ik vooral door de tragische stukken over de pleegzorg.
Er komen ook nog bepaalde zaken aan bod zoals de innerlijke strijd die bij Sunna woedt tussen de gevoelens voor haar vriend en hun verschillende visies over de toekomst. Ik kreeg het idee dat ik Sunna best goed kende tegen het einde van het verhaal.
Waar bij veel Scandinavische thrillers de natuur vaak uitvoerig beschreven wordt en echt deel uitmaakt van het verhaal, was dat hier minder het geval. In de plaats kwamen er stukjes IJslandse geschiedenis aan bod zoals de Franse ziekenhuizen en de opheffing van het verbod op bier.
Winterstilte was voor mij qua aantal pagina's een fijn tussendoortje waarin de twee verhaallijnen mooi samenkomen. Het mysterie rond wat er in het Franse ziekenhuis gebeurde, bleef tot op het einde boeien en ik bleek op het verkeerde spoor te zitten. Als laatste vond ik dat Sunna sterk in haar schoenen stond en dat apprecieer ik aan een hoofdpersonage.
Dankjewel L&M Books en A. W. Bruna voor dit recensie-exemplaar!